23/11/2025
๐๐ ๐ข๐ง๐๐ข๐ก๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐ ๐๐
"๐๐ฆ ๐ฎ๐ฆ๐ฆ๐ด๐ต๐ฆ ๐ฎ๐ฆ๐ฏ๐ด๐ฆ๐ฏ ๐ป๐ช๐ต๐ต๐ฆ๐ฏ ๐ฏ๐ช๐ฆ๐ต ๐จ๐ฆ๐ท๐ข๐ฏ๐จ๐ฆ๐ฏ ๐ช๐ฏ ๐ฉ๐ถ๐ฏ ๐ท๐ฆ๐ณ๐ญ๐ฆ๐ฅ๐ฆ๐ฏ - ๐ป๐ฆ ๐ป๐ช๐ต๐ต๐ฆ๐ฏ ๐จ๐ฆ๐ท๐ข๐ฏ๐จ๐ฆ๐ฏ ๐ช๐ฏ ๐ฉ๐ถ๐ฏ ๐ธ๐ฆ๐ฆ๐ณ๐ด๐ต๐ข๐ฏ๐ฅ ๐ฐ๐ฎ ๐ฉ๐ฆ๐ต ๐ต๐ฆ ๐ท๐ฐ๐ฆ๐ญ๐ฆ๐ฏ. ๐๐ข๐ฏ๐ฏ๐ฆ๐ฆ๐ณ ๐ซ๐ฆ ๐ซ๐ฆ ๐ฆ๐ฎ๐ฐ๐ต๐ช๐ฆ๐ด ๐ท๐ฆ๐ณ๐ฎ๐ช๐ซ๐ฅ๐ต, ๐ท๐ฆ๐ณ๐ฅ๐ธ๐ช๐ซ๐ฏ๐ฆ๐ฏ ๐ป๐ฆ ๐ฏ๐ช๐ฆ๐ต. ๐ก๐ฆ ๐ธ๐ฐ๐ณ๐ฅ๐ฆ๐ฏ ๐ป๐ธ๐ข๐ข๐ณ๐ฅ๐ฆ๐ณ, ๐ญ๐ถ๐ช๐ฅ๐ฆ๐ณ, ๐ฅ๐ช๐ค๐ฉ๐ต๐ฆ๐ณ. ๐ก๐ฆ ๐ท๐ฆ๐ณ๐ฎ๐ช๐ซ๐ฅ๐ฆ๐ฏ ๐ช๐ด ๐จ๐ฆ๐ฆ๐ฏ ๐ฐ๐ฏ๐ต๐ด๐ฏ๐ข๐ฑ๐ฑ๐ช๐ฏ๐จ. ๐๐ฆ๐ต ๐ช๐ด ๐จ๐ฆ๐ท๐ข๐ฏ๐จ๐ฆ๐ฏ๐ด๐ค๐ฉ๐ข๐ฑ."
Het comprimeert tot spanning, tot triggers, tot verhalen die we beginnen te verwarren met de realiteit. Wanneer emotie opkomt en we ons afwenden, verdwijnt het niet; het nestelt zich in onze essentie. Het nestelt zich in de weefsels van het lichaam, de ruggengraat van onze spraak, de schaduwen van onze gewoonten. En dan vragen we ons af waarom we ons zo zwaar voelen.
Maar het lichaam heeft geen geheimen.
Het herinnert zich elk moment dat we onszelf in de steek lieten.
Emotionele bagage wordt niet meegedragen - het wordt opgeslagen. Verborgen in de spleten van het lichaam, gevouwen in de ruggengraat, opgerold in de kaak, verstrengeld in de buik. Je ziet het misschien niet, maar het beweegt door je heen en uiteindelijk beweegt het je.
Maar hier is de oude waarheid: Wat je voelt, bevrijdt je.
Niet om erin te bezwijken. Niet om het te analyseren of te repareren. Gewoon om er getuige van te zijn. Om het door te laten gaan als het weer over een uitgestrekte hemel.Want als je jezelf toestaat om echt te voelen, zul je een heilige paradox ontdekken:
Elke emotie die volledig wordt gevoeld, is een uitnodiging tot initiatie. Elke golf die je toelaat, bouwt je vermogen, je tolerantie om te transformeren op. Voelen versterkt de huid van je ziel. Diep voelen is geen zwakte, het is een poort naar kracht.
Ze vernietigen je niet. Ze lossen je op in het niets, maar in heelheid. Ze brengen je terug naar jezelf. NietVoelen is niet breken, het is openen. De emotie toestaan om door te gaan is je capaciteit voor het leven zelf vergroten.
Ze zullen je niet doden. Sterker nog, ze zullen je wakker maken.
Elke keer dat je je volledig voelt, zonder te rennen, zonder te verdoven, zonder het weg te duwen, win je energie terug die ooit gevangen zat. Je stopt met het opslaan van pijn en begint het te alchemiseren. Op het moment dat je stopt met vermijden, stop je met herhalen.Omdat de emoties waar we ons het meest tegen verzetten, de emoties zijn die we onbewust opnieuw creรซren. Totdat we ze hun cyclus laten voltooien, trekken we juist de omstandigheden aan die ze uitlokken - niet omdat we gebroken zijn, maar omdat het leven briljant is ontworpen. Het zal spiegels blijven orkestreren totdat we eindelijk kijken.
Want wat je weigert te voelen, blijf je aantrekken. Het leven blijft je dezelfde emotie geven in verschillende kostuums; dezelfde pijn in een nieuwe geliefde, dezelfde angst in een nieuwe baan, dezelfde onwaardigheid in een nieuw doel - in de hoop dat je het eindelijk zult voelen, het zult ontmoeten en de cirkel rond zult maken.Dit is geen straf.
Het is een portaal. Een potentieel kloppen op je deur. "Vermijding creรซert een lus. Acceptatie doorbreekt deze."
โจLiefs Francisca โจ