17/05/2026
Vertrouwen en overgave....
Het moeilijkste wat er is, maar zo waardevol. Als je kunt voelen dat je er volledig mag zijn, met alle angst, met alle boosheid, met alles wat even niet zo fijn voelt, dan ontstaat er weer ruimte, ruimte voor groei, maar vooral ruimte om jezelf toe te staan dat niet altijd alles 'goed' hoeft te zijn. Want dat kan en hoeft ook helemaal niet!
En ieder moment gaat weer voorbij.
Ook voor kinderen is dit moeilijk, ze leren al vroeg dat ze zich beter aan kunnen passen en voldoen aan de verwachtingen van anderen. Zo min mogelijk ruimte innemen en zeker geen 'vervelende' situaties te creëren.
En dan zijn er nog de kinderen die dat niet kunnen, zich niet aan kunnen passen en daardoor overal buiten vallen. Teveel worden genoemd, te moeilijk, te gevoelig, te .......
En dat leggen we dan bij het kind. Maar als we nu eens terug durfden te gaan naar de oorsprong, naar waar we zelf leerden aan te passen, zelf geen ruimte in mochten nemen en het "goede" voorbeeld geven. Het voorbeeld waarin we het zelf even helemaal verliezen en dat gewoon mag, omdat we mens zijn. We hoeven ons niet altijd groot te houden, liever niet zelfs, ook al voelt het soms intens naar, is het niet gezellig of fijn, het is wel echt.