http://www.katelijnevermeulen.nl/

Multidisciplinaire Coaching en Therapie Opleiding, Molenstraat centrum 1, Apeldoorn (2026)

05/04/2026

Je hart is niet vrij… en dat voel je in alles.

In systemen is er altijd één vraag:

Waar is het hart?

En waarmee is het gevuld?

Als je hart nog gevuld is…

met wat was…
met wie er niet meer is…
met wat nooit is afgemaakt…

Dan is er geen ruimte.

Geen ruimte voor liefde.
Geen ruimte voor jezelf.
Geen ruimte voor het leven.

Je blijft hangen.

In het verleden.
In wat niet is opgelost.
In wat nooit uitgesproken is.

“Het hart is nog gevuld…
met die eerdere liefde.”

En zolang dat zo is…

Blijf je zoeken.
Blijf je verlangen.
Blijf je ergens op wachten.

Maar niet in het hier en nu.

Want daar is geen plek.

Voor jou.
Voor de ander.
Voor wat wil ontstaan.

Je hart is bezet.

Door oude loyaliteit.
Door wat je hebt vastgehouden.
Door wat je niet hebt kunnen loslaten.

En dus blijf je dragen.

Blijf je teruggaan.

Blijf je verbonden met wat achter je ligt.

Totdat je dit ziet:
Je hart mag vrij zijn.

Niet omdat het verleden er niet toe doet.

Maar omdat jouw leven nu is.

En pas als je loslaat…
komt er ruimte.

Voor liefde.
Voor verbinding.
Voor leven.

Voor jou.

💜 Ik nam samen met Jan Stevens een podcast op over wat systemisch werk precies is. Systemisch werk is een begrip dat vaak in verband wordt gebracht met familieopstellingen. Maar het is meer dan dat. Het gaat over hoe wij verbonden zijn met ons gezin van herkomst, met generaties voor ons en met de plek die we innemen.

Wil je het linkje ontvangen? Reageer even met 7 en dan ontvang je het linkje van de podcast in je DM.

01/04/2026

Je probeert iedereen te redden… behalve jezelf.

Je staat altijd klaar.
Je voelt alles.
Je ziet alles.

Maar niemand ziet jou.

En ergens weet je…

Dit houd je niet vol.

Want je kan niet blijven geven
als je zelf leeg bent.

Je hebt het geleerd.
Misschien al heel vroeg.

“Ik draag het wel.”
“Ik los het op.”
“Voor jou fix ik dit.”

Uit liefde.

Maar ondertussen…

Draag jij wat niet van jou is.
Leef jij een leven dat niet helemaal van jou voelt.
En raak je verder verwijderd van jezelf.

Want zolang jij blijft redden…
blijf je vastzitten in dat patroon.

Alsof jouw bestaansrecht ligt in zorgen.
In dragen.
In oplossen.

Maar dit is wat je mag zien:

Je kan de ander niet redden.
Zelfs al wil je het nog zo graag.

Niet je moeder.
Niet je vader.
Niet je kind.

“Je hoeft het niet te doen.”
“Ik kan jou niet redden.”

Dat brengt rouw met zich mee.

Rouw om het loslaten.
Rouw om wie jij dacht te moeten zijn.
Rouw om het idee dat jij degene bent die het oplost.

Maar precies daar…

Begint iets anders.

“Ik ben vrij.”
“Ik laat het bij jou.”

En voor het eerst…
komt er ruimte.

Voor jou.

💜 Ik schreef een gratis ebook met de titel ‘Ontdek hoe jouw gezin van herkomst nog steeds doorwerkt in je leven!’

Wil je deze lezen? Reageer even met ebook en ik stuur het je toe!

27/03/2026

Onze waarneming is systemisch bepaald.

Hoe jij denkt en kijkt, komt voort uit je systeem van herkomst.

Was de wereld voor jouw ouders veilig?

Of juist onveilig?

Hoe hebben zij je gevormd in je zelfredzaamheid?

In wie jij bent?
In hoe jij je moet gedragen?

En dat gaat niet alleen over je ouders.

Ook over docenten, vriendjes, vriendinnen.

Je opvoeders.
Je eerste zeven jaar.

Waarmee ben jij geprogrammeerd?

En het stopt daar niet.

Ook in de prenatale fase gebeurt er al van alles.

Via je moeder.

Via wat zij voelt, ervaart en meedraagt.

Dat vormt jou, nog voorr je geboren wordt.

En misschien verklaart dat waarom je soms denkt:

waarom voel ik dit zo sterk?
waarom reageer ik zo?

Dit is waarom.

Maar dit is niet het einde van je verhaal.

Zolang het onbewust is, stuurt het je.

Op het moment dat je het ziet, krijg je een keuze.

En daar begint verandering.

