De Taoboerderij

31/12/2025

28/12/2025

De kerstdagen liggen achter ons.
Voor de één waren het stressvolle dagen en komt er nu eindelijk wat rust.
Voor de ander begon de spanning juist daarna pas.
En weer anderen merken dat ze nu pas echt kunnen loslaten.
En dan is er ook die gedachte die bij velen alweer opduikt:
over een week begint het gewone leven weer.

Stress laat zich niet zo makkelijk in een hokje stoppen.
Het is geen teken dat er iets mis is met je.
Stress is een oeroude reactie van het lichaam, bedoeld om te overleven bij gevaar.
Alleen… dat gevaar is er meestal niet meer.
Geen sabeltandtijger, geen dreiging.

En toch drukken we nog steeds op dezelfde knop.
Automatisch.
Uit gewoonte.
Je systeem denkt: ik moet scherp blijven, ik moet door.
Maar eigenlijk is er niets om voor te vechten of te vluchten.

Het goede nieuws is:
die knop hoeft niet altijd op overleven te staan.
Je kunt hem ook op veilig zetten.
Niet door harder je best te doen.
Niet door alles te begrijpen.
Maar door je lichaam iets heel eenvoudigs te laten ervaren.

Op 16 januari ga ik daar op De Taoboerderij mee werken.
Met een verrassend simpele techniek
die je helpt om uit stress te stappen
en weer te voelen dat je veilig bent.

Niet om iets te fixen.
Maar om te herinneren
dat overleven niet meer nodig is.

21/12/2025

Wilde eigenlijk een korte nieuwjaarsboodschap delen…
maar hij werd iets langer dan gepland 😉

Een taoïstische nieuwjaarsgroet.
Voor de één een oh ja-moment.
Voor de ander: waar heeft ze het in vredesnaam over.

En als dat laatste het geval is:
maak gerust een afspraak voor een kennismakingsgesprek.
Dan leg ik het je graag uit.

PS. De eerste aanmeldingen voor de jaartraining die komende januari start zijn er alweer.
Ook staan er verschillende 3-daagsen gepland en een ontstressdag.
Je vindt alles op de website.
https://www.taoboerderij.nl/

06/12/2025

Graag deel ik de massage praktijk van Monique Cuppen met jullie. Zo kloppend wat ze schrijft ☯️

💫

Mijn kleinzoon,
Met zijn onbevangen, zachte ogen, herinnert mij aan het pure zijn.

Hoe mooi om te zien hoe hij met verwondering en aandacht naar de wereld om hem heen kijkt.
Puur en in het moment.

Bij hem leer ik vertragen- even stil staan en de wereld zien zoals hij dat doet: open, helder, zacht.

Diezelfde zachtheid, dat vertragen vormen de basis van mijn massages.
Wanneer handen met aandacht aanraken, ontstaat ruimte om te ontspannen, te voelen en te herstellen.

Voel je welkom.
Liefs Monique 💖

02/12/2025

Er groeit altijd wel iets...

In deze periode merk ik bij veel mensen hetzelfde:
meer naar binnen keren, minder energie,
en de druk van alle decemberafspraken.
Voor je het weet ren je jezelf voorbij
en vergeet je wat jij nodig hebt om moeiteloos en stressloos te blijven.

De natuur doet iets anders:
ze vertraagt.
Ze stopt met duwen.
En toch verschijnt er soms iets onverwachts dat gewoon doorgroeit.
Zonder moeite.
Zonder planning.

Dat vind ik zo’n mooie herinnering:
je hoeft niet altijd “aan” te staan om iets te laten ontstaan.
Juist in de stilere tijd van het jaar
komt er ruimte om weer te voelen wat belangrijk is
en om terug te zakken in jezelf.

Het is geen winterdip.
Het is jouw systeem dat even wil vertragen.
Net zoals de natuur dat doet.

En in die vertraging komt er vaak vanzelf iets naar boven:
een inzicht, een keuze, rust, helderheid.
Iets kleins dat je helpt om weer in verbinding te komen
met jouw innerlijke landschap.

Op De Taoboerderij trainen we precies dat:
niet harder lopen,
maar aanwezig zijn —
zodat wat van binnen wil groeien,
ook de ruimte krijgt.

28/11/2025

Zo ontzettend leuk! Kijk de voorkant van de Donald Duck van deze week!
En binnenin… een écht taoïstisch verhaal, verteld door Oma Duck aan de drie nichtjes.
Ik werd er helemaal blij van.

Het verhaal gaat erover dat je soms niet weet of iets pech is of juist geluk.
Soms kan één situatie zelfs allebei zijn.
De nichtjes snappen er in het begin niets van.

Tot ze naar buiten gaan om te spelen met de vlieger.

Er staat wind — wat een geluk!
Even later valt de wind weg — wat een pech!

