Jongerentherapie Barendrecht

07/05/2026

Leuk zo’n groeiend account… Ze zeggen dat het erbij hoort. Maar ik blijf het bijzonder vinden.

- In 1 DM gelijk je cursus pushen. Meid… rustig! Laat me je eerst leren kennen doordat ik JOU volg of volg mij en like en reageer op mijn post.

- De “Hoi” en “Fijne avond” dm’s. Vooral van mannen van ‘een bepaalde leeftijd’. Mijn doelgroep is 16 tot 26 jaar, dus nee.

- De hartjesregens 🥰🥰🥰 in de comments. Goed voor het algoritme, maar further than that kom ik niet.

- Accounts die ‘leuke banen’ aanbieden als ‘gelgenheidsdame’. Need I say more!?!🤯

- En mijn favoriet: de businesscoach die je volgt, drie dagen wacht of jij terugvolgt en je dan weer ontvlogen. Ik zoek mijn eigen mensen, niet een volgersruil.

Wat is de gekte of steeds terugkerende reactie die jij veel krijgt op social media?

06/05/2026

06/05/2026

Niet alles moet nu, vandaag, zoals je had bedacht.

Is dat dan uitstellen?
Misschien.

Maar dat is niet per definitie fout.

Vaak maken we het onszelf moeilijker dan dat de mensen om ons heen van ons verwachten.

Dus wie weet tot vanmiddag voor deel 6.
Misschien ook niet.
De wereld schijnt namelijk niet te vergaan als ik een dagje geen content plaats 🤪.

Fijne dag💛

05/05/2026

Ik ben team geen angst voor spinnen. En jij?

04/05/2026

Vandaag neem ik je tijdens de challenge van mee in mijn dag. De eerste dag na de vakantie en meteen 5 gesprekken. Inclusief 2 supervisies waarin ik collega orthopedagogen begeleid. Dat is voor mij echt het maximum voor één dag.

Ik begon met koffie… en een spin die ik liever niet had ontmoet.

Daarna gewoon hoofd en lijf erbij en aan het werk.

Er kwam vanalles voorbij. Grenzen stellen, heftige situaties verwerken, dealen met verleidingen, spanning.
Elk gesprek is anders en mijn werkwijze daarin dus ook.

Vervolgens nog een gesprek buiten, maar selfies maken tijdens een sessie? No way. Dus die moet je er even bij verzinnen.

Dit is waarom ik dit werk doe. Niet voor de rust, want die is er niet altijd. Wel voor wat er gebeurt in die gesprekken. Met studenten die vastlopen, en collega’s die beter willen worden in hun vak.

17:30. Jas aan. Tot morgen.

03/05/2026

Niet omdat er niets is. Maar omdat je niet weet waar je moet beginnen. Of omdat het te veel is. Of omdat je bang bent dat de ander het niet snapt.

Dus blijft het zitten. Vanbinnen. Terwijl jij gewoon doorgaat.

Het lastige van vastlopen vanbinnen is dat niemand het ziet. Jij ook soms niet meer.
Aan de buitenkant lijkt het alsof alles oké gaat.
Maar vanbinnen is het een stuk drukker dan je laat zien.

Ben jij er zo een waarbij er altijd ‘niets aan de hand’ is? Stuur dit bericht dan door naar iemand die jou mogelijk begrijpt en laat het een opening zijn om er toch eens met iemand over te praten.

03/05/2026

Zie hier, mijn spreekbeurt over ‘voor wie ik er nou eigenlijk ben’

Blijft een lastige, want uiteindelijk draait het toch vooral om de klik. Met de juiste klik komen we echt ontzettend ver. Of je nou diep in de s**t zit of niet.

Ik ben er dus niet voor elke student. Want hoe ik werk past niet bij iedereen.

En juist daarom zit ik op Insta. Om mezelf te laten zien. Jou kennis te laten maken met mij. Zodat jij een beetje kan gaan aanvoelen of ik de juiste therapeut ben voor jou.

30/04/2026

Even doorbijten is soms precies wat je nodig hebt.
Deadline? Doorbijten. Iets wat spanning geeft maar wel moet? Doorbijten. Een gewoonte doorbreken? Doorbijten.

Niks mis mee.

