Roqya Center Amsterdam.

27/04/2026

Imam Ibn ‘Aṭā’ Allāh al-Iskandarī رحمه الله zei:

“De meest onwetende mens is degene die de zekerheid over wat hij bezit opgeeft, voor een vermoeden over wat anderen hebben.”

De kern van deze wijsheid ligt niet in het feit dat je naar anderen kijkt—dat is menselijk.
Het echte gevaar begint wanneer je het vertrouwen verliest in wat jij zelf hebt.

Het probleem zit niet in je ogen, maar in je overtuiging.
De mens ziet van nature anderen, maar raakt pas echt verloren wanneer hij begint te twijfelen aan zichzelf.

Denk hier goed over na:
Je verlaat jouw pad niet omdat dat van een ander mooier is,
maar omdat je niet langer zeker weet dat jouw pad het juiste is.

En daar begint de instorting… stilletjes.
Geen instorting van bezit of status, maar van binnen.
Daarna begin je te zoeken naar alternatieven—
niet omdat je iets mist, maar omdat je innerlijk onrustig bent.

Zo verandert een mens van iemand met een missie
in iemand die elke richting volgt:
elke dag een nieuwe mening,
elke dag een nieuw doel,
elke dag een andere versie van zichzelf.

Waarom?
Omdat hij zijn standvastigheid heeft verloren…
zijn zekerheid is kwijtgeraakt.

En dat is de ware onwetendheid waar Ibn ‘Aṭā’ Allāh op doelt:
geen gebrek aan kennis,
maar een gebrek aan zelfkennis.

Dat je iets waardevols bezit,
en het vervolgens loslaat voor iets onbekends.
Dat je een duidelijk pad hebt,
maar het verlaat omdat je een glanzender pad ziet.

Hier onthult de Koran de diepere oorzaak:

“Richt je blik niet verlangend op wat Wij aan sommigen van hen hebben gegeven—de pracht van het wereldse leven—om hen daarin te beproeven. En de voorziening van jouw Heer is beter en blijvender.”

Allah verbiedt je niet alleen om te kijken,
maar waarschuwt je voor iets diepers:
wat je ziet, is niet het volledige verhaal.

Het is slechts de bloei van het wereldse leven—
het toont zijn mooiste kant, maar niet de hele werkelijkheid.

Je ziet het resultaat, maar niet de weg ernaartoe.
Je ziet het beeld, maar niet de prijs die ervoor is betaald.
En daarom raak je misleid.

Maar de echte schok komt later:
wanneer je begint te twijfelen aan wat jij hebt—
aan je levensonderhoud, je pad, je keuzes.

Alsof je tegen jezelf zegt:
“Misschien zit ik op de verkeerde plek.”

En daar verlies je iets groters dan alles: standvastigheid.

Standvastigheid betekent niet dat je stil blijft staan,
maar dat je weet waarom je staat waar je staat.
Dat je erop vertrouwt dat wat jij hebt niet toevallig is,
en dat jouw pad niet minder waard is omdat het minder opvalt.

“De voorziening van jouw Heer is beter en blijvender”
is geen geruststelling alleen—
het is een maatstaf van waarheid.

Wat jij van Allah hebt gekregen
is niet zomaar iets,
maar iets dat bij jou past:
bij jouw capaciteiten, jouw ziel, jouw leven.

Maar het probleem is dat je het vergelijkt met iets
dat helemaal niet bij jou past.

En daar ontstaat het echte onrecht:
niet dat anderen jou tekortdoen,
maar dat jij jezelf onrecht aandoet.

Je dwingt jezelf een leven te dragen dat niet voor jou bedoeld is,
en vraagt je vervolgens af waarom je uitgeput raakt.

Omdat je simpelweg streeft naar wat niet bij je past,
en hebt losgelaten wat wél bij je past.

Zekerheid betekent niet dat je alles hebt,
maar dat je innerlijke rust hebt met wat je hebt.
Dat je niet alle wegen hoeft te zien om jouw weg te vertrouwen.

En dat is wat de meeste mensen vandaag missen:
niet kansen, maar standvastigheid.

Daarom leven ze in een eindeloze cyclus:
ze beginnen, dan stoppen ze;
ze volharden even, dan raken ze moe;
ze komen een stukje vooruit, en veranderen dan weer van richting.

Niet omdat ze gefaald hebben,
maar omdat ze hun zekerheid niet hebben volgehouden.

En uiteindelijk bereiken ze niets—
want telkens wanneer ze dichterbij komen, kijken ze naar anderen en beginnen opnieuw.

Hier ligt de werkelijke tragedie:
je kunt je hele leven blijven ronddraaien,
niet omdat je onbekwaam bent,
maar omdat je telkens loslaat wat al in je handen ligt.

Vraag jezelf daarom eerlijk af:
is jouw probleem dat je niets hebt,
of dat je de waarde niet ziet van wat je hebt?

Ben je werkelijk verdwaald,
of vertrouw je simpelweg je eigen pad niet?

Het verschil daartussen
is het verschil tussen iemand die aankomt
en iemand die eindeloos blijft zoeken.

Onthoud dit goed:
succes is niet het vinden van het juiste pad,
maar het trouw blijven eraan.

Laat jouw zekerheid niet los,
hoe aantrekkelijk het leven van anderen ook lijkt.

Put jezelf niet uit met vergelijken—
hoe langer je kijkt, hoe zwaarder je hart wordt.

Het probleem is niet dat je te weinig hebt,
maar dat je naar te veel kijkt.

Je kijkt… en vergelijkt.
Je vergelijkt… en verlangt.
Je verlangt… en verliest tevredenheid.

Daarom zegt Allah: “Richt je blik niet…”
want het begint met een blik… en eindigt in uitputting.

Wees tevreden met wat Allah jou heeft gegeven,
en wees dankbaar voor Zijn gunsten.

Want rijkdom is niet dat je meer bezit,
maar dat je minder nodig hebt.

En juist daar…
vind je echte rust.

27/04/2026

يقول الإمام ابن عطاء الله السكندري رحمه الله:

"أجهل الناس من ترك يقين ما عنده لظنّ ما عند الناس."

