Uitvaartbegeleiding Mara

10/05/2026

Dag mam
Zilverensleutels

04/05/2026

4 mei

Vanmorgen op de begraafplaats liep ik langs de verzetsgraven. Ook daar hing de vlag halfstok.

Eén dame trok mijn aandacht, in alle rust liep zij langs de graven en legde bij ieder verzetsgraf een oranje gerbera. Iets wat zij, zo vertelde ze mij later, ieder jaar doet.

Ik vroeg of ik dit moment mocht vastleggen omdat het mij raakte. En dat mocht.

Soms zit herdenken niet in grote woorden, maar in kleine, terugkerende gebaren.

Vandaag staan we stil. En dankzij mensen zoals zij blijven verhalen leven.

18/04/2026

Meegaan naar het graf

Bij de voorbereiding van een begrafenis hoort ook de vraag: ‘Wie gaan er mee naar het graf?’ Iets om goed over na te denken, want qua beleving maakt het nogal wat uit waarvoor je kiest. Het is een plechtig moment, dat een punt zet achter het geleefde leven. Hoe open of juist intiem wil je dat maken?
Sommige families kiezen ervoor om alle aanwezigen van de uitvaartceremonie mee te laten lopen. Een lange stoet van mensen, soms zwijgend, soms zacht pratend. Bloemen in de hand, vaak de rust van de natuur als achtergrond, een windje dat door de bomen gaat. Het kan troostend zijn, dat gezamenlijke lopen. Een ritueel van verbondenheid. Met elkaar de laatste meters delen, tot aan het graf. Nog één keer samen, nog één keer dichtbij de overledene.
Er zijn ook families die het liever klein willen houden. Alleen de naasten, hand in hand, in de luwte van de stilte. Geen ogen die meekijken, geen drukte, alleen het gezin of de intieme kring van geliefden. Daar, bij het open graf, wordt vaak nog even gezwegen, soms een bloem neergelegd, een handkus gegeven. De woorden zijn meestal op, alleen het gevoel blijft.
Beide manieren zijn goed. Er is geen juiste of verkeerde keuze, alleen dat wat past in de situatie van een familie. Sommigen vinden kracht in de aanwezigheid van velen, anderen in de rust van een kleine kring.
Wat heeft mijn voorkeur? Ik denk dat het ook afhangt van het leven dat geleefd is. Was iemand omringd door mensen, dan zou een aandachtige stoet kunnen passen. Was iemand juist ingetogen, dan is intimiteit misschien het mooiste eerbetoon. Maar zelfs dat hoeft geen strakke richtlijn te zijn.
Hoe dan ook, dat laatste stukje, van afscheid naar rust, blijft indringend. De aarde, de bloemen, het zakken van de kist. En dan… loslaten.

vraag het gratis boekje aan, 'Laatste Wens'
https://marauitvaart.nl/download-hier-je-informatieboekje/

Delen mag.

23/03/2026

Hemelpost, woorden die opstijgen

Afgelopen zaterdag, 21 maart, vond een bijzonder ritueel plaats. Tijdens de zogenoemde Hemelpost kwamen nabestaanden samen om brieven, kaarten en persoonlijke boodschappen symbolisch los te laten.

Vandaag verscheen in het Noordhollands Dagblad, editie Waterland, een artikel over deze bijeenkomst.

14/03/2026

Zullen we over de dood de praten?

Eens of oneens? En waarom?

10/03/2026

Hemelpost,
Op zaterdag 21 maart om 19.00 uur komen we samen rond Hemelpost.

Soms blijven er woorden onuitgesproken.
Zinnen die je nog had willen zeggen.
Een “hoe gaat het met mij”, een “ik mis je”, een herinnering, een gedachte.

Met Hemelpost kun je die woorden opschrijven in een brief aan een overleden dierbare, in je eigen woorden.
Gewoon op papier wat er op je hart ligt.

De brief, kaart of een tekening kun je posten in één van de Hemelpostbrievenbussen op de Algemene Begraafplaatsen van Purmerend of die van de Middenbeemster.

Op 21 maart, de dag waarop de lente begint worden de brievenbussen geopend en alle brieven en tekeningen verbrand. Een eenvoudig ritueel waarbij de woorden als het ware omhoog kringelen. Niet religieus bedoeld, maar als een moment van loslaten, verbinden en gedenken.

Hemelpost is er voor iedereen die iemand mist.
Je bent van harte welkom om erbij te zijn.

We ontmoeten je graag op 21 maart om 19.00 uur. Aansluitend is er ruimte om elkaar te ontmoeten en een drankje te drinken.

Opgeven is natuurlijk niet verplicht, maar een reactie of je erbij ben is van harte welkom. Bericht delen mag, graag zelf zodat we zoveel mogelijk mensen bereiken.

Meer lezen, hieronder de column.

https://marauitvaart.nl/column/hemelpost/

Foto : Openen brievenbus 2025

20/02/2026

Op 21 maart om 19.00 uur komen we samen rond Hemelpost, Purmerweg 92 te Purmerend.

Soms blijven er woorden onuitgesproken.
Zinnen die je nog had willen zeggen.
Een “hoe gaat het met mij”, een “ik mis je”, een herinnering, een gedachte.

