Meneer Hond Coaching

04/04/2026

Ruim 200.000 Nederlanders hebben autisme. Bijna de helft van de volwassenen onder hen heeft geen betaalde baan. De documentaire Autisme Werkt laat zien hoe Joyce, Fabian en Bijan leven met autisme, thuis en op het werk. Tegen welke dagelijkse uitdagingen lopen ze aan? En welke kwaliteiten worden op....

04/04/2026

Sinds een maand of 2 heeft m’n man een nieuwe therapeut/casemanager. Een vrouw die van doorpakken weet. Heel fijn! Ze luistert naar m’n man en ze luistert naar mij. We voelen ons oprecht beiden gehoord. Ze ziet dat we het goed hebben, we zijn niet voor niets al bijna 40 jaar samen, maar ze ziet ook hoe we beiden nog steeds ook kunnen struggelen door het verschil tussen ons. Het grote verschil tussen hoe onze breinen werken. Dat van m’n man is autistisch, dat van mij niet.

Door buitenstaanders wordt dit nogal eens onderschat. “Ach, dat heeft mijn man ook” of “Joh, dat doen zoveel mensen”. Vast heel goed bedoeld, maar deze kort-door-de-bocht-opmerkingen doen onrecht aan waar beide partners tegen aan kunnen lopen in een relatie waarin autisme een rol speelt. Hoe goed we het ook doen, ook bij ons verdwijnt dat verschil niet. Tuurlijk hebben we er in al die jaren best goed mee leren omgaan, maar dat maakt m’n man echt niet minder autistisch. En nee, niet iedereen is een beetje autistisch. Was het maar zo eenvoudig, dan liepen heel wat mensen minder vast en zouden heel wat minder huwelijken stranden.

Daar gaat deze blog niet over. Deze blog gaat over mij. Over een tip, of eigenlijk was het meer een opdracht die de therapeut mij meegaf. Ik ben zo verschrikkelijk moe. Zit zo aan m’n grenzen. Al heel lang. Ruim anderhalf jaar geleden zat ik bij de huisarts en hij adviseerde me voor mijzelf een stukje hulp in te schakelen. Maar ja, druk, druk, druk, waardoor ik het voor me uitgeschoven heb…

Nu dus via de therapeut van m’n man de officiële opdracht dat ik tijd voor mezelf moet nemen. Ik pak al zeer regelmatig mijn eigen momentjes door mijn haakwerk te pakken, op m’n iPad een serie op Videoland te kijken, m’n gedachten in een blog op te schrijven of bezig te zijn met de Facebookgroep voor partners-van die ik opzette en beheer. Helemaal prima allemaal, maar het moet nu toch net even anders. Ik moet me nog veel meer bewust gaan zijn van wat me écht rust geeft en dat nog vaker gaan doen. Niet enkel dat wat ik leuk vind, maar dat wat rúst geeft. Het is duidelijk, het meest tot rust kom ik met haken. Lekker m’n bolletjes wol en haakwerk op schoot, hondjes naast me op de bank en m’n aandacht focussen op het patroon. Iets kleurigs in m’n handen zien ontstaan. Ik hou van de wat ingewikkelder patronen, dus m’n hoofd gaat echt volle bak op het patroon, waardoor ik niet bezig kan zijn met andere dingen, zoals problemen of afspraken.

Mijn man kreeg de opdracht om een lijstje te maken en uit te printen om daarop zijn hoofdpijn op vaste momenten een cijfer te geven. Hopend om zo meer inzicht te krijgen in wat de grootste triggers zijn. Ik denk dat de therapeut me al een klein beetje kent, want ze zei “Koop jij voor jezelf een mooi opschrijfboek en ga daar precies in bijhouden wanneer je haakt. Dat vind je vast en zeker leuker dan een geprint lijstje”. En dat klopt! Dus dat deed ik, een mooi boekje kopen. Ik kocht een ‘bullet journal’, waarin ik naast mijn haak-lijstje ook nog andere lijstjes kwijt kan en er creatief mee aan de gang kan. Of nou ja, ik kocht het niet, ik kreeg het van m’n moeder. Ze was erbij toen ik bij Bruna aan het kijken was en zij kocht het voor me. Het is het boekje op de foto.

Nu moet ik er nog wel mee aan de slag natuurlijk. Afgelopen weken waren mega druk, waardoor ik bijna niet gehaakt heb. Zo dom, want als je meent dat je het te druk voor ontspanning hebt, zou je júist ontspannende momenten moeten inlassen. Dat is lastig voor me, dus ik begrijp erg goed waarom ik deze opdracht kreeg…

Tijd voor jezelf nemen is niet egoïstisch of lui of wat dan ook. Tijd voor jezelf nemen is broodnodig, en meer nog als het leven soms teveel van je vraagt. Tijd voor jezelf nemen doe je niet alleen voor jezelf, maar je doet het indirect ook voor de ander. Als je zelf meer ontspannen bent, kun je er ook beter voor de ander zijn. Win-win!