ليست خطورة هذه الحكمة في أنك تنظر إلى الناس، فالنظر طبيعة بشرية…
بل الخطر الحقيقي يبدأ حين تفقد الثقة بما لديك.

المشكلة ليست في عينيك، بل في يقينك.
فالإنسان يرى غيره بطبعه، لكنه لا يضيع إلا عندما يبدأ في الشك بنفسه.

تأمّل هذا جيدًا:
أنت لا تترك طريقك لأن طريق غيرك أجمل،
بل لأنك لم تعد واثقًا أن طريقك صحيح.

وهنا يبدأ الانهيار… بصمت.
ليس انهيار المال أو المكانة، بل انهيار الداخل.
ثم تبدأ بالبحث عن بدائل…
لا لأنك محتاج، بل لأنك مضطرب.

وهكذا يتحوّل الإنسان من صاحب رسالة
إلى تابع يتخبّط بين الاتجاهات:
كل يوم رأي جديد،
كل يوم هدف جديد،
كل يوم نسخة مختلفة من نفسه.

لماذا؟
لأنه فقد الثبات…
وفقد اليقين.

وهذا هو الجهل الحقيقي الذي يقصده ابن عطاء الله:
ليس الجهل بالمعلومات،
بل الجهل بالنفس.

أن تملك شيئًا حقيقيًا…
ثم تتركه لتجرب شيئًا لا تعرفه.
أن يكون لديك طريق واضح…
ثم تهجره لأنك رأيت طريقًا لامعًا.

وهنا يكشف القرآن السبب العميق:

"ولا تمدّن عينيك إلى ما متّعنا به أزواجًا منهم زهرة الحياة الدنيا لنفتنهم فيه، ورزق ربك خيرٌ وأبقى."

الله لا ينهاك فقط عن النظر،
بل ينبّهك إلى ما هو أخطر:
أن ما تراه ليس الحقيقة كاملة.

إنها "زهرة الحياة الدنيا"…
تُظهر أجمل ما فيها، لكنها لا تُظهر كل القصة.

أنت ترى النتيجة… ولا ترى الطريق.
ترى الصورة… ولا ترى الثمن.
ولهذا تُخدع.

لكن الصدمة الحقيقية ليست هنا…
بل حين تبدأ بعد ذلك في الشك بما لديك:
في رزقك، في طريقك، في قراراتك.

وكأنك تقول لنفسك:
"ربما أنا في المكان الخطأ."

وهنا تفقد أعظم ما تملك: الثبات.

والثبات لا يعني الجمود،
بل أن تعرف لماذا أنت هنا.
أن تكون واثقًا أن ما عندك لم يأتِ عبثًا،
وأن طريقك ليس أقل قيمة… فقط لأنه أقل لمعانًا.

"ورزق ربك خيرٌ وأبقى"
ليست عبارة للتطمين فقط…
بل معيار للحقيقة.

ما عندك من الله…
ليس مجرد شيء تملكه،
بل شيء يناسبك:
لقدرتك، لنفسك، لحياتك.

لكن المشكلة أنك تقارنه بما لا يشبهك أصلًا.

وهنا يقع الظلم الحقيقي:
ليس ظلم الآخرين لك،
بل ظلمك أنت لنفسك.

أن تُحمّل نفسك حياة لم تُخلق لها،
ثم تتساءل: لماذا أتعب؟

لأنك ببساطة…
تسعى لما لا يناسبك،
وتركت ما يناسبك.

اليقين لا يعني أن تملك كل شيء،
بل أن تكون مطمئنًا لما عندك.
أن لا تحتاج أن ترى كل الطرق… لتثق في طريقك.

وهذا ما يفتقده أغلب الناس اليوم:
ليس الفرص… بل الثبات.

ولهذا يعيشون في دوامة:
يبدأ… ثم يترك،
يتحمّل… ثم يمل،
يصل قليلًا… ثم يغيّر الاتجاه.

ليس لأنه فشل،
بل لأنه لم يصبر على يقينه.

وفي النهاية… لا يصل إلى شيء.
لأنه كلما اقترب… نظر إلى غيره، فبدأ من جديد.

وهنا تتضح الكارثة:
قد تقضي حياتك كلها في الدوران،
لا لأنك عاجز،
بل لأنك في كل مرة تترك ما بين يديك.

فاسأل نفسك بصدق:
هل مشكلتك أنك لا تملك…
أم أنك لا ترى قيمة ما تملك؟

هل أنت ضائع…
أم أنك فقط لا تثق في طريقك؟

الفرق بينهما…
هو الفرق بين إنسان يصل،
وإنسان يظل يبحث بلا نهاية.

وتذكّر جيدًا:
ليس النجاح أن تجد الطريق الصحيح…
بل أن تثبت عليه.

أن لا تترك يقينك…
مهما بدا ما عند الناس أجمل.

لا تُرهق نفسك بالمقارنات،
فكلما أطلت النظر… ضاق صدرك.

المشكلة ليست في قلة ما عندك،
بل في كثرة ما تنظر إليه.

تنظر… فتقارن،
تقارن… فتشتهي،
تشتهي… فتفقد الرضا.

ولهذا قال الله: "ولا تمدّن عينيك…"
لأن البداية نظرة… والنهاية تعب.

ارضَ بما قسمه الله لك،
واشكره على نعمه.

فالغنى ليس أن تملك أكثر…
بل أن تحتاج أقل.

