Henny Leemkuil Uitvaartbegeleiding, Marsdijk 9, Bathmen (2026)

07/03/2026

Pas had ik een goed gesprek met iemand over mijn werk. Hij (82) vroeg: ik hoor dat je spiritueel bezig bent, maar wat doe jij nou eigenlijk anders dan andere uitvaartverzorgers?

Voor de duidelijkheid, spiritueel betekent 'geestelijk, onlichamelijk, behorend tot de ziel'. Oftewel 'het bewustzijn of zaken die verder gaan dan het materiële of fysieke'.

Als je mijn berichten leest op fb of op hlu.nu (Henny schrijft), lees je dat ik inderdaad spiritueel in het leven sta. Dat geldt niet alleen bij mijn werk; het is onderdeel ván mij.

Echter, ik stem altijd af op de familie die ik begeleid. Daarbij zijn mijn voelsprieten actief. Is de familie niet bezig met spiritualiteit, respecteer ik dat en noem ik hier niets over. Op het moment van verdriet zit je niet op mijn mening te wachten. Op het moment dat een uitvaart geregeld moet worden, wil je iemand naast je die aansluit bij jouw behoeftes, ideeën en wensen.

In één van mijn reviews, schrijft een weduwe 'Bij het afscheid was de openingsspeech van Henny persoonlijk, positief, realistisch en niet zweverig.' en 'Het gaf een mooi beeld van ons allemaal: persoonlijk en met humor'.

Beter kan ik het zelf niet verwoorden.
Mijn woorden zijn trouwens áltijd persoonlijk. Ik heb geen standaard opening of afrondend woordje. Dit onder het mom van: wat gij niet wilt dat u geschiedt ...

26/02/2026

40 dagenregel na de dood

Heb jij hier wel eens van gehoord?
Ik ooit, maar heb het naast me neergelegd: ene oor in, andere oor uit.

Met wat ik nu meerdere malen heb meegemaakt, wilde ik toch meer weten: wat geb***t er als de dood is ingetreden?
Ik heb er al eens over geschreven: een fysiek lichaam houdt op te bestaan, de ziel niet.

Ik kwam terecht bij Elisabeth Kübler-Ross. Zij studeerde af als arts, werkte als psychiater en werd een pionier op het vlak van stervensbegeleiding. Ze zat aan vele sterfbedden en documenteerde wat zij daar zag en hoorde.
Zij schrijft 'bij de lichamelijke dood van een mens geb***t hetzelfde als wanneer een vlinder uit zijn cocon kruipt'.

Tegenwoordig wordt er veel aandacht geschonken aan de invulling van het afscheid. Dat is mooi, maar we vergeten té vaak wat de ziel van de overledene dan doormaakt.

In veel tradities werd 40 dagen rouw genoemd en gehanteerd. Deze tijd wordt aangehouden niet zozeer voor de nabestaanden maar 'voor de dood', zodat de ziel werkelijk loskomt van de aarde.
Mevrouw Kübler-Ross noemt hiervoor 4 'regels' om de ziel hierbij te helpen.

● Behoud de eigendommen van de overledene die 40 dagen en laat alles zoals het was.
● Indien mogelijk: houd de woonplek zoals deze was.
● Een nieuwe romantische relatie veroorzaakt energetische chaos. Vermijd dit.
● Blijf zoveel mogelijk thuis; feestjes en reisjes (als afleiding) kunnen wachten.

Een interessant filmpje hierover is te vinden op YouTube https: //youtu.be/eCE6rZFvR90?si=0ceybNFPc4ADTpY0.

Naar mijn idee is het goed om hier weer aandacht voor te hebben. Ik heb in ieder geval bij een uitvaart mede hierom oog voor nabestaanden én overledene.

15/02/2026

Praktische tip na een overlijden.

Gelukkig heb ik dit niet zelf gemaakt. Degene die mij helpt bij de laatste verzorging vertelde hierover.

Zoals ik al eerder schreef (fb en hlu.nu: 'de vier elementen') kan een stervende het koud hebben. Dan is het natuurlijk fijn én behaaglijk om een elektrische deken op bed te krijgen.

Als de stervende dan uiteindelijk overlijdt, is het wel zaak de elektrische deken gelijk UIT te doen.
Wanneer iemand is gestorven, verliest de huid zijn functie en kan de warmte niet meer reguleren.
Laat je die deken aan staan, ontstaan er brandblaren op de rug van de overledene! Diegene voelt het niet meer, maar als naasten of verzorgende geeft het je wel een schuldgevoel, kan ik me zo voorstellen.

Het komt dus regelmatig voor dat er niet aan die deken wordt gedacht. Dan kan het gebeuren dat deze nog een paar uur na overlijden aan blijft staan. Voordat de arts is geweest, alle betrokkenen aanwezig zijn, de uitvaartbegeleider of -verzorger én de overledenenverzorgers er zijn, gaat er vaak een aanzienlijke tijd overheen.