De vlieger stort neer, maar zachtjes op een hooiberg — wat een geluk.
Alleen… Billie de geit lag daar te slapen en gaat achter ze aan — wat een pech.

Gelukkig staat er een kar waar ze snel op kunnen — wat een geluk.
Tot Billie tegen de kar duwt en hij van de heuvel rolt — wat een pech.

Maar Billie volgt niet meer — wat een geluk.
Tot blijkt dat de kar geen remmen heeft — wat een pech.

Ze botsen tegen een boom  — weer pech.
En er vallen heerlijke peren naar beneden — wat een geluk!

En zo gaat het nog even door,
tot de meiden snappen wat Oma bedoelde.

We willen graag weten of iets “goed” of “fout” is.
Geluk of pech.
Zwart of wit.

Maar het leven werkt niet zo.
De Tao laat zien dat elke beweging twee kanten heeft.
Wat vandaag lastig voelt, kan morgen iets openen.
Wat vandaag fijn lijkt, kan later iets anders in gang zetten.

Het gaat niet om meteen oordelen.
Het gaat om aanwezig blijven bij wat er gebeurt,
zonder er een etiket op te plakken.

Op De Taoboerderij onderzoeken we precies dat:
in het midden blijven,
waar je kunt zien dat het leven niet tegen je is
en ook niet per se voor je —
maar dat het beweegt.
En dat jij daarin mee kunt bewegen,
vanuit rust en helderheid.

Ik vond dit zo’n prachtig voorbeeld.
Dit is precies zoals ik zelf overdraag:
aanreiken, inspireren en ontdekken hoe het werkt in het dagelijkse leven.
En dan door Oma Duck… op háár boerderij!

Voor wie mij kent:
ik lees iedere avond de Donald Duck voor het slapen gaan.
Toen ik in 1993 op kamers ging, gaf ik mezelf een abonnement cadeau.
Beste investering ooit.

(En geloof me… er zitten vaker taoïstische verhalen in dan je zou denken 😉)

25/11/2025

Het is bijna Sinterklaas.
Je hebt nog een cadeau nodig, maar je weet niet precies wat.
Dus je plant een dag vrij en gaat de stad in.
Vol wilskracht, doelgericht, lijstje in je hoofd.
Je zoekt, voelt druk, kijkt overal…
en vindt helemaal niets.
Alleen frustratie.

Twee dagen later loop je ontspannen een rondje.
Geen plan, geen haast, geen moeten.
En ineens zie je het cadeau dat perfect past.
Zonder zoeken.
Zonder moeite.
Zonder wilskracht.

Dit is I-kracht.
De kracht die ontstaat wanneer je verbonden bent met je innerlijke landschap.
Niet vanuit denken of duwen,
maar vanuit zachte aandacht.

I-kracht is de staat tussen wakker en slapen in —
die heldere laag waar je niet forceert,
maar voelt wat er al in potentie aanwezig is.

Wilskracht en doelgerichtheid vernauwen je systeem.
Ze zetten het lichaam vast
en halen je weg bij jezelf.

Maar wanneer het weer zacht wordt,
wanneer je aandacht geeft in plaats van zoekt,
komt jouw creërende vermogen vanzelf naar voren.
Dan verschijnt wat je nodig hebt.
Niet omdat je het hebt afgedwongen,
maar omdat je er weer mee in verbinding bent.

Op De Taoboerderij trainen we precies dat:
de terugweg naar je innerlijke landschap
waar I-kracht vanzelf beschikbaar wordt.

18/11/2025

Je hoeft niet te gaan zitten om te mediteren.

Laatst hoorde ik een neuroloog zeggen: “Meditatie in plaats van medicatie.”
Hij had onderzoek gedaan naar hoe krachtig meditatie kan zijn.
Mooi om te horen dat de wetenschap dat nu ook begint te erkennen.

En toch… er zit een belangrijk verschil tussen mediteren
en leven vanuit een meditatieve staat.

Veel vormen van meditatie vragen dat je gaat zitten,
je ogen sluit,
je even afzondert van het gewone leven.
Voor sommige mensen werkt dat goed.

Maar persoonlijk vind ik het niet passend
dat je steeds moet gaan zitten om ‘iets te bereiken’.
Dan wordt meditatie een activiteit,
iets wat je doet om rust te krijgen.

De oude Taoïsten kijken daar anders naar.
Zij leren je niet hoe je gaat mediteren,
maar hoe je leeft vanuit meditatie.
Hoe je binnenin stil wordt,
ongeacht waar je bent of wat je doet.

Niet stilzitten — maar stil worden.
Niet weg van het leven — maar midden in het leven.

Je leert bewegen in je meditatie.
Koken, wandelen, werken, rijden, praten…
alles kan vanuit die zachte aandacht,
die heldere aanwezigheid.