وهنا فقط…
تصل إلى الراحة،
مهما كان ما تملك

16/04/2026

خطوات الشيطان في إغواء الإنسان
بيَّن الله سبحانه وتعالى أن للشيطان خطواتٍ متدرّجة في إضلال الإنسان، لا تأتي دفعةً واحدة، بل تبدأ صغيرةً ثم تتفاقم حتى تجرّ صاحبها إلى المعصية.
الخطوة الأولى: النزغ
وهو أول ما يلقيه الشيطان في نفس الإنسان، كنزوةٍ عابرة أو خاطرٍ سريع، أشبه بطعنةٍ خفيفة مباغتة. قال تعالى:
"وإمّا ينزغنّك من الشيطان نزغٌ فاستعذ بالله"
فهو مجرد إلقاء فكرة سريعة، لا تزال ضعيفة، ويمكن دفعها بسهولة بالاستعاذة بالله.
الخطوة الثانية: الوسوسة
فإن لم يُدفع النزغ، تطوّر إلى وسوسة، وهي حديث النفس الخفي دون انفعال ظاهر. وقد حذّر الله منها في قوله:
"من شر الوسواس الخنّاس الذي يوسوس في صدور الناس"
وهنا تبدأ الفكرة بالنمو، ويتكرر حضورها في ذهن الإنسان، لكنها لا تزال في طور الخواطر.
الخطوة الثالثة: المسّ
ثم ينتقل الأمر إلى مرحلة المسّ، حيث تمسّ الفكرة مشاعر الإنسان وانفعالاته، فيغضب أو يحتقر أو يسيء الظن. قال تعالى:
"إن الذين اتقوا إذا مسّهم طائف من الشيطان تذكّروا فإذا هم مبصرون"
وهنا يكون التدارك بالتذكّر والرجوع إلى الله، قبل أن تتجذّر الفكرة.
الخطوة الرابعة: الاستحواذ
فإن لم يتدارك الإنسان نفسه، استحوذت الفكرة عليه، وأحكمت سيطرتها، حتى ينشغل بها تمامًا ويغفل عن ذكر الله. قال تعالى:
"استحوذ عليهم الشيطان فأنساهم ذكر الله"
وفي هذه المرحلة يبدأ الإنسان بالتخطيط والتنفيذ.
الخطوة الخامسة: الزلل
وهنا يقع الإنسان في الفعل، فيزلّ ويقع في المعصية. قال تعالى:
"إنما استزلّهم الشيطان ببعض ما كسبوا"
فالمعصية نتيجة طبيعية لتراكم المراحل السابقة.
الخطوة السادسة: الهوى
فإن تكررت المعصية، تحوّلت إلى هوىً يسيطر على النفس، حتى يصبح الإنسان منقادًا لها دون تفكير، وكأن الشيطان لم يعد بحاجة إلى وسوسة جديدة. قال تعالى:
"أفرأيت من اتخذ إلهه هواه"
الخطوة السابعة: الأمر المباشر
وفي النهاية، يصل الإنسان إلى مرحلة يطيع فيها الشيطان طاعةً شبه مباشرة، فيأمره بالفحشاء ويخوفه، كما قال تعالى:
"الشيطان يعدكم الفقر ويأمركم بالفحشاء"
الخلاصة:
إن الشيطان لا يبدأ بالكبائر، بل يتدرّج مع الإنسان خطوةً خطوة، فإن قُطعت عليه الطريق في بدايتها سَلِم العبد، وإن استرسل معه أوقعه في الهلاك. لذلك كان العلاج الأوّل هو اليقظة، والاستعاذة بالله، ومجاهدة
النفس منذ أول خاطر.
نرجوكم فضلا ولا امرا ان أعجبتكم هذه المقاطع الدعوية فلا تجعلها تقف عندكم . انشروها بين الناس. الدال على الخير كفاعله.

16/04/2026

De stappen van de duivel in het misleiden van de mens
Allah (de Verhevene) heeft duidelijk gemaakt dat de duivel de mens niet in één keer misleidt, maar via geleidelijke stappen. Het begint klein en groeit totdat het de mens tot zonde brengt.
De eerste stap: de ingeving (nazgh)
Dit is wat de duivel als eerste in het hart van de mens werpt: een snelle, vluchtige gedachte, als een plotselinge prik. Allah zegt:
"En als een influistering van de duivel jou treft, zoek dan toevlucht bij Allah."
Dit is nog een zwakke gedachte die gemakkelijk kan worden afgeweerd door toevlucht te zoeken bij Allah.
De tweede stap: de influistering (waswasa)
Als deze eerste ingeving niet wordt afgeweerd, ontwikkelt deze zich tot influistering: een innerlijke gedachte zonder duidelijke emotie. Allah waarschuwt hiervoor:
"Tegen het kwaad van de influisteraar die zich terugtrekt, die in de harten van de mensen influistert."
Hier begint de gedachte zich te herhalen en te groeien.
De derde stap: de aanraking (mass)
Vervolgens raakt de gedachte de gevoelens en emoties van de mens. Hij kan boos worden, minachting voelen of slecht denken over anderen. Allah zegt:
"Voorwaar, degenen die Allah vrezen, wanneer een influistering van de duivel hen raakt, herinneren zij zich (Allah), en dan zien zij helder."
Hier is het nog mogelijk om terug te keren en jezelf te corrigeren.
De vierde stap: overheersing (istihwādh)
Als de mens zich niet corrigeert, krijgt de gedachte volledige controle over hem. Hij raakt ermee bezig en vergeet Allah. Allah zegt:
"De duivel heeft hen overheerst en hen het gedenken van Allah doen vergeten."
In deze fase begint de mens plannen te maken en richting daden te gaan.
De vijfde stap: de misstap (zalal)
Hier begaat de mens daadwerkelijk de zonde. Allah zegt:
"De duivel heeft hen laten struikelen door wat zij hebben verricht."
De zonde is het resultaat van de voorgaande stappen.
De zesde stap: begeerte (hawā)
Wanneer de zonde zich herhaalt, wordt het een begeerte die de mens beheerst. Hij volgt het zonder na te denken, alsof de duivel hem niet eens meer hoeft te influisteren. Allah zegt:
"Heb jij degene gezien die zijn begeerte tot zijn god heeft genomen?"
De zevende stap: directe aansturing
Uiteindelijk gehoorzaamt de mens de duivel bijna direct. De duivel beveelt hem slechte daden en maakt hem bang. Allah zegt:
"De duivel belooft jullie armoede en beveelt jullie tot schandelijkheid."
Samenvatting:
De duivel begint niet met grote zonden, maar verleidt de mens stap voor stap. Als de mens de eerste stap tegenhoudt, blijft hij veilig. Maar als hij meegaat, kan dit leiden tot ondergang. Daarom is waakzaamheid en het zoeken van bescherming bij Allah vanaf het eerste moment essentieel.
Wij vragen u vriendelijk: als deze da‘wa-fragmenten u bevallen, laat ze dan niet bij uzelf stoppen. Verspreid ze onder de mensen.
Wie tot het goede uitnodigt, krijgt een beloning gelijk aan die van degene die het doet.

