Marjolein Beek, psycholoog, register counsellor, mindfulness trainer

Marjolein Beek, psycholoog, register counsellor, mindfulness trainer Counselling gaat eigenlijk veel dieper dan de buitenste laag. Naast het zichtbaar maken van vastgero Ik kijk graag naar het geheel, samen met jou.

Naast het zichtbaar maken van vastgeroeste patronen, ga je ontdekken dat alles wat je nodig hebt om jouw leven te leven, je al in je draagt. We gaan niet op zoek naar een oplossing voor een probleem, maar naar blijvende transformatie. Mijn volle wens is om een ieder naar zijn authentieke zelf (terug) te brengen. Zijn wie je in werkelijkheid bent. En vandaar uit keuzes maken, verantwoordelijkheid n

emen en vooral ook het leven aangaan. Er zijn meerdere mogelijkheden. Tijdens een kort telefonisch intake gesprek ga ik het liefst gelijk met je aan het werk. Neem contact op met mij om wat af te spreken. Ik ontmoet je graag!

🤍
29/04/2026

🤍

🩵 Er zijn van die dagendat de wereld stiller wordt terwijl je kijkt.Het sneeuwt.Een wit deken legt zich over alles heen...
07/01/2026

🩵 Er zijn van die dagen
dat de wereld stiller wordt
terwijl je kijkt.
Het sneeuwt.
Een wit deken
legt zich over alles heen.

Geluid wordt zachter.
Beweging vertraagt.
De wereld lijkt even te ademen.
Aan de oppervlakte gebeurt weinig.
En precies daarin zit de verwondering.

Wat je niet ziet, werkt door.
Onder de sneeuw gebeurt van alles.
De aarde houdt vast,
beschermt, ordent.
Wortels verdiepen zich.
Zonder haast.
Zonder uitleg.

In een tijd waarin goede voornemens schreeuwen
en beweging meteen zichtbaar moet zijn,
komt bij mij een andere vraag op:
is dit het moment?

Misschien is rust geen pauze,
maar een vorm van weten.
Niet stoppen,
maar verzamelen.
Luisteren voordat je spreekt.
Aanwezig zijn voordat je naar voren stapt.

De sneeuw herinnert me eraan
dat groei niet altijd te zien is.
Dat wat wil ontstaan,
soms eerst bedekt mag zijn.

En dat dit,
dit stille moment,
niet leeg is.
Maar vol belofte.

Hey jij! ❤️Ik wens je een nieuw jaar vol overvloed en voorspoed, dat eer doet aan alles wat je onderweg hebt geleerd. Da...
01/01/2026

Hey jij! ❤️

Ik wens je een nieuw jaar vol overvloed en voorspoed, dat eer doet aan alles wat je onderweg hebt geleerd. Dat je mag vertrouwen op de wijsheid die je hebt opgebouwd, om met een open hart verder te gaan dan je ooit gedacht hebt. En dat je je gesteund voelt terwijl je stappen zet in de richting die voor jou diep waar is.

Dat je dit jaar mag starten en beleven met momenten van rust, moed, Joy en verbinding. Ik ontmoet je graag en ben dankbaar dat we dit nieuwe jaar ook weer connecten en samen bewandelen.

Voor dit jaar staan er weer mooie creaties en ondersteunende tools klaar om je te begeleiden terwijl je dit pure, blanco nieuwe jaar binnenstapt. Kijk eens op mijn website wat de mogelijkheden zijn. Link in bio. Ik zie je graag! ❤️

❤️ Hey jij! Kerst weer achter de rug.De dagen erna hebben iets dubbelzinnigs.Alsof het huis nog vol hangt van licht, maa...
28/12/2025

❤️ Hey jij!
Kerst weer achter de rug.
De dagen erna
hebben iets dubbelzinnigs.
Alsof het huis nog vol hangt van licht,
maar jij alweer vooruit moet.
Opruimen, regelen, plannen.

