20/02/2026
Het einde van deze kraamweek kwam toch iets eerder dan gedacht, maar dat betekent ook dat alles goed gaat. De ouders van Tijn waren door een ware rollercoaster gegaan van weinig slaap en een rommelde buik in de laatste paar weken van de zwangerschap tot een inleiding die tot in de hoogste stand werd opgevoerd, maar het eindigde in een (spoed)keizersnede. Kleine Tijn zelf lag er verkeerd voor en wel zo klem dat er in de kraamweek al een behandeling bij de osteopaat ingepland werd.
Er wordt dan al gauw extra dagen en uren bij geïndiceerd, maar dit bleek dan toch niet nodig. Deze mama is er nog niet, veel rust en alleen de zorg voor haarzelf en de kleine man staan nu nog centraal en langzamerhand zal ze zich steeds sterker gaan voelen en kan ze steeds meer oppakken. En kleine Tijn? Die mag volgende week nog een keer terug naar de osteopaat, want het zat echt goed vast bij hem, maar hij heeft al hele grote sprongen gemaakt in deze week en ook dat gaat helemaal goed komen. Met een gerust hart sloot ik de deur achter me dicht. Op naar een nieuw avontuur! 🫶🏻
