06/01/2026
Je herkent je karakterstructuur vaak niet in grote momenten,
maar in de kleine, alledaagse reacties.
In hoe je lichaam zich aanspant wanneer iemand iets van je vraagt.
In hoe je adem verandert zodra er spanning in contact ontstaat.
In hoe je automatisch ja zegt, afstand neemt, of de regie pakt nog vóór je hebt kunnen voelen wat je eigenlijk nodig hebt.
Het zijn geen bewuste keuzes.
Het zijn microbewegingen die sneller gaan dan denken.
Misschien merk je dat je schouders al omhoog zijn
voordat je doorhebt dat je over je grens gaat.
Of dat je energie wegzakt
nog vóór je woorden kunt geven aan wat te veel is.
Karakter leeft niet in verhalen over vroeger.
Het leeft in het nu, in je lichaam.
En precies daar begint verandering.
Niet door analyse, maar door aanwezigheid.
Door leren waarnemen zonder ingrijpen.
Door voelen wat er gebeurt, terwijl het gebeurt.
Dat is geen kleine stap.
Dat is de ingang naar belichaamde keuzevrijheid.
, ,