Hartenrijk

11/04/2026

Waarom zou je je verder zou willen verdiepen?
Als je voelt dat je werkt klopt…en tegelijk ook dat er een laag onder zit die nog niet volledig wordt meegenomen.

Dat gesprekken waardevol zijn, maar dat er momenten zijn waarop je merkt: hier gebeurt meer dan wat woorden kunnen dragen.

Omdat werken met mensen vraagt om meer dan alleen inzicht.
Het vraagt om aanwezigheid.
Om te kunnen afstemmen op wat zich laat zien in het lichaam, in het zenuwstelsel, in de onderstroom van wat niet direct gezegd wordt.

In de opleiding Mind-Body-Soul therapie werk je precies op die lagen.
Je leert onder andere:
🫶🏻het verdiepen van je lichaamsbewustzijn en therapeutische aanwezigheid
🫶🏻het herkennen en begeleiden van processen in het zenuwstelsel
🫶🏻werken met adem, beweging en energetische processen
🫶🏻begeleiden van thema’s als trauma, rouw, burn-out, angst en identiteitsvraagstukken
🫶🏻verschillende methodieken integreren in een manier van werken die bij jou past

Wat deze opleiding voor veel deelnemers waardevol maakt, is de samenhang.
Niet één methode leren, maar leren bewegen tussen verschillende lagen van het mens-zijn en deze met elkaar verbinden in je begeleiding.

Zodat je niet alleen werkt met wat zichtbaar is, maar ook met wat daaronder leeft.
En zodat je als therapeut niet alleen kennis inzet, maar jezelf als 'instrument' verder ontwikkelt.

De opleiding is kleinschalig (max. 5 deelnemers), waardoor er ruimte is voor persoonlijke begeleiding en jouw eigen proces.
Ook is hij geaccrediteerd bij KTNO en GRO, zodat je hiermee je ook aan je bijscholingsverplichting kunt voldoen.
De volgende groep start in september 2026.

Voel je dat dit je aanspreekt?
Je bent welkom om meer te lezen of even af te stemmen.

09/04/2026

Op een kruispunt lijkt het soms alsof je alleen een keuze maakt tussen twee richtingen.
Links of rechts.
Doorgaan of stoppen. Herhalen of opnieuw kiezen.

Vaak iets onderwat minder zichtbaar is. Want hoe vrij is die keuze eigenlijk?

Veel van wat we doen, is gevormd in relatie tot de ander.
We leren al vroeg wat passend is, wat wel en wat niet gewaardeerd wordt, waar we bij horen.

Sociaal (wenselijk) gedrag
ontstaat niet zomaar.
Het is een manier om verbinding te behouden. Om afgestemd te blijven. Om ergens bij te horen.
En dat is een diep menselijke behoefte.

Maar er leeft ook iets anders in ons.
Een beweging richting autonomie.
Een verlangen om te voelen: dit ben ik, dit klopt voor mij.

Die twee bewegen voortdurend met elkaar.
🫶🏻 Verbondenheid en autonomie👐🏻
Wanneer ze in balans zijn,
voelt het vaak helder.
Wanneer ze uit elkaar gaan lopen, kan er iets gaan wringen, onzekerheid of zelfs angst ontstaan. Om niet goed genoeg te zijn, om afgewezen te worden, om er alleen voor te komen staan.

Je merkt dat je een richting volgt die logisch lijkt, maar van binnen minder leeft. Of dat je steeds weer op hetzelfde kruispunt lijkt aan te komen.

Of juist dat je voelt:
ik wil een andere kant op,
en tegelijk komt er spanning
omdat dat iets betekent voor de verbinding met anderen.

Die spanning is niet vreemd.
Het laat zien dat beide behoeften actief zijn.

Misschien ligt de echte beweging niet alleen in welke richting je kiest, maar in hoe je die keuze maakt.
Komt het vanuit aanpassing?
Of vanuit afstemming?

Blijf je verbonden met de ander terwijl je jezelf verliest? Blijf je verbonden met jezelf, terwijl je de ander verliest?
Of ontstaat er een vorm
waarin je jezelf meeneemt,
ook als dat schuurt?

Het zijn geen makkelijke vragen.
Wel ingangen om iets dieper te luisteren.
Naar wat in jou wil blijven verbinden en wat in jou wil bewegen.
En hoe die twee langzaam weer naast elkaar kunnen bestaan. Verbondenheid, verweven in autonomie.

08/04/2026

Kiezen om ergens mee te stoppen kan voelen als opgeven.
Alsof je iets loslaat
wat je eigenlijk had moeten volhouden. Alsof je faalt op een plek waar je juist sterk wilde zijn of vind dat je had moeten zijn.

En tegelijk kan er iets anders aanwezig zijn. Iets subtiels,
wat niet dwingt, maar wel blijft terugkomen.
Zo'n gevoel dat deze beweging klopt.