14/04/2026

De oplossing ligt bij God
Imam Ibn ‘Ata Allah al-Sakandari رحمه الله zei:
“Hoe kan iets door een ander worden opgeheven, terwijl Hij het zelf heeft veroorzaakt? En wie zijn eigen nood niet kan opheffen, hoe kan hij die dan voor een ander opheffen?”
Sta even stil…
Dit is niet zomaar een wijsheid, maar een correctie van de richting van je hart.
Wanneer het leven zwaar wordt,
wanneer dingen ingewikkeld worden,
wanneer je naar een oplossing zoekt…
waar ga je dan heen?
Naar mensen?
Naar relaties?
Naar middelen?
Of eerst naar God?
Het probleem ligt niet in het nemen van middelen,
maar in het je eraan vastklampen.
Je vergeet Degene in Wiens Hand alles ligt,
en hecht je aan wie voor zichzelf geen voordeel of schade kan brengen.
Denk hier goed over na:
elk middel in jouw leven is niet zelfstandig,
niet vrij,
niet krachtig op zichzelf…
maar slechts een instrument dat God gebruikt, wanneer en hoe Hij wil.
Ibn ‘Ata Allah maakt het duidelijk:
“Breng jouw behoefte alleen bij Degene Die haar bij jou heeft gebracht.”
Degene Die jou in deze behoefte heeft geplaatst,
is de Enige Die haar kan wegnemen.
En Degene Die jou liet zoeken,
is Degene Die kan geven.
Alles daarbuiten…
is slechts een middel,
en bovendien een zwak middel.
Denk goed na:
iedereen op wie jij vertrouwt,
heeft zelf ook behoeften.
Elke deur waar je aanklopt,
gaat in werkelijkheid alleen open met Gods toestemming.
Waarom laat je dan de bron los,
en houd je je vast aan de tak?
Het probleem is niet dat je mensen om hulp vraagt,
maar dat je je aan hen vastklampt…
dat je hen als de oplossing ziet,
dat je denkt dat zij de verandering in handen hebben,
dat je van hen verwacht wat zij niet kunnen geven.
En hier komt de teleurstelling…
niet omdat zij slecht zijn,
maar omdat jij van hen vroeg wat zij niet bezitten.
Daarom werd gezegd:
“Wie zijn eigen nood niet kan opheffen, hoe kan hij die dan voor een ander opheffen?”
Wij zijn allemaal zwak,
wij hebben allemaal behoeften,
wij ervaren allemaal momenten van onmacht…
Waarom hechten we onze harten aan elkaar,
en vergeten we Degene Die alles in handen heeft?
Wanneer je je aan God hecht…
verandert er iets diep vanbinnen.
Dat betekent niet dat je de middelen loslaat,
maar dat je ze op de juiste plaats zet:
je werkt, je streeft en je klopt aan…
maar je hart is verbonden met God, niet met de middelen.
Hier zit het echte verschil:
Als God een deur voor je opent, kan niemand die sluiten.
En als Hij een deur sluit, kan niemand die openen.
Waarom put je jezelf dan uit
door je vast te klampen aan wat niet in jouw handen ligt?
Denk na:
hoe vaak heb je iets nagestreefd en alles gegeven… zonder resultaat?
En hoe vaak kwam iets naar je toe zonder verwachting of planning?
Dit is geen toeval…
dit is een boodschap:
dat de zaak niet in handen van de middelen ligt,
maar in handen van Degene Die de middelen beheerst.
Wanneer je op God vertrouwt…
vind je rust.
Het betekent niet dat je alles krijgt wat je wilt,
maar wel dat je niet uitgeput raakt door het wachten.
Je wordt niet innerlijk leeggezogen,
je leeft niet in dezelfde angst…
omdat je weet dat wat voor jou is bepaald, jou zal bereiken,
en wat niet voor jou is, zul je nooit krijgen—hoe hard je ook probeert.
Dit is de ware bevrijding:
je bevrijdt jezelf van gehechtheid aan de schepping,
en verbindt je met de Schepper.
Je werkt met je handen…
maar vertrouwt met je hart op God.
Je streeft…
zonder angst.
Je wacht…
zonder onrust.
Breng jouw behoeften alleen bij Degene Die alles in handen heeft.
Neem de middelen,
maar maak je hart er geen gevangene van.
Want de grootste vermoeidheid…
is je vastklampen aan wat niets bezit.
En de grootste rust…
is weten dat al jouw zaken in Gods Hand zijn.
Dan zul je:
niet bang zijn voor vertraging,
niet gebroken worden door teleurstelling,
en niet verdwalen in het wachten…
Omdat je simpelweg
de ware Bron hebt leren kennen.
Wie God kent… verliest niets.
Onthoud deze waarheid:
niets zal veranderen…
totdat jij verandert naar wie jij je wendt.
Of je maakt God het begin,
of je blijft dezelfde pijn herhalen…
met andere namen.

14/04/2026

Waarom komen crises in ons leven?