25/03/2026

Je voelt het.
Het knaagt.

Langs alle kanten.

Waarom?

Omdat we leven in een ontbindende maatschappij.

Een wereld waarin we verbonden lijken…
maar het niet meer zijn.

Duizenden “vrienden”.
Volgers.
Likes.

Maar waar is de echte verbinding?

Want diep vanbinnen voel je het:
dit klopt niet.

De ziel roept. De ziel snakt.
Naar echte verbinding.

Niet naar succes.
Niet naar cijfers.
Niet naar de buitenkant.

Maar naar iets wat echt is.

En toch…
leven we in vergelijking.

Zij verdient meer.
Zij doet het beter.
Zij is verder.

En zonder dat je het doorhebt
maak je jezelf kleiner.

Alsof het antwoord buiten jou ligt.

Maar dat is niet zo.

Het antwoord zit al in jou.

Wat jij zoekt…
zoekt jou.

En stel je eens voor…

Dat je niet meer hoeft te zoeken daarbuiten
maar hier.

In jezelf.

Hoe zou je leven eruitzien
als je morgen niks meer hoeft te doen…

maar alleen nog mag zijn?

Niet doen om iemand te worden.
Maar zijn wie je al bent.

Want dat is wat we zijn vergeten.

We zijn gaan doen om te zijn.
Terwijl het zijn er al was.

Je hoeft niet achter jezelf aan te lopen.

Je bent er al.

En toch voelen we ons zo vaak alleen,
terwijl we in essentie met alles verbonden zijn.

22/03/2026

Er zijn mensen die alles hebben geprobeerd.

Therapie, zelfonderzoek, gesprekken, boeken.

En die toch met een gevoel blijven zitten dat ze niet kunnen verklaren, een leegte die er gewoon is, ook als het leven er op papier goed uitziet.

Een eenzaamheid die niet verdwijnt, ook niet als er meer dan genoeg mensen om hen heen zijn.

Een uitputting die hoort bij constant geven, zonder te begrijpen waar die honger vandaan komt.

In meer dan 40 jaar systemisch werk kom ik dit patroon keer op keer tegen. En wat ik in die jaren heb geleerd, is dat dit soort gemis een oorzaak kan hebben die niet iedereen kent.

Het kan namelijk zijn dat je een alleengeboren tweeling bent.

Een alleen geboren tweeling is iemand die begint als tweeling in de baarmoeder, maar uiteindelijk alleen ter wereld komt.

De andere helft verdwijnt, soms zonder echo, zonder naam, zonder dat iemand het ooit heeft geweten. Maar het lichaam weet het wel.

Het verlies nestelt zich in het zenuwstelsel, in de patronen waarmee je liefhebt en geeft, in de onbewuste loyaliteit aan iemand die er niet meer is

Als jij je herkent in dat stille, onbenoembare gemis, kijk dan even verder. Want in de carrousel leg ik je precies uit wat er in jouw systeem speelt en waarom erkenning het begin is van alles.

Ik schreef ook een uitgebreid blog over de alleengeboren tweeling.

Wil je deze lezen? Reageer even met BLOG en dan stuur ik je het linkje toe.

20/03/2026

Wij kijken vaak maar met één bril naar onszelf.
En gaan vervolgens geloven dat dat is wie we zijn.

Maar wat als dat niet klopt?

Wat als je niet bent wie je ooit bent gaan denken dat je bent…
maar veel meer dan dat?

We zijn niet gebroken.
We zijn heel.

Alleen hebben we lagen over onszelf heen gelegd.
In de vorm van pijn, ervaringen en verhalen.

We zijn goud…
maar dat verduisteren we.

En dus kijken we elke dag naar.

Naar wat pijn deed
Naar wat niet lukte
Naar wat er mis is met ons

Terwijl onder die laag iets anders zit.

Kracht.

Want in elk trauma zit kracht.
In elk verlies zit iets wat jou gevormd heeft.

De vraag is alleen: waar kijk je naar?

Dat is de enige echte keuze die je hebt.

Niet wat je is overkomen.
Maar hoe je ernaar kijkt.

En misschien nog belangrijker…

Durf jij anders naar jezelf te kijken?

Durf jij te denken:

“Misschien ben ik niet kapot… maar wijs.

Misschien ben ik niet te veel… maar precies goed.”

Want op het moment dat je dat gelooft,
opent er zich iets in het veld.

En dit is misschien wel het belangrijkste besef:

Je hoeft niet iemand anders te worden.
Je hoeft alleen terug te keren.

Naar wie je al was.

Heel.
Compleet.
En vol goud.