Vanuit een psychologisch perspectief
is dat niet zo vreemd.
We zijn vaak gevormd en hebben geleerd om vast te houden. Door te gaan, aanpassen, inpassen, meebewegen, volhouden.
Neurale paden die bekend zijn,
die veiligheid geven, juist omdat ze zo vertrouwd voelen.

Loslaten vraagt iets anders van je systeem.
Het betekent dat je een bekend pad verlaat, zonder dat het nieuwe al helemaal zichtbaar is. Dat kan heel onzeker voelen, alsof je even nergens op terug kunt vallen.
In die tussenruimte kan de oude betekenis snel opkomen:
ik geef op.
Op een diepere laag voltrekt zich een andere beweging.

Niet alles is bedoeld om vast te houden.

Sommige ervaringen zijn er
om doorleefd te worden,
om iets in je te openen, je iets te laten zien, bij te leren of te ontwikkelen. Om ze daarna los te laten. Jezelf een andere keuze te gunnen of een ander pad.
Jezelf te bevrijden van moeten volhouden, maar ruimte te geven om iets te laten of niét meer te doen.
Omdat de beweging rond is.

Het vraagt vertrouwen
om dat verschil te leren voelen.

Tussen doorgaan vanuit gewoonte en blijven terwijl iets in jou al is verschoven.

Tussen opgeven en het eren van een grens die van binnenuit zichtbaar wordt. "Nee, dit hoef ik niet meer te doen, het is goed geweest".

Je hoeft het niet meteen zeker te weten.
Soms is het genoeg
om te merken:
hier stopt iets in mij en tegelijk opent er iets anders.

05/04/2026

als een van de sleutels tot

Op één dag kunnen een drukke agenda, plotselinge stressvolle momenten en wisselende gemoedstoestanden elkaar afwisselen. Misschien verlang je naar een dagje vrij of kun je niet wachten om de eerstvolgende vakantie te boeken. Hoewel dit natuurlijk goede ideeën zijn om tot rust te komen, kun je ook in het moment zelf iets doen om je zenuwstelsel te kalmeren.

Je kunt op elk moment van de dag de focus even terugbrengen naar je ademhaling.
Neem, als je spanning wilt verminderen, even de tijd voor lange, diepe en rustige uitademingen. Het kan de stress in je lichaam verminderen en de golf van emoties doen afnemen. Het helpt je, kort gezegd, om te vertragen.

Wil je daar intensiever mee aan de slag? Schrijf je dan gratis in voor de Slow Down Challenge – en ontdek hoe jij in 7 dagen je levenstempo omlaag kunt schroeven.

https://tinyurl.com/2uuw4kv8

05/04/2026

Wanneer je hoofd vergeet, maar je lijf onthoudt...

Bij het woord ’trauma’ denk je waarschijnlijk aan heftige gebeurtenissen zoals mishandeling, of het plots overlijden van een dierbare. Maar als mens kun je ook veel subtielere trauma’s ervaren, zogeheten…

05/04/2026

Interesant leesvoer over en het belang van

In zijn wereldwijde bestseller The Body Keeps the Score beschrijft psychiater en traumaspecialist Bessel van der Kolk twee verschillende benaderingen in traumaherstel. Een top-down aanpak focust zich op de geest,…

04/04/2026

Soms kan het voelen alsof er iets niet klopt, zonder dat je precies kunt aanwijzen wat.
Je doet wat je altijd deed. Je leven loopt door. Je hebt het goed voor elkaar.
En toch lijkt er een soort afstand tussen jou en je ervaring.
Alsof je meer kijkt, dan dat je echt deelneemt.

Dit wordt wel eens beschreven als een vorm van ontkoppeling.
Je blijft functioneren, maar de verbinding met voelen, betekenis en richting is minder toegankelijk.
Dat kan ontstaan wanneer je langere tijd hebt geleefd op wilskracht, op aanpassen, op doorgaan terwijl iets in jou wat anders nodig had. Je steeds een beetje minder regie nam.
Je systeem kiest niet bewust voor afstand. Het probeert te reguleren. Het dempt wat te intens is, of te weinig ruimte heeft gekregen.

En dat kan zich uiten als:
🌀 minder plezier ervaren
🌀 een vlak of leeg gevoel
🌀 twijfels over wie je bent of wat bij je past

Je kunt dan blijven zoeken naar een oorzaak buiten jezelf. Omstandigheden veranderen, therapie, proberen te ontspannen, sporten, etc. Het zal het waarschijnlijk niet oplossen. Het is een beweging van binnen die gehoord wil worden.

