Zachtgroen

Contactgegevens, kaart en routebeschrijving, contactformulier, openingstijden, diensten, beoordelingen, foto's, video's en aankondigingen van Zachtgroen, Alternatieve en holistische gezondheidsdienst, Cromvoirt.

Ik help je beter begrijpen wat je dier wil zeggen 💚
🌳 Hoofd (natuurgeneeskunde) • Handen (acupressuur/shiatsu) • Hart (diercommunicatie)
🌿 Holistisch advies over voeding, kruiden, leefomgeving & training
🐴 Vanuit verbinding, zachtheid en respect

10/04/2026

Deze appelazijn van een lieve collega gekregen.
Gemaakt van 🍏🍏🍏, tijd… en geduld.

Ik wil het zelf ook nog eens maken,
maar voor nu is de appelboom ten dode opgeschreven vrees ik.. 😬

Voor mezelf er nu maar eens aan begonnen.
Mijn gevoel zegt dat het nu past 😊

En wat appelazijn dan eigenlijk allemaal doet…

🍏 Ondersteunt de spijsvertering

🍏 Ondersteunt lever en stofwisseling bij het afvoeren van afvalstoffen

🍏 Helpt bij bloedsuikerbalans

🍏 Goed voor de darmflora
Zeker als het ongefilterd en troebel is (met “de moeder”)

🍏 Ondersteunt huid en vacht. Van binnenuit, maar ook verdund uitwendig toepasbaar

Ik ben benieuwd wat het me gaat brengen.
Van binnenuit.
Hopelijk een mooi zacht huidje o.a. 😉
En ergens voelt het alsof m’n lever ook wel wat ondersteuning kan gebruiken 😝

Denk zomaar dat er hier meerderen zijn die daar wel iets mee kunnen…
🫢🐴🙋‍♂️🙋‍♀️

08/04/2026

2e Paasdag. Met Evan eropuit, alsnog op zoek naar de blauwborst.
Samen met mijn moeder.

In het Bossche Broek.
Onze “achtertuin”…
waar ik jarenlang langs leefde
zonder echt te zien wat er allemaal is.

Nu wel.

De blauwborst gezien 💙
En vooral: rust ervaren (mijn telefoon was ook al snel leeg…, in dit geval heerlijk! 😉)

Deze fijne ervaring ook dankzij ons gids natuurlijk 🤪

En blijkbaar niet alleen ik die dat zo ervaar…
want deze review zegt eigenlijk alles:

“Wat een fantastische gids en jongen is Evan,
met zijn enthousiasme, kennis en hulpvaardigheid!”
Cijfer: 10

Nou… van mij ook gewoon een 10 😄

Wat ik misschien nog wel het mooiste vind:
je voelt dat hij dit echt met plezier doet. Gewoon zijn hart volgt.
En dat enthousiasme… dat werkt aanstekelijk. Ook bij voorbijgangers.

En wat me verder het meest opvalt…

Dat die blauwborst er gewoon zit.
In de buurt.
Maar zich pas laat zien
als je er niet te veel bovenop zit.
Al eist hij op een gegeven moment echt wel de aandacht op hoor! Ik zie dat het een felle donder is en hij kan zich snel aanpassen door andere vogels te imiteren vertelt Evan.
Dankzij Evan en door hem zelf 😉 leer ik steeds meer over mijn favoriet 💙.

Het werkt ergens ook zo met de paarden.
Niet harder je best doen.
Niet nóg meer willen oplossen.
Maar even vertragen.
Kijken.
Afstemmen.
Dat is eigenlijk waar mijn werk over gaat.

💙

Heb jij ook zo’n plek waar je ineens weer “ziet” (waar het eigenlijk om gaat)?

(Foto)credits: en

05/04/2026

Gisteren gaf weer een excursie vanuit .nl en ik wist dat ze waarschijnlijk veel blauwborsten zouden zien.
Dat was zeker het geval.

Mijn favoriet 💙
sinds ik vorig jaar een x vroeg mee ging vogelen in de buurt.
Daarvoor had ik nog nooit van het hele vogeltje gehoord…
Maar hij greep mij. Het roodborstje vind ik ook altijd al leuk, maar deze.. met die blauwe kleur..

Nu moet ik zeggen dat ik me weinig verdiept had in vogels. Sindsdien heb ik er wel meer ‘van dichtbij’ gezien met de verrekijker en telescoop.
En is me eigenlijk pas opgevallen
wat er hier allemaal voor bijzonders boven ons rondvliegt.
Echt niet alleen in Costa Rica ofzo 😉

En ook even opgezocht
welke boodschap dit vogeltje brengt…
En dat is eigenlijk verrassend mooi.

✧ Als de blauwborst “op je pad komt” dan kan dat wijzen op:
• iets wat gezegd wil worden
• een verhaal dat nog niet helemaal verteld is
• of een kwaliteit in jou die meer ruimte mag krijgen

Niet door te forceren,
maar door te vertrouwen
dat het moment zich aandient.

