14/01/2026
Ik was op een bankje in het ziekenhuis in Sittard aan het wachten op een familielid en mijn blik viel op een meisje dat sip naast haar vader stond. Hij vertelde trots tegen een kennis dat ze niet had gehuild toen ze een prik kreeg en dat ze een lollie had gekregen voor de pijn.
Ik vermoed dat meer ouders op deze manier met het ongemak en verdriet van hun kind omgaan. Goed bedoeld, maar op lange termijn niet helpend voor een kind.
Als mens zijn we niet voor niets uitgerust met het vermogen om te huilen als we pijn of verdriet ervaren. Het is een natuurlijk systeem. Dit natuurlijke mechanisme onderdrukken, maakt dat een kind het onderdrukken zichzelf eigen zal maken.
Op een dag is het niet papa of mama dat het verdriet in de kiem smoort maar dit kind zelf.
Ook ik ben zo opgevoed. Ik hoor het mijn vader nog zeggen: “niet zeuren Jantje, door zwemmen!”. Goed bedoeld, in de jaren 70 waren ouders ervan overtuigd dat hun kind hard moest zijn. Zodat het opgewassen was tegen het leven.
Nou, gezwommen héb ik! Door roeien en ruiten, ik was een echte bikkel. Met als gevolg dat ik mijn eigen grenzen comleeet negeerde en vastliep. En ik moest leren om mijn gevoelens weer te voelen én serieus te nemen.
Godzijdank is het bewustzijn bij ouders behoorlijk gegroeid. Maar we hebben ook nog een weg te gaan. Dat bleek maar weer met dit kleine meisje.
Heb jij nog moeite met het toelaten van verdriet, boosheid, eenzaamheid of onmacht?
De eerste stap is verbinding maken met je lichaam.
Wat laat zich voelen?
Waar voel je spanning, een druk, een onbestemd gevoel of een zwaarte?
Ga met je aandacht naar deze plek en geef de energie toestemming om toe te nemen.
Bouw het rustig op, blijf steeds een beetje langer bij wat je in je lichaam voelt. Door hieraan gewend te raken, zal het ook steeds gemakkelijker lukken om de tranen te laten stromen.
Als het lastig bkijft, is het helpend om te onderzoeken of er een blokkade zit.
Bij emoties ongemak is onze reflex vaak om van ons lichaam vandaan te bewegen. Terwijl het juist zo belangrijk is om je ermee te verbinden. Door toe te laten, laat je los.