Imam Ibn ʿAṭāʾ Allāh al-Iskandarī رحمه الله zei:
“Wie zich niet tot God wendt door de zachtheid van Zijn gunsten, wordt tot Hem geleid met de ketenen van beproevingen.”
Deze korte woorden onthullen een diep geheim van het leven—een inzicht dat veel moeilijke momenten kan verklaren, de momenten waarop je jezelf afvraagt: Waarom overkomt mij dit?
Vaak beschouwen we crises als zinloos: als pijnlijke toevalligheden, pech of harde omstandigheden. Maar deze wijsheid biedt een heel ander perspectief: de mens heeft twee wegen om terug te keren naar God—de weg van mildheid en de weg van beproeving.
De weg van mildheid is de rustige weg: wanneer zegeningen op je pad komen en je dankbaarheid voelt; wanneer kansen zich openen en je beseft Wie ze je heeft gegeven; wanneer je momenten van innerlijke rust ervaart en je uit liefde en dankbaarheid dichter tot God komt. Dit is je tot God wenden vanuit genade: niet uit noodzaak, maar omdat je hart vervuld is van dankbaarheid.
Maar vaak gebeurt het dat de mens, wanneer hij lange tijd in voorspoed leeft, vergeet. Hij raakt opgeslokt door het leven—door werk, status, succes en mensen—en stelt de diepere vragen in zichzelf uit: Wat is de betekenis van mijn leven? Waar ga ik naartoe? Wat is mijn werkelijke relatie met God?
En hier kan het pad veranderen.
Als iemand niet tot God komt door zegeningen, kan hij tot Hem komen door een crisis—dat is wat deze wijsheid “de ketenen van beproevingen” noemt.
De crisis die je zekerheden doet wankelen, het verlies dat je de werkelijkheid helder laat zien, de benauwdheid die je innerlijk breekt—maar tegelijkertijd een deur in je hart opent die daarvoor gesloten was.
Hoeveel mensen beginnen pas regelmatig te bidden na een zware ervaring?
En hoeveel mensen naderen God pas wanneer ze voor het eerst hun eigen kwetsbaarheid werkelijk voelen?
Pijn kan soms in ons bewerken wat comfort nooit kan. Niet omdat pijn op zichzelf iets moois is, en niet omdat lijden een doel is, maar omdat de mens in momenten van gebrokenheid eerlijker wordt tegenover zichzelf. Illusies vallen weg—de gedachte dat hij alles onder controle heeft verdwijnt—en plotseling beseft hij hoe afhankelijk hij is.
Daarom zijn sommige beproevingen niet het einde van de weg, maar juist het begin van de echte weg.
Hoeveel mensen zijn volledig veranderd door één enkele crisis? Ze worden nederiger, bewuster en barmhartiger tegenover anderen. Niet omdat ze van de pijn zijn gaan houden, maar omdat de ervaring hen een waarheid heeft laten zien die ze eerder niet zagen.
Deze wijsheid zegt niet dat elke beproeving een straf is, noch dat God Zijn dienaren wil laten lijden. Ze zegt iets subtielers: God verlangt jouw hart.
Kom je tot Hem uit liefde, dan is de weg zacht. Blijf je lang weg, dan kan de terugkeer via een moeilijker pad verlopen. Maar het doel blijft hetzelfde: dat je ontwaakt, dat je je leven helder ziet, en dat je terugkeert naar de betekenis waarvoor je bent geschapen.
Sta even stil bij je eigen leven:
Heb je ooit een moeilijke ervaring gehad die je uiteindelijk ten goede heeft veranderd?
Heb je ooit iets verloren dat je hielp je prioriteiten opnieuw te ordenen?
Misschien was dat een van de beproevingen waar Ibn ʿAṭāʾ Allāh over sprak.
Dus voordat je vraagt: Waarom gebeurt dit?
Probeer eens te vragen: Wat wil deze gebeurtenis mij leren?
Want sommige crises komen niet alleen om ons pijn te doen, maar om ons wakker te maken.
En onthoud tot slot: de weg naar God staat altijd open. Maar de keuze ligt bij ons:
of we naderen Hem via de zachtheid van dankbaarheid en bewustzijn,
of we keren terug wanneer de ketenen van beproevingen ons naar Hem leiden.
De wijze is degene die de boodschap begrijpt voordat de lessen zwaarder worden.
Als er zegeningen in je leven zijn, maak ze dan tot een weg naar nabijheid.
En als er beproevingen zijn, laat ze het begin zijn van een dieper begrip.
Want het hart vindt zijn ware rust alleen wanneer het terugkeert naar God.

Daarom—op basis van de zware ervaringen die wij hebben gezien en meegemaakt met mensen die lijden aan wat zij beschouwen als sihr (tovenarij), het boze oog, bezetenheid, verslaving en psychische aandoeningen—streven wij ernaar, in de hoop op oprechtheid van God in dit werk, om deze patiënten, evenals hun families en naasten, te helpen zich te bevrijden van de gevolgen van deze beproevingen en de sporen ervan uit hun innerlijk te verwijderen.
Dit gebeurt door terug te keren naar God, zich vast te houden aan Zijn Boek, toevlucht te zoeken tot Zijn barmhartigheid en Hem werkelijk te leren kennen. God, Verheven is Hij, is de oorsprong van alles en door Hem bestaat het hele universum. Zonder kennis van God wordt ons leven een duisternis in duisternis.
Wie dergelijke artikelen wenst—die ons onze Heer doen kennen, ons dichter bij Zijn liefde brengen en in onze harten een verlangen naar Hem doen ontwaken—laten zij bijdragen aan de verspreiding ervan onder hun dierbaren en het delen met hun omgeving, zodat wij ons allen kunnen beschermen door de kennis van God.
En als jij wilt dat God van je houdt, geloof dan oprecht in Hem en wees iemand die tot Hem oproept en Zijn religie verspreidt, zoals de mensen van het kwaad actief zijn in het verspreiden van hun verdorvenheid. Zij houden niet op om dag en nacht verderf te verspreiden via sociale media—van vermaak, muziek en onzedelijkheid. Laten wij daarom behoren tot degenen die God verheugen met hun gehoorzaamheid, en niet tot degenen die Zijn toorn opwekken.
Laten wij deze betekenissen naar alle mensen dragen en bijdragen aan het verspreiden van vreugde in God. Want het leed heeft lang geduurd, en de zielen zijn vermoeid geraakt door hun afstand tot hun Heer.
Het staat vast dat God—Verheven en Glorierijk—is—zich intens verheugt over het berouw van Zijn dienaar. Berouw behoort tot de grootste daden van aanbidding, onmisbaar voor het leven van de mens en essentieel voor zijn bestaan.
Al-Bukhari (6308) en Muslim (2747)—in de bewoording van Muslim—overleveren van Anas ibn Malik (moge God tevreden met hem zijn) dat de Profeet (vrede zij met hem) zei:
“God is blijer met het berouw van Zijn dienaar wanneer hij tot Hem terugkeert, dan iemand van jullie die op zijn rijdier was in een uitgestrekt, verlaten land, en het hem ontglipte terwijl daarop zijn voedsel en drank waren. Hij verloor alle hoop, ging onder een boom liggen en wachtte wanhopig. Plotseling ziet hij zijn rijdier weer bij zich staan; hij grijpt de teugels en zegt van intense vreugde: ‘O God, U bent mijn dienaar en ik ben Uw Heer’—een vergissing veroorzaakt door de overweldigende vreugde.”
Ibn al-Qayyim (moge God hem genadig zijn) zei:
“Als er een groter voorbeeld van vreugde bestond dan dit, zou het genoemd zijn. Stel je een man voor die alleen reist door een dorre woestijn zonder water of proviand. Hij verliest zijn rijdier en raakt uitgeput van honger en dorst, totdat hij de hoop op leven verliest en gaat liggen om te sterven. Dan wordt hij wakker en ziet zijn rijdier bij zich, met zijn voedsel en drank erop. Bestaat er een grotere vreugde dan dit? In deze vreugde over het berouw van de dienaar schuilt een diep geheim, dat voor de meeste mensen verborgen blijft… Als er in het toestaan van zonde geen andere wijsheid zou zijn dan het voortbrengen van dit berouw, dan zou dat al voldoende zijn—laat staan de vele andere wijsheden die alleen God kent.”
(As-Sawāʿiq al-Mursala, 4/1461)
Laten wij daarom snel tot berouw komen en met oprechte harten terugkeren naar God. Daarin ligt het leven van het hart en de rust van de ziel.
Draag bij aan de verspreiding van dit goede en wees een reden voor de leiding van anderen… want wie naar het goede leidt, krijgt een beloning gelijk aan degene die het verricht