Mooi toch!

💙

Vandaag zouden we zelf weer op zoek gaan naar ze, maar ik denk dat het bij eieren zoeken blijft.. (teveel wind 😉).
Morgen alsnog een poging!

Videocredits:
Ook blauwborsten kijken met Evan? Kijk op .nl

03/04/2026

♥️

01/04/2026

Deze dagen staan in het teken van afscheid.
Herinneringen.
Muziek die opnieuw wordt afgespeeld.
Foto’s die door mijn handen gaan.

Wat wordt hier eigenlijk verteld?
Ik was er niet bij toen… en toch voelt het dichtbij.
Ik wil de verhalen horen.
Wat speelde er op dat moment?
Hoe voelde hij zich?
Wat gebeurde er buiten het kader van deze foto?
En degene achter de camera…
waarom juist dit beeld?
Waarom dit moment?

Ik sprak de afgelopen dagen een paar mensen die fotograferen.
En het zette me aan het denken.

Er is zóveel om vast te leggen.
Een blik.
Een gevoel.
Een detail.

Van een klein, stil moment
tot de ijzige kunstwerkjes op je autoruit
waar je normaal misschien zo aan voorbijgaat.

En wat we kiezen om te zien…
zegt misschien nog wel meer.

De één ziet het grote geheel.
De ander juist het kleinste detail.

En allebei vertellen ze een ander verhaal.

In mijn werk zie ik dat ook.

We zoeken vaak naar het grote verhaal.
De duidelijke klacht.
De zichtbare oorzaak.

Maar juist dat wat niet meteen opvalt
wordt zo makkelijk over het hoofd gezien.

Een kleine verandering.
Een subtiele spanning.
Een signaal dat nog geen ‘probleem’ is
maar dat wél iets vertelt.

En precies daar
begint vaak het echte begrijpen.

Wat trekt jouw aandacht?
En… wat zie je misschien nog niet?

Wil je dat ik eens vanuit mijn blik met je meekijk?
Stuur me gerust een bericht.

31/03/2026

Gisteravond.
Er ontstaat zomaar ineens iets.

We hebben het over het afscheid.
Over wie wil spreken.

“Voorlezen bedoel je.”
“Oh ja, jij had de voorleeswedstrijd gewonnen natuurlijk.”

“En ik schrijf zo even een heel verhaal hoor. Een boek.”
“Dat lijkt me echt nog leuk, een kinderboek schrijven,” zeg ik.
“Ja mij ook.”

En ineens…

“Dan maken we toch gewoon een boek?”
“Ja maar… niemand gaat dat lezen hoor,” wordt er nog gezegd.
Waarop het volgende idee alweer komt:
“Dan maken we er toch een luisterboek van. Kun jij mooi voorlezen.”

“Maar dan wel over een heksje.”
“Met paarden.”
“En vogels die kunnen praten.”
“Eigenlijk alle dieren.”

Nog geen paar minuten later:
rollen verdeeld. 🪄

Voorlezen.
Schrijven.
Dromen.

En zo was het er ineens.
Een begin.

Misschien wordt het een boek.
Misschien blijft het een grap.

Maar dit is precies hoe het ontstaat.

Niet vanuit moeten.
Niet vanuit een plan.

Maar vanuit spel.
Verbeelding.
En een beetje lef om het te volgen.

En ergens…
is dit precies wat ik ook kinderen wil meegeven.

Niet alleen leren.
Maar ontdekken.

Niet alleen doen.
Maar voelen.

Niet alleen luisteren…
maar écht horen.

Dus ja.
Blijkbaar werken we nu ook aan een kinderboek.

Ik heb AI alvast een omslag laten maken 😜

Wordt vervolgd 😉

31/03/2026

Grappig. Zojuist neemt Sam dit zakje mee naar boven.
Dit lag beneden aan de trap nadat alle 3 de katten erop waren gedoken zondagavond. Ik had mijn tas op de trap gegooid en eerst was 1 kat mijn tas aan het kopjes geven, toen de andere en even later ligt de 3e helemaal te kroelen met iets op de mat onderaan de trap. ‘Wat heeft zij nou?’ Nou dit dus!

Ik had eerder bedacht dat ik blijkbaar mijn tas tegen iets aan had gelegd waar een lekker luchtje aan zat voor hen… het zal wel.

Maar toen ik het zakje zag, wist ik ineens weer:
Dit had ik meegekregen voor mijn katten van een collega bij de kruiden gathering!

Ik had dus niet alleen iets voor mezelf meegenomen van de kruiden gathering… 😄
De katten waren me alweer een stap voor.

Dit bewijst wel weer de kracht van kruiden zullen we maar zeggen.
Het juiste kruid heeft een onweerstaanbare aantrekkingskracht 😜

Soms hoef je het niet ingewikkeld te maken.
Leg iets neer…
en laat het dier kiezen.

