30/12/2025
Tijdens deze laatste dagen van 2025 sta ik stil bij dát wat er is geweest het afgelopen jaar.
Om te voelen wat dit jaar mij heeft gebracht.
In liefde en vreugde echter ook ongemak en verdriet. Eigenlijk alles wat mij weer verder heeft gevormd.
Ik vraag mezelf af...
Wat mag ik achterlaten in dit jaar?
Wat neem ik mee naar 2026?
In april viel ik en brak ik mijn arm. De fysieke beperking hiervan in m'n schouders is nog steeds aanwezig. Deze val was meer dan een lichamelijke gebeurtenis.
Het was een moment van stilzetting. Een breuk die iets opende.
Op het moment van mijn val waren we zaadjes aan het planten in de moestuin.
Dit werden zaadjes van bewustzijn, van verandering, van een diepere waarheid.
Ze nodigden mij uit om daadwerkelijk te vertragen, om te luisteren en dieper te voelen naar dat wat ik eigenlijk al wist. En... hier nú gehoor aan te geven.
Sindsdien maak ik andere keuzes. Keuzes nog meer vanuit mijn hart. Vanuit een diepere verbinding met mijnZelf.
Soms zijn deze spannend, soms schuren ze voor mezelf of voor de ander. Maar ze zijn nóg zuiverder.
Ik richt mijn aandacht verder op 2026.
Sta stil bij dát wat er uit die zaadjes is gegroeid, letterlijk en figuurlijk. Welke vruchten zich hebben laten zien afgelopen zomer.
En iedere vrucht draagt opnieuw zaden in zich voor wéér een nieuwe oogst.
Een oogst in 2026. Ik vraag mezelf af wat ik wil voeden, wat ik wil laten wortelen