12/04/2026

Wat betekent het zien van dieren in een droom bij spirituele beïnvloeding (mass)?
Vrede zij met jullie en de barmhartigheid en zegeningen van God.
Het verschijnen van deze dieren in dromen is geen toeval; elk dier kan – met de wil van God – iets onthullen over de soort beïnvloeding waar je mee te maken hebt.
Het dier dat je in je droom ziet, kan een aanwijzing zijn voor de aard van het innerlijke kwaad.
Zegen de Profeet en deel deze video vanwege het belang ervan.
Wist je dat het dier dat je in je droom ziet misschien geen gewone droom is, maar een directe aanwijzing voor jouw toestand? Let op: niet elk dier heeft dezelfde betekenis. Elk dier kan een ander type beïnvloeding onthullen.
In deze video geef ik je een belangrijke uitleg die je kan helpen jouw situatie voor het eerst echt te begrijpen.
Ten eerste: slangen
Als je herhaaldelijk slangen ziet, vooral als ze je achtervolgen, zich om je heen wikkelen of je bijten, dan kan dit een sterke aanwijzing zijn voor magie (sihr).
• Een grote slang: kan duiden op sterke of hernieuwde magie
• Een kleine slang: lichte beïnvloeding of het begin ervan
• Veel slangen: meerdere bronnen van schade of herhaalde magie
Als de slang je alleen observeert zonder aan te vallen, kan dit wijzen op het boze oog of jaloezie.
Ten tweede: honden
Het zien van honden in een droom, vooral als ze blaffen, aanvallen of je achtervolgen, duidt vaak op jaloezie of schade van mensen in je omgeving.
De hond is hier niet zomaar een dier, maar een symbool van een jaloerse vijand of iemand die je in de gaten houdt en je kwaad wenst.
Als er veel honden zijn, kan dit wijzen op collectieve jaloezie of roddels van meerdere mensen.
Ten derde: katten
Katten zijn gevaarlijke symbolen omdat ze misleiding kunnen aanduiden.
Als je katten ziet die je aanstaren, stil observeren of je huis binnendringen, kan dit wijzen op een sterke vorm van het boze oog of verborgen beïnvloeding die met jou verbonden is.
Katten symboliseren observatie, infiltratie en verborgen schade.
Als ze je krabben of verwonden, betekent dit dat de schade direct is en niet alleen observerend.
Ten vierde: insecten
Zoals kakkerlakken, mieren en vliegen.
Deze duiden vaak op een wijdverspreide vorm van schade die zich snel vermenigvuldigt.
• Veel insecten: verspreide magie of herhaalde jaloezie
• Insecten in het lichaam: interne, opgebouwde schade
• Insecten in huis: negatieve invloeden in de omgeving of familie
Het gevaar van dit soort beïnvloeding is dat het erger wordt door verwaarlozing. Daarom is snelle behandeling belangrijk.
Ten vijfde: de leeuw
Het zien van een leeuw is niet normaal en duidt vaak op een sterke blokkade in het leven.
De leeuw kan symbool staan voor “blokkering” of afsluiting in levenszaken.
• Als de leeuw je aanvalt: de blokkade is sterk en direct
• Als je ontsnapt of hem doodt: dit kan wijzen op het naderende einde van de blokkade, met de wil van God
Belangrijke opmerking
Het gaat niet alleen om welk dier je ziet, maar ook:
• Wat deed het dier?
• Hoe voelde jij je?
• Komt de droom vaker terug?
Deze details bepalen de nauwkeurigheid van de interpretatie.
Als je deze dieren herhaaldelijk ziet, negeer het dan niet.
Het kunnen signalen zijn die je moet begrijpen voordat de situatie verergert.
👇 Schrijf in de reacties:
Welk dier zie jij steeds terug in je dromen?
Vergeet niet je te abonneren op het kanaal, want je zult dingen leren die niemand je eerder heeft verteld.
Belangrijk: één droom betekent niet meteen dat dit de juiste interpretatie is. Herhaling is wat de betekenis versterkt en bevestigt.
En God weet het beste.
Vrede zij met jullie en de barmhartigheid en zegeningen van God.

11/04/2026

Wees niet té goed voor iedereen.”

