28/10/2021
VERHALEN UIT DE PRAKTIJK
❤️ Er is een Amsterdammertje geboren ❤️
Jaren geleden zag ik een aantal keer Marcus. Ik werkte als huis psycholoog bij een grote huisartsenpraktijk in het centrum van Amsterdam.
Hij worstelde met de balans vinden in zijn dagelijkse leven. Hij was gediagnosticeerd met een psychiatrische stoornis. Hij vertelde liefdevol over zijn vrouw en baby, de grote liefdes van zijn leven. Hij volgde n studie maar het was n enorme worsteling dit naast z’n werk en gezinsleven voor elkaar te krijgen.
Een tijd later klopte zijn vrouw Catharina bij me aan. Ze twijfelde hevig of ze een tweede kind zouden aandurven. Ook zij had een psychiatrische diagnose; een bipolaire stoornis en een zeer traumatische bevalling gehad gevolgd door een flinke postnatale depressie met psychoses.
De jaren die volgde kwam ze met regelmaat langs. Ook toen ik alleen nog in eigen praktijk werkte. Haar werkgever bood aan de rekeningen te betalen, zij waren dolblij met hun bevlogen lerares!
Ik hielp haar met nadenken over hoe ze haar leven zo kon vormgeven dat ze kon doen wat ze zo graag wilde; een goede moeder en partner zijn én een bevlogen juf op n middelbare school.
Ook zorgde we er samen voor dat ze zichzelf meer centraal leerde zetten én open durfde te zijn over haar psychische kwetsbaarheid en wat er voor nodig was om goed te kunnen blijven functioneren. En af en toe kwam de wens voor hun tweede kind ter sprake.
Toen ze besloten hadden t aan te durven maakte we n plan. Alles werd georganiseerd en doorgesproken. Zij kreeg hierdoor vertrouwen. Ik deed op zich voor mijn gevoel niet veel maar gaf haar wel altijd mee dat ik er was voor haar, dat ze altijd mocht bellen en komen en dat ik haar zou helpen waar nodig. En zo waren er meer professionals, in het ziekenhuis, een psychiater en haar man en familie en de school waar ze werkte.
We konden de maandenlange misselijkheid niet wegmaken maar support bieden en haar t gevoel van zoveel mogelijk controle geven en aanwezigheid.
In de zomer belde ze. Om te vertellen dat t goed ging en alles klaar was. Ik had n signaleringsplan ontvangen waarin alles beschreven stond.
Een maand geleden ontving ik een foto op de app, een stralende moeder met n blakende baby en trotse broer op de bank.
Een geboortekaartje volgde en vanmorgen belde ze op. Ze was nu n maand moeder van 2 kinderen en het was allemaal heel goed verlopen. Ze stond op t punt om naar de diploma uitreiking van haar man te gaan, een lange tijd een onvoorstelbaar iets; het afmaken van zijn studie. Thuis bij oma een tevreden baby, lange tijd ook alleen maar gedroomd maar alles behalve zeker. Ze bedankte me voor alles; zonder jou had ik dit nooit gekund, maar ook hoe ik nu in t leven sta is zo anders dankzij onze gesprekken’.
Ik kon haar uit de grond van m’n hart bedanken voor wat dit traject voor mij heeft betekent. Dit is waarom ik systeemtherapeut ben geworden. En me niet wil laten afschrikken door psychiatrische diagnoses. De mens achter de diagnose is waar ik contact mee maak en me echt mee verbind. En voor het medicatie en psychiatrische deel werk ik heel graag en goed samen met collega’s.
Er is een meisje geboren in Amsterdam, bij de meest dappere ouders die ze had kunnen vinden ❤️
