16/01/2026
Dit keer een verhaal over een bevalling die in eerste instantie anders liep dan gehoopt, maar uiteindelijk toch heel fijn was:
Op zondag 13 april om 02:00 braken op precies 38 weken mijn vliezen. Mijn wens was om thuis te bevallen, in bad, zo natuurlijk en hands off mogelijk. Mijn verloskundige stelde voor om mijn ontsluiting te meten om te weten waar we begonnen. Doordat mijn verloskundige familie van ons is vertrouwde ik haar volledig en vond ik het een goed plan.
Thuis was het heel prettig. Lekker op de bank met mijn man en onze hond dichtbij.
De uren vlogen voorbij en de weeën waren heftig en frequent. Ik wilde liever niet te vaak toucheren, omdat ik bang was dat het me zou ontmoedigen wanneer de ontsluiting niet vorderde. In overleg met m’n verloskundige besloten we dat ze wel mocht toucheren maar niet zou benoemen op hoeveel cm ik zat. Gelukkig maar, want ik bleek 1 cm in 4 uur tijd verder.
Na ongeveer 12 uur aan weeën en een ontsluiting die maar niet op gang kwam, besloten we naar het ziekenhuis te gaan. Ik was moe en wilde alleen maar slapen. Er werd gesproken over een mogelijke ruggenprik en weeënopwekkers. Mijn man en ik werden overal in meegenomen en we wisten precies hoe het ervoor stond. Dit was erg prettig.
In het ziekenhuis was de hartslag van de baby niet goed te monitoren en er werd voorgesteld om een schedelelektrode te plaatsen. Dit had niet onze voorkeur. Gelukkig lukte het later alsnog om uitwendig de hartslag van de baby te monitoren.
Inmiddels was er wat tijd verstreken en was ook mijn ontsluiting inmiddels aardig gevorderd en kon ik toch onder begeleiding van mijn eigen verloskundige bevallen.
Toen ging het allemaal heel snel. De verpleegkundige heeft samen met mijn man het bad gevuld en toen hij bijna vol was, had ik al volledige ontsluiting! Eenmaal in bad, had ik een uur later mijn zoontje in mijn armen.
Mijn verloskundige, Iris, heeft mij het gehele proces zo fijn bijgestaan. Alles werd met ons besproken en de sfeer was ontspannen en vertrouwd. Hierdoor kon ik goed in mijn eigen bubbel blijven en ben ik uiteindelijk in bad, zonder pijnbestrijding bevallen. Precies zoals ik graag wilde.