Michelle ten Berge I Levenskunst

Startpagina
Nederland
Almere
Michelle ten Berge I Levenskunst

Wij zijn samengekomen door een gedeelde visie op ons vak en het proces van zwangerschap en geboorte. In deze vraag kunnen en willen wij voorzien.

Ik ben een 'vroedvrouw voor de vroedvrouw': ik train en coach verloskundigen en andere geboortezorgverleners om het beste uit zichzelf en hun werk te halen en hun werkplezier te vergroten. FOR ENGLISH SEE http://www.vivevroedvrouw.nl/english

‘Vroedvrouwen in Verbinding’, ook wel ‘VIVE’ is een verloskundigenpraktijk van samenwerkende verloskundigen met elk onze eigen zwangeren. We zien de periode

waarin we onze cliënten begeleiden als één van grootste veranderingen op fysiek, mentaal en emotioneel niveau. Onder onze ogen vindt een van de grootste transformaties plaats in een mensenleven. Er ontstaat steeds meer bewustzijn over hoe belangrijk en bepalend goede begeleiding is in deze fase, voor zowel de medische uitkomsten als de emotionele beleving, op de korte en de lange termijn. En goede begeleiding gaat wat ons betreft veel verder dan alleen 'medisch' goede zorg verlenen...

We hebben gemerkt dat er steeds meer vraag is naar coaching, continuïteit, naar zorg op maat. Ieder van ons heeft naast haar jarenlange ervaring een coachingsopleiding gevolgd. Doordat wij veel meer aandacht besteden aan de mentale en emotionele aspecten van zwangerschap en geboorte, duren onze consulten langer dan in de reguliere praktijk. Ook zijn wij tijdens de baring veel meer aanwezig en zullen ook bij de barende blijven na een eventuele overdracht, in een meer coachende en ‘doula’ rol. Dit alles afhankelijk van de wensen van de cliënten. Deze Facebookpagina hoort bij de praktijk van Michelle ten Berge, 1 van de 8 'Vroedvrouwen in Verbinding'. Niet iedereen binnen VIVE zit op Facebook of wil zich hier mee verbinden. Michelle post hier berichten op persoonlijke titel waarvan de inhoud meestal wel, maar mogelijk niet altijd gedeeld wordt door de overige VIVE vroedvrouwen.

11/05/2026

B A R I N G S A N G S T

😳 Sta jij weleens naast een barende die volledig overspoeld wordt door angst?
Die in paniek is en daardoor bijna niet meer bereikbaar?
En zou je haar beter willen kunnen ondersteunen?

Dat is precies waar mijn training Baringsangst over gaat.

Je leert hoe angst en paniek werken van binnenuit, wat je wel en níet doet bij iemand in paniek of zelfs regressie, hoe je PTSS na de baring kunt helpen voorkomen én je oefent het ook echt, met casuïstiek en live demonstraties. Geen droge theorie, maar herkenbare praktijk.

📍 28 mei | Almere | 9.30 – 17.30 uur
🏅 7 accreditatiepunten
🍽️ lunch inbegrepen
💶 €235 (studenten €199 en 10% ‘bring-a-friend’ korting)

Nog een paar plekken vrij voor 28 mei
Of geef je op voor later in het jaar: 13 oktober & 9 december.

🔗 Link in bio

10/05/2026

Super lieve woorden en gebaren van mijn grote zonen.

Ik ben extra dankbaar, omdat ik, juist ook als verloskundige, tijdens moederdag altijd denk aan de vrouwen die geen moeder mochten worden, omdat zwanger worden niet lukte, of ze maar heel kort moeder waren door zwangerschapsverlies. En daarmee op de lange duur het verlies van een verlangen.

En ik denk vandaag ook aan alle moeders die hun kind anderszins verloren hebben.

Ik hoop dat deze dag jullie niet al te zwaar valt dit jaar. Koester de liefde die je voelde en voel voor je verlangen en je verlies.

05/05/2026

C A L L T H E M I D W I F E

“The influence of a midwife is like a stone dropped into a pool of water: the ripples of care and confidence spread out far beyond the birth itself.”

Ina May Gaskin

Maar we hebben er wereldwijd nog EEN MILJOEN MEER nodig!

Voor veilige en liefdevolle zorg voor moeders en baby’s.

Teken jij vandaag de petitie daarvoor? Zie de link in mijn linktree bij linkinbio.

