10/04/2026
Sommige mensen hebben niet zoveel met begrenzen.
Soms omdat ze vanuit zichzelf reeds extreem goede begrenzers zijn. Op allerlei manieren zijn ze de hele dag bezig met het begrenzen van anderen, maar zeggen dat ze niets hebben met begrenzen. Vaak zijn deze mensen onbewust bekwaam als het gaat om begrenzen.
Anderen hebben er niet veel mee omdat ze graag willen bouwen en niet willen focussen op wat ze niet willen. Dan krijg je opmerkingen zoals: "De geest kent het woordje ‘niet’ niet" of "We moeten focussen op wat we wél willen."
En weer anderen hebben simpelweg niet voldoende liefde om iets te begrenzen.
We gaan nu de vierde dag in van ons schrijfproces voor het boek over begrenzen en het wordt steeds duidelijker waarom begrenzen zo ontzettend belangrijk is. We doen dit overigens op de prachtige plek in Zeeland, Ride by the Sea van Petra en Corné.
Het klinkt misschien cliché, maar alles is terug te voeren naar liefde!
Jouw kind komt thuis nadat ze is mishandeld door een medescholier. Wat doe je?
Vanzelfsprekend kom je in actie. En dat wordt zeer waarschijnlijk een begrenzende actie.
Waarom? Vanuit liefde voor je kind.
Iemand probeert in te breken in je auto en je ziet het. Wat doe je?
Misschien stap je er meteen op af, misschien bel je de politie.
Het is in ieder geval duidelijk dat je in een actie van begrenzing komt.
Waarom? Vanuit liefde voor je auto waar je hard voor hebt gewerkt om die te betalen.
Deze voorbeelden zijn vanzelfsprekend.
Maar wat doe je als je straks te horen krijgt dat je geen € 2,40 meer betaalt voor je benzine (wat nu al de hoogste prijs van Europa is) maar € 5,-? Omdat we tekorten hebben!
Wat doe je als je straks alleen nog maar het internet op mag door je te identificeren met een Digital ID?
Wat doe je als de overheid besluit de boetes niet meer te verdubbelen (wat natuurlijk al krankzinnig is) maar verviervoudigen?
Wanneer is genoeg genoeg?
Wanneer trekken jij, en wij gezamenlijk, een streep in het zand?
De grote en belangrijkste vraag is in feite: Hoeveel liefde heb je voor jouw vrijheid?
Heb je genoeg liefde voor jouw vrijheid om op te staan en in actie te komen?
Heb je er niet voldoende liefde voor, dan haal je waarschijnlijk je schouders op, zet Netflix aan en blijf je zitten.
De tweede belangrijke vraag die je jezelf kunt stellen is: geloof ik erin?
Geloof je dat opstaan, in welke vorm dan ook, zin heeft? Als je daadwerkelijk denkt dat het totaal geen zin heeft, dan kom je ook niet in actie. Geloof je dat het wel mogelijk is, dan kom je wel in actie. Zo simpel is het.
Dan komt de vraag: Wanneer heeft iets zin?
Wij weten inmiddels dat, ook al levert een actie niet het gewenste resultaat op, wij altijd krachtiger worden, meer vreugde ervaren en ons vrijer voelen door op te staan, ons uit te spreken en in actie te komen.
Dus voor wie doen wij het?
Natuurlijk doen wij het omdat wij een mooiere wereld voor onze kinderen willen achterlaten.
En daarnaast doen wij het ook voor onszelf!
En ja, je komt, als je overgaat tot begrenzen, zeer waarschijnlijk je angsten tegen.
Wij komen die ook tegen.
Als wij het Ministerie van Financiën binnenlopen om een steen aan te bieden, weten wij ook niet wat er gaat gebeuren. Die angst is voelbaar.
Als wij voor de deur van de Tweede Kamer worden aangevallen door een stel doorgeslagen ME’ ers met knuppels, dan voelen wij ook angst.
De vraag is niet óf we angst ervaren, de vraag is vooral: wat doen we ermee?
In ons boek ‘The Art of Saying No’ besteden wij dan ook een heel hoofdstuk aan het omgaan met en transformeren van die angsten, zodat jij, de lezer, straks ook meer vreugde en vrijheid gaat ervaren met het weer ‘nee’ leren zeggen.
En het gaat niet alleen om begrenzende actie richting overheid of gemeentes. Tuurlijk niet!
Het gaat juist ook om dagelijkse, praktische situaties waarin je eerlijk nee kan zeggen tegen ouders, kinderen, partners, familieleden en collega’s.
Door ja te zeggen waar je eigenlijk nee bedoelt, treed je buiten het veld van waarheid.
Want zeg nou eerlijk: als je zeker zou weten dat die ander liever nee zegt, hoeveel is die ja dan nog waard?
Wij gaan nog even door met schrijven.
Met hardwerkende groet,
Frank en Mordechaï