Met Hemelpost kun je die woorden opschrijven in een brief aan een overleden dierbare, in je eigen woorden.
Gewoon op papier wat er op je hart ligt.
De brief, kaart of een tekening kun je posten in één van de Hemelpostbrievenbussen op de Algemene Begraafplaatsen van Purmerend of die van de Middenbeemster.

Op 21 maart, de dag waarop de lente begint worden de brievenbussen geopend en alle brieven en tekeningen verbrand. Een eenvoudig ritueel waarbij de woorden als het ware omhoog kringelen. Niet religieus bedoeld, maar als een moment van loslaten, verbinden en gedenken.

Hemelpost is er voor iedereen die iemand mist.
Je bent van harte welkom om erbij te zijn.

We ontmoeten je graag op 21 maart om 19.00 uur. Aansluitend is er ruimte om elkaar te ontmoeten en een drankje te drinken.

Opgeven is natuurlijk niet verplicht, maar een reactie of je erbij ben is van harte welkom. Bericht delen mag, graag zelf zodat we zoveel mogelijk mensen bereiken.

Een brief schrijven aan een overleden dierbare, met daarin dingen die je graag zou willen zeggen. Klinkt dat vreemd? Lees er meer over

18/02/2026

“AFSCHEID NEMEN, DAAR NEEM JE DE TIJD VOOR"

Welkom in de Noorderkerk.

De Noorderkerk is het oudste monumentale gebouw in Hoorn met een rijke historie en diepgewortelde betekenis in de regio. Gelegen in het hart van Hoorn, biedt deze in 1441 gebouwde kerk een prachtig decor voor een sereen en respectvol afscheid. Het historische karakter van de kerk draagt bij aan een warm afscheid, een bijzonder mooie en passende plek om het leven te gedenken.

De Noorderkerk beschikt over twee sfeervolle ruimtes, 'De Armenkerk' en de 'Hallenkerk.' De Armenkerk kenmerkt zich door de glas in
loodramen met veel lichtinval. Deze ruimte bied plaats aan maximaal 150 personen. De Hallenkerk biedt ruimte voor bijeenkomsten tot 500 genodigden.

De Noorderkerk biedt ondanks de locatie in de binnenstad ruime parkeermogelijkheden op loop afstand.

Ook beschikken wij over een moderne
beeld- en geluidsinstallatie. Gastvrijheid staat bij de Noorderkerk centraal. Ons motto, “Afscheid nemen, daar neem je de tijd voor"

Catering

Wij beschikken over een professionele keuken en uitgebreide bar. Wij vinden het fijn om met u in gesprek te gaan over de vele mogelijkheden op de dag van het afscheid en/of het condoleance moment.

Condoleance

Onze ruim opgezette kerk biedt de mogelijkheid voor een condoleance moment. Bij wind en regen staat iedereen warm en droog. Verblijf van de overledene tussen het condoleance moment en de dag van het afscheid behoort ook tot een
van onze vele mogelijkheden.

Meer informatie:

beheer@noorderkerkhoorn.nl of info@uitvaartbegeleidingmara.nl
06 42 08 60 12

07/02/2026

Afscheid beleven door andere tradities.

Soms begeleid ik een uitvaart waarin mijn rol een beetje anders is, meer die van volger en gast. Zo was het bijvoorbeeld toen ik een Armeense uitvaart mocht meemaken. Vanaf moment één was duidelijk: dit afscheid wordt gedragen door eigen rituelen, eigen gebruiken en een sterke verbondenheid.
Familie en vrienden kwamen van ver om een laatste groet te brengen, uit meerdere landen zelfs. Het ontroert me altijd om te zien hoe afstand en andere verschillen vervagen wanneer iemand wordt herdacht. Dat was hier heel sterk voelbaar. Iedere aanwezige hoorde erbij, vanzelfsprekend en zonder uitleg. Er werden bloemen meegebracht. Heel veel bloemen. Ze omringden de overledene en later ook het graf, als kleurrijke gebaren van eerbied. Natuurlijk heeft een uitvaart niet per se bloemen nodig om liefdevol te zijn, maar deze bloemenzee was bijzonder indrukwekkend.

Aan het graf sprak Vader Taron – een Armeense priester – een gebed uit, rustig en krachtig tegelijk. Hoewel ik de woorden niet allemaal letterlijk verstond, was de betekenis duidelijk. Het ging over loslaten, over vertrouwen en over verbonden blijven, zelfs wanneer iemand er niet meer is. Heel universeel eigenlijk.
Na het formele afscheid volgde de ontmoeting. Samen brood eten, eenvoudige gerechten delen en kleine glaasjes kleurloze alcohol drinken. Wel proosten, niet klinken, want dat past niet in de rouwperiode. Niemand had haast en er was geen gepland einde. Er werden verhalen gedeeld, er vielen stiltes, mensen keken elkaar aan en wisten: we dragen dit samen.
Als uitvaartbegeleider is het mijn taak om richting te geven. Maar op dagen als deze neem ik minder het voortouw. Dan stap ik opzij voor gebruiken die precies passen bij de mensen om wie het gaat. Ik ging naar huis met het besef dat afscheid overal verschillend wordt vormgegeven, maar altijd draait om liefde, respect en nabijheid. En soms beleef je, juist door mee te lopen in een andere traditie, opnieuw wat afscheid werkelijk betekent.

www.marauitvaart.nl

22/01/2026

20/01/2026

Een of oneens?

https://marauitvaart.nl/download-hier-je-informatieboekje/