Het grootste kwaad is dat je weet dat je broer verlegen of terughoudend is tegenover jou, en dat je zijn verlegenheid uitbuit om hem iets te laten doen wat hij niet wil, en van hem neemt wat jou niet toekomt, zelfs niet deelname in onrecht – beiden zijn gelijk voor God.
Sommige mensen, als ze merken dat je verlegen bent om hen af te wijzen of je schaamt om hen tegen te spreken, of als ze zien dat je zwijgt uit angst hen te kwetsen of hun gevoelens te sparen, zullen de “zwaard van verlegenheid” tegen je gebruiken. Ze maken van jouw beleefdheid een middel om jou uit te buiten, en van jouw verlegenheid een ingang om hun doelen te bereiken. Ze tonen vriendschap en uiterlijke zachtheid om te krijgen wat alleen vrijwillig gegeven wordt, zonder te beseffen dat het een schuld is die op hun geweten rust en die niet wordt opgeheven door jouw vrijgevigheid of verlegenheid.
Het ergste wat een mens kan overkomen, is bestraft worden om zijn deugden. Wees daarom niet iemand die, wanneer hij deugd in zijn broeder ziet, hem daarvoor straft, hem zwak maakt als hij zijn verlegenheid opmerkt, hem nog meer belast als hij zijn vriendelijkheid voelt, en te ver gaat in nemen en eisen wat hij niet kan dragen.

02/04/2026

25/02/2026

De acht wapens van de (djin )van de magie om de ruqyah te saboteren
السلام عليكم ورحمة الله وبركاته.
Vrede zij met jullie en Allah’s barmhartigheid en zegeningen,
Moge Allah swt jullie tijd vullen met al het goede.
Wat kan ik zeggen en waar moet ik beginnen? Zal ik het een les noemen, een advies, een richtlijn? Noem het wat je wilt. Voor mij is deze boodschap één van de dierbaarste dingen die ik jou kan aanbieden.

Beste broeder en zuster,
Jij die lijdt aan een geestelijke aandoening die al lange tijd bij je is, die je heeft uitgeput en je eerlijk gezegd zelfs het vertrouwen in jezelf heeft doen verliezen. Programma’s, recepten, behandelingen, ruqyah-sessies – van de ene raqi naar de andere, van de ene behandelaar naar de andere, van centrum naar centrum, van spiritueel persoon naar spiritueel persoon – en toch blijft de situatie zoals ze is. Sterker nog, uit pure wanhoop begint iemand erover te denken zich tot tovenaars te wenden om magie met magie te behandelen, om de ene magie met een andere te verbreken.

Hij zegt:
“Ik heb Soera Al-Baqarah een heel jaar lang elke dag gelezen, maar ik ben niet genezen. Ik heb de Koran meerdere keren uitgelezen en ben niet genezen. Ik heb oliën, beschermingsmiddelen, kruiden en gebruikt – en het wordt alleen maar erger. Waar ligt het probleem?”
Eerlijk gezegd leeft de mens dan in verwarring.
Ik zal je, met Allah’s toestemming, begeleiden. Let goed op en luister aandachtig. Het probleem ligt niet in de ruqyah, niet bij de raqi, niet bij de behandelaar, niet in het programma en niet in de recepten.
Jouw enige zorg is dat je de dienaar van deze magie of deze aandoening uit je lichaam wilt verwijderen. Maar wanneer jij met een behandelprogramma begint, wanneer je met ruqyah-sessies start – verwacht je dan dat de dienaar van de magie die in jouw lichaam zit met zijn armen over elkaar blijft toekijken? Dat hij je alleen observeert en zich gemakkelijk overgeeft?
Nee, absoluut niet. Jij strijdt, en hij strijdt tegen jou. Hij werkt eraan om je te stoppen, je te blokkeren, je te hinderen, je bezig te houden en je de witte vlag te laten hijsen.
De vraag die zich dus stelt is: wat zijn de trucs die deze entiteit gebruikt, waardoor de dienaar van de magie jou overwint en de aandoening jarenlang blijft voortduren?
Voordat je naar een raqi of behandelaar gaat of met een behandelprogramma begint, begrijp deze acht belangrijke punten. Als je ze begrijpt, doorgrondt en toepast in je leven, samen met de behandelprogramma’s, zul je snel genezen, met Allahs wil.

De eerste truc
Hij verdraait de werkelijkheid van jouw situatie.
Hij laat je geloven dat de behandeling die je volgt niet voor jou werkt. Waarom? Hij zegt dat jouw situatie hopeloos is. Hij wil jouw doorzettingsvermogen doven. Maar hij liegt. Integendeel: de Koran en de ruqyah-sessies die jij verricht, verbranden hem en ru**en hem met wortel en al uit. Daarom probeert hij je bang te maken, zodat je terugdeinst en de ruqyah stopt. Hoeveel mensen zijn niet uitgegleden, hebben de influisteringen van de duivel gevolgd en zijn gestopt met ruqyah?

De tweede truc
Hij vergroot de pijn en jaagt je angst aan. Hoe dan?
Velen nemen contact op en zeggen: “O sjeikh, toen ik met de behandeling begon, toen ik met ruqyah-sessies begon, werd de pijn erger. De benauwdheid nam toe. Ik voelde een sterke druk, erger dan daarvoor. Hevige hoofdpijn. Plotselinge trillingen tijdens het lezen.”
Dit is niet omdat deze dienaar sterk is – integendeel. Hij verbrandt door de verzen van de Koran, hij verbrandt door het behandelprogramma. Maar hij probeert je bang te maken zodat je stopt. Hij wil doen alsof de ruqyah geen effect op hem heeft.

De derde truc
Stel je voor dat je in een behandelprogramma zit en hij innerlijke gedachten in je opwekt – alsof je van binnen stemmen hoort die zeggen:
“Stop. Laat hen niet over je lezen. Je zult niet genezen. Deze genezers zijn allemaal leugenaars, bedriegers. Er bestaat niet zoiets als ruqyah. Jij bent psychisch ziek.”
Dit komt niet van jou. Het zijn influisteringen om je behandeling te onderbreken.

