07/01/2026
Er zijn dingen die je hebt overleefd zonder ze ooit hardop te zeggen. Je bent doorgegaan, je hebt misschien zelfs geleerd te glimlachen en te zeggen dat het goed gaat, terwijl je lichaam ondertussen bewaart wat je hoofd liever vergeet.
Want trauma leeft niet alleen in gedachten of herinneringen, het leeft in je lichaam. Wat je meemaakte is één laag, maar wat er ín jou gebeurde op dat moment, dát is waar de sporen blijven.
Trauma kan je zenuwstelsel veranderen, je hormonen, je immuunsysteem en zelfs je ademhaling. Wat ooit een reactie was op een overweldigende situatie, kan na verloop van tijd onderdeel worden van je biologie. Het lichaam past zich aan om te overleven, en blijft dat soms doen, ook wanneer het gevaar al lang voorbij is.
Langdurige stress kan zich daarom uiten als een overprikkeld zenuwstelsel dat altijd ‘aan’ staat, of juist als een gevoel van verdoofd zijn. Ze kunnen leiden tot hormonale ontregeling en uitputting, een verminderde weerstand, ontstekingen, darmklachten en een diepe, vaak onbewuste spanning in spieren, adem en bindweefsel.
Het ziet er lang niet altijd uit als heftige herinneringen. Soms laat het zich zien als chronische vermoeidheid, moeite met ontspannen, pleasen, altijd alert zijn, of het gevoel dat je lichaam nooit echt tot rust komt. En niets daarvan betekent dat er iets mis is met jou. Het betekent dat je lichaam ooit heeft geleerd om je te beschermen.
Het goede nieuws is dat herstel mogelijk is. Niet snel en niet door te forceren, maar langzaam en zacht, in het tempo van jouw lichaam. Je bent niet kapot, ookal voelt dat soms misschien wel zo. Je systeem heeft zijn best gedaan om jou veilig te houden, en je mag nu stap voor stap leren hoe veiligheid van binnenuit voelt.
Als je dit pad opgaat, betekent het niet dat alles ineens weg is. Het betekent dat je opnieuw leert luisteren naar je lichaam, dat je je zenuwstelsel helpt tot rust te komen, en dat je het vertrouwen in jezelf en je lijf stukje bij beetje herstelt.
Soms denk je dat je er bent, en trekt je lichaam toch weer even aan de noodrem, niet omdat je het niet goed doet, maar omdat er nog iets gezien, gevoeld of gerustgesteld wil worden.
Ik help je graag🌸
