14/11/2024
Op 11-11 om 11:11 was ik bij de Tor van Glastonbury.
Niet bewust gepland, maar Divine Orchestration was t zeker!
(For English scroll down)
Het is maandag 11-11 en we staan bij de Tor, onder het grijze onbeweeglijke wolkendek dat er al weken hangt. Zo windstil dat zelfs de bladeren aan de bomen niet bewegen.
Maar dan begint ineens de lucht te bewegen. De wolken veranderen, er schijnt een ander licht door, ze vervormen en verplaatsen. We kijken op de klok: 11:11 uur.
Ineens verschijnen erin de lucht vreemde grote grijze strepen in vormen die geen van ons ooit eerder heeft gezien. Het houdt zich tussen grote grijze engelen vleugels, en het spoor dat een gigantische draak in hoge snelheid achter zich zou laten. Op 1,2,3 misschien wel 4 plekken over het wolkendek.
Dan voel ik ineens een enorme aantrekking om in de Tor zelf te gaan staan. De Tor, moet je weten, ziet eruit als een toren, maar heeft geen dak. Het is dus meer een open koker.
Zodra ik erin ga staan voel ik de enorme druk op mijn kruin. Ik ben er eerder geweest, heb er eerder gestaan, maar dit is me nooit opgevallen.
Zo gewend om met energie te werken als ik ben, schakelt mijn lichaam zich onmiddellijk in om me beschikbaar te stellen om de drukkende energie door te laten stromen. Ik open mijn kruin, of eigenlijk mijn hele schedeldak.
Prompt beginnen mijn ogen te tranen. Ik ken dit. Beschikbaar zijn doet dat soms. t Zijn maar tranen. T is mijn lichaam die zich open stelt.
Het duurt maar even, nog geen minuut. En dan voel ik dat t klaar is. Mijn lichaam is rustig, voelt zich warm en gevuld, gegrond en verbonden.
Als ik mijn ogen open, zie ik dat ik niet alleen ben. Ook Gill heeft er gestaan. En het gevoeld. De doorstroming van die enorme kosmische kracht, door ons heen, de aarde in. De verankering. We kijken elkaar aan. Een glimlach. We did it!
Na een flinke hug lopen we de Tor weer uit. De druk in de Tor is verdwenen, en de hemel trekt steeds meer open. Voor we het weten is de hemel strak blauw met een heerlijke diep verwarmende zon. Het voelt alsof we zojuist letterlijk door een portaal zijn gegaan.
-> Soms weet je niet waarom je ergens bent, waarom je je ergens toe aangetrokken wordt, of waarom je ineens voelt wat je voelt. Soms klikt het pas later in wat er zich eigenlijk heeft afgespeeld. Divine Orchestration. Ook dat is Being of Service to Magic.
->> Waar zie jij dat we wel wat meer Magie zouden kunnen gebruiken?
In jouw Leven?
In de Wereld?
,
-----------------------------
Achtergrond:
De Tor:
De Glastonbury Tor is een van de meest mystieke en spiritueel betekenisvolle plaatsen in Groot-Brittannië.
Het is een krachtige energiepoort door de Leylijnen die daar samen komen. Niet voor niets speelt deze plek een belangrijke rol
- in de tijd van de Druiden,
- in het Avalon uit de Arthurlegendes,
- in de Keltische Mythologie,
- in de Maria Magdalena overleveringen
- en staat er een toren voor Archangle Michael vanuit de christelijke traditie.
De Tor wordt ook gezien als vertegenwoordiging van de Heilige Graal, niet als fysieke beker maar als symbool voor spirituele transformatie.
Het wordt beschouwd als een heilige berg waar aardse en hemelse energieën samenkomen.
Nummer 11:
Onze associatie met 11 november is waarschijnlijk meestal Sint Maarten, en kinderen through the roof door alle suikergoed.
Mijn associatie met 11-11 is 'de dag voor mijn verjaardag' (Bedankt voor alle felicitaties nog!🙂
Maar het getal 11 wordt ook gezien als een symbolisch portaal. De twee pilaren als poorten. Het vertegenwoordigt de verbinding tussen het aardse en het goddelijke - als een spirituele brug tussen twee werelden. De twee enen die samen 11 vormen, symboliseren de perfecte balans tussen intuïtie en ratio, tussen het mannelijke en vrouwelijke principe.
Als dit getal zich herhaalt in de datum 11-11, wordt deze energie versterkt. Deze datum wordt gezien als een kosmisch moment waarop de sluier tussen de fysieke en spirituele wereld dunner is.
-> 11-11 11:11 is de versterking dus to the MAX!
En dat dan op die fysieke Portal van the Glastonbury Tor!!
, , , ,