Mijn man wees me afgelopen week al diverse keren op m’n boekje. Zo van, zou je niet gaan haken? Hij ziet en weet dat ik ruimte nodig heb. Heb je een partner die dat niet in de gaten heeft, dan is tijd en ruimte voor jezelf innemen nog veel moeilijker.

Ik zou het leuk vinden als je jouw hobby in de reacties deelt. Wat geeft jou ontspanning? En pak je hier bewust voldoende tijd voor? Gun je jezelf die tijd niet, dan kun je misschien iets met een mooi opschrijfboekje 😉

-Jolanda Hoenjet-de Jong-

Ben je net als ik partner-van en wil je weten welke Facebookgroep ik opgezet heb? Dat is Mijn Partner Heeft Autisme. Dit is een groep waarin op een respectvolle en opbouwende manier met elkaar gesproken wordt. Lees alsjeblieft wel de omschrijving goed door voor je je eventueel aanmeldt, want deze groep heeft duidelijke regels die niet bij iedereen aansluiten.
Je kunt hier alle info vinden https://www.facebook.com/groups/mijnpartnerheeftautisme/

03/04/2026

Op 2 april is het Wereld Autisme Dag. De Maori hebben een prachtig woord voor autisme: Takiwatanga. Het betekent in zijn of haar eigen tijd en ruimte.

17/02/2026

Zelfcompassie houdt in jezelf met vriendelijkheid en begrip te benaderen, vooral tijdens momenten van falen. Autistische mensen hebben vaak een sterke innerlijke criticus door negatieve ervaringen …

17/02/2026

Tijdblindheid gaat niet alleen over te laat komen.
Het gaat over tijd niet kunnen vóelen. Over stress die tijd vervormt. Over hyperfocus, toekomst die abstract blijft en altijd het gevoel achter de feiten aan te lopen.

Voor veel neurodivergente mensen is tijd geen rechte lijn, maar iets wat verdwijnt, versnelt of overweldigt.

In deze blog leg ik uit wat tijdblindheid is, hoe stress en tijd elkaar versterken en waarom hulpmiddelen geen zwakte zijn, maar noodzaak.

Lees de blog hier: https://neurodiversdenken.nl/tijdblindheid-als-tijd-anders-wordt-ervaren/

Wat zou er veranderen als we stoppen met tijd zien als iets wat iedereen hetzelfde ervaart, en erkennen dat sommige mensen tijd actief moeten bewaken om overeind te blijven?

10/02/2026

Mijn lieve man lijkt weg
Ineens was hij verdwenen
Alleen zijn zwaar overprikkelde versie is er nog

Een autobrand vlakbij ons huis
Een week geleden
Een onderbroken nacht
Een nacht waarin hij er voor mij was
Daarna sliep hij nachten slecht
Moe
Veel hoofdpijn
Code rood
Zonder dat hij het zelf in de gaten had en heeft

Dat vind ik het moeilijkst
Hij merkt het zelf niet
Alles is de schuld van een ander
Kan niet meer in gesprek
Schiet meteen om zich heen

Gekeerd in zichzelf
In een bubbel
Hij is er wel, maar ook weer niet
Niet bereikbaar in elk geval
We zijn samen, maar ook alleen

Waar is hij?
Ik weet het wel
Ik begrijp het zelfs
Hij is volledig overprikkeld
Opgeslokt door zijn autisme

Eén onderbroken nacht
Groot gevolg
Al een hele week lang

Ook voor mij is dit loodzwaar
Ik mis m’n maatje
Ik zoek m’n maatje
Ik vind ‘m tot nu toe nog niet terug…

Hij heeft hoofdpijn
En is moe
Hij voelt zich ellendig
Dat weet ik
Ik kan er helaas niet veel mee
Ik kan hem alleen zoveel als mogelijk met rust laten
Ik voel me ellendig
Dat weet hij
Hij kan daar nu ook niets mee

Ik kan niet instorten
Dan stort alles in
Maar hoe kan ik sterk blijven als mijn man zo ver weg is?
Hij is er wel, maar ook weer niet
We zijn samen en alleen tegelijk

Het is lang geleden dat hij zo lang zo ver weg was
Hij komt wel weer terug
Dat lukt pas als hij daar ruimte voor heeft
Als hij het zelf inziet
Als ik het hem vertel, helpt dat niet
Hij ontkent het
Een extra trigger en extra prikkels