Happy International Day of the Midwife! 🤰👶🐣

www.internationalmidwives.org

Geboortezorg FietsendeVerloskundige Kraamvisites

01/05/2026

V R I J E T I J D

Toen ik nog al caseload verloskundige werkte had ik volop vrije tijd.

Itt wat veel collega’s denken (“maar dan heb je altijd dienst?!”)

Het enige verschil is dat je die vrije tijd verder vooruit moet plannen, zeker als je ver weg wilt gaan.

Daarnaast deed ik gwn van alles waar ik zin in had, zoals naar het strand gaan of de sauna mbv achterwacht van een collega.

Als een cliënt dan ging bevallen, dan kwam ik alsnog, hooguit ietsjes later. Vreemd genoeg werd ik echter zelden weg geroepen tijdens dat soort uitjes.

Maar het land uit, dat moest ik echt wel even goed vooraf plannen. Door geen a termen aan te nemen in die periode, of alleen in een duoconstructie met een caseload collega.

Nu ik niet meer caseload werk, is er wel meer ruimte voor spontane last minute tripjes. Zoals dit weekend met tienerzoon naar Berlijn.

Wat moeten we zeker niet overslaan als we daar zijn? Of heb jij juist een zeldzame tip off the beaten track voor ons?

05/04/2026

K L I N I S C H V E R L O S K U N D I G E N

Zijn klinisch verloskundigen eng?

Vrijdag trainde ik 15 klinische verloskundigen in Drenthe. Het begon al goed omdat er twéé locaties blijken te zijn die ‘Drentsche Aa’ heten en ik was natuurlijk naar de verkeerde gereden 🫣.

Helemaal in het thema van de training Verlosvrees: ‘hoe ga je om met fouten maken?’

Ik had ‘Verlosvrees’ voor deze keer een beetje aangepast aan de context van de kliniek.

Ik denk dat voor een klinisch verloskundige de valkuil nog groter kan zijn om een masker op te zetten, om te verdwijnen achter je witte jas, dan in de eerstelijn. Je hebt vaker te maken met heftige casuïstiek en in een context met patiënten die je niet goed kent.

Dan is het extra fijn om die stress te delen met elkaar. Om te zien dat ook de collega’s met veel ervaring, sommige dingen nog steeds moeilijk en stressvol vinden. Maar ook veerkrachtig zijn geworden en jou kunnen en willen helpen waar je als beginnend verloskundige soms denkt dat ‘je het allemaal al alleen moet kunnen dragen.’

Eén van de conclusies: we moeten echt structureel meer ruimte maken voor debriefing na heftige casuïstiek. Als dat lukt dan ben ik bovengemiddeld tevreden met het resultaat van vandaag ❤️

Het was ontroerend voor mij om te zien hoe open en verbindend ze met elkaar waren. Echt een mooi team!

Naast de emoties en de serieuze gesprekken gelukkig ook veel gelachen (‘waar kan je allemaal bang voor zijn?’ vraag ik ergens in de training. ‘…Drenthe!’), en na de lunch ook nog heerlijk samen gewandeld in dat enge Drenthe.

Mooie metafoor gekregen van een van de deelnemers over de kern van mijn training: “jij bestuurt een bus waarbij sommige passagiers de hele tijd lelijke dingen naar je roepen”

Na afloop wilde m’n auto niet starten. Wegenwacht gebeld en nog maar weer wat gewandeld in de prachtige omgeving.

Ik was laat thuis na een lange, intense, maar vooral vervullende fijne dag. Niet alleen voor mij, maar ook voor de deelnemers.

Ben jij klinisch verloskundige en wil je ook een verbinden training ervaren over angst en werkstress?Stuur me een dm of kijk bij linkinbio

30/03/2026

B A C K U P B A A N

🥰 Wat zou je geworden zijn als je niet je huidige werk was gaan doen?

👩‍🎨 In mijn geval: Kunstenaar.
Schrijver of beeldende kunst

🤰Ik werd verloskundige en inmiddels ook coach en trainer.
✒️ En ik heb een boek geschreven dat bijna klaar is om uitgegeven te gaan worden.

Mijn andere grote liefde, voor tekenen, schilderen, knutselen is echter vooralsnog een hobby gebleven.
Maar wel eentje die ik probeer in te zetten waar ik maar kan.

