Thuiszorg Popal

Thuiszorg Popal Zorg verlenen zoals we deze zouden wensen voor onze eigen vader, moeder of partner.

Bent u op zoek naar een thuiszorg die zich onderscheid in de betrokkenheid van de individuele wensen en zorgvraag
voor haar cliënten, daarnaast het predicaat betrouwbaarheid en gemotiveerde werknemers hoog in haar standaard draagt, dan bent u bij ons ongetwijfeld op het juiste adres.

Amen 🫶🏼
18/02/2026

Amen 🫶🏼

Ramadan MubarakTijdens deze heilige maand staan bezinning,zorg voor elkaar en verbondenheid centraal.Als Thuiszorg Popal...
17/02/2026

Ramadan Mubarak

Tijdens deze heilige maand staan bezinning,
zorg voor elkaar en verbondenheid centraal.

Als Thuiszorg Popal wensen wij u
een maand vol rust, gezondheid en zegeningen.

Wij wensen u een gezegende Ramadan 2026.

Samen zorgen met een hart.

Choose yourself.Care for yourself.Grow for yourself.
15/02/2026

Choose yourself.
Care for yourself.
Grow for yourself.

Was het maar zo’n feest.😉
15/02/2026

Was het maar zo’n feest.😉

Met het overlijden van Cees Nooteboom verliest Nederland niet zomaar een schrijver, maar een intellectuele grootheid.Noo...
13/02/2026

Met het overlijden van Cees Nooteboom verliest Nederland niet zomaar een schrijver, maar een intellectuele grootheid.

Nooteboom was geen auteur van snelle verhalen of vluchtige woorden.
Hij was een denker. Een bouwer van zinnen die bleven hangen.
Zijn werk dwong je om trager te lezen, dieper te kijken en verder te denken.

In een tijd waarin alles sneller, korter en oppervlakkiger wordt, koos hij voor verdieping.
Voor reflectie.
Voor literatuur die ertoe doet.

Hij verbond geschiedenis met het heden, Europa met het individu, herinnering met identiteit.
Zijn romans en essays bewezen dat taal niet alleen kan beschrijven, maar ook kan doorgronden.

Cees Nooteboom stond voor een vorm van literatuur die je niet consumeert, maar ondergaat.
En dat is precies waarom zijn werk blijft.

Zijn stem verstomt, maar zijn gedachten blijven spreken.
En dat is de ware kracht van een schrijver van betekenis.

Ik merk dat wanneer ik stress voel, alles in mij roept dat het nú moet gebeuren.Dat ik sneller moet zijn.Dat ik moet duw...
13/02/2026

Ik merk dat wanneer ik stress voel, alles in mij roept dat het nú moet gebeuren.
Dat ik sneller moet zijn.
Dat ik moet duwen, trekken, oplossen.
Alsof stilvallen geen optie is.

Maar diep vanbinnen geloof ik iets anders.

Ik geloof dat niet alles geforceerd hoeft te worden.
Ik geloof dat wat voor mij bestemd is, mij niet voorbijgaat.
Dat sommige dingen pas komen wanneer ik er echt klaar voor ben, niet wanneer mijn angst dat bepaalt, maar wanneer het moment klopt.

Stress probeert me wijs te maken dat wachten gevaarlijk is.
Dat vertragen verlies betekent.
Maar mijn ervaring leert me juist dat de mooiste dingen vaak ontstonden op momenten die ik niet kon plannen.

Niet toen ik controle wilde.
Maar toen ik vertrouwen koos.

Ik geloof dat alles op het juiste moment gebeurt.
Misschien niet altijd op mijn timing.
Maar wel op een timing die groter is dan mijn onrust.

Dus wanneer ik weer voel dat alles tegelijk moet…
probeer ik mezelf eraan te herinneren:
ik hoef het leven niet te forceren.

Wat bij mij hoort, komt.
Wat voor mij bedoeld is, vindt zijn weg.
En wat nog niet hier is, is simpelweg nog onderweg.

Er schuilt een stille tragiek in de manier waarop tijd, vermogen en aanwezigheid zich door een mensenleven bewegen.Wanne...
12/02/2026

Er schuilt een stille tragiek in de manier waarop tijd, vermogen en aanwezigheid zich door een mensenleven bewegen.

Wanneer we kinderen zijn, bezitten we een overvloed aan tijd, dagen die eindeloos lijken, seizoenen die traag voorbijglijden. Maar juist in die overvloed ontbreekt ons de draagkracht om iets terug te geven aan de mensen die ons het leven schonken. We zijn afhankelijk, klein, nog maar net begonnen met begrijpen wat zorg eigenlijk betekent.

In onze jeugd en volwassenheid groeit ons vermogen. We leren verantwoordelijkheid dragen, we leren geven, we leren wat zorg wérkelijk inhoudt. Maar in dezelfde beweging versnelt de tijd. Onze dagen worden gevuld met verplichtingen, ambities, verwachtingen van binnen en van buiten. Het verlangen om iets terug te doen voor onze ouders botst dan vaak met een agenda die geen ruimte laat voor al het onuitgesprokene.

