04/08/2024
Ik kom weer bij bewustzijn en hang met mijn hoofd en bovenlichaam naast de wc en boven de wcborstel (I know not a nice detail..). En dan val ik weer weg… en kom ik 4 minuten *** later weer bij bewustzijn en lig ik op de grond die vol ligt met mijn eigen bloed. “Waar ben ik?” Gaat er door me heen. Ik draai mn hoofd voorzichtig omhoog en zie dat ik op de badkamer vloer lig voor de wc waarop ik net had gezeten. Ik herinnerde het me weer… Ik zat te bellen op de wc met de specialist van het AMC ivm de toen geplande operatie en nu lig ik hier in het bloed op de koude vloer. “Waar is mijn mobiele vraag ik me af…?”
Ik zet m’n twee handen op de badkamervloer en duw mezelf heel langzaam omhoog en zoek over de grond tussen het bloed naar mijn smartphone. “O, ja ik zei tegen de arts van het ziekenhuis dat ik al de hele nacht heel heel veel bloed heb verloren en me duizelig voelde en het idee heb dat ik flauw zou vallen.” Ik pak mijn mobiele op van de vloer maar en er is geen actief telefoongesprek meer zie ik.
“Wat moest ik ook alweer doen volgens de arts die ik net sprak…? Ik denk diep na. De huisarts bellen.”
Ik toets het nummer van de huisartsenpost in de mobiele en hoor de telefoon overgaan. Als ik iemand aan de lijn krijg, vertel ik voor de tweede keer van het enorme bloedverlies en dat er nu, naast oorsuizingen, ook 2x flauwvallen is bijgekomen en zweten en koorts”. Ik bel meteen de ambulance wordt er gezegd door degene aan de telefoon.
Een paar minuten later ga ik met loeiende sirenes in de ambulance naar de boot. Op naar het ziekenhuis… Onderweg zegt de verpleegkundige mij dat ik veel bloed heb verloren en vooral wakker moet blijven. Ik kan me dat herinneren in films, het klapje van de ambulance verpleegkundige op de wang, en het dringt goed tot me door. Dit is serieus. Ik moet bij blijven.
Voor we wegvaren hoor ik de deur van de passagier naast de bestuurder opengaan en wordt er gezegd dat m’n moeder meerijdt. Ze mag alleen instappen als ze niets zegt want we gaan heel hard naar het Academisch ziekenhuis in de hoofdstad, als we dat redden wordt er gezegd anders slaan we naar Den Helder, Alkmaar of Haarlem. We gaan door rood, recht over rotondes. Er is een leven op het spel. Er is bloedspoed. M’n lieve moedertje stemt in stil te zitten naast de chauffeur is….
Als ik in het ziekenhuis lig en er een verwarmde deken van de afdeling voor zwangere vrouwen wordt gehaald, ik had het ijs en ijs koud. De specialist komt niet veel later binnen en zegt dat ik bloed nodig heb omdat m’n hart anders uitvalt. Wat er is gebeurt is te vergelijken met een slagaardelijke bloeding die we alleen niet (!!!) kunnen kunnen stelpen omdat je bloed loslaat door je menstruatie. Dan komt m’n vader ook binnen die achter ons is aangereden en ik ik aan zijn hoofd dat het niet goed is…
Al die tijd, vanaf het moment in de ambulance tot nu in het ziekenhuis bed heb ik roerstil gelegen en de spirits om hulp gevraagd. Dat blijf ik doen, met ogen open want ik moet niet wegzakken. Het is belangrijk bij te blijven. Ik lig stil, ben rustig en peaceful.
Gelukkig licht dit achter me EN ben ik al jaren pijnvrij! Ik deel het omdat je met endometriose helaas heel erg voor jezelf op moet komen. En de neveneffecten dodelijk kunnen zijn… Benieuwd hoe je zelf de pijn van endometriose kan verminderen? DM gezondheid 💜
Vandaag werd ik aan deze ervaring herinnert toen er een helicopter in het veld achter onze tuin te landen om een jonge jongen met spoed mee te nemen naar het academisch ziekenhuis…
Knowing what something is, is not the same is not the same as knowing how something FEELS.
Ik ben elke dag dankbaar voor het leven zelf. In liefde Natalie Sylvette Bakker I Zelf endometriosepijn verminderen