Dus voor iedereen die te maken heeft met een stervende, check of deze op een elektrische deken ligt. Zo ja, zet deze UIT na overlijden en sla het eventuele dikke dekbed terug. Op deze manier kan het lichaam in alle rust afkoelen. Een laken kun je dan gerust laten liggen; dat is wel zo 'vriendelijk'.

18/01/2026

Een eerste kennismaking voor mijzelf

Het was in 2010 dat ik in de smiezen kreeg dat er 'iets' in ons huis was, wat er niet hoorde.

Vooral als ik één bepaald nummer van De Dijk draaide (🎶 neem dit kleine hart van mij), voelde het of iemand aan mijn mouw zat te trekken: Henny!.. Henny!.. Henny!..
Ik negeerde het, wuifde het weg.
Het verhaal werd anders toen deze energie invloed kreeg op het gedrag van één van onze kinderen. Toen was het genoeg!!

Het lukte onszelf niet om die energie weg te sturen of beter: naar het licht te helpen. Misschien was ons geloof dat te kunnen niet standvastig genoeg.
Een vriend van ons had een telefoonnummer van iemand die ons zou kunnen helpen.
Met lood in de schoenen en ergens ook wel wat gêne, belde ik diegene op.

De man kwam een paar dagen later. Samen met zijn vrouw zei hij een gebed op. 'Zo klaar! Hij is weg!' zei hij.
Ik stond er bedrempeld bij, had niks gezien of gemerkt. Het was 'schouders ophalen' en 'het zal wel' voor mij.
Drie dagen later was ons kind, dat onder invloed stond, totaal veranderd en weer helemaal zichzelf.

Vanaf dat moment kon ik er niet meer onderuit: een overledene is niet 'weg' en sóms hebben ze nog wat hulp nodig voor hun reis.
Voor mij: een eerste kennismaking met de energie van een overledene.

PS Nee ik ben geen medium! Het gaf me wél de drang om die al eerder beschreven brug te willen zijn tussen de dood en het leven.

28/11/2025

Afgelopen weekend kreeg ik de vraag: ben jij dan niet bang voor de dood?

Voor mij een inkoppertje natuurlijk.
Nee, ik ben niet bang voor de dood! Nooit geweest trouwens. Anders zou ik dit werk ook niet kunnen doen hè?! 😉

Maar ik zie nog steeds veel angst voor de dood. Degene die mij die vraag stelde, was bang diens partner 's morgens dood naast zich in bed te vinden. 'Dan durf ik daar echt niet meer te slapen..', was een aanvulling.

'Als je oog in oog staat met de dood, weet je zo goed dat het de grootste vijand is', hoorde ik een gelovig (!) iemand zeggen.
Het ging hier om een stervende die ernstig ziek was. Mijn gedachte was: dan kun je toch alleen maar dankbaar zijn, dat diegene niet langer hoeft te lijden?! Dat weegt toch zwaarder dan jouw eigen verdriet?

Een andere tekst die ik las: 'de dood had haar haar vader ontnomen'. ... Zo omschreven is de dood inderdaad een vijand.

Ik heb meerdere malen een overledene gezien, die aan kanker overleden was. Het beeld dat ik zag kwam overeen met kampgevangenen in w.o.2. Het riep diep respect bij mij op, respect voor het lijden dat er was geweest. Het overlijden was vast een bevrijding voor diegene.

Wanneer je bedenkt dat 'een mens het meest lijdt, aan het lijden wat men vreest', kun je toch maar beter voluit leven, zonder angst?! En ja zelfs voor de dood!

Een supermooi nummer met een treffende tekst voor een steuntje in de rug is 'Family tree' van Venice, want verdriet om verlies na overlijden is er natuurlijk en mag ook!

https://open.spotify.com/track/5qxfB3e5ZjHYoNcMxPR2J7?si=YPc0biCxQaarUlIGLN2j2A

22/11/2025

Soms is het zo kloppend!

Het staat me nog helder voor de geest: hij was om 1 uur in de nacht overleden, half 3 was ik bij haar.

Al snel bleek dat we alles met z'n tweeën zouden vormgeven. Ze hadden geen kinderen en er was geen familie of vrienden waarmee ze heel close waren.

De volgende dag gingen we samen zitten voor de kaart.
Hij was een zeer bescheiden man geweest. Hij wilde niet zijn naam, geen portretfoto of foto van één van zijn schilderijen op de voorkant. 'Dat is allemaal egostrelend', had hij gezegd.
We gingen dus voor een blanco voorkant.

