02/09/2024
Ik had al jaren te maken met chronische pijn. Het voelde alsof ik gevangen zat in een lichaam dat niet meer meewerkte. Elke dag was gevuld met voorzichtigheid: elke beweging, elke stap werd zorgvuldig overwogen. De angst om de pijn erger te maken hield me vaak tegen om iets nieuws te proberen. Mijn comfortzone was daardoor veilig, maar ook beklemmend klein geworden.
Op een dag kwam ik de Wim hof methode tegen, iets waarvan ik nooit had gedacht dat het voor mij zou kunnen werken. Het leek ondenkbaar om mijn toch al kwetsbare lichaam bloot te stellen aan extreme kou. Maar ergens diep vanbinnen knaagde er iets – een nieuwsgierigheid, een sprankje hoop dat er misschien toch een manier was om uit de vicieuze cirkel van pijn te breken.
Na weken van twijfelen besloot ik een workshop IJSBAD te gaan volgen, onder begeleiding van een ervaren coach.
Toen eenmaal het moment daar was, mijn b***t om in te stappen ging er van alles door mij heen: Wat als het te veel is? Wat als de pijn verergert? wat als ik het begeef? Maar de coach en de anderen in de groep waren er om me te begeleiden en te ondersteunen.
En daar ging ik, stap voor stap leerde ik hoe ik mijn ademhaling onder controle kon houden. Het koude water voelde aanvankelijk als een schok, de koude leek te snijden door mijn huid alsof en mijn lichaam protesteerde tegen elke seconde die ik erin doorbracht. Maar terwijl ik me focuste op mijn ademhaling en de begeleiding van de coach volgde, en toen gebeurde er iets bijzonders. De kou bracht niet de verkramping die ik had gevreesd, maar juist een soort kalmte. Het was een nieuwe, onverwachte ervaring van controle, iets wat ik lang niet had gevoeld.
Ik ontdekte dat de kou niet mijn vijand was, maar een leermeester die me leerde om anders naar mijn lichaam te luisteren. Ik voelde me krachtiger, niet omdat de pijn verdween, maar omdat ik iets had overwonnen waarvan ik nooit had gedacht dat het mogelijk was. Het ijsbad werd een plek waar ik de controle kon terugwinnen, al was het maar voor even.
Elke keer dat ik nu een ijsbad neem, voel ik diezelfde mix van spanning en overwinning. Het heeft me geleerd dat mijn lichaam tot veel meer in staat is dan ik ooit had gedacht. De kou hielp me niet alleen fysiek, maar gaf me ook mentaal de kracht om mijn comfortzone te verlaten en nieuwe manieren te ontdekken om met mijn pijn om te gaan.
Mijn reis naar het ijs was niet alleen een stap uit mijn comfortzone, maar een stap naar zelfontdekking. Ik, die dacht dat ik nooit zo’n uitdaging zou aankunnen, leerde dat ik sterker was dan mijn pijn. En dat was misschien wel de grootste ontdekking van allemaal.
Nu hoeft natuurlijk niet iedereen het extreme van de kou op te zoeken en doe je dat wel dan altijd bedachtzaam en zonder overdrijven. Maar ga eens kleine stapjes die comfortzone uit, ook wanneer iets onmogelijk lijkt....beetje bij beetje op zoek naar nieuwe manieren om om te gaan met pijn.😊