En ergens daaronder:
het nieuwe jaar dat al aan de deur staat.
Deze tussenruimte is vreemd eerlijk.
De druk zakt een beetje, maar wat eronder lag,
wordt hoorbaar.

Je wil warmte, rust, samen zijn.
En precies nu kan iets ouds zich melden.
Misschien merk je dat je je terugtrekt.
Dat je sneller geiiriteerd bent dan je wil.
Dat je jezelf kwijtraakt in loyaliteit,
verwachtingen, rollen.
Dat er iets schuurt wat je niet goed kunt uitleggen,
maar wel voelt.

Soms doet niet het moment van nu pijn,
maar het patroon dat al jaren meeloopt.
Een oude blokkade die echt contact moeilijk maakt.
Energie die weglekt,
precies wanneer je aanwezig wil zijn.

In 2026 organiseer ik
een reeks systemische opstellingsdagen
rondom je gezin van herkomst.
Vrijdag 30 januari trap ik de serie af,
samen met systemisch coach Marieke Zon.

We werken rond de relatie met je moeder
en de vrouwen die jou zijn voorgegaan.
Niet om te graven om het graven.
Maar om ruimte te maken.
Zodat jij je plek kunt innemen
met meer rust en minder ruis.

Een dag waarin je helderheid krijgt
op wat jij bent gaan dragen.
Waar je loslaat wat niet langer bij je hoort.
Waar je steun kunt ervaren uit de vrouwenlijn
waar jij uit voortkomt.
En waar je leert om die steun mee te nemen
in je dagelijks leven.
Nuchter. Concreet. Voelbaar.

Je ziet het patroon dat steeds terugkomt,
zonder jezelf te veroordelen.
Je ontlaadt wat je klein houdt of leeg trekt.
Je stopt met doorschuiven
naar de volgende generatie.

Je voelt steun uit je moederlijn.
En je gaat naar huis met richting:
wat is van jou, wat mag terug,
en hoe jij verder wil leven
als dochter én als vrouw.

Begin het jaar met helderheid.
Met zachtheid én ruggengraat.
Wil je erbij zijn?
Vrijdag 30 januari
locatie ‘de Hoorneboeg’
Link in bio.

🩷 De feestdagen zijn een periode van licht, ruimte en verbinding. De intentie is vrede en in liefde in elkaars aanwezigh...
14/12/2025

🩷

De feestdagen zijn een periode van licht, ruimte en verbinding. De intentie is vrede en in liefde in elkaars aanwezigheid zijn.

🔺Maar wat als het anders loopt
🔺Dat je eigenlijk opziet tegen deze tijd
🔺Onderliggende patronen die schuren
🔺Oude blokkades die ECHT contact belemmeren
🔺Energie die uit je systeem sijpelt

In 2026 organiseer ik een aantal systemische opstellingsdagen rondom je gezin van herkomst.

VOLG JE MOEDERLIJN
systemisch retreat

❤️ zicht op patronen
❤️ loslaten van dynamieken die niet langer dienen
❤️ de volgende generatie minder belasten
❤️ steun ervaren uit moederlijn
❤️ deze kracht bewust inzetten in je dagelijkse leven

Vrijdag 30 januari, samen met systemisch coach Marieke Zon, trap ik de serie af. We organiseren een dag rondom de (ver)binding met je moeder en alle vrouwen die in die lijn jou voorgegaan zijn.

Doe mee, start het jaar in flow!
En neem je plek in, niet alleen als dochter, maar ook als moeder, vrouw, partner, leider, vriendin….

Link in bio of stuur een dm

Toch nog Ze kwam stralend binnen.Al grootmoeder, maar nog jong ogend,energiek, verzorgd.Van buiten lijkt niets zichtbaar...
18/11/2025

Toch nog

Ze kwam stralend binnen.
Al grootmoeder,
maar nog jong ogend,
energiek, verzorgd.
Van buiten lijkt niets zichtbaar.

Van binnen wel,
geeft ze aan.
Moe. Leeg. Lusteloos.
Hard werken om staande te blijven.

