25/03/2026
Je hebt niet extreem hard gewerkt. Niet intensief gesport.
En toch voelt je lichaam zwaar en leeg.
Alsof rust alleen niet genoeg is.
Deze vermoeidheid ontstaat vaak niet door vandaag, maar door wat je al veel langer met je meedraagt.
Oude spanning.
Ervaringen van vroeger.
Momenten die te overweldigend waren om echt te voelen.
Je lichaam slaat dat op, niet bewust, maar om je te beschermen.
Door spieren aan te spannen, gevoelens te onderdrukken of af te vlakken, hou je het draaglijk.
Maar wat ooit helpend was, kan later een stil energielek worden. Want dat vasthouden kost energie.
Zonder dat je het merkt, staat je lichaam ‘aan’.
Misschien herken je het: een strakke onderrug, opgetrokken schouders, een gespannen nek of vermoeide benen.
Om dat niet te hoeven voelen, ga je vaak meer in je hoofd zitten.
Denken. Analyseren. Doorgaan.
Een veilige plek..., maar ook een plek die je verder van je lichaam brengt.
En juist dat maakt herstellen lastig.
Want zolang spanning vast blijft zitten,
blijft het energie vragen.
Misschien is jouw vermoeidheid geen teken dat je méér moet rusten…, maar een uitnodiging om weer te gaan voelen.
- zachter worden
- luisteren naar je lichaam
- ruimte geven aan wat vastzit
Niet forceren, maar stap voor stap opnieuw contact maken.
Dat vraagt tijd en aandacht.
Maar het kan iets wezenlijks brengen:
meer energie omdat je lichaam minder hoeft vast te houden.
Misschien is vermoeidheid wel geen tekort, maar een boodschap.
Nieuwsgierig naar het herstellen van het contact met je lichaam?
Ik kijk graag met je mee.