ELLIS Paardenmassage

27/05/2026

Wie wil weten en begrijpen wat de The Masterson Method, Integrated Equine Performance Bodywork is en dat graag rechtstreeks van de bron wil horen, is misschien wel geïnteresseerd in dit uitgebreide interview met Jim Masterson.

Ik behoor nog tot de generatie practitioners die van Jim zelf les heeft gehad, en hij is in dit interview net zo ego-loos als in het echt.
Een verademing in paardenland, waar zoveel goeroe's en experts rondlopen die zichzelf boven de ander stellen of kennis claimen.

"You can learn all the anatomy you want, just don't let it get in the way of what the horse is telling you." ♥️

What if everything you've been calling a behavior problem is actually your horse asking for help? On this episode of Dear Horse World, Noëlle sits down with ...

22/05/2026

𝗣𝗶𝘀𝘃𝗿𝗼𝘂𝘄 𝟮.𝟬
𝗢𝗳: 𝗜𝘀 𝗷𝗲 𝗺𝗲𝗿𝗿𝗶𝗲 𝗲𝗰𝗵𝘁 𝗵𝘂𝗺𝗲𝘂𝗿𝗶𝗴?

Op 20 september 2025 schreef ik een post over een onderwerp waarmee je het bloed onder mijn nagels vandaan kunt halen. “Pisvrouw” heette het, en het ging over de gewoonte in paardenland om merries die chagrijnig zijn weg te zetten als pismerrie. Je zult als vrouw maar zo bejegend worden…dan is het huis (terecht) te klein. Boodschap was: gedrag heeft altijd een reden, en het is onze verantwoordelijkheid uit te zoeken waar dat gedrag vandaan komt.

Nou, en nu stuitte ik van de week op een interessant artikel wat daar perfect op aansluit. Vraag: zijn merries nou echt zoveel humeuriger door hormonen dan ruinen en hengsten? Hoera, het is wetenschappelijk onderzocht! Dr. Sue Dyson (zie voor de link naar het volledige artikel onderaan deze post) schreef erover in haar interessante serie “𝙎𝙪𝙚’𝙨 𝙎𝙣𝙞𝙥𝙥𝙚𝙩𝙨 𝙤𝙛 𝙎𝙘𝙞𝙚𝙣𝙘𝙚” en ik ben zo vrij om het samen te vatten in het Nederlands. Daar gaat-ie…..

𝗜𝘀 𝗷𝗲 𝗺𝗲𝗿𝗿𝗶𝗲 𝗲𝗰𝗵𝘁 𝘇𝗼 𝗵𝘂𝗺𝗲𝘂𝗿𝗶𝗴?
Vraag het bijna iedereen in de paardenwereld en ze zullen je vertellen: merries kunnen lastig zijn. Vooral vosmerries. Bijna algemeen wordt aangenomen dat wanneer een merrie zich misdraagt — haar oren platleggen, met haar staart slaan, gevoelig worden rond de singel, of gewoon 'moeilijk' lijken — ze gewoon hormonaal is.

Wat als die veronderstelling niet alleen fout, maar zelfs schadelijk is?

Een baanbrekende nieuwe studie van Dr. Kareskoski, een Europese specialist in paardenvoortplanting, stelt dat het idee van het "humeurig merrie" veel meer mythe dan werkelijkheid is, en dat door erin te geloven je echte gezondheidsproblemen kunt missen.

Dr. Kareskoski voerde een analyse uit van paarden die tussen 2008 en 2025 naar de Universiteit van Helsinki werden verwezen, met specifiek aandacht voor gevallen waarin eigenaren geloofden dat het gedrag van hun merrie verband hield met de hengstigheid. In die periode werden in totaal 27.240 onderzoeken uitgevoerd, waarvan 14.993 bij merries. Van deze merries werden er 94 specifiek onderzocht vanwege gedrags-, pijn- of prestatieproblemen die eigenaren toeschreven aan "merrie gedrag."