——————

Mijn naam is Katelijne Vermeulen. Ik heb meer dan 40 jaar ervaring als systemisch opleider, schrijver, spreker en begeleider. Ik begeleid al meer dan 4 decennia mensen bij rouw, verlies en existentiële thema’s. In september start mijn laatste opleidingsgroep tot systemisch begeleider en multidisciplinair therapeut. Wil je meer weten hierover, info vind je via de link in bio.

15/03/2026

Je kunt eenzaam zijn midden in een gesprek.

Omringd door mensen.
In een relatie.
Op je scherm, omgeven door likes.

Dat noem ik geen eenzaamheid meer.
Dat is alleenzaamheid.

En nergens is die alleenzaamheid groter dan waar je júist verbinding verwacht.

Want we leven in een wereld die alleen de geslaagde kant laat zien. Imperfectie mag niet bestaan. Geen pijn, geen twijfel, geen “het lukt me niet”.

Hoe alleen moet je je dan voelen als het jou ook niet lukt?

Wat ik zie: mensen vullen die leegte met afleiding, met drukte, met nog meer contact dat geen contact is. Terwijl de echte oplossing niet van buiten komt, maar van binnen.

Verbinding begint met jezelf.
Met durven voelen wat er is.
Met eerlijk zijn over wat je mist.

En misschien wel met dit durven zeggen:
“Ik voel me eenzaam.”

Want zodra jij dat uitspreekt, zegt bijna iedereen:
“Dat herken ik ook.”

Swipe voor het onderscheid tussen alleen zijn, eenzaam zijn en alleenzaamheid 👉

Over dit thema sprak ik een uitgebreide podcast in met Jan Stevens. Wil je die luisteren? Reageer met podcast in de reacties, dan stuur ik je het linkje.

13/03/2026

Om te begrijpen waarom jij doet wat je doet, moet je eerst begrijpen wat het systeem heeft gedaan om te kunnen bestaan.

Kijk eens naar de geschiedenis achter jou.

Niet met oordeel.
Maar met open ogen.

Want pas wanneer jij zonder oordeel kunt kijken naar wat er in jouw systeem is gebeurd, komt er een moment dat je ook zonder oordeel naar jezelf kunt kijken.

En dat is misschien wel het hoogste punt dat we als mens kunnen bereiken.

Niet langer oordelen over jezelf.
Niet langer jezelf veroordelen.

Gewoon kijken.

Betekent dat dan dat je ontwikkeling stopt?

Nee.
Dan begint ze pas.

Want pas wanneer jij zonder oordeel naar jezelf kunt kijken, kun je werkelijk zien wie jij in essentie bent.

Ik geloof dat ieder mens als een ruwe diamant wordt geboren.

Maar een diamant schittert pas wanneer ze geslepen wordt.

En weet je wat de diamant slijpt?
De crisis.

Crisis is noodzakelijk om te groeien.

Zonder crisis geen groei.
Zonder wrijving geen ontwikkeling.

In een crisis zeggen we vaak:
“Dit wil ik niet meer.”

Maar we blijven vaak hangen in dat ene zinnetje:

dit wil ik niet meer.

De echte vraag is:
wat wil je wel?

En zolang we blijven kijken naar wat we niet willen, blijven we vastzitten.

Want de weg gaat niet van buiten naar binnen.

De weg gaat van binnen naar buiten.

Dat betekent dat we allemaal op een bepaald moment zullen moeten afdalen in onszelf om onszelf terug te vinden.

En ja, dat vraagt moed.

Moed om naar jezelf te kijken.
Moed om de leegte te voelen.
Moed om je eigen verhaal onder ogen te zien.

Maar wie die weg gaat, ontdekt iets bijzonders.

Wanneer je naar binnen keert,
wanneer je werkelijk naar jezelf kijkt,
dan ontdek je iets wat daar altijd al was.

Je begrijpt jezelf beter.

En begrip voor jezelf
is het begin van echte verandering.

02/03/2026

En toen…. was het tijd.

10 januari lag vast in de agenda,
maar niet in het weefsel van het grotere plan.
De sneeuw viel als een sluier over mijn verlangen
en wat ik eerst weerstand noemde,
bleek bescherming te zijn.

Stress is vaak slechts een vermomde wijsheid.
Want mijn ziel…
zij was nog niet rijp.

Uitstel is geen verlies.
Het is een ademhaling van het universum.

En afgelopen zaterdag
opende zich iets.
Geen deur —
maar een ruimte.

Een ruimte waarin ik voelde:
nu klopt het.
Nu valt het samen.
Nu draag ik het niet alleen.

Mijn ziel was gereed.
En in haar gereedheid werd ook ik stil.

Er bestaat een vorm van vrijheid
die niet ontstaat uit loslaten,
maar uit gedragen worden.

Gedragen door handen die geloven.
Gedragen door harten die mee resoneren.
Gedragen door dat stille weten in mijzelf.