Ze lacht terwijl ze vertelt
over mannen op wie ze valt.
Steeds weer de verkeerde.
En de angst voor vrouwen
met een grote mond.
Maar ja, zegt ze,
dat heb ik zelf ook.

Ze lacht. Maar onder die lach
leeft van alles.
Bang, kwetsbaar, klein.

Terugtrekken of
terugbrullen,
harder nog
dan de ander.

Haar verhaal kantelt.
Een moeder met depressies.
Misbruik.
Een jeugd die te zwaar was.
Een leven wat haar elke keer
weer inhaalt.

Ze zegt: ik ben er klaar mee.
Ik wil niet meer vechten.
Ik wil léven.
Genieten van mijn kleinkinderen.

En daar begint het.
Niet bij nóg harder werken.
Maar bij stilstaan. Ademhalen.
Erkennen wat er is.

Zachtjes de deur openen naar vrijheid.

Zijn hele leven heeft hij gevoeld dat hij anders was.Niet verklaarbaar anders.Van buiten leek alles gewoon — alsof hij e...
01/09/2025

Zijn hele leven heeft hij gevoeld dat hij anders was.

Niet verklaarbaar anders.

Van buiten leek alles gewoon — alsof hij erbij hoorde.
Maar van binnen voelde hij zich nooit echt begrepen.

Zelf doen en het anders doen werd zijn overlevingsstrategie.
Hij werd meester in ‘heel precies’ buiten de lijntjes kleuren.
Net zo dat het nog paste, maar toch altijd nét anders.
En terwijl hij dat deed, keek hij met een kritische blik naar de ander die wél deed zoals het hoorde.

Ondertussen verlangde hij naar goedkeuring, naar gezien worden, naar een compliment.
Soms gaf kortstondige bevestiging hem even lucht, maar rust bracht het nooit.
Wat bleef, was dat knagende gevoel van nergens thuiskomen.
Niet bij een ander.
En zeker niet bij zichzelf.

Het oordeel richtte zich steeds meer naar binnen.
Hij werd hard voor zichzelf.
Perfectionisme werd zijn houvast.
Altijd streven naar meer, naar anders.
Nooit echt vertrouwen dat het leven ook voor hem zou zorgen.

En tegelijk groeide zijn verlangen.
Verlangen naar moeiteloos.
Naar zachtheid.
Naar weer spelen, in het moment zijn.
Naar leunen in plaats van vechten.

We zijn een paar sessies verder.
Respect voor zijn groei en openheid.

Hij heeft geleerd zachter te worden.
Te zijn.
Met zichzelf, met de ander.
Zonder te vluchten, zonder zich anders voor te doen.
Erkenning voor de patronen die pijn proberen over te slaan.

Hij hoeft zich niet groter voor te doen.
Wel ruimte in te nemen.

Precies dat en daar,
wat en waar nodig is.

Ze gaf alles aan iedereen. Tot ze ontdekte wat er gebeurde als ze eindelijk voor zichzelf koos.🩷Ze kwam niet voor het ee...
28/08/2025

Ze gaf alles aan iedereen. Tot ze ontdekte wat er gebeurde als ze eindelijk voor zichzelf koos.

🩷

Ze kwam niet voor het eerst bij mij.
We liepen dit pad al langer samen, sessie na sessie.
Elke keer liet ze iets meer van zichzelf zien.
Hier hoefde ze geen rol te spelen.
Hier mocht ze gewoon mens zijn.

Ze droeg veel.
Een man, drie jonge kinderen.
Altijd zorgend. Voor hen, voor hem, voor iedereen.
Maar niet voor zichzelf.

Niet omdat de ander dat vroeg.
Maar omdat ze dat zo gewend was.

En dat begon haar op te breken.
Ze voelde hoe ze zichzelf kwijt was geraakt.
In de drukte, in de verwachtingen, in het beeld dat ze neerzette.

In onze sessies mocht alles er zijn.
De hoge pieken van hoop, het donkere dal van twijfel.
De lach die lucht bracht, de tranen die het stille verdriet lieten stromen.
Soms hield ze zich vast aan wat ze kende.
Soms durfde ze los te laten wat haar al die jaren gevangenhield.