Bij mijn drukker vertelde ik het standpunt van de overledene. Mijn drukker gaf natuurlijk gehoor aan de wens, maar had toch nog een idee: als we nu de initialen van de overledene subtiel en in blinddruk op de voorkant doen?
Ik vond dat een heel mooi idee en ik nam dus twee drukproeven mee naar de weduwe: één blanco, één met blinddruk.

Zij bleek de blinddruk prachtig en heel treffend te vinden. Haar man ondertekende namelijk zijn gedichten of signeerde zijn schilderijen met zijn initialen!

Toen ik vertelde wie mijn drukker was, bleek het plaatje nog completer te zijn. Wanneer het echtpaar samen in Lochem was, liepen ze altijd even de drukkerij/winkel binnen om bijvoorbeeld mooi papier te kopen.

Dit alles was zo kloppend! Dat kun je van te voren niet zo bedenken.

06/11/2025

Een handreiking vanaf de 'andere kant'.

Een paar jaar geleden begeleidde ik de uitvaart van 'hem'. Een tijd later werd ik verzocht te komen voor een wensgesprek, want de gezondheid van 'haar' ging achteruit. Zij wilde dat ik haar uitvaart ook begeleidde.

Na dat gesprek waren er nog een paar contactmomenten en één keer toen we al gedag hadden gezegd, riep ze me terug.
Er was haar nog een mooie quote te binnen geschoten die ze t.z.t. op de dankkaart wilde hebben. Ik schreef de quote nog snel op het verslag van het voorgesprek, dat ik had meegenomen.

Een half jaar later overleed zij en zes weken daarna stelde de familie de tekst voor de dankkaart op.
Ineens schoot mij de quote te binnen, die er nog bij moest, maar de papieren van het wensgesprek waren niét meer te vinden.
Ik kon me de quote nog ongeveer herinneren en was uren op internet aan het zoeken naar de juiste formulering.
Tijdens het middageten zei ik tegen Erik: ik vind dat 'naam van haar' mij wel even mag helpen die quote te vinden.

Nog geen vijf minuten later, sprong ik op. Ik moest naar het kantoortje. ??? Ik pakte haar dossier ... Nee hoor (nog steeds) niet!
Maar het voelde alsof ik niet weg mocht lopen. Ik pakte het dossier van hem en ja hoor: daar was het wensgesprek mét quote!
Tijdens de dagen na haar overlijden had ik wat gegevens uit dat dossier gebruikt en was het wensgesprek erbij in beland.

Ik keek niet eens écht op van deze handreiking 'vanaf de andere kant' en was blij aan haar wens te kunnen voldoen.

11/10/2025

Belofte op het sterfbed.

Ken je dat? Er ligt een (groot)ouder op sterven en het duurt best lang voordat deze 'overgaat'.
Voor je gevoel kun je niets doen. Je kunt alleen aanwezig zijn, mits de stervende dat prettig vindt natuurlijk (!). En dan niet alleen fysiek aanwezig, maar ook een luisterend oor bieden als diegene nog helder is.

Het lijden verhelpen kun je niet, maar de tijd van lijden verkorten misschien wel.
Met dat idee stond ik zelf ooit aan een sterfbed. Ik had het gevoel dat de stervende het leven niet los kon laten vanwege zorg om de partner die achter zou blijven. Ik deed, waarvan ik dacht dat het zou helpen, een belofte dat we er altijd zouden zijn voor diens partner.

Echter, al snel bleek dat diegene na het overlijden een heel andere weg volgde dan ik ooit had kunnen bedenken. Mijn inzet en aandacht was niét nodig, dat was duidelijk.
Op zich was dat prima, want het is niet mijn leven. Het vroeg wel om een bepaalde berusting bij mij. Ik had een belofte gedaan aan een stervende, die ik niet kon nakomen. Zelf had ik er uiteindelijk vrede mee en ik denk de overledene nog eerder dan ik.

Een belofte aan een sterfbed is goed bedoeld, maar eigenlijk ondoenlijk, omdat je niet weet hoe de toekomst eruit ziet. Het is goed om daar realistisch in te blijven.

28/09/2025

Doe maar gewoon ...

Het is mij met de paplepel ingegoten en dat geldt voor mij ook voor een uitvaart.

Sinds 2020 zie ik een sterke verandering bij uitvaarten. Erehagen, gekleurde fakkels, escortes en nog meer. Prima als dat past bij de nabestaanden én de overledene.

Maar toch, stel ik er soms een paar kritische vragen:
* Slaat het nu een beetje door?
* Mijn eigen ervaring is dat ruim 200 aanwezigen bij een afscheid, het grote aantal niet veel toevoegt aan troost. Moet je het dan groots wíllen?
* En wanneer je een groots afscheid vorm geeft, denk je dan nog aan de overledene?
* Heb je dan tijd en ruimte om te rouwen en bewust afscheid te nemen of sta je alleen maar in de regelmodus?