Hij is nu naar zijn vrijwilligerswerk
Daar zet hij ongetwijfeld zijn masker op
Anders houdt hij de middag niet vol
Een ander merkt niets
Eigenlijk is dat jammer
Zo maakt hij het zichzelf nog moeilijker
En zo duurt het nog langer voor hij weer terug is,
die lieve man die ik nu al een week zo mis
Die naast me zit en naast me ligt,
maar die momenteel zo vreselijk onbereikbaar is
Daardoor ben ik voor hem ook onbereikbaar geworden
Allebei samen, maar allebei ook zo alleen
Dit allebei niet willen, maar niet anders kunnen

Autisme in de relatie is niet makkelijk
Het kan erg verdrietig en erg ingrijpend zijn
Voor beide partners
Behoefte om nader tot elkaar te kunnen komen
Niet goed wetend hoe

Ik kan het niet voor hem oplossen
Hij moet het zelf doen
Zelf weer zijn eigen rust gaan vinden
In balans komen
Dat is de eerste stap
Dan komt de rest vanzelf
Zoals altijd
Alle vertrouwen in ❤️

-Jolanda Hoenjet-de Jong-

20/01/2026

12/01/2026

Rouw begint niet altijd waar het leven eindigt. Soms sluipt ze binnen terwijl alles ogenschijnlijk doorgaat, stil en onopgemerkt. Ze woont in wat ontbreekt, in wat langzaam verschuift, in wie je achterlaat zonder afscheid. Deze column is een ode aan die stille rouw: om mensen, momenten en verbindingen die verdwijnen, maar nooit helemaal weg zijn. Omdat liefhebben soms betekent dat je leert leven met wat niet meer tastbaar is, maar wel blijft.

04/01/2026

Sneeuw

03/01/2026

Bezig met nieuwe ontwikkelingen. Hier is alvast een voorproefje.

20/12/2025

In dit bericht geef ik je alle info over de besloten Facebookgroep MIJN PARTNER HEEFT AUTISME. Dat is dus iets anders dan de blog waarop je dit bericht nu leest. De openbare blog is van mij alleen, de besloten groep zette ik voorjaar 2020 wel alleen op, maar die beheer ik inmiddels met een team moderators samen. De moderators zijn Carla, Elisabeth, Jacqueline en Petra. Samen vormen we het beheerteam van de besloten groep. De sfeer en insteek in de partnergroep zijn hetzelfde als de sfeer en insteek in mijn blogs.

Let wel op, want veel gaat hier anders dan in andere groepen op Facebook. Het is daarom belangrijk dat je onderstaande omschrijving en de groepsregels (via de link) eerst doorleest voor je een lidmaatschapsverzoek stuurt. Jezelf aanmelden zonder alles te lezen of als niet alles bij je past, heeft geen enkele zin. In dit stuk staat ook hoe je je kunt aanmelden, want ook dat gaat anders dan bij andere groepen.

We vragen best veel, daarvan ben ik me bewust. Daartegenover staat dat je hier als partner-van ook heel veel kunt vinden. Veel leden maken mooie stappen voorwaarts dankzij de helpende inzichten en de opbouwende en vaak diepgaande gesprekken die worden gevoerd. Onze leden zijn ervaringsdeskundig en willen elkaar écht verder helpen. Zo waardevol!

▪️We zijn een groep voor partners van iemand met autisme
▪️Respect en positiviteit zijn belangrijke kernwoorden
▪️Actieve deelname, je kunt bij ons NIET wekenlang alleen stil meelezen
▪️We laten niemand zonder PB-contact toe
▪️Er wordt daadwerkelijk op de regels beheerd
▪️Je vrienden zien niet dat je lid bent en zien niet wat je deelt
▪️In deze groep zijn zowel Nederlandse als Belgische leden

Wat je hier kunt vinden:
▪️Opbouwende tips en handvatten
▪️Reminders voor goede zelfzorg
▪️Info over autisme in de relatie
▪️Fijn contact en oprechte verbondenheid met andere partners-van
▪️Naast de inhoudelijke gesprekken is er ook ruimte voor een algemeen dagelijks praatje
▪️Uitnodigingen voor meetingen
👉Je vindt hier géén anonieme deelnemers

Er is een heleboel mogelijk, maar er wordt ook écht iets terug verwacht:

💯Je bent PARTNER van iemand met autisme en je hebt zelf geen (vermoeden van) autisme

Heb je zelf (een vermoeden van) autisme, dan kun je helaas niet bij ons aansluiten. Deze groep is bewust gericht op partners zonder autisme, zodat leden openlijk hun verhaal kunnen en durven delen, zonder dat iemand anders zich persoonlijk aangesproken kan voelen. Er zijn heel veel andere groepen waarin je dan wel kunt aansluiten