Ik zag haar bewegen tussen uitersten.
Tot ze langzaam dichter bij het midden kwam.
Niet in het lawaai van extremen,
maar in de stilte waar haar eigen waarheid wachtte.

Het was niet zacht of eenvoudig.
Het was rauw, intens, pijnlijk.
Maar juist in dat schuren ontstond de opening.

Vandaag zie ik een vrouw die opnieuw straalt.
Niet omdat ze zich groter voordoet, maar omdat ze werkelijk aanwezig is.
Vrouwelijk. Kwetsbaar, op een manier die kracht geeft.
Sterk, en tegelijk zacht.

Haar ogen zijn helder, haar energie vrij.
Haar omgeving kijkt haar weer met verliefde ogen aan.
Ze wordt gezien — omdat ze zichzelf is gaan zien.

Er is ruimte gekomen.
Voor haar dromen.
Voor mogelijkheden die ze vroeger niet durfde aan te raken.
Voor reizen. Voor nieuwe avonturen.

Samen.

Ze gaat de wereld in.
Met vertrouwen.
Met haar tribe.
Met zichzelf.

Want dit keer hoeft ze niet meer te overleven.
Dit keer kiest ze voor leven.

Soms draag je iets wat niet van jou is.En toch bepaalt het hoe jij je voelt, hoe je kiest, hoe je leeft. 🤍Intergeneratio...
28/08/2025

Soms draag je iets wat niet van jou is.
En toch bepaalt het hoe jij je voelt, hoe je kiest, hoe je leeft.

🤍

Intergenerationeel trauma laat zich zelden zien in één duidelijke gebeurtenis.
Het openbaart zich vaak in wat zich blijft herhalen.
In jou.
In je relaties.
In de keuzes die je maakt.

Misschien herken je dit:

▪️Altijd alert, moeite met echt rust toelaten.

▪️Je voelt je verantwoordelijk voor het geluk van anderen.

▪️Je past je automatisch aan, om erbij te horen.

▪️Grenzen voelen vaag, onduidelijk.

▪️Je grijpt naar controle, of draagt meer dan jouw deel.

▪️Schuldig voelen als je kiest voor jezelf.

▪️Twijfel aan je bestaansrecht. Alsof je er niet helemaal mag zijn.

Dat wat je draagt, is niet altijd van jou. Vaak is het iets wat eerder niet verwerkt kon worden.

Van je moeder.
Je vader.
Je grootouders.

Uit liefde.
Uit loyaliteit.
Uit verbondenheid.

Maar wat niet van jou is, mag worden teruggegeven.

De eerste stap is bewustwording.
Zien wat er werkelijk speelt.
Erkennen wat gedragen is.
Zodat jij de ruimte voelt om te kiezen voor jouw eigen leven.
Niet het leven dat onbewust aan jou is doorgegeven.

Vraag jezelf eens af:
Wat draag ik dat misschien niet van mij is?

Interview in het DJ Armin van BuurenEen man die wereldwijd met succes podia vult… en ook zichzelf kwijtraakte.Hij praa...
23/06/2025

Interview in het

DJ Armin van Buuren

Een man die wereldwijd met succes podia vult… en ook
zichzelf kwijtraakte.

Hij praat niet over de g***s.
Maar over de leegte.
De eenzaamheid die hem stilletjes inhaalde…
Terwijl de wereld juichte,
voelde hij zich verloren.
Succes… kan óók leeg voelen.

Wat ik mooi vind?
Zijn weg terug.
Naar het hier en nu.
Hij vertelt over zijn weerstand.
Toen zijn therapeut begon over meditatie en dankbaarheidsbriefjes dacht hij: “Wat een onzin.”
Diep van binnen… voelde hij die cynische stem
die we allemaal kennen.

En toch…
Hij probeerde het.
De stilte opzoeken.
Elke dag een paar zinnen.
Kleine, eerlijke dankbaarheid op papier.
Geen quick fix,
maar het veranderde wél iets.