Een van de opvallendste bevindingen in dit onderzoek was dat geen enkele van die 94 merries een probleem had dat toegeschreven kon worden aan hengstigheid.

Nog onthullender was dat 57% van de merries waarvan de eigenaren geloofden dat ze hengstig waren tijdens het onderzoek — sommige tot acht keer onderzocht — in werkelijkheid helemaal niet hengstig waren. Dit werd bevestigd door echografische beoordeling van de eierstokken en baarmoeder, en door het meten van progesteronwaarden in het bloed.

Met andere woorden, eigenaren interpreteerden het gedrag van hun paarden vaak volledig verkeerd.

Van deze 94 merries werden 20 merries op het moment van onderzoek al behandeld met altrenogest (Regumate) — een medicijn dat wordt gebruikt om de hengstigheid te onderdrukken. Het feit dat het onderdrukken van hun cyclus geen verschil had gemaakt in hun gedrag spreekt boekdelen.

𝗗𝘂𝘀 𝘄𝗮𝘁 𝘃𝗲𝗿𝗼𝗼𝗿𝘇𝗮𝗮𝗸𝘁𝗲 𝗱𝗲 𝗽𝗿𝗼𝗯𝗹𝗲𝗺𝗲𝗻?
In de overgrote meerderheid van de gevallen ging het om musculoskeletale ongemakken (oftewel het hele systeem van botten, spieren, ligamenten, zenuwen en bloedvaten), een intern (organen) probleem, of een combinatie van beide. Vooral agressief gedrag werd sterk gekoppeld aan orthopedische diagnoses — met andere woorden, pijn.

𝗛𝗲𝘁 𝗴𝗿𝗼𝘁𝗲𝗿𝗲 𝗯𝗲𝗲𝗹𝗱
Toen de onderzoekers naar de bredere kliniekpopulatie tussen 2008 en 2025 keken (dus naar alle 27.240 onderzoeken), was er geen verschil in de frequentie van slecht presteren onder het zadel tussen merries en hengsten/ruinen. Sterker nog, niet-specifieke pijn, symptomen gerelateerd aan urineren, en terugkerende koliek kwamen vaker voor bij hengsten dan bij merries.

Deze gegevens ondersteunen dus niet dat merries problematischer zijn dan ruinen of hengsten. Exit label “humeurige merrie”.

𝗛𝗼𝗲 𝘇𝗶𝗲𝘁 ‘𝗵𝗲𝗻𝗴𝘀𝘁𝗶𝗴𝗵𝗲𝗶𝗱’ 𝗲𝗿 𝗲𝗶𝗴𝗲𝗻𝗹𝗶𝗷𝗸 𝘂𝗶𝘁?
Een deel van het probleem is dat veel mensen geen duidelijk beeld hebben van hoe een hengstige merrie er daadwerkelijk uitziet en zich gedraagt. Daardoor wordt niet-gerelateerd gedrag ten onrechte aan de cyclus toegeschreven.

In de zomer heeft een merrie ongeveer elke drie weken een cyclus en is ze slechts een paar dagen per keer hengstig. Wat zijn ‘normale’ verschijnselen bij een hengstige merrie?
- ‘knipperen’ van de v***a
- vaker plassen
- ‘hurken’(het be**en laten zakken)
- staart optillen
- bij een knappe paardenman in de buurt het hoofd richting staart buigen als teken van ontvankelijkheid

Een gezonde hengstige merrie is zelfs vaak liever en toleranter. Komt er een hengst of ruin voorbij, dan gaan de oren naar voren en vraagt of accepteert ze de aandacht. Onder het zadel kan de hengstige merrie wat murw op de beenhulpen zijn (eigenlijk dus juist een verzachting in plaats van extra gevoelig) en doorgaans is er geen weerstand.
Bij het opzadelen kan ze iets gevoeliger reageren, met name een paar dagen vóór de hengstigheid, maar dit is dus een korte periode.

Als het moeilijke gedrag van een merrie het hele jaar of de hele maand door voorkomt, kan dit eenvoudigweg niet worden verklaard door haar voortplantingscyclus. Merries hebben alleen een cyclus tijdens de zomermaanden en zelfs dan duurt de hengstigheid slechts een paar dagen elke drie weken. Gedrag dat constant of onvoorspelbaar is, past niet in dit patroon.

𝗪𝗮𝘁 𝗺𝗼𝗲𝘁𝗲𝗻 𝘄𝗲 𝗶𝗻 𝗽𝗹𝗮𝗮𝘁𝘀 𝗱𝗮𝗮𝗿𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗼𝗲𝗻?
De kernboodschap van dit onderzoek, en van drie ondersteunende overzichtsartikelen over de onderdrukking van hengstigheid, is eenvoudig: observeer zorgvuldig, beschrijf nauwkeurig en onderzoek grondig.

In plaats van meteen naar Regumate te grijpen of een merrie af te doen als hormonaal, vraag jezelf af:
- Wat doet het paard precies?
- Wanneer gebeurt het?
- Is er een consistent patroon, of is het onvoorspelbaar?
- Kan dit een teken zijn van pijn of ongemak?

Deze vragen leiden tot antwoorden. De aanname van de 'humeurige merrie' niet.

Je merrie doet niet moeilijk om jouw leven lastiger te maken. Ze probeert je misschien gewoon iets te vertellen — en ze verdient het om gehoord te worden.

Auteur: Dr. Sue Dyson

Link naar oorspronkelijk artikel: 𝗜𝘀 𝗬𝗼𝘂𝗿 𝗠𝗮𝗿𝗲 𝗥𝗲𝗮𝗹𝗹𝘆 "𝗠𝗼𝗼𝗱𝘆"? 𝗪𝗵𝗮𝘁 𝘁𝗵𝗲 𝗦𝗰𝗶𝗲𝗻𝗰𝗲 𝗔𝗰𝘁𝘂𝗮𝗹𝗹𝘆 𝗦𝗮𝘆𝘀
https://ap.lc/NuvoE

15/05/2026

29/04/2026

Tuurlijk......túúrlijk wil je iets betekenen voor het paard :-) én voor de eigenaar....uiteraard! Maarre.....niet verder vertellen...maar stiekem is mijn werk ook héél goed voor mijn eigen ziel en zaligheid....

Zeg nou zelf...ik heb toch gewoon het allerleukste werk?

28/04/2026

Eentje die ik bijna jaarlijks in de herhaling doe, omdat het denk ik nog niet zo algemeen bekend is, en tsja....herhaling is de kracht van de reclame :-) Ook als het geen reclame is....

𝑽𝒐𝒐𝒓𝒋𝒂𝒂𝒓𝒔𝒈𝒓𝒂𝒔 & 𝒑𝒓𝒆𝒔𝒕𝒂𝒕𝒊𝒆𝒑𝒓𝒐𝒃𝒍𝒆𝒎𝒆𝒏

Het gaat bij voorjaarsgras al gauw over de kans op hoefbevangenheid of ontploffende ronde paardenbuikjes. Maar er zit nog een ander ‘dingetje’ aan kakelverse grassprietjes in de lente. En omdat Facebook overspoeld wordt door foto’s van blije paarden die eindelijk hun eerste grasjes mogen eten, is het een mooi moment hier aandacht aan te besteden.

The Osteopathic Vet schreef laatst een post, die ik bij deze vertaald en samengevat plaats. Vanwege de betrokkenheid van spieren en fascia (bindweefsel), de gevolgen voor beweging van het paard én door mijn recente verdiepende cursus over voeding en metabolisme bij paarden, vind ik dit ongelooflijk interessant en ik hoor graag jullie ervaringen. De link naar het originele artikel staat onderaan!

𝗦𝗽𝗮𝗻𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗶𝗻 𝗱𝗲 𝗮𝗰𝗵𝘁𝗲𝗿𝗵𝗮𝗻𝗱
En dan vooral rechtsachter. Het komt veel voor in deze tijd van het jaar. Slepende tenen, bokken, het zadel valt opeens naar links, geen achtervoeten meer willen geven bij de hoefsmid, problemen in de linker galop en gevoeligheid op de (rechter)flank.

Rarara, waar komt dat vandaan?

Uit de dikke en blinde darm….

Aan het eind van het spijsverteringskanaal vindt de belangrijkste vertering voor paarden plaats, namelijk van alle plantenvezels (cellulose) uit ruwvoer (hooi, gras). Heel belangrijk daarbij is de blinde darm, die niet zoals bij mensen er een beetje bijhangt. Bij paarden is de blinde darm cruciaal, vol met speciale bacteriën die vezels omzetten naar voedingsstoffen. Het suiker in het voorjaarsgras verhoogt de zuurgraad ( = lagere pH waarde) in de blinde darm. Hierdoor worden de bacteriën uit balans gebracht wat tot onder andere een gevoelige buik, obstipatie en diarree kan leiden.

𝗘𝗻 𝗱𝗮𝗻 𝗶𝘀 𝗲𝗿 𝗼𝗼𝗸 𝗻𝗼𝗴 𝗱𝗲 𝗿𝘂𝗴𝗴𝗲𝗻𝗴𝗿𝗮𝗮𝘁….
Maar het blijft niet bij de darmen…. Uiteraard loopt er een rechtstreeks lijntje tussen organen en ruggengraat, via de zenuwbanen. De organen worden aangestuurd door zenuwen die uit specifieke delen uit de ruggengraat komen. Dat is geen eenrichtingsverkeer. Irritatie van organen veroorzaakt irritatie van die specifieke delen van het ruggenmerg die weer leiden tot lokale spanning in de spieren. Want ja, die spieren worden óók aangestuurd door diezelfde zenuwen.

Dat versterkt elkaar ook nog: paarden met een toch al aangespannen rug, zijn gevoeliger voor deze veranderingen in de blinde en dikke darm. En paarden met gevoelige darmen zijn bevattelijker voor een strakke rug.

𝗪𝗮𝗮𝗿𝗼𝗺 𝘃𝗼𝗼𝗿𝗮𝗹 𝗼𝗽 𝗿𝗲𝗰𝗵𝘁𝘀 𝗸𝗹𝗮𝗰𝗵𝘁𝗲𝗻?
De blinde darm is gelegen in de rechter flank (en is tot zo’n 45 liter groot!). Dus je ziet vaak de hierboven genoemde symptomen en gevoeligheid aan de rechterkant.

𝗢𝗵, 𝗱𝗮𝗻 𝘄𝗮𝘀 𝗲𝗿 𝗼𝗼𝗸 𝗻𝗼𝗴 𝗳𝗮𝘀𝗰𝗶𝗮….
De verhoogde zuurgraad (lagere pH) in de blinde en dikke darm zorgt er ook nog voor dat fascia meer samentrekt. Dit zorgt voor lokale spanning en omdat fascia alles met alles verbindt, kan dit door het hele lichaam invloed hebben. Het paard voelt zich strak in zijn lijf en mobiliteit zal afnemen. Maar omdat de blinde darm rechts zit, zal de strakheid vooral rechts voelen en leiden tot een mysterieuze onzuiverheid van het rechter achterbeen.

𝗪𝗮𝘁 𝗱𝗼𝗲 𝗷𝗲 𝗲𝗿𝗮𝗮𝗻?
1) Niet te lang op voorjaarsgras. Vul voldoende aan met het ruwvoer (hooi) dat het paard gewend is.

2) Ondersteun de blinde en dikke darm met supplementen, bij voorkeur kruiden. Ook de lever kan wel een ruggensteuntje gebruiken in deze tijd.