Wat kan helpen, is klein en concreet:
🤍 sta eens stil bij wat je daadwerkelijk voelt, zonder het te benoemen als goed of fout, zonder te interpreteren
🤍 neem je lichaam mee, in plaats van alleen je gedachten te volgen en luister naar je signalen
🤍 ga op onderzoek uit en ont-dek je binnenwereld laag voor laag.
Geen grote ommekeer. Eerder steeds een nieuwe kleine opening

Want vaak is die afstand die je voelt geen eindpunt, maar een tussenlaag.
Een plek waarin iets in jou zich opnieuw aan het ordenen is en ont-dekt wordt.

03/04/2026

Je systeem is verfijnder dan je misschien denkt.
Het scant voortdurend en geeft voortdurend signalen. Via je lichaam, je energie, je slaap, je gedachten.
Alleen… de betekenis die je eraan geeft, is niet altijd de betekenis die het werkelijk heeft.
Onrust kan voelen als iets wat weg moet. Als een teken dat je meer rust nodig hebt, meer stilte, meer vertraging.
Terwijl diezelfde onrust ook iets anders kan dragen. Opgebouwde energie. Iets wat nog niet tot uitdrukking is gekomen. Een beweging die nog geen richting heeft gekregen.

Interpretatie kan ingekleurd zijn. Door je omgeving, je conditionering, je waarden of overtuigingen.
Wanneer je signaal en interpretatie met elkaar verwart, kun je interventies kiezen die logisch lijken, maar toch weinig veranderen.

Je zoekt rust, terwijl je systeem vraagt om beweging.
Je probeert te vertragen, terwijl er eerst iets ontladen wil worden.
Het betekent een uitnodiging tot verfijning en 'her-interpreteren'.

Je kunt onderzoeken:
💭 Wat ervaar ik precies, los van het verhaal wat ik erbij maak / over denk?
💭 Is dit zwaar, druk, gespannen, onrustig… of iets anders?
💭 Als dit een richting had, welke kant zou het op willen bewegen?

Door dichter bij de ervaring te blijven, ontstaat er vaak een andere ingang.
Je hoeft minder te doen, meer te luisteren.
En juist daarin wordt zichtbaar hoe intelligent je systeem eigenlijk is en hoe je je zelf hierin kunt ondersteunen op een manier die (op termijn) meer effectief is 💜

innerlijkewerking bewustzijn vertraging persoonlijkeontwikkeling heling

02/04/2026

Fascia... Je belangrijk(st)e informatiedrager op zowel emotioneel, fysiek, mentaal als energetisch niveau...

Je staat er zelden bij stil, maar er is één systeem in je lichaam dat letterlijk alles met elkaar verbindt. Niet je zenuwstelsel, niet je spieren, maar je bindweefsel. Dit…

01/04/2026

Vind je het fijn om op de hoogte te blijven? Af en toe een reflectie te ontvangen die je kan ondersteunen in je persoonlijke proces?
Schrijf je dan gerust in voor de nieuwsbrief 🌻

💌 https://laposta.nl/f/ssxbc8jkcjrf 💌

01/04/2026

Mooi leesvoer 🌻

“Zorgen doen alsof ze noodzakelijk zijn, maar dienen geen nuttig doel.” Met die woorden slaat Eckhart Tolle de spijker op zijn kop als het gaat om piekeren. Het voelt alsof…

31/03/2026

Persoonlijke ontwikkeling... het kan voelen alsof je steeds opnieuw begint.
Je hebt iets gevoeld, 'doorleefd', misschien zelfs 'losgelaten', 'verwerkt'. En toch kan diezelfde onrust zich later weer aandienen.
Dat kan ontmoedigend zijn. Alsof je een stap terugzet / terugvalt.

Wat je je dan mag realiseren is dat je systeem niet lineair beweegt.
Het werkt in golven. In lagen die zich openen wanneer er voldoende draagkracht is.
Wat je nu ervaart, kan een verfijndere, diepere laag zijn van iets wat je eerder al hebt aangeraakt.

Je merkt het soms maar subtiel. De onrust voelt herkenbaar, maar toch anders. Zachter misschien of juist meer aanwezig in je lichaam dan in je hoofd.
Op zulke momenten helpt het om je aandacht iets te vertragen.

Om erbij te blijven op een manier die je systeem kan volgen.
Je kunt jezelf bijvoorbeeld uitnodigen om even stil te staan bij:
💮 Waar in mijn lichaam is dit het meest voelbaar?
💮 Wat gebeurt er als ik daar mijn adem naartoe breng?
💮 Heeft dit deel iets nodig van mij, in aandacht of beweging? Of mag de focus verlegd worden?

Vaak ontstaat er dan iets van ruimte.
Misschien een zucht die vanzelf komt. Een verzachting ergens in je buik of borst. Een gevoel van iets meer grond onder je voeten.

Daarin ligt een andere vorm van balans. Eén die niet vraagt om controle, wel om aanwezigheid.
En hoe vaker je op die manier met jezelf in contact bent, hoe meer je systeem leert dat het niet alleen is in wat het draagt.
Dat brengt, stap voor stap, een diepere vorm van rust en veerkracht.