En dan, jaren later, komen we in een fase waarin de tijd weer zachter wordt. De storm van het leven gaat liggen, en we beschikken eindelijk over

Vandaag neem ik afscheid van een mens die meer achterliet dan woorden kunnen dragen.In de tijd dat ik u mocht begeleiden...
09/02/2026

Vandaag neem ik afscheid van een mens die meer achterliet dan woorden kunnen dragen.
In de tijd dat ik u mocht begeleiden, leerde ik niet alleen uw kwetsbaarheid kennen, maar ook uw moed, uw humor, uw stilte en uw kracht.
Het waren de kleine momenten, een blik, een handdruk, een gedeeld verhaal,die lieten zien wie u werkelijk was.

Uw vertrouwen was een voorrecht.
Uw aanwezigheid liet sporen achter, zacht maar blijvend.
En ook al is uw reis hier nu voltooid, de warmte van wie u was blijft voortleven in de harten van de mensen die u hebben ontmoet.

Moge u nu rust vinden, vrij van pijn en zorgen.
Rust zacht, Trudie.

Er was iets bijzonders aan de momenten samen met haar. In een huis dat vaak te stil is, waar de klok tikt als gezelschap...
08/02/2026

Er was iets bijzonders aan de momenten samen met haar. In een huis dat vaak te stil is, waar de klok tikt als gezelschap en herinneringen tegen de muren fluisteren, mocht ik even naast haar zitten. Zij, een vrouw die haar hele leven heeft gezorgd, gegeven en geleefd voor anderen en die nu zo vaak alleen achterblijft omdat het leven van haar kinderen te snel en te zwaar draait om stil te staan bij oude mama.

Die dag dronken we samen koffie. Geen groots gebaar, geen perfect moment, maar juist in die eenvoud gebeurde er iets moois. De manier waarop ze het kopje vasthield, alsof de warmte ervan recht haar hart in trok… de kleine glimlach die verscheen toen ze vertelde dat het ”al lang geleden” was dat ze nog eens samen met iemand koffie dronk. Alsof dat kleine beetje gezelschap haar hele dag verzachtte.

Terwijl we daar zaten, aan tafel, voelde je hoe ze openbloeide. Ze vertelde zachtjes over vroeger, over de mensen die ze miste, over de tijd die zo snel voorbij is gegaan. En in haar ogen zag je alles tegelijk: liefde, gemis, kracht, kwetsbaarheid en toch een enorme dankbaarheid voor gewoon… dat moment. Voor het feit dat er iemand tegenover haar zat die luisterde.

Het was geen gewone koffie. Het was een herinnering die blijft hangen: hoe belangrijk aandacht is, hoe diep een simpel kopje kan reiken in een eenzaam hart. Dat zelfs één uur samen de stilte van een hele dag kan breken. En dat niemand, echt niemand, bedoeld is om vergeten te worden.

Koffie tijd bij mij lieve cliënt 🫶🏼
06/02/2026

Koffie tijd bij mij lieve cliënt 🫶🏼

Ik ben diep dankbaar dat de inzet, spanning en zorg die wij iedere dag in onze zorgverlening stoppen zo wordt gewaardeer...
06/02/2026

Ik ben diep dankbaar dat de inzet, spanning en zorg die wij iedere dag in onze zorgverlening stoppen zo wordt gewaardeerd. Het geeft ontzettend veel kracht om te zien dat onze inspanningen verschil maken in het leven van anderen. Die waardering motiveert ons om met evenveel toewijding, aandacht en hart voor de zorg door te gaan.

There comes a moment in life when love becomes heavier than our own hearts can carry. When someone you share your soul w...
01/02/2026

There comes a moment in life when love becomes heavier than our own hearts can carry. When someone you share your soul with is slipping away, every part of you wants to hold on, to fight, to beg time to slow down. But real love is not only about keeping someone close, it is also about giving them peace when their journey is ending.

Letting someone you have such a strong bond with leave this life feels like breaking in a place you never knew existed. It feels unfair, cruel even, because how do you say goodbye to someone who feels like a part of you?

Yet, in that pain, there is a quiet truth: you let them go not because you want to lose them, but because you don’t want them to suffer. You choose their peace over your own comfort. You choose their rest over your need to keep them here. That is love at its purest.

They may leave this world, but they do not leave you. The bond you share does not end with their final breath. It stays; in your memories, in your heart, in the way you speak their name and carry their love forward. Their presence becomes a part of who you are, living on in every step you take.

And even though letting go breaks you, you will find them again in the quiet moments, in the things they taught you, and in the love they left behind.

Adres

Rijnzathe 4
De Meern
3454PV

Openingstijden

Maandag 09:00 - 17:00
Dinsdag 09:00 - 17:00
Woensdag 09:00 - 17:00
Donderdag 09:00 - 17:00
Vrijdag 09:00 - 17:00

Telefoon

+31644953887

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Thuiszorg Popal nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Praktijk

Stuur een bericht naar Thuiszorg Popal:

Snelkoppelingen

Delen

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram