Kompassie in Beeld, onderzoeken, creëren, transformeren

19/01/2026

Afgelopen weekend namen we met een groep kunstenaars de tijd voor de innerlijke voorbereiding van een tentoonstelling. Niet om het werk te bespreken, maar om te onderzoeken vanuit welke houding we als makers voor onszelf en naar elkaar zichtbaar mogen zijn. Ook als kunstenaars een gezamenlijk thema delen, groeit elk beeld in stilte in iedereen zelf. En die beelden zijn oh zo kwetsbaar, is mijn ervaring.

We werkten met de verbeelding van een Innerlijke Kamer: een plek in jezelf van waaruit je exposeert. In het midden van de kamer was een landingsplek. We voelden ieder voor zich waar we stonden, wat open was, wat teruggetrokken, wat nog buiten de kamer stond en wat misschien losgelaten mocht worden. Dit maakten we zichtbaar in drie positiekaarten: de kaart van de motivatie, van de huidige houding en wat het werk van ons vraagt.

In een groeps inquiry – waarbij een persoon sprak en de rest luisterde - deelden we wat we ervaren hadden. Daarna legden we de kaarten samen in de ruimte. We keken naar de posities, of en waar een gezamenlijk verhaal zich aandiende en of we een focuspunt ontdekten. Zo werd een spark van collectieve leesbaarheid voelbaar en mag alles in de komende tijd indalen. Het gaf mij een inzicht van hoe verder met het project maar ook "wat ik misschien anders had kunnen doen". Dankjewel medereizigers.

We komen nog een keer samen om te verdiepen hoe we als hoeders - persoonlijk en met elkaar - aanwezig zijn tijdens de tentoonstelling.

12/01/2026

Vanmorgen: Creative Lab In dialoog met je materiaal over verbinding

We begonnen in stilte. Met adem. Met het voelt van je lichaam, je grenzen, je wortels. Met aarden.
In de meditatie bracht ik in: voel jezelf als boom. Je tempo is zoveel langzamer. Je wortels gaan de grond in, zoeken, proeven. En daar, onder de grond, raak je iets. Zacht, levend. Het mycelium. Het verbindt jou met alle andere bomen om je heen.
Je bent alleen én verbonden.
Apart en onderdeel van het geheel.

Toen begonnen we te tekenen. Geen instructies. Alleen: een groot vel papier van 1 x 3 meter, houtskool, en elkaar. Iedereen tekent zijn boom, zijn wortels. En kijkt wat er ontstaat.

Wat ik zag:
Mensen begonnen voorzichtig. Toen steviger. Wortels die elkaar vonden. Mycelium dat ertussen groeide. Niemand die zei "dit is mijn stuk" - iedereen werkte aan het geheel.

Geen hiërarchie. Geen leider. Alleen: een netwerk dat zichzelf tekende.
En het mooiste: in het onderzoek daarna, toen we één op één spraken, hoorde ik hoe het beeld persoonlijk werd. Iemand zag waar haar wortels nog niet diep genoeg gingen. Een ander zag waar hij altijd verbinding zoekt maar het lastig vindt om te ontvangen. Weer een ander herkende de angst om ruimte in te nemen.

Het beeld werd spiegel.
Dit is waarom ik dit werk doe.
Omdat mycelium ons iets leert wat we vergeten zijn: dat we verbonden zijn. Dat er bij samenwerken geen baas hoeft te zijn om iets moois te maken of voor elkaar te krijgen. En dat je, door met je handen te werken in plaats van met je hoofd, dingen voelt die je anders niet zou zien.
Dankbaar voor deze groep die durft.
Dankbaar voor het mycelium dat blijft onderwijzen.
Dankbaar voor houtskool en grote geïmproviseerde papier en mensen die elkaar durven raken zonder woorden.

Een mooi ervaring om te delen in mijn Mycelium Werkboek.

11/01/2026

Ik werd gevraagd voor een nieuwe opdracht — ik zocht documentatie bij elkaar en realiseerde me Wow, dit is een levenswerk.

Hoeveel series ik in de afgelopen decennia heb gemaakt rondom één thema: het zichtbaar maken van wat verborgen is of wat niet gezien wordt.

In al mijn "dubbelportretten" verweef ik gezichten, tijden, verhalen en bewustzijnslagen. Niet om iets uit te wissen, maar om meerdere werkelijkheden tegelijk te laten bestaan. Zo ontstaan portretten waarin geschiedenis, afkomst, energie en identiteit elkaar ontmoeten.

Van Onzichtbare Vrouwen tot Verweven Portretten, van Maria Magdalena tot Door de Ogen van de Tijd — telkens gaat het om dezelfde vraag:
*Wie of wat wordt gezien? Wie of wat niet? En wat wil zich door jou heen bewegen?

Deze nieuwe opdracht voelt als een volgende draad in dat grote weefsel.
En ik besef opnieuw: dit werk is nooit “af”. Het is verbonden met mijzelf en werk en ikzelf blijven zich verdiepen. Het is de bron van alle creative labs die ik organiseer.

10/01/2026

Vleugels die mogen zweven en Zichtbaar maken van verborgen werelden - https://mailchi.mp/19d51569865f/stiltepunt-je-eigen-thuisretraite-10342270

10/01/2026

Nieuwe serie: Handgemaakte Talking Sticks

Ik ben er trots op om mijn nieuwste creaties te delen: unieke handgemaakte talking sticks. Elke talking stick is met zorg en aandacht gemaakt en geen twee exemplaren zijn hetzelfde. Het materiaal dat ik gebruik komt uit allerlei verschillende landen.