Zoals dit weekend bij de voorbereiding voor de volgende editie van Verlosvrees.
Er zit een schrijfopdracht bij, en deelnemers willen ook vaak aantekeningen maken.

Dan kan ik saaie notitieblokjes aan ze geven, al dan niet met mijn bedrijfsgegevens erop, of ik maak ze zelf.

🐙 Ik trakteerde mezelf op een grote stempel met mijn logo en krachtdier en heb heerlijk zit fröbelen.
Met tijdschriften, oude multomapblaadjes, alle saaie notitieblokken die ik zelf ooit kreeg bij bijscholingen en de naaimachine.

En zo breng ik al mijn liefdes toch een beetje samen.

🔀 Wat was jij gaan doen als je een ander carrièrepad had gevolgd?
👶 Of: wat wilde je vroeger graag worden?
🥰 En doe jij nog wel eens iets met die wens of dat talent van toen?

📩 vertel het me in de comments!

27/03/2026

V E R G E V I N G

Het went nooit.

Fouten maken. En toch kan het niet anders dan dat we ze maken. Ook als zorgverleners. Het gaat er vaak over tijdens mijn coaching:
hoe je je voelt als je een fout maakt en waarom we er zo bang voor zijn.

Onlangs maakt ik zelf weer eens een fout. Eentje waar ik enorm van baalde ondanks dat het geen invloed had op de medische uitkomst. Het was met name een fout in mijn communicatie naar de ouders toe.

En dat juist ík dat onderdeel niet goed deed, met al mijn ‘coachingsskills’, mijn hart voor de zorg, mijn hart voor de mens achter de patiënt/client…dat deed extra zeer. Dat ook ik, óók op dat vlak, nog steeds fouten kan (en mag) maken.

Dat ik privé nog wel eens onhandig communiceer, allez, we zijn allemaal mensen toch? Maar dat ik tijdens mijn wérk hierin een steek liet vallen, die kwam echt hard aan.

“Sta je mooi voor schut met al je stoere praatjes over ‘verlosvrees’ en fouten mogen maken, ten Berge”, sprak ik mezelf liefdeloos toe.

Ik schaamde me. En durfde dit daarom ook niet meteen online op te biechten. Terwijl juist dat zo belangrijk is om dit taboe te doorbreken. Het taboe dat we allemaal menselijk zijn en fouten maken, blijven maken, mogen maken. Niet alleen onze skills en successen delen, maar ook waar we de plank misslaan en minder mooi op de foto staan.

Als coach zou ik aan mezelf vragen: wat staat je te doen als je een fout gemaakt hebt?

Naast goedmaken (indien mogelijk), sorry zeggen en ervan leren, is dat ook: jezelf vergeven.

Maar ook voor de coach zelf blijft dit dus lastig.

Want fouten maken?
Het went nooit.

——————————————————————

Dit is deel 8 van mijn serie ‘Verloslaten, Veerkracht & Vrolijkheid — in de praktijk’. In mijn trainingen en coaching leer ik je hoe je, wat niet werkt in je leven, anders kan doen. Hier lees je hoe ik het zelf toepas in het echte leven, met vallen en opstaan.

26/03/2026

S N E E U W V L O K J E S ❄️

De boekenweek had dit jaar als thema ‘mijn generatie’.
Leuk thema, en ik mag dan ook graag grappige filmpjes en memes over mijn generatie (gen X) aan mijn stories toevoegen.

Maar onlangs stuurde mijn zus me nav een van die stories, een artikel van Ben Tichelaar uit het NRC van 11 maart *, over hoe generatiedenken eigenlijk moderne astrologie is.

Aan de hand van één kenmerk, je geboortejaar, worden je allerlei eigenschappen toegedicht. Terwijl goed onderzoek daar gehakt van maakt.

Ik werd er blij van. Want het bevestigde wat ik al vermoedde (ondanks mijn voorliefde voor grappige filmpjes)

Blij omdat ik het vooral verdrietig vind hoe Gen Z, de generatie die nu ook als verloskundigen de werkvloer betreedt, zo vaak wordt weggezet als sneeuwvlokjes. Als te verwend en overgevoelig.

Neurowetenschapper Eveline Crone zegt in haar boek ‘Generatie Zelfvertrouwen: de ontwikkeling van een gezond zelfbeeld bij jongeren’ uit 2024 zelfs het omgekeerde: Deze generatie is supersterk!