Dat is geen techniek.
Dat is een manier van zijn.

Op De Taoboerderij trainen we precies dat:
niet de vorm,
maar de staat van binnen.
Zodat je meditatie niet hoeft te plannen,
maar gewoon meeneemt in je dag.

12/11/2025

Vandaag vier ik mijn 50e verjaardag — en precies een week geleden vierde Twan die van hem. We zijn 32 jaar samen. Op ons pad kwamen we van alles tegen: in het leven, in onszelf, en ook in de intimiteit tussen ons.

Al een tijd voel ik de wens om de kennis van de oude taoïsten, onze eigen ervaringen en meer te delen. Niet omdat ik nog een ‘expert’ wil zijn die weet hoe het zit, maar om samen met andere stellen te onderzoeken hoe liefde en intimiteit er in het gewone leven écht uitzien.

Op mijn website lees je meer over dit nieuwe pad waar ik samen met anderen in wil pionieren.
Voel je nieuwsgierigheid of herkenning? Kijk op mijn website voor meer informatie.

https://www.taoboerderij.nl/de-tao-van-de-liefde

08/11/2025

Als mensen aan de jaartraining beginnen,
zie ik vaak prachtige schema’s en mindmaps voorbij komen.
Vol plannen, structuur en doelen.
Want als ik de theorie ken, en de oefeningen braaf doe,
dan… komt alles goed.

Die neiging om te willen begrijpen, controleren, sturen.
Te luisteren naar wat de juf zegt, te voldoen aan verwachtingen — van jezelf, van een ander.

Maar juist dat deel in jou dat alles goed wil doen,
maakt dat je lichaam op slot gaat.
Dat je uit verbinding raakt met jezelf.

Aan de andere kant zijn er ook mensen
die juist helemaal meegaan in het voelen.
Die alles willen ervaren, volgen wat zich vanbinnen beweegt, maar daardoor het overzicht verliezen.
Niet meer weten wat ze eigenlijk aan het doen zijn.

En dat is precies waar de Taoïstische kennis helpt.
Niet om te verklaren, maar om te begrijpen vanuit verbinding.
Voelen en weten horen bij elkaar —
het één zonder het ander raakt uit balans.

De jaartraining op De Taoboerderij gaat niet over presteren of bereiken.
Ze gaat over herinneren.
Over het midden vinden tussen kennis en gevoel.
Over ontdekken wie jij bent, onder al die lagen van wilskracht, verwachting en verwarring.

Er is geen doel.
Er is alleen verlangen — om je vrij en rustig te voelen in alles wat je doet.

06/11/2025

Kinderen zijn van nature verbonden met hun innerlijke landschap.
Ze fantaseren, dromen overdag, praten over wat ze voelen en denken — vaak op momenten dat het ons als volwassene niet goed uitkomt.

Langzaam raken we dat kwijt.
Door opvoeding, cultuur en de druk van de maatschappij leren we te sturen met wilskracht.
We passen ons aan aan verwachtingen — van anderen en van onszelf.
We worden resultaatgericht.
Zo raken we uit verbinding met onszelf en verwijderd van wie we echt zijn.

Tot we op een dag merken dat we iets missen.
Dat vrije, dat speelse, dat stromende van vroeger.

Gelukkig kun je dat weer leren.
Met behulp van de Taoïstische kennis kom je stap voor stap terug bij jezelf — in contact met je binnenwereld, met rust, balans en helderheid.

Ik ontmoet veel mensen die dat herkennen —
die terugdenken aan hoe ze konden wegdromen,
hoe hun fantasie vanzelf ruimte gaf aan rust en inspiratie.

Misschien is het tijd om dat weer toe te laten.
Om je verbeelding opnieuw te vertrouwen,
en zo stap voor stap weer dichter bij jezelf te komen.

30/10/2025

Als mensen niet goed in hun vel zitten,
of even geen raad weten met alles wat er speelt,
dan trekken ze vaak het bos in, of naar de zee.
Om los te laten. Om even alles van zich af te zetten.

Maar eigenlijk is dat best gek.
Wij zijn natuur.
De gevoelens, emoties en gedachten die we ervaren
zijn uitingen van onze eigen natuur.

En wat doen we?
We geven ze af aan de uiterlijke natuur.
We laten los wat juist bij ons hoort.
Zo raak je — vaak onbewust — een stukje van je eigen natuur kwijt.

Hoe ongemakkelijk een gevoel ook is, het hoort bij jou.
Het wil gehoord en gevoeld worden.

Op De Taoboerderij nodig ik je uit om niet weg te gaan van jezelf, maar juist weer te leren luisteren, aandacht geven en voelen wat jouw natuur je te vertellen heeft.

En ja — het bos of de zee kunnen daar een fijne bedding voor zijn.
Maar geef je natuur niet af, ervaar haar van binnen.