Durf jij het aan?
Om niet alleen te streven,
maar óók stil te vallen?
Niet hard werken,
maar harT werken.
Om voorbij die cynische stem
te luisteren?
Naar wat je écht nodig hebt.

Hoe doe jij dat?

(Link naar het interview in het FD, in comments, aanrader.)

.Alles in het leven beweegt.Seizoenen veranderen, relaties verschuiven, overtuigingen vervagen of verdiepen. Zelfs ons l...
16/06/2025

.

Alles in het leven beweegt.
Seizoenen veranderen, relaties verschuiven, overtuigingen vervagen of verdiepen. Zelfs ons lichaam en onze identiteit veranderen mee met wat het leven van ons vraagt.

De veranderingen die zich nu voltrekken zijn diepgaand. Ze overstijgen het persoonlijke en bewegen zich door generaties heen. We kunnen nog niet volledig overzien wat ze betekenen — en toch voelen we het: er verschuift iets wezenlijks.

Wat deze beweging mij leert, is dat het niet gaat om vasthouden — maar om meebewegen. Niet om controle, maar om overgave.
De uitnodiging is niet: hoe voorkom ik dat dit verandert?
Maar eerder: hoe blijf ik dicht bij mezelf terwijl alles om mij heen beweegt?

Dat betekent niet dat jouw rol daarin klein is. Juist niet.
Want hoewel de beweging vaak van buitenaf wordt aangewakkerd, voltrekt de werkelijke transformatie zich van binnenuit. Daar, in het stille midden, ligt jouw invloed.

Het kan helpend zijn om je af te stemmen, te luisteren naar wat klopt. En te herinneren: je bent niet alleen — je wordt gedragen door een groter veld dat je mag vertrouwen.

🤍Rouwen is (ver)werken Afgelopen weekend weer een stukje.Wolken als witness.Assige stof dat op het rumoerige water even ...
11/06/2025

🤍

Rouwen is (ver)werken

Afgelopen weekend weer een stukje.
Wolken als witness.
Assige stof dat op het rumoerige water even blijft drijven.
Dan definitief zinkt.

Zes jaar geleden
dat je definitief uit dit leven vertrok.
Je was al veel eerder vertrokken.
Net 52, mijn leeftijd nu.

We konden er 23 jaar aan wennen.
Dat jij er niet meer zou zijn.
Maar wennen,
dat deed het nooit.

Het verlies kwam elke keer in beetjes.
Schakelen.
Beslissingen nemen.
Oplevingen.
Verlies.

Uiteindelijk is nieuw
niet nieuw meer.
Veranderingen die sluipend gaan,
lijken niet schokkend.
En jij,
ging door.
En wij,
gaan door.
De wereld ook.

Waar ben je bang voor?
Waar was je bang voor?
Of was het mijn angst.
Om jou echt niet meer hier te hebben.
Onze angst.

Nu niet meer.
Gestopt?
Wellicht.

Vrij?
Wellicht.

Jij wel.
Wellicht.

Het (ver)werken blijft.
Waardig afscheid nemen van je verlies.
Aan jezelf beloven dat de menswaarde
van jezelf mag blijven bestaan.
Je hoeft je niet in het verlies te verliezen.
Nooit niet.
Jij mag als mens zelf blijven bestaan.
Met alles wat erbij komt.
Gun jezelf de mogelijkheid
dat verlies dienend is aan jou.
Niet andersom.

Adres

IJburglaan 628C
Amsterdam
1087CE

Openingstijden

Maandag 10:00 - 17:00
Dinsdag 10:00 - 17:00
Woensdag 10:00 - 17:00
Donderdag 10:00 - 17:00
Vrijdag 09:00 - 17:00

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Marjolein Beek, psycholoog, register counsellor, mindfulness trainer nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Praktijk

Stuur een bericht naar Marjolein Beek, psycholoog, register counsellor, mindfulness trainer:

Snelkoppelingen

Uitgelicht

Delen

Type