Maar als doorbijten je levensinstelling is geworden, gebeurt er iets anders.
Je gaat continu over je eigen grens. En op een gegeven moment weet je niet eens meer waar die grens ligt. Je eigen grens herkennen is dan als die ene vriend die altijd zegt dat hij zo komt en twee uur later nog thuis zit. Je wacht, maar er gebeurt niks.

En dan herken je jezelf misschien hierin:
Je leeft van weekend naar weekend. Van vakantie naar vakantie. En in de tussentijd? Ben je aan het overleven.

Dat is niet stoer, maar een teken dat het tijd is om het anders aan te pakken.

Als dit herkenbaar is: even stilstaan is geen zwakte. Het is het slimste wat je nu kunt doen.

Stuur me een DM als je wil weten waar te beginnen. 👇

29/04/2026

Je bent geen loser omdat iets niet lukt.
Je bent geen slecht persoon omdat je vastloopt.
Maar de manier waarop je met jezelf omgaat? Die zegt alles over of er ook iets gaat veranderen.

Als je denkt “zo ben ik nou eenmaal” gaat er echt niks bewegen.
Kijk liever naar je aanpak. Want daar zit de ruimte.

Praat tegen jezelf zoals je tegen een vriend zou praten. Niet zoals tegen je ergste vijand.
Zie je elke fout als bewijs dat het toch niks wordt? Fouten zijn onderdeel van het proces, niet het bewijs dat je faalt.
Wil je alles in één keer en geef je op als het te groot voelt? Die 10 kilo minder voor je bikinibody begint vaak al bij een goed ontbijtje.

Kleine aanpassing. Ander resultaat.

Jij bent niet het probleem. Maar jij bent wel de enige die de aanpak kan veranderen.

Wil je weten waar jij kunt beginnen? Stuur me een DM. 👇

21/04/2026

De omgeving gaat heel goed op mensen die de lat hoog leggen. Super fijn als iemand die taak wel doet. Helemaal fijn als het dan tot in de puntjes is uitgewerkt. En zo lekker gemotiveerd. Doet zo fijn mee. Staat altijd klaar.

Jouw paniek lijkt voor een ander op een enorme passie voor het thema.

En dat komt ze goed uit.

Dus zeg je niks. Want straks denken ze dat je het niet kan. Of dat je er met de pet naar gooit. En dus blijft je schild op. En blijft de buitenkant kloppen.

Tot hij barstjes begint te vertonen.

Je gaat fouten maken. Of nou ja, jij ziet het als fouten. Anderen valt het niet eens op.

Maar jij weet wat er vanbinnen speelt.

Het lastige is niet dat niemand het ziet. Het lastige is dat je er zo goed in bent geworden dat je het zelf ook bijna niet meer ziet.

Wanneer heb jij voor het laatst iets gedaan omdat je het écht wilde en niet omdat je bang was voor wat er gebeurt als je het niet doet?

16/04/2026

Ben jij team last minute wijzigingen of team tot in de puntjes voorbereid?

Ik denk vaak dat ik de laatste ben…🤣

13/04/2026

Ik wist zeker dat ik juf wilde worden.

Ik liep mijn stages, ging naar de opleidingsdagen.
En toch… liep ik ontzettend vast.

Mijn moeder zag het al lang.
Ik was niet vooruit te branden.
Steeds minder zin in die opleiding.
Steeds meer stress en gedoe.

Ik merkte het wel, maar had echt geen idee wat ik ermee moest.
Ik zat vast.

Pas toen mijn moeder heel duidelijk zei dat het tijd was om hulp in te schakelen begon er een eerste kwartje te vallen.
Het ging niet meer alleen.
En het hoefde ook niet meer.

Als therapeut zie ik dit wekelijks. Een jongere die hard roept dat alles goed gaat. En een moeder die al maanden ziet dat dat niet klopt.
Die moeder heeft meestal gelijk.

Dus als jouw kind zegt dat het wel meevalt en jij voelt al lang dat dat niet zo is: vertrouw dat gevoel!
En als jij die jongere bent: je hoeft het nog niet te snappen. Maar je mag er wel mee beginnen.

Stuur me een DM als je wil weten wat de eerste stap is. 👇