Mindful & Fit - Vitaliteits- en Mindfulnesscoaching

15/02/2026

Tip voor jouw week! 3e Editie.

Hoe jouw ruimte innemen, hoe kies je voor jezelf?

♡Désirée

-Er is alleen het nú-
-Het is nooit te laat om in het nú te zijn-

09/02/2026

Word je gestoord van al jouw gedachten?

Tip voor jouw week! 2e Editie.

♡Désirée

-Er is alleen het nú-
-Het is nooit te laat om in het nú te zijn-

08/02/2026

Het leven, ons hoofd en lijf, vind ik net als een rommelmarkt; er ligt vaak 'ouwe meuk'. Sommige parels wil je graag hebben. Sommige stomme dingen laat je liever liggen.

Het is in ieder geval meestal een verrassing dat je aantreft.

Mijn brein denkt als vanzelf in metaforen. Zo ook vorig weekend tijdens het struinen op een rommelmarkt.

Daar vind je, net als in jezelf, 'ouwe meuk'. Het is altijd een verrassing; toffe ontdekkingen of minder leuke items als in jouw gedachten, jouw gevoelens, jouw emoties, jouw gedrag.

》Hoe ga jij om met de 'ouwe meuk' in jezelf?
- Met jouw ervaringen, gedachten, gevoelens, emoties, gedrag?
》Kijk je het aan?
》Maak je bewust de keuze om iets vast te houden/te koesteren?
》Maak je de beslissing om dat los te laten wat niet (meer) prettig voor je voelt én omdat loslaten beter is voor jouw mentale en fysieke gezondheid?

Vertel je me?

♡Désirée

-Er is alleen het nú-
-Het is nooit te laat om in het nú te zijn-

01/02/2026

De 1e editie van de 'Tip voor de week'🤩

Jouw feedback (en evt verzoeknummer) is welkom.

♡Désirée

-Er is alleen het nú-
-Het is nooit te laat om in het nú te zijn-

*mijn begeleiding is geen vervanging van therapie of medicatie. Het kan wel een positieve bijdrage op eventuele behandeling/herstel hebben. Raadpleeg bij twijfel altijd jouw (huis)arts.

27/01/2026

Makkelijker gezegd dan gedaan?
Relaxt doen... Hoe doe je dan relaxt?

Dat is voor iedereen anders.

Pak dagelijks een moment voor jóu en kies een ont-spannende activiteit.

Laat alles wat er nú is maar even los. Er is alleen dít huidige moment, dit nú. En nú kies je voor ont-spanning.

- Maak je los van werk/studie
- Ga weg bij jouw werk-, studieplek
- Zet jouw mobiel op stil
- Zit of lig in een fijne ruimte, in een comfortabele houding
- Volg jouw ademhaling
- Signaleer hoe deze verloopt zonder geforceerd aan te passen
- Wat voel je in jouw lijf?
- Wat voel je in jouw hoofd?
- Waar zijn jouw gedachten?

Daarna:

- Doe een ont-spannende activiteit
- Voel wat dit met jouw ademhaling doet
- Voel wat dit met jouw hoofd doet
- Waar zijn jouw gedachten?

Laat maar even los, álles. Er is alleen dít nú, dít moment.

Met even bij jezelf stilstaan, even ont-spannen, merk je dat je de rest van de dag met een relaxter gevoel door komt.

De boog kan niet altijd gespannen zijn. Dat moet je volgens mij ook niet willen.

Gun jezelf deze dagelijkse rustmomenten.

》Wat doe jij om te ont-spannen?

》Heb je iets aan deze post? Deel 'm dan gerust met iemand die je ook ont-spanning gunt.

♡Désirée

-Er is alleen het nú-
-Het is nooit te laat om in het nú te zijn-

22/01/2026

Chillen met je billen, even rust nemen op een dag is altijd een goed idee.
Helemaal bij een verkouden hoofd en lijf.

Continu 'aan' staan, kán niet en al helemaal niet nú.

Het lijf werk hard om de verkoudheidsmonstertjes uit het lichaam te halen en het hoofd voelt snotterig en suf.

Voor mij werkt het goed als ik in stilte tijd neem en voor een kwartiertje op m'n bank ga liggen om heel bewust m'n lijf en hoofd te voelen.

De ademhaling te volgen en nog bewuster en iets dieper door m'n neus in en uit te ademen, laag in m'n buik.

In stilte. Geen muziek, telefoon op stil.

'Gewoon' even zijn.

Ken je dit bij jouzelf?

♡Désirée

-Er is alleen het nú-
-Het is nooit te laat om in het nú te zijn-

13/01/2026

Wat een feest om gistermiddag de staart van de sneeuw mee te kunnen pakken. Ik verbleef op Bali toen het hier volledig wit was en ik baalde er wel een beetje van die hele witte wereld te missen🥶.

Gelukkig kon ik de staart nog meepakken🤩.

Een heerlijke wandeling heb ik gemaakt. Wel over de weg omdat ik zo snel m'n boots niet kon vinden😅

♡Désirée

-Er is alleen het nú-
-Het is nooit te laat om in het nú te zijn-

29/12/2025

Samen met onze modern family en veel samen met m'n zoon op pad.

Aan het kerstdiner bij de vader van m'n zoon, zijn dochters, m'n ex-schoonfamilie. Zó tof dat dit kan!

Koffie en lunch bij en met m'n ouders en broer en vooral heul fijn veel met m'n zoon (hij wil nauwelijks nog de natuur met me in... want: saaaiii😉 dus top deze momenten).

Veel in de natuur in in het prachtige veengebied Plankenpad Wooldse Veen Winterswijk (gemeente) waar ik voor het eerst was; een wandeltip voor jou. Je waant je in een andere wereld.