En in dat gedragen worden
ontstond overgave.

Overgave is geen opgeven.
Het is samenvallen met wat groter is dan jij.
Het is vertrouwen dat het leven je niet breekt,
maar vormt.

Wat daar gebeurde was geen event.
Het was geen samenkomst.
Het was geen programma.

Het was een dans.

Een dans tussen zielen die elkaar herkenden
zonder uitleg.
Een dans waarin geen ego leidde,
maar bezieling.

En wanneer zielen samen bewegen in verbinding,
gebeurt er iets wonderlijks:
je stijgt.

Niet weg van de aarde,
maar dieper erin.
En juist daar,
vlieg je hoger dan ooit tevoren.

Terwijl de wereld buiten ons
rimpelde van onrust en rumoer,
ontstond binnen onze cirkel
een andere orde.

Geen controle.
Geen perfectie.
Maar aanwezigheid.

En ik begreep iets wezenlijks:

Chaos vraagt om tegenkracht.
Niet in strijd.
Maar in verbinding.

Want waar harten elkaar werkelijk ontmoeten,
verliest de chaos haar stem.

Verbinding is geen zachte kracht.
Het is de meest radicale vorm van moed.

En dat…
is wat blijft.
Dank dat je er bij was ,
Dank dat je me gedragen hebt .
Dank 🙏 voor deze dag.

Foto’s: .nl

20/02/2026

Misschien herken je dit.

Dat je altijd degene was die zich aanpaste.
Die voelde wat niet werd uitgesproken.
Die sterk was, toen niemand het kon zijn.

Dit deed je omdat je liefhad.

In systemisch werk kijken we niet naar schuld.
We kijken naar liefde.
Naar loyaliteit.

Dat is de plek waar ruimte ontstaat.

Ruimte om je eigen plek in te nemen.

Voel je dat dit resoneert?

Misschien is mijn opleiding tot systemisch begeleider iets voor jou. Je kunt vanaf nu mijn gratis brochure nu aanvragen.

De link vind je in bio. 🤍

Je kunt ook hieronder reageren met BROCHURE, dan sturen we deze toe.

12/02/2026

Wanneer je met mensen werkt, werk je niet met gedrag alleen. Je werkt met hun geschiedenis, hun pijn, hun loyaliteiten en hun ziel. Dat vraagt iets van jou als begeleider.

Wie anderen wil begeleiden, zal eerst zichzelf moeten kennen. Je eigen valkuilen. Je eigen patronen en je eigen gekwetste stukken. Zolang je die niet onder ogen hebt gezien, neem je ze onbewust mee in elke sessie.

Mijn visie is helder: persoonlijke ontwikkeling gaat vooraf aan het begeleiden van opstellingen. Ik zie het als een noodzakelijk iets. In opstellingen werk je met diepe lagen. Met het zielenveld van een mens en zijn systeem. Als je daar nog te veel vanuit je ego beweegt, of vanuit je eigen onverwerkte stukken, kun je schade aanrichten zonder dat je het doorhebt.

Zolang we onszelf veroordelen, zullen we ook de ander veroordelen. Pas wanneer je jezelf werkelijk leert accepteren, kun je de ander laten zijn wie hij is. Zonder oordeel of zonder de ander te willen corrigeren.

Als ik in mijzelf nog delen afwijs, zal ik diezelfde delen ook in jou afwijzen. Dat is onvermijdelijk. Daarom vraagt dit werk om voortdurende zelfreflectie.

Een goede opstellingsbegeleider leert zijn ego op de achtergrond te zetten. Het gaat over dienen. Over aanwezig zijn vanuit je essentie. Over werken vanuit zijn in plaats van doen. Vanuit stilte in plaats van bewijsdrang.

Wanneer je die weg gaat, verandert je houding. Als eerste ten opzichte van jezelf. Maar ook ten opzichte van de mensen die je helpt. Je draagt jezelf en daardoor de ander. Exact om deze reden is jouw persoonlijke ontwikkeling ontzettend belangrijk in de opleiding die ik geef.

In jaar 1 heeft dit een prominente rol. En mijn ervaring na het begeleiden van talloze groepen is dat mensen opbloeien en hun talenten en kwaliteiten in het licht komen.

Vind je dit interessant? De start van mijn opleiding is in verband met omstandigheden met een maand verplaatst naar begin april. Je kunt je plek nog reserveren. Als je voelt ik wil dit, dan vind je meer informatie via de link in bio. Uiteraard mag je ook contact opnemen bij vragen!

Multidisciplinaire Coaching en Therapie Opleiding

05/04/2026

01/04/2026

27/03/2026

25/03/2026

22/03/2026

20/03/2026

15/03/2026

13/03/2026

02/03/2026

20/02/2026

12/02/2026

Adres

Telefoon

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Type