In de jaren 2020-2022 waren er bepaalde regels waardoor verlies uiten en troost krijgen beperkt was. Hieruit ontstonden bepaalde gewoontes.

Maar een uitvaart met een script (zoals ik pas voorbij zag komen op social media) wordt een toneelstukje en slaat voor mij de plank mis!
Een uitvaart mag persoonlijk zijn, maar ook zeker respectvol. De juiste balans vinden is een kunst, zie ik.
Wat mij betreft draait het erom dat nabestaanden 'onderdeel van' zijn én de overledene gekend wordt in het geheel.
Dus als de wens van de overledene was: een rode rouwauto, wordt de laatste rit vanaf huis ín een rode rouwauto. Dat moet dan zeker kunnen.

19/09/2025

'Ik wil niet geconfronteerd worden met de dood'.

Waarschijnlijk heb je mijn advertentie al een paar keer gezien. Daar staat in dat ik 'een brug tussen leven en dood' wil zijn.
Waarom? Omdat er nog steeds veel angst is als het om de dood gaat!

Ooit schreef ik een fb bericht gerelateerd aan overlijden. Mijn stijl en woordkeus is altijd al respectvol en 'zacht'. Het ging om een test aangeraden door mensen van dpg. Zij hielden de resultaten bij van bereikbaarheid ed.
De enige reactie die ik van buitenaf kreeg was: 'ik vind uw fb bericht niet wenselijk, want ik wil niet geconfronteerd worden met de dood'.

Opnieuw hoor ik deze uitspraak regelmatig, zeker hier in Bathmen: 'ik wil niet geconfronteerd worden met de dood'. En dat door het zien van een rouwstoet.

De dood is onderdeel van ons leven. We gaan allemaal dood, want het leven is eindig. Door hier omheen zo'n angst en kramp te laten ontstaan, blijft het "eng". Dit geef je door aan de volgende generaties, terwijl zij toch echt vroeg of laat op hun b***t met de dood te maken krijgen.

Er is veel beschikbaar op het gebied van rouw en rouwverwerking in de vorm van boeken, podcasts, coaches etc. De eerste en belangrijke rouwtaak is: accepteren dat iemand dood is.
Een overlijden/iemand verliezen is verdrietig, maar de lading mag eraf. Dus laten we beginnen te accepteren dát de dood bestaat.

18/09/2025

Persoonlijke begeleiding bij een uitvaart in Bathmen e.o. Steeds in overleg komt een passend afscheid tot stand. Vanaf het eerste telefoontje tot en met het gesprek enige tijd na het afscheid. Ik ondersteun nabestaanden steeds zelf en regel wat er geregeld moet worden.

17/09/2025

Natuurbegraafplaats Sterrenbos.

Tot nu toe heb ik me niet uitgesproken over een natuurbegraafplaats bij Bathmen, want het is mij om het even of die er komt.

Maar wat mij wél stoort hoe 'de dood' weer wordt benaderd. Zelf wil ik een brug zijn tussen 'dood en leven' tussen 'overledene en nabestaanden'. Er wordt gepretendeerd dat alles rondom een overlijden bespreekbaar is, maar in de praktijk werkt dat toch echt anders.

De tekst 'geen duizenden doden in dit bos' riekt naar disrespect wat mij betreft. Er wordt gesproken van een 'dode' bij een verkeersongeval of in een oorlog wanneer de identiteit niet bekend is / niet mag worden vermeld. Verder wordt er altijd, zéker in de uitvaartbranche, met respect gesproken over een 'overledene'.

Wanneer je een natuurbegraafplaats bezoekt voel je rust (zie ook mijn fb bericht 'begraven in de natuur'). Alles rondom natuurbegraven ademt bezieling en respect uit. Voor mij zijn dát drie belangrijke kernwoorden: rust, bezieling en respect.

Dat de eigenaar van de grond in Bathmen/Lettele serieus omgaat met de plek, blijkt uit het feit dat men de geschiedenis ingedoken is. Men wil hier het oorspronkelijke sterrenbos herstellen, vandaar ook de naam.
Al snel wordt er geroepen: "De één zijn dood,..." Natuurlijk is hier geld mee gemoeid, maar dat is het bij een algemene begraafplaats net zo goed.

Vanaf het begin dat wij in 1995 in Bathmen kwamen wonen, voelden we 'het grote hart' van de Bathmeners. Dat hart en een open-mind mis ik wel in de benadering van een natuurbegraafplaats.

Henny Leemkuil Uitvaartbegeleiding

07/03/2026

26/02/2026

15/02/2026

18/01/2026

28/11/2025

22/11/2025

06/11/2025

11/10/2025

28/09/2025

19/09/2025

18/09/2025

17/09/2025

Adres

Website

Meldingen

Contact De Praktijk

Snelkoppelingen

Delen

Type