3) Houd de rug zo los mogelijk, aangezien paarden met een strakke rug gevoeliger zijn voor problemen met de darmen. Dit kan door behandelingen, maar ook door oefeningen op de grond en onder het zadel (en daar komen de altijd door mij geadviseerde oefeningen uit ‘Pilates en stretching voor paarden’ en ’55 Corrective Exercises’ om de hoek kijken 😊)

4) Testen van de gezondheid van de blinde en dikke darm: mestonderzoek, ook naar pH-waarde bijvoorbeeld.

En….blijf altijd naar het HELE paard kijken, inclusief leefomgeving, voedsel, beweging…

Hoop dat jullie er wat aan gehad hebben!

The Osteopathic Vet is echt een tip om te volgen op Facebook. Dit is de link naar de originele en volledige facebookpost:
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2350739595071131&id=787351944743245

16/04/2026

𝗗𝗲 𝗸𝗲𝗿𝗻 𝘃𝗮𝗻 𝗠𝗮𝘀𝘁𝗲𝗿𝘀𝗼𝗻 𝗠𝗲𝘁𝗵𝗼𝗱

Masterson Method (MM) is in Nederland nog niet vreselijk bekend, maar wordt wel steeds bekender. Als iets groeit en steeds meer mensen erover horen, dan groeit ook het risico van ruis op de lijn. Niet alleen bij paardeneigenaren die de (gratis) filmpjes op youtube zien, maar ook bij paardenprofessionals die vanuit hun eigen expertise interpreteren.

Daarom dacht ik eens een overzichtelijke (ik doe mijn best…) post te schrijven over de kern van Masterson Method. En mocht je naar aanleiding hiervan vragen hebben, dan kun je altijd bij mij, andere MMCP’s* of op de website www.mastersonmethod.nl terecht.

𝘿𝙚 𝙠𝙚𝙧𝙣 : 𝙤𝙣𝙙𝙚𝙧 𝙙𝙚 𝙬𝙚𝙚𝙧𝙨𝙩𝙖𝙣𝙙
We werken met het zenuwstelsel van het paard. We blijven onder het niveau van weerstand (sympathisch: vlucht-vecht). Als je onder dat niveau blijft, kan het zenuwstelsel in een veilige modus (parasympatisch: rust-herstel) aan de gang met overmatige spanning wat zich heeft opgebouwd, en dat loslaten. Klaar is Klara. Meer is het niet.

𝘾𝙧𝙪𝙘𝙞𝙖𝙖𝙡 : 𝙝𝙚𝙩 𝙥𝙖𝙖𝙧𝙙 𝙗𝙚𝙥𝙖𝙖𝙡𝙩
Het paard is de baas. Door het lezen van de kleinste reacties leren we wat het verhaal van het paard zelf is. Dat kan een ander verhaal zijn dan de eigenaar ervaart. Dat geeft niet, het zijn allemaal puzzelstukjes die bijdragen aan het grote plaatje. Maar bij MM geldt: het paard is de baas. Alleen door het paard de regie te geven, voelt het zich veilig en durft het te gaan communiceren over zijn lijf, kwetsbaarheden en grenzen.

𝙃𝙚𝙩 𝙙𝙤𝙚𝙡 : 𝙝𝙚𝙩 𝙥𝙖𝙖𝙧𝙙 𝙤𝙣𝙩𝙨𝙥𝙖𝙣𝙩 𝙯𝙚́𝙡𝙛
Spieren spannen aan door seintjes vanuit het zenuwstelsel. Het is heel lastig om die spanning weer helemaal los te laten, want zenuwen geven geen actief commando om dat te doen. Ontspanning gebeurt wel op momenten waarop het parasympatische zenuwstelsel actief is (slaap, rust, herstel).