De vierde truc
Een van zijn belangrijkste trucs is dat hij je zwaar maakt tijdens het gedenken van Allah swt en het lezen van de Koran. Hij laat je extreme vermoeidheid voelen telkens wanneer je de Koran vastpakt. Je voelt een bijna ondraaglijke verveling wanneer je Soera Al-Baqarah leest en daarin volhardt.
Dit is een teken dat hij zwaar onder druk staat door het lezen en je probeert te hinderen. Let op.

De vijfde truc
Hij leidt je af met het wereldse leven. Merk je niet dat wanneer je een behandelprogramma toepast of in sessies zit, je wordt afgeleid? De ene keer een telefoontje, de andere keer worden verlangens in je aangewakkerd, dan weer plotselinge gedachten – allemaal om je hart en je aandacht af te leiden van het luisteren naar de Koran.
Hoeveel mensen worden, zodra ze beginnen, overspoeld met afleidingen? Sommigen worden zelfs tijdens het verrichten van de wassing voor het gebed zo afgeleid dat ze de gebedstijd missen.

De zesde truc
Hij zaait wanhoop na elke stap. Na elke behandelingsstap zegt hij:
“Kijk, de symptomen zijn terug. Je bent water in zand aan het gieten. De klachten zijn terug. Je behandeling is mislukt. Jij bent zwak.”
Terwijl de waarheid is dat deze zwakte slechts een kleine terugval kan zijn, waarna een grote verlichting komt. Luister niet naar hem en laat hem geen wanhoop in je zaaien.

De zevende truc
Dit is een sterke truc: hij gebruikt anderen om je heen om je te verzwakken – familieleden en naasten. Bijvoorbeeld je vader, moeder, zus die denkt dat ze geleerd is omdat ze aan de universiteit heeft gestudeerd, een tante, of zelfs de moeder van de persoon die jou zogenaamd heeft betoverd.
Ze zeggen:
“Je beeldt het je in. Je bent niet betoverd. Je maakt jezelf ziek. Vervloek de duivel, bid en vraag Allah swt om genezing.”
Of ze zeggen:
“Je bent psychisch ziek. Ga naar een psychiatrisch ziekenhuis. Neem medicijnen.”
Iedereen probeert invloed uit te oefenen op jouw lot, jouw leven en jouw gevoelens. Ze spreken over jouw situatie alsof ze psychologen zijn en zeggen dat ruqyah niet bestaat of dat ruqyah alleen inhoudt dat je zelf leest.
Ze beseffen niet dat hun woorden grote schade kunnen aanrichten bij de zieke. Hoeveel zieken hebben zelfmoord gepleegd omdat men sprak over “dodelijke magie”? Als ze iemand hadden gehad die hen hielp, hadden ze zichzelf niet gedood. Hoeveel jongeren raakten verslaafd aan drugs door bezetenheid? Hoeveel meisjes verlieten daardoor hun huis?
Onderschat magie niet en minacht ruqyah en de genezers (met de hulp van Allah swt) niet. Hoeveel mensen zijn door ruqyah genezen, keerden terug naar Allah swt en lieten verboden zaken achter zich? Hoeveel vrouwen kregen nakomelingen door ruqyah, omdat er in de baarmoeder magie zat die alleen door ruqyah en cupping (hijama) verdwijnen?
Ja, je kunt jezelf beschermen door zelf ruqyah te doen, maar dat is volgens hen beschermende ruqyah en geen genezende ruqyah. Want de meeste mensen hebben volgens hen magie in hun lichaam, en die geneest niet alleen door ruqyah maar vereist ook kruiden en cupping om die te verwijderen. Als die niet wordt verwijderd, kan dat volgens hen ernstige ziekten veroorzaken, zoals kanker en andere gevaarlijke aandoeningen. En als een moeder haar bloed niet reinigt van magie, zou dat haar kinderen beïnvloeden via overerving door het bloed. Daarom, zeggen zij, zijn er tegenwoordig meer kinderen met ziektes, omdat magie zich sterk heeft verspreid.
Dit is een grote verantwoordelijkheid, broeders en zusters. Hoeveel mensen met een geestelijke aandoening lijden bovendien onder strijd met hun ouders, alsof zij naast de strijd met de magie ook nog een strijd voeren met hun naasten, die het licht dat zij via ruqyah beginnen te voelen willen doven?

De achtste truc
Hij overtuigt je ervan dat Allah swt je niet verhoort – en dit is één van de grootste listen. Hij wil dat je denkt dat je smeekbede niet tot Allah swt opstijgt en dat Allah swt ver van je is. Hij wil je zo ontmoedigen dat je faalt, je overgeeft of je wendt tot menselijke duivels, bedriegers en tovenaars.
Je zegt dan:
“Ik roep Allah swt aan en er wordt niet geantwoord. Ik bid en er wordt niet geantwoord.”
Luister niet naar deze influisteringen. Allah swt zegt:
“Wanneer Mijn dienaren jou over Mij vragen – Ik ben nabij. Ik verhoor de smeekbede van de smekende wanneer hij Mij aanroept.”

Samenvatting
Als je tijdens de behandeling benauwdheid voelt, slaperigheid, vreemde gedachten of zware vermoeidheid, denk dan niet dat je faalt of dat ruqyah niet werkt. Integendeel: je hebt het kwaad geraakt. Hij verzet zich omdat hij verbrandt, lijdt en voelt dat de poort van zijn vertrek is geopend.
Trek je dus niet terug wanneer je met een behandelprogramma begint en deze symptomen zich opstapelen. Weet dat je op het juiste pad bent. De echte behandeling begint wanneer de dienaar in beroering raakt. Ga dus door. Het einde bepaalt de uitkomst, en overwinning komt met geduld.
Moge Allah swt ons genezen van alle magie en alle ziekten.
Als je deze boodschap mooi vindt, deel deze met wie je liefhebt, want het is een oproep tot Allah swt. Abonneer je op ons kanaal om ons aan te moedigen meer boodschappen over dit onderwerp te verspreiden.
Moge Allah swt iedereen genezen die heeft bijgedragen aan het verspreiden van deze boodschap en hem of haar voorzien van onverwachte zegeningen. Moge Hij hun wensen vervullen in deze wereld en in het hiernamaals.