03/04/2026
Het anios-systeem maakt ziekenhuizen afhankelijk van tijdelijke krachten in een onzekere fase, ziet Iris Wallenburg, hoogleraar sociologie van de zorg.
‘Aniossen houden de afdelingen draaiende en dragen hierbij vroeg in hun loopbaan grote verantwoordelijkheid in een hiërarchische werkomgeving met beperkte autonomie. Tegelijkertijd is het een periode waarin er wederzijdse selectie plaatsvindt tussen opleiders en toekomstige aiossen. Dat is organisatorisch kwetsbaar.’
Ruim drie jaar geleden schreven Rosie Sikkel en Lorette Harbers over zorgwekkende anios-tekorten in de ziekenhuizen. Inmiddels lijkt de vraag vooral onder welke voorwaarden basisartsen bereid zijn in het ziekenhuis te werken.
In het HMC (Haaglanden Medisch Centrum) is internist-nefroloog Laima Siddiqi - Nadery centraal anios-coördinator en een van de drijvende krachten achter de aanpak van het aniossentekort. Volgens Siddiqi was een ziekenhuisbrede samenwerking met sleutelfiguren, waaronder aniossen, medisch specialisten en HR- en communicatiemedewerkers, essentieel voor een effectieve aanpak. ‘Het werkte alleen omdat we het samen deden: luisteren naar elkaar, afstemmen, zoals in een orkest. Zonder die verschillende stemmen krijg je geen geheel.’
Maar moet het hele anios-systeem niet gewoon helemaal op de schop? Nee, zeggen UMCNL, FMS en DJS. Zij zien mogelijkheden om de basisartsenfase door te ontwikkelen binnen de bestaande anios-structuur.
Hoe? Lees het in dit artikel: https://www.ntvg.nl/artikelen/versterk-de-zorg-koester-de-anios
Auteurs: Rosie Sikkel en Lorette Harbers
Beeld: Nanna De Jong