Door allerlei omstandigheden kan er een teveel aan spanning ontstaan: werk, ongemak, blessures, slecht passend tuig, zere voeten, scheef gebit, ruiter, huisvesting, etc etc. Gewrichten bewegen niet uit zichzelf, maar door spieren. Als er asymmetrische of overmatige spanning in die spieren opbouwt, vermindert de bewegingsruimte in die gewrichten en worden ze soms zelfs uit hun ‘spoor’ gehaald.

Hierdoor ontstaan compensaties, die weer leiden tot andere compensaties, en als je pech hebt tot blessures, slijtage en restricties.

Masterson Method stelt het paard in staat om zelf het teveel aan spanning uit spieren en andere zachte weefsels los te laten. Hierdoor kunnen gewrichten beter bewegen, zijn compensaties minder of niet meer nodig en zijn de spieren soepeler. Niet omdat wij de boel masseren of manipuleren, maar omdat het zenuwstelsel van het paard in veilige modus kan laten gaan wat niet meer nodig is.

𝙈𝙞𝙨𝙫𝙖𝙩𝙩𝙞𝙣𝙜𝙚𝙣 𝙤𝙫𝙚𝙧 𝙈𝙖𝙨𝙩𝙚𝙧𝙨𝙤𝙣 𝙈𝙚𝙩𝙝𝙤𝙙

𝟭. “𝗠𝗠 𝗶𝘀 𝗲𝗻𝗲𝗿𝗴𝗲𝘁𝗶𝘀𝗰𝗵 𝘄𝗲𝗿𝗸”
Een van de belangrijkste MM-regels is: als iets moeilijk is, word je zachter. Als een zachte aanraking al te veel is, ga je op zoek naar de afstand die voor het paard wél veilig voelt. Dat kan betekenen dat je als een soort Jomanda (wie kent haar nog? Blauwe jurk?) op 30 cm afstand met je hand boven een rug staat.
Dat is niet energetisch werken, dat is kijken naar de reacties van het paard en zoeken naar de afstand die voor het paard veilig voelt. Voor het zenuwstelsel maakt het geen flaus aus of je wel of niet aanraakt, het gaat om de aandacht die je aan een lastig gebied geeft. MM is niet energetisch, maar wél een respectvol gesprek met het paard.

𝟮. “𝗣𝗮𝗮𝗿𝗱𝗲𝗻 𝘄𝗼𝗿𝗱𝗲𝗻 𝘁𝗲 𝗹𝗼𝘀”
Zoals inmiddels hopelijk duidelijk is, werken MMCP’s niet AAN het paard, maar MET het paard. We zoeken verbetering in de bewegingsruimte van gewrichten, maar het paard heeft de regie en geeft aan wat het nodig heeft, wat het aankan en wanneer het genoeg is. Daar zijn paarden fantastisch goed in, mits wij leren luisteren. Iedereen die een weekend seminar of praktische demo volgt, kan dit zelf ervaren. Zoiets is heel lastig uit een filmpje of boek te halen of te herkennen als je vanaf een afstandje een MMCP’er aan het werk ziet.

𝟯. “𝗠𝗠 𝗶𝘀 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗱𝗲 𝗹𝗲𝗸𝗸𝗲𝗿”
Jim Masterson ontwikkelde deze methode door heel goed rond te kijken en in gesprek te gaan met allerhande type bodyworkers, op wedstrijdterreinen in de USA. Want daar is MM ontstaan. Het paard krijgt de regie en daardoor is MM zo effectief, óók in de hogere sport. Je vindt MMCP’s dus op alle niveaus, zoals onze Duitse collega Walter Saxe tijdens de Olympische Spelen in Parijs.
MM is géén welzijnsmassage. Het is een zachte, veilige maar krachtige manier om het paard soepel te houden, blessures te voorkomen en de best mogelijke versie van zichzelf te laten zijn.

