20/05/2026
‘Het is zo druk in mijn lichaam’
‘Ik wil vandaag niet naar school, ik heb rust nodig, mijn buik doet zeer en het is heel druk in mijn lichaam’. Zo werd Louise, onze jongste, gisterenochtend wakker.
Ook wij hebben onze struggles met onze gevoelige kinderen. En soms zit ik ook met mijn handen in het haar omdat ik even niet weet wat te doen, waar doe ik goed aan. Zo ook gisterenochtend. Zelf stond ik ook al niet al te lekker op dus helder invoelen lukte me ook even niet. Even niet weten wat te doen, is het verstandig om thuis te blijven of moet ze er doorheen en gaat het dan weer over. Helemaal omdat ze maandag een topdag had gehad, een blij en vrolijk meisje en ineens de volgende dag dit.
En dat is hoe het kan gaan. Het emmertje kan ineens vol zitten, de druk kan ineens te hoog worden en dan is het klaar.
Ik heb er voor gekozen om haar thuis te laten en samen te gaan kijken wat we kunnen doen om het voor haar rustiger te maken op school. We hebben lekker gewandeld, gepoetst in huis (schoont ook gelijk ons lijf op 😉), spelenderwijs gerekend om te kijken waar ze moeite mee heeft en welke manier voor haar wel kan werken, we zijn naar de praktijk gegaan waar ik haar een behandeling heb gegeven op dit stuk. Wat er vooral naar boven kwam is dat Louise niet is van de programma’s, ze groeit/ ontdekt door doen, door in het moment de dingen aan te pakken. Niet alles voorgekauwd maar in de flow en daarin leren en ontdekken. Dus niet zo gek dat het op school niet zo lekker lukt.
Ook hebben we gisterenmiddag gelijk een gesprek met juf ingepland om te bespreken wat voor Louise kan helpen. En wat is het dan fijn dat je een juf hebt die meedenkt, meevoelt en begrijpt. Het is veel wat ze op school moeten, de lesjes gaan maar door en als er tijd te kort is worden de leukste lessen geschrapt (creatief bv). Ook iets waar Louise heel slecht tegen kan, dingen die beloofd worden en niet nagekomen. Ook kon ze heel goed aangeven dat van les naar les gaan haar niet lukt, ‘mijn hoofd zit dan helemaal vol en dan ben ik nog bij het andere lesje en moet ik alweer opletten voor de volgende, dat lukt me niet’. En zo loopt ze de hele dag achter de feiten aan, super vermoeiend.
Wat ze nu mag doen is eerder stoppen met een lesje om tijd voor haarzelf te pakken. Ze mag dan met haar egelbal een plekje zoeken en zorgen dat haar hoofdje weer leeg wordt. Ze kan dit zelf heel mooi doen door de bal op de grond te leggen en er met haar voeten overheen te rollen en ondertussen kan ze lekker gaan tekenen. Ook mag ze een ‘friemeltje’ vasthouden in de lesjes, dit helpt haar enorm om rustig te worden en te kunnen concentreren.
Het is zo bijzonder hoe goed ze kan aangeven wat ze nodig heeft, en dat zie ik ook bij de kindjes bij mij in de praktijk. Ze weten het allemaal zo goed, laten we daar naar luisteren, laten we ze vragen wat ze nodig hebben, wat ze anders zouden willen, wat voor hun niet werkt en wat wel. En kunnen we dan met z’n allen dat volgen wat zij nodig hebben? Hoe zou het er dan uit gaan zien…
