02/04/2026
schreef een lied over ons. Het vertelt het verhaal van Marion, onze collega, die ooit op zoek was naar een plek om haar verhaal te delen. Die plek werd Ixta Noa.
---
Je loopt langzaam door de straten
Met lood in je schoenen
Wie kan je het vragen?
Wie helpt je dragen?
Je verhaal dat wordt steeds groter
Wie kan het van je horen?
Je wil het graag vertellen
Maar hoe moet je het verwoorden?
Maar als we samen kwetsbaar mogen zijn
Als we samen kwetsbaar mogen voelen
Dan is er ruimte voor een goed gesprek
Waarbij we beide snappen hoe we het bedoelen
Je hebt jouw verhaal hier neergelegd
Je bekijkt het van een afstand
Soms wordt niet eens zoveel gezegd
Gewoon maar even zijn met wat er is
Want als we samen kwetsbaar mogen zijn
Als we samen kwetsbaar mogen voelen
Dan is er ruimte voor een goed gesprek
Waarbij we beide snappen hoe we het bedoelen
Ja, als we samen kwetsbaar mogen zijn
Als we samen kwetsbaar mogen voelen
Dan is er ruimte voor een goed gesprek
Waarbij we beide snappen hoe we het bedoelen
Ik mag bij jou dus kwetsbaar zijn
Bij jou hoef ik even niet te dragen
Een warm bad van mensen om me heen
Ja, bij jou kan ik altijd hulp vragen