* MMCP = Masterson Method Certified Practitioner. Dit zijn de mensen die de hele opleiding (minimaal 1,5 jaar) hebben gedaan en dus professioneel MM mogen uitoefenen. Te vinden op de website www.mastersonmethod.nl

Video: parasympatisch zenuwstelsel aan het werk

16/04/2026

Als je klant niet staat te springen van enthousiasme 🙈

03/04/2026

Gewoon een dagje knutselen met paarden (sommigen ervaren rotten, anderen voor de eerste keer), lieve eigenaren, een heerlijk broodje brie en in een fijne sfeer. Leuk werk heb ik hè?

09/01/2026

Ik doe hem nog even een keertje in de herhaling, omdat ik merk dat niet ieder paardenmens dit al kent en het weer leent zich er uitstekend voor......bbbbrrrrr.

We hebben het vaak over dekens en hoe dik of dun of wel of niet.....maar heeft je paard bijvoorbeeld PPID of insulineresistentie, denk dan ook aan zijn voetjes!

𝙒𝙞𝙣𝙩𝙚𝙧𝙫𝙤𝙚𝙩𝙚𝙣 𝙗𝙚𝙨𝙩𝙖𝙖𝙣 𝙤𝙤𝙠 𝙗𝙞𝙟 𝙥𝙖𝙖𝙧𝙙𝙚𝙣!

Is je paard hoefbevangen geweest, heeft hij ppid of is hij insuline resistent? Lees dan verder....

Persoonlijk vind ik het fijn en leuk om als masseur generalist te zijn. Om over van alles en nog wat op niveau mee te kunnen denken en zo verbanden te kunnen leggen tussen alles wat op, in, aan en om het paard heen te vinden is. En dus volg ik graag en vaak bijscholingen, cursussen of complete opleidingen. Bijkomend voordeel is dat je contact krijgt met heuse specialisten, die ik dan vervolgens als vraagbaak mag 'gebruiken'.

Heleen Davies (Paardenhoeven.info) is voor mij op het gebied van voeten de deskundige. Haar theorie- en praktijkdagen zijn absoluut een aanrader voor elke paardeneigenaar of -behandelaar.

Én ze heeft een website (www.paardenhoeven.info) met interessante artikelen, waar ik er nu één van deel voor al die eigenaren die een paard hebben die hoefbevangen is geweest, ppid heeft of insuline resistent is.

Voorkomen is beter dan genezen. Dus nu de wintermussen zo'n beetje van het dak vallen, is dit artikel handig voor het geval straks de grond weer bevroren is....

En waarom ik dit als masseur plaats? Omdat een massage zorgt voor ontspanning en goede doorbloeding en dáár kan je paard en zijn lijf enorm van profiteren.

http://paardenhoeven.info/blog/2017/01/21/winterbevangenheid/

21/12/2025

Ｗｉｎｔｅｒ Ｗａｔｅｒｌａｎｄ

Af en toe heb je van die thema’s die opduiken in je werk. Één klant heeft ermee te maken, en stomtoevallig snel daarna een andere ook. En bij nummer 3 denk ik dan “ik moet er geloof ik wat mee”.

Zo’n thema nu is water. Het drinken ervan als de temperaturen lager worden. Of om precies te zijn….het juist te weinig drinken ervan, met allerlei vervelende gevolgen en risico factoren van dien. Ik heb een aantal klanten die gevoelig zijn voor koliekachtige klachten, als het kouder wordt. Elk jaar, zo einde herfst begin winter, worden ze narriger, stijver, gevoeliger en soms ontstaat er zelfs echt (ernstige) koliek.

𝗪𝗮𝗮𝗿𝗼𝗺 𝗶𝘀 𝘃𝗼𝗹𝗱𝗼𝗲𝗻𝗱𝗲 𝗱𝗿𝗶𝗻𝗸𝗲𝗻 𝗯𝗲𝗹𝗮𝗻𝗴𝗿𝗶𝗷𝗸?
Water is van groot belang voor allerlei processen in het lichaam, dat weten we van mensen maar dat geldt ook voor paarden. Spijsvertering heeft vocht nodig, voor de doorvoer door de darmen en ter voorkoming van bijvoorbeeld verstoppingen. Maar ook spieren en fascia hebben voldoende vocht nodig om soepel te blijven en lekker langs elkaar te kunnen glijden. Te weinig drinken kan leiden tot stijvere spieren en ‘klevend’ fascia.

