14/12/2025
Wereldlichtjesdag 2025
herdenken van overleden kinderen
Vanavond staan we samen stil.
We dragen namen met ons mee,
gezichten, momenten,
kleine handen, grote liefde.
We steken een lichtje aan.
Niet om het verlies te vergeten,
maar om te laten zien
dat hun plek bij ons blijft,
dat liefde niet eindigt
wanneer een leven stopt.
Elke vlam die hier brandt
vertelt een eigen verhaal.
Een verhaal van hoop,
van verlangen,
van gemis,
van onmetelijke liefde.
Sommige verhalen waren kort,
andere intens,
maar geen enkel verhaal
was ooit te klein om herinnerd te worden.
Want elk lichtje draagt een naam,
een hartslag,
een toekomst die we meedragen in onszelf.
En terwijl de vlammen zacht bewegen
in stilte en verbondenheid,
fluisteren ze ons toe:
Ik werd geliefd.
Ik ben er nog.
Ik leef verder in jullie.
Vanavond zijn we niet alleen.
We delen licht,
we delen verhalen,
we delen liefde.
Omdat elk lichtje een verhaal heeft.
Daarom het volgende gedicht
Omdat elk lichtje een verhaal heeft
In de stilte van december,
waar de nacht het licht omarmt,
branden vlammen op vol liefde,
door herinnering verwarmd.
Een naam gegraveerd in harten,
een lach die verder leeft,
een klein bestaan dat eeuwig schittert,
omdat elk lichtje een verhaal heeft.
Ze dansen zachtjes in het donker,
als sterren op de aarde neergedaald,
elk vuurtje fluistert stille woorden,
van leven, liefde, en hoe het voelde―
zolang te missen, zo diep verhaald.
Soms breekt het licht door tranen,
soms straalt het puur en fel,
maar altijd blijft het verder reiken,
een teken: jij hoort bij ons, nog wel.
Dus laten we samen blijven waken,
voor wat het hart nooit heeft verlaten,
want ook in stilte wordt er verteld,
door het licht dat verder leeft—
omdat elk lichtje een verhaal heeft.