💯RESPECT voor partners, autisme en elkaar

💯POSITIEVE INSTEEK
Een beetje gek misschien, maar ik begin met wat positiviteit NIET betekent:
▪️Soms denken mensen dat alles wat hier gedeeld wordt positief moet zijn, maar dat is niet zo. Geen enkele relatie, met of zonder autisme, is alleen maar positief. Ook in deze groep worden problemen of zwaardere situaties besproken
▪️Positiviteit betekent ook níet dat we vinden dat je jezelf altijd en in alles aan je partner en autisme zou moeten aanpassen of dat je jezelf moet wegcijferen. Dat is een groot misverstand wat onder veel partners heerst. In een relatie hoor je samen, ieder naar eigen vermogen, naar elkaar toe te bewegen

Wat we WEL onder onze positieve insteek verstaan:
▪️Positieve mindset, ook als het niet altijd makkelijk is
▪️Je in autisme willen verdiepen
▪️Niet klagen-om-te-klagen, maar openstaan voor feedback en zelfreflectie
▪️Met elkaar naar oplossingen en mogelijkheden zoeken. Kijken naar hoe iets wél kan lukken in plaats van in een negatief cirkeltje te blijven ronddraaien
▪️Uitgaan van goede intenties van partner en elkaar
▪️Niet alles klakkeloos afschuiven op autisme
▪️Niet zomaar narcisme of gaslighting labelen op een autistische partner
▪️Niet iedereen-over-1-kam
▪️Geen ga-uit-elkaar-advies of ren-weg
▪️Er is een zekere balans in wat een lid deelt. We focussen niet alleen op problemen, maar we lezen ook graag je Genietmomentjes. Door ook de mooie dingen weer te gaan zien en deze te benoemen, krijg je een heel ander uitgangspunt dan alleen kijkend en denkend vanuit problemen

💯Jullie zijn echt PARTNERS
▪️Als er geen sprake van een liefdesrelatie meer is, past onze groep niet. Onze groep is bedoeld voor partners die nog oprecht als partners in elkaar willen investeren. Geen partners dus die enkel vanwege de kinderen, financiën of woonruimte samenzijn
▪️Geen ex-partners

💯ACTIVITEIT
▪️Je stelt je binnen 3 dagen voor
▪️Je praat regelmatig inhoudelijk mee (je bent niet langer dan 2 tot 3 weken volledig stil)
▪️Je plaatst ten minste eens per 2 maanden zelf een eigen inhoudelijk bericht

Alleen als iedereen actief en inhoudelijk meedoet kan er onderlinge verbondenheid ontstaan en kun je elkaar leren kennen. Zo blijft de groep voor iedereen zo veilig en vertrouwd mogelijk.

🌟 Als alles aansluit bij wat je zoekt in een online gespreksgroep, dan ben je van harte welkom in ons warme midden! We zien we je lidmaatschapsverzoek PLUS PB graag tegemoet.

🌟 Als je behoefte hebt aan een groep als dit en het toch ook een beetje ‘eng’ vindt, laat dat je alsjeblieft niet weerhouden je aan te melden. Ook jij wordt warm onthaald!

AANMELDEN
1️⃣ Je drukt op LID WORDEN
2️⃣ Je kiest hierna voor ‘VRAGEN BEANTWOORDEN’ en beantwoordt dan de 3 algemene vragen op je scherm
3️⃣ Je vinkt AKKOORD met de groepsregels aan
4️⃣ Je stuurt via MESSENGER een PB naar BEHEER MIJN PARTNER HEEFT AUTISME. Alleen kort ‘Ik wil lid worden’ is genoeg

Zodra we je COMPLETE aanmelding zien, krijg je een PB terug met gerichtere vragen. Na je reactie op dit PB krijg je altijd nog een extra PB.

👉Krijg je de eerste algemene vragen niet te zien, wil je dan akkoord met de groepsregels gaan en ons een PB sturen, zodat we in elk geval in contact kunnen komen?
👉Let op dat je je PB naar het BEHEERTEAM stuurt

Deze accounts laten we niet toe
❌ Lege profielfoto. Hier hoeft geen portret van jouzelf te staan, als het plaatje maar niet leeg is
❌ Heel nieuwe accounts. Heb je een nieuw of vrij nieuw account, stuur ons dan even een PB
❌ Vreemde namen
❌ Een opgesplitste voor- of achternaam, zoals bijvoorbeeld Mar als voornaam en Greet als achternaam, omdat gebleken is dat het in een groep niet handig is als er meer leden zijn met eenzelfde naam-splitsing
❌ Namen van 2 keer 2 letters, omdat deze niet te taggen zijn
❌ Zogenoemde ‘aanvullende profielen’ of profielen met slechts 1 naamveld/gebruikersnaam

De groepsregels en de knop waarmee je je kunt aanmelden vind je via deze link: https://www.facebook.com/groups/mijnpartnerheeftautisme/

Heb je nog vragen, stel ze gerust in de reacties.

Wie weet spreken we elkaar binnenkort in deze fijne groep!

-Jolanda Hoenjet-de Jong-