Ze weten vaak allang wat goed voor ze is.

30/03/2026

Wortels. 🥕
Ze komen in allerlei soorten en maten.
Gisteren heb ik er weer een paar opgezocht 🤪

• feestje van een schoolvriendinnetje (50… ik zeg niks)
• oud clubje, bijna compleet
• mensen van vroeger, verhalen van toen
• Rozenburg
• langs m’n oude straat en ouderlijk huis
• langs het huis van opa en oma
• de bieb, de basisschool
• en natuurlijk… de snackbar, ook meetingpoint/hangplek

Waar ik vroeger dacht: zo snel mogelijk weg hier,
voelde het nu eigenlijk gewoon… goed.
Rustig. Vertrouwd.
Alsof er niks veranderd is.

Behalve dan dat ik ineens moest tanken
en geen idee had waar dat hier nog kon.
Dus ik zoeken…
krijg ik alleen maar tankstations in Rotterdam…
Blijkt: mijn dorp noemen ze voor het gemak ook gewoon Rotterdam in de navigatie…

Sta je daar.
In je roots.
Blijkbaar gewoon in de stad.

Maar goed.
Alles verandert.
Behalve waar je patat haalt. Al zeg ik tegenwoordig frites 😜

En wat zijn jouw favoriete wortels? 😝

30/03/2026

Reizen.

Ver weg.
Exotisch.
Bijzonder.

We denken vaak dat het dáár om gaat.
Verder. Mooier. Meer.

Maar uiteindelijk…
gaat het daar niet om.

Niet om hoe ver je gaat.
Maar om met wie.
Om samen zijn.
De momenten tussendoor
die later herinneringen worden.

De afgelopen dagen werd ik daar weer even bij stilgezet.

En in mijn werk zie ik hetzelfde.

We willen zo graag ergens naartoe.
Naar beter. Naar opgelost. Naar “goed”.

Maar herstel zit vaak niet daar.
Het zit in hoe je onderweg bent.

In luisteren,
in vertragen,
in echt kijken naar wat er speelt.

Niet alles hoeft meteen opgelost.

Soms vraagt iets alleen
om aandacht.

Herstel is geen bestemming.
Het is een reis.

En die reis…
maak je samen.

25/03/2026

Ideaal.
Of eigenlijk… idealisme.

Want ideaal is het zeker niet altijd 🤪
Maar het idealisme is er wel.
Die gedrevenheid.
Ergens voor gaan.
Je hart volgen.

En ja… soms tegen de stroom in.
Soms onbegrepen.

Steeds meer besef ik me:
mijn praktijk is een uiting van dat idealisme.
Ik wil iets verwezenlijken.

Ik werk eigenlijk gewoon weer voor een ander goed doel 😉
Alleen in een andere vorm.
Maar vanuit hetzelfde idealisme.
Met dezelfde gedrevenheid.

In de kern
doe ik precies hetzelfde.

Ook met mijn praktijk.
Ook met mijn cursus.

Stap voor stap bijdragen.
Dieren ondersteunen.
Iets opbouwen dat groter is dan vandaag.
Stap voor stap bijdragen aan een betere wereld.

Zoals het ooit begon bij het Liliane Fonds.
Vanuit het gevoel te willen ondersteunen.
Om het tenminste voor één iemand beter te maken.
Vanuit een idee.
Vanuit idealisme.

Misschien was Lieke ook wel eens onbegrepen.

Maar dat hield haar niet tegen.
En kijk wat daaruit is gegroeid…

Soms denk ik wel eens:
misschien moet ik er een stichting van maken…

Maar in de kern
is dat wat ik nu doe
dat eigenlijk al.

Dit ís het al.

24/03/2026

Het donkerste uur is vlak voor de zon opkomt…

Hier is het op dit moment wat roerig.
Zo’n fase waarin nog niet alles duidelijk is.

Maar ik herken het inmiddels.
Want juist in dat soort periodes
kantelt er vaak iets.

Toen mijn vader destijds een herseninfarct kreeg,
besefte ik ineens:
voor je het weet is het voorbij… dus leef nu je leven.

En toen ik vastliep in mijn werk.
Niet makkelijk,
maar wel het begin van iets nieuws.

Dus ergens vertrouw ik erop
dat dit ook weer ergens naartoe beweegt.

Herkenbaar?
Wat was voor jou een gamechanger?

23/03/2026

Off she goes! 🇮🇪

Robynn naar Dublin
en ik zit hier een beetje jaloers te zijn 😄

Ierland…
het land van onze Connemara’s Gijs en Abbey
van Skye
en van oude verhalen en kruidenwijsheid

Staat nog steeds hoog op mijn lijstje.

Hopelijk neemt ze straks
een beetje van die magie mee naar huis ✨

Adres

Cromvoirt

Website

https://zachtgroen.eu/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Zachtgroen nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.