07/01/2026
Niet iedereen kan vandaag zeggen: “ik werk even thuis”
Ik kon thuis werken en we schakelden vanmorgen moeiteloos over naar een online BNI-bijeenkomst.�Zo’n moment waarop alles even mee lijkt te bewegen.
Na afloop pakte ik mijn lege flessen en oude batterijen�en besloot het nuttige met het aangename te verenigen:�een flink ommetje door de sneeuw.
Niet omdat het moest,�maar omdat het kon.
En tijdens dat lopen stond ik ineens stil bij iets.� Dit is niet vanzelfsprekend.
Er zijn mensen die vandaag niet kunnen zeggen:�“ik werk even thuis”.
Mensen in de thuiszorg.�In de hulpdiensten.�Mensen die ervoor zorgen dat het dagelijkse leven blijft doorlopen, ook als er een flink pak sneeuw ligt.
Ik zag de vuilniswagen voorbijrijden.�En dacht: zij gaan gewoon door.�Ongeacht het weer.
Dankbaar voor flexibiliteit en beweging,�en vooral voor de mensen die doorgaan�als doorgaan geen keuze is.
Sta jij daar weleens bij stil op zo’n heel gewone dag?