Wat is een talking stick (mocht je dat niet weten)?
De talking stick is een eeuwenoud instrument uit inheemse tradities, ontworpen voor respectvolle communicatie. Wie de staf vasthoudt, heeft het woord. De anderen luisteren. Simpel, maar krachtig.

Moderne toepassingen
In onze hectische wereld van onderbrekingen en half luisteren, biedt de talking stick een waardevolle hulp in een groepsgesprek.

Elk van mijn talking sticks is uniek, gemaakt door een kunstenaars hand, soms een beetje kwetsbaar (dus met liefde behandelen). Die kwetsbaarheid geeft de stick ook betekenis: zorg voor de talking stick en voor elkaar.
€ 125 per stuk exclusief verzendkosten. Stuur mij gerust een bericht als je mijn hele collectie wilt zien.

hashtag hashtag hashtag hashtag hashtag hashtag

31/12/2025

Klei als Spiegel van de Ziel -
twee weken geleden in mijn Creative Lab:

Wat niet gevoeld wordt, blijft in de schaduw wonen. Wat niet door de handen stroomt, blijft bevroren in het hart.

We begonnen met een meditatie over het voelen en bewonen van ons lichaam en het vervloeien van creatieve beweging en uitdrukking via onze handen. De handen kunnen soms creëren, wat niet in woorden uit te drukken is.

Ook brachten we systemisch voelen naar de klei als ware het een opstelling. De eerste vraag die ik de deelnemers ​​voorlegde: Wie ben ik in relatie tot de ander? Gevoeld in de klei, zonder woorden.

Daarna: Hoe draag ik die ander in mij? De vingers kunnen kneden wat tijd en generaties door ons heen laten stromen.

Vervolgens de spiegel: door een stuk klei aan een andere deelnemer te geven werd deze representant in een klei-opstelling. Er werd met toewijding en respect (hard) gewerkt. Onverwachte aspecten openbaarden zich - dingen die verborgen waren, werden zichtbaar.

En tot slot, met deze nieuwe kennis, opnieuw naar de eigen klei met de vraag: Wie ben ik nu, wetend wat ik nu weet?

Het resultaat: een prachtig palet van menselijkheid. Herkenbare processen, verbinding in de groep. Echte transformatie is een zacht proces. Ze beweegt als klei onder warme handen - langzaam, zeker, onherroepelijk.

De tijd zal tonen wat vandaag in beweging is gezet.

29/12/2025

In dialoog met je materiaal - derde sessie van het creative lab

Soms ontstaat er in een sessie iets wat verder reikt dan wat ik had voorbereid. Deze derde bijeenkomst ging over resonantie — hoe alles trilling is, hoe ervaringen in het lichaam worden bewaard, en hoe materiaal die innerlijke beweging kan spiegelen.

We begonnen met het voelen van het lichaam, adem, klank, aanraking — en lieten dat langzaam overgaan in een ontmoeting met het materiaal. De draad, het papier, het geluid — ze werden allemaal deel van een groter veld van luisteren.

Wat mij diep raakte, was het moment waarop de deelnemers over elkaars werk begonnen te tekenen. Een uitnodiging om niet alleen "jezelf te uiten", maar ook "de ander toe te laten' in het creatieve veld. Daar gebeurde iets essentieels: grenzen werden zacht, verbinding werd zichtbaar en voelbaar.

Een gezamenlijk werk dat toonde hoe we tegelijk uniek én deel van een groter geheel kunnen zijn.

Elke sessie herinnert me eraan hoe kunst en bewustwording elkaar voeden — en hoe het materiaal zelf vaak de ware gids is.
(foto: Jolanthe Lalkens)

27/12/2025

Ik heb net mijn website herzien en ververst. Ben benieuwd wat jij ervan vindt?

o n d e r z o e k e n - c r e ë r e n - t r a n s f o r m e r e n

28/08/2025

Wisdom Weavers - training -

Soms herken je het zelf niet meteen. Soms heb je een spiegel nodig van een ander of lees je iets wat je aan het denken zet. Misschien merk je dat mensen bij jou tot rust komen of dat ze je zoeken voor een blik die verder kijkt dan de oppervlakte. Misschien voel je dat jouw innerlijke groei altijd ...

05/07/2025

ik heb weer een nieuw boek gemaakt STILTEPUNT

in onze eerste stille vakantieweek in Frankrijk maakte ik het af en bij thuiskomst na een hectische week lag het er.

Deze vakantie gaf aan waarom na chaos stilte zo lavend en nodig is. Alles lijkt op kloktijd te functioneren. Terwijl volgens mij de oningevulde tijd om naar jouw stiltepunt te gaan zo nodig is. Ik voel en zie het om me heen.
In het stiltepunt kunnen jij en ik en anderen aanwezig zijn, passend bij wie je bent en waarmee je je nu bezig houdt. We kunnen stil staan, luisteren en ons openen om aanwezig te zijn en te vertragen. We voelen wat dit moment ons te zeggen heeft?

Ik nodig je uit om dagelijks, al is het maar even, bewust te vertragen en zonder direct doel, open te staan voor wat je waarneemt.

18/06/2025

In dialoog met je materiaal - nieuw creative lab -

21/05/2025

STILTEPUNT - een zomer thuisretraite met meditatie/creatie (vanuit huis, atelier of vakantie adres) -