Opgroeiend in een extreem ingewikkelde tijd met digitale revoluties, klimaatcrisis, pandemie, en een prestatiedruk die in twintig jaar enorm is toegenomen. En tóch optimistisch blijven. Tóch ideeën over hoe het anders moet. Tóch contact houdend met hun gevoelens en daar woorden aan weten te geven.

Dat klinkt mij niet als sneeuwvlokjes in de oren.

Het ‘niet lullen maar poetsen’ dogma van mijn generatie en die van daarvoor, heeft ons niet alleen maar goeds gebracht. Meer aandacht voor gevoelens en grenzen? Dat is geen zwakte. Dat is winst.

Hoe je vervolgens met al die gevoelens moet dealen? Dat is nog even een tweede. Daar heb ik inmiddels mijn werk van gemaakt.

Maar laten we beginnen met het loslaten van het idee dat vroeger alles beter was.
Dat was het namelijk niet.

Maar blijf me ook vooral grappige filmpjes toesturen over hoe Gen X natuurlijk wél nog steeds de allerleukste en beste generatie ever is 🤗

* https://www.nrc.nl/nieuws/2026/03/11/generatiedenken-is-meestal-niet-meer-dan-moderne-astrologie-a4922681

21/03/2026

A C C E P T A T I E

Stap 1 als iets tegenzit is acceptatie. Het alternatief is frustratie.
Dat is wat ik deed vanochtend.

Ik had twee nachten slecht geslapen, stond te laat op, en toen ging er ook nog iets mis met het ontbijt waardoor ik zonder eten de deur uit moest (=frustratiewoord, ik moest helemaal niks natuurlijk) om kind op tijd bij voetbal te krijgen.

En voor ik het kon stoppen riep ik een paar keer heel hard het K-woord en schopte hard tegen een keukenkastje.

Al die tijd wist ik: “stap 1 is acceptatie”. Maar dat lukte niet, dus toen begon ik maar met accepteren dat ik gefrustreerd deed. Vanuit die millimeter acceptatie herinnerde ik me opeens dat ik een briefje op de koelkast heb hangen met ‘wat te doen bij stress’. Een briefje waar ik nooit op kijk áls ik gestresst doe. Maar nu dus wel.

Ik liep van de voordeur terug naar de keuken en las:

1. Pauzeer (dat was alvast gelukt want ik had de tijd genomen om terug te lopen)
2. zoek een rustige omgeving op.

Daardoor bedacht ik me om na het afzetten van kind bij voetbal gewoon even te gaan ontbijten bij . Op het aanrecht zag ik nog een liggen en propte die snel in m’n tas voor bij het ontbijt.

Eenmaal bij de Groene afslag een heerlijk vegan ontbijt gegeten en in mijn tijdschrift een artikel over stress gelezen. Er was klassieke muziek, het was rustig, er was overal kunst en ik genoot van een klein meisje dat het restaurant aan het ontdekken was met een loopkarretje.

Oftewel: er was niks meer aan de hand.

De eerste stap is altijd acceptatie. Vandaaruit komt je brein tot rust en staat het weer open voor oplossingen. En als dat niet lukt: accepteer dan eerst dat het accepteren niet lukt… (zoals net nog even accepteren dat ik m’n filmpje in drieën moest knippen om het hier geplaatst te krijgen 😬😁)

——————————————————————

Dit is deel 7 van mijn serie ‘Verloslaten, Veerkracht & Vrolijkheid — in de praktijk’. In mijn trainingen en coaching leer ik je, hoe wat niet werkt in je leven, anders kan. Hier lees je hoe ik het zelf toepas in het echte leven, met vallen en opstaan.

20/03/2026

D E G E B O O R T E V A N E E N N I E U W E C O L L E G A

Vannacht weer aanwezig bij een prachtige thuisbevalling.
Zo eentje waarbij papa en mama het prima zelf deden, met de vio en ik op de achtergrond aanwezig.
En die vio deed het ook al geweldig, waardoor ik zelf in dubbele zin alleen maar hoefde te kijken en zien dat het goed ging.