Paarden hebben minder dorst in de winter, maar het belang van water is net zo groot als in de zomer. Onderzoek wijst uit dat bij (te) weinig water drinken, de aanwezigheid van cortisol (een stresshormoon) stijgt, de spijsvertering vertraagt, verstoppingen kunnen ontstaan en de elasticiteit in spieren en fascia vermindert.

𝗧𝗲𝗺𝗽𝗲𝗿𝗮𝘁𝘂𝘂𝗿
De meeste paarden drinken vooral de eerste uren na het eten (in het geval van eetmomenten, niet bij doorlopend/onbeperkt): ongeveer 80% van alles wat zij drinken per dag. Uiteraard moet altijd schoon en vers water beschikbaar zijn, maar in de winter wordt dat water weleens kouder dan paarden aangenaam vinden (nog even los van tandpijn en maagproblemen). Stel, je paard heeft buiten water in een ton. Als het vriest, bevriest dat water ook, sowieso niet handig. Maar ook waterleidingen kunnen water tegen het vriespunt geven.

Uit onderzoek is gebleken dat paarden zo’n 40% méér water drinken als het wordt aangeboden op zo’n 15 – 19 graden Celsius. Niet dat je nu met je waterkokertje in de weer gaat naar de paddock, maar lauw water door je slobber, of een emmer water op wat hogere temperatuur aanbieden na het eten, kan al schelen.

𝗪𝗮𝘁 𝗸𝘂𝗻 𝗷𝗲 𝗱𝗼𝗲𝗻?
Het is soms lastig om te monitoren hoeveel je paard drinkt, en vooral, of dat genoeg is. Een paard drinkt ongeveer 40 liter per dag, maar dat is ook sterk afhankelijk van temperatuur, arbeid, voer etc. Als je paard een eigen waterton heeft, is dat beter te volgen dan bij een waterbak in stal, leven in een kudde of drinken uit de sloot.
Er zijn een paar praktische tips die je in de winter kunt doen, om in elk geval bij te dragen aan voldoende water drinken. Alle beetjes helpen!

✅ Bied een emmer vers water op iets hogere temperatuur aan je paard aan als hij net zijn brok of slobber heeft gegeten.

✅ Maak de slobber met lauw water (let op: magnesium gaat vies smaken als het warm wordt, dus als je dat in de slobber doet, misschien toch maar niet met lauw water…..)

✅ Bijgeven van elektrolyten en/of zout. We geven vaak wel elektrolyten bij in de zomer als een paard veel zweet, maar ook in de winter is voldoende zoutinname belangrijk. Het stimuleert de dorstprikkel en het lichaam houdt wat meer vocht vast.
Paarden verliezen zouten niet alleen via zweet, maar ook ‘gewoon’ via hun urine en mest. Een zoutblok is vaak niet genoeg (uitzonderingen daargelaten) omdat paarden dagelijks zo’n 15-30 gram zout nodig hebben. Je wilt niet te veel geven, dus check ook je brok bijvoorbeeld, of daar al wat zout in zit. Een (suikervrij) elektrolytensupplement zorgt voor in elk geval genoeg inname en is makkelijker te doseren.

Is de mest van je paard droog? Start hij in de winter stijver op? Merk je dat de huid minder makkelijk terugveert als je het optilt? Heeft je paard een gevoelige buik? Denk dan eens aan te weinig water drinken (dehydratatie) en misschien heb je wat aan bovenstaande tips!

𝗕𝗿𝗼𝗻𝗻𝗲𝗻:
- https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9696292/
- https://www.equinechronicle.com/winter-water-consumption/
- https://thehorseportal.ca/2021/01/winter-water-woes-and-colic-prevention/