09/01/2026
Elk jaar op oudjaarsdag schrijf ik op een blaadje wat ik achter wil laten in het oude jaar. Daar stond onder andere op: oordelen
Het valt me al langer op hoeveel we oordelen (ikzelf inbegrepen). Over jezelf, je gedachten, je gevoel. Maar ook over andere mensen, dat ze dingen verkeerd doen (je kent hun situatie niet), over dingen die gaande zijn in de wereld (je kent vaak maar één kant van het verhaal).
Neem bijvoorbeeld de arrestatie van Maduro een paar dagen geleden. Ook in mijn directe omgeving waren de oordelen niet van de lucht. Toen de Braziliaanse buurman zei dat Maduro corrupt is, trokken we onze wenkbrauwen op. Maar toen er beelden van dolgelukkige Venezolanen verschenen moesten de meningen worden bijgesteld.
Deze tijd van grote extremen vraagt van ons om niet te oordelen, maar puur de getuige te zijn. Hoe meer mensen dat doen, hoe zachter de realiteit wordt. Je hoeft de informatie alleen te observeren en te zeggen tegen jezelf en tegen anderen: “ik weet het niet en ik hoef het ook niet te weten”.
Het gaat ook op voor je eigen gedachten, je eigen gedragingen, daar hoef je ook niet over te oordelen. Dat scheelt een hoop spanning en onrust. In het gratis webinar ‘wauw een UIT-knop’ vertel ik daar meer over: https://hoofdregisseur.nl/gratis-masterclass