Eigenlijk keek ik vannacht naar twee geboortes: die van de baby en die van een nieuwe geweldig collega.
Over een paar weken is ze officieel pas klaar, maar .vangent kan vandaag al beginnen wat mij betreft.
Zo fijn om haar bezig te hebben gezien, met het geduld, de rust en de kalme zekere handelingen die een echte goede vroedvrouw maken. Weer een parel voor de geboortezorg erbij 🥰

Tegelijkertijd vraag ik me af of het haar gaat lukken om die rust en het zelfvertrouwen te bewaren als ze er straks alleen voorstaat. Want we weten allemaal hoe spannend dit vak soms ook kan zijn en hoe veeleisend. Hoeveel het soms van ons vraagt. Ik hoop dat we er als beroepsgroep steeds beter in zullen slagen om onze nieuwe collega’s niet alleen op te leiden, maar ook op te vangen in die eerste jaren na het afstuderen. Waardoor de grote uitstroom kort na het afstuderen hopelijk minder wordt.

Het zijn mijn leukste cliënten: pas afgestudeerde collega’s net even die steun in de rug te geven om te voorkomen dat ze het vak alweer vroeg gaan verlaten. Net zoals je met fietsen ook net even wat harder moet trappen bij het opstarten totdat je momentum krijgt en soepel doorfiets. Dat zegt niets over hoe goed je kan fietsen, maar gewoon dat alle begin lastig is, zeker als er soms ook nog tegenwind is. Denk: een lastige casus, een complicatie met nare afloop, moeite met solliciteren, een sneer tijdens een overdracht etc.

Niks mis mee om dan hulp te vragen of te krijgen.

P.s. Ook degenen die het vak voortijdig verlieten, keren soms weer terug en kunnen dan een steuntje in de rug gebruiken. Zoals te lezen viel in ons tijdschrift De Verloskundige dat deze week op de mat viel.
P.s. 2 herken je mij op de eerste foto? Zet in de comments wie je denkt dat ik ben op de foto.

12/03/2026

F O U T E N M A K E N

Ik was heel lang bang om fouten te maken.
Want fouten maken mag niet.
En al helemaal niet in de geboortezorg.
Want jouw beslissing kan het verschil maken tussen leven en dood.

Die druk zit diep.
Bij mij zat hij zo diep dat ik mezelf volledig vereenzelvigde met wat ik deed.
Een fout maken zou betekenen:
Ik bén die fout.
Ik deug niet.
Ik had dit niet mogen doen.

Dat is een ondraaglijk gewicht om mee te werken en mee te leven.
De focus bij fouten zou niet op de fout zelf moeten liggen, maar op het resultaat.
Kun je het oplossen? Los het op.
Kun je het een volgende keer voorkomen? Gefeliciteerd, je hebt iets geleerd.
Kun je het niet voorkomen en niet oplossen? Wees verdrietig, heb spijt, rouw.
En ga door met je leven.

De fout zelf is niet belangrijk.
Wat je er daarna mee doet wel.

Er is een manier om die angst te stoppen.
Niet door fouten maken niet meer erg te vinden, want dat zijn ze soms wel.
Maar door het onderscheid te leren maken tussen wat je dóet en wie je bént.

Dat klinkt simpel. Dat is het niet.
Het is het moeilijkste onderdeel van mijn training Verlosvrees.
Omdat het theoretisch begrijpen totaal anders is dan dit echt te gaan voelen en ervaren.

En in de praktijk?
Lukt het me prima bij kleine fouten waar niet zoveel van afhangt.
Oja, sorry, ik ben te laat, ik ben de afspraak vergeten, ik reageerder te impulsief.
Het spijt me.
EN ik ben nog steeds een goed mens.

Maar bij grote fouten waar ik een ander echt schade of verdriet heb bezorgd, gaat het ook mij nog steeds niet zo gemakkelijk af.
Is het flink bijsturen in mijn brein tussen berouw, spijt en schaamte.
En toch: hoe erg het resultaat van de fout ook is, je bent een blijft een mens.
Een goed mens, een mooi mens, een mens dat fouten maakt.

Wil je dit zelf ervaren of er meer over leren?
17 maart geef ik weer een training Verlosvrees, wees welkom

——————————————————————

Dit is deel 6 van mijn serie ‘Verloslaten, Veerkracht & Vrolijkheid — in de praktijk’. In mijn trainingen en coaching leer ik je, hoe wat niet werkt in je leven, anders kan. Hier lees je hoe ik het zelf toepas in het echte leven, met vallen en opstaan.

Adres

Emile Durkheimweg 187
Almere
1349CE

Telefoon

+31624610046

Website

http://www.michelletenberge.nl/, http://www.vroedvrouwoosterwold.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Michelle ten Berge I Levenskunst nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.