Ook het overzichtelijke en weidse platteland Gemeente Oost Gelre waar m'n zoon en ik de groene specht van dichtbij zagen, en zuurstof happen aan het Strand Scheveningen en de zee maakte het een heel fijne kerst.

Al die zonnestralen erbij, plús dat ik verliefd ben...(aaahhhh💃🏼🫣🥰), maakte het helemaal een feestje!😊

Hoe heb jij je vermaakt met de kerstdagen?

♡Désirée

-Er is alleen het nú-
-Het is nooit te laat om in het nú te zijn-

*cken

24/12/2025

19/12/2025

't Is ingekickt en het gaat goed hier met de (peri)menopauze!🤩

Net 50, al flink in de grijze haren wiens gespring ik sinds een half jaar met open armen toe sta. Soit!

Dat m'n hormonen het plan bedacht hebben om aan de oppervlakte te verschijnen, daar moet ik even aan wennen...😒

Een paar maanden geleden merkte ik een duidelijk verschil bij mezelf; als draak op anderen reageren, somber, gedurende de dag een emotioneel geladen gevoel zonder te hoeven huilen, m'n hoofd had een waas over zich heen, m'n concentratie was op vakantie en uit m'n handen kwam bar weinig...Grrr....

Verwarrend kan ik je melden😏.

Zeker als alleenstaande mama van een puberzoon en als zelfstandig ondernemer en dus kostwinner.

Het zijn niet alleen de hormonen die zich als een malle van andere bewegingen voorzien. Niets staat op zichzelf.

Jouw werk, privé, sociaal, spelen ook mee.

Bij mij:

• Een grote verandering vanaf 2026 qua opdracht van JOGG waar ik al bijna 10 jaar aan verbonden ben (een domme én stomme) subsidiestop van de overheid op preventie) en een andere manier van werken van me vraagt.

• M'n puberzoon die in zijn examenjaar zit en wie ik zo goed mogelijk wil begeleiden.

• M'n ouders van bijna 80 vragen meer zorg. M'n vader die de de afgelopen maand met hartuitdagingen dealde en mijn zorg voor en om hem.

Uitdagend, omdat de hormonale balans door al deze 'events' nóg meer van de wap raakte.

Dit wilde en kon ik niet gebruiken. Dus op zoek (mede met hulp van een vriendin die psycholoog is, die zich in deze fase bevindt en hierover álles tot op de bodem uitzocht).

Ik ben totaal niet van de medicijnen, zelfs een paracetamol gebruik ik zelden. Tóch ben ik naar m'n huisarts gestapt voor hulp.

Sinds deze maand helpen bio-indentieke hormonen mij waanzinnig goed. Een pleister voor het aanvullen van oestrogeen en een capsule voor progesteronbalans.

Mennn, wat maakt dit een verschil!

Op deze manier kan ik alles wat zich in deze levensfase aandient veel beter dragen.

Heel benieuwd hoe het zich ontwikkelt aangezien deze periode nog een jaar of 10 duurt.... 😏 Voor nú ben ik er ok mee.

》Hoe is deze fase voor jou?
》Belemmert het in jouw werk, privé

♡Désirée

15/12/2025

Vermaken, zorgen voor harmonie, gezelligheid en troost.

Van kleins af aan p*k ik sferen in gezelschap op. Zodra ik een ruimte binnen kwam en kom, voel ik het direct; de vibe die er in een ruimte hangt, de uitstraling van de ander(en), hoe zij zich voelen, hun energieën. Ik voelde en vóel het (nog steeds) direct.

Vroeger nam ik snel de vibe van het gezelschap in de ruimte over. Was de ander chagrijnig of verdrietig, dan voelde (en nog steeds) ik dat ook.

Ik voelde me verantwoordelijk voor een fijne sfeer in het gezelschap. Goede harmonie, gezelligheid, liefde en blijdschap, daar ging ik (en nog steeds) goed op.

Als de sfeer ergens niet fijn voelde, had ik het gevoel (ook al was ik heel onzeker en bescheiden) dat ík daar iets aan moest doen. Als ik voelde dat iemand verdrietig was dan kwam ik met een portie troost, een knuffel of een grapje aan.

Dit gedrag zag en zie ik trouwens ook een beetje bij mijn zoon.

Als er (voor mijn gevoel -en dat was al snel- te lange ongemakkelijke) stiltes vielen, voelde ik me de aangewezen persoon om die te doorbreken. Waarom?

Een grapje maken of door iets totaal irrelevants de groep ingooien, was mijn tactiek. Soms sloeg het als een 'tang op een varken', maar niemand deed iets, dus ja, dan ik maar.

Het gezelschap bevestigde me wel vaak dat mijn 'interventie' fijn gevonden werd. De sfeer kon ik draaien en daardoor was het fijn(er).

Die laatste twee heb ik gelukkig niet meer. Verantwoordelijkheid voor de sfeer in een gezelschap en voor stiltes voel ik niet meer. Ik laat de vibe in een negatief gestemd gezelschap ook niet meer (nouja, mínder in ieder geval) bij me binnenkomen. Soms kan ik het nog openbreken door mijn constatering kenbaar te maken of ik ga gewoon weg uit die situatie en stiltes vind ik príma.

Nog steeds wil ik graag dat het de ander goed gaat. Het verschil met toen, is dat ik het niet meer op mezelf betrek. Dat vind ik fijn.

•Herken jij hier iets in?
•Was mijn gedrag misschien wel om mezelf een fijn gevoel te geven?
•Is dit hoogsenstief volgens jou?
•Is dit kindeigen?

♡Désirée

-Er is alleen het nú-
-Het is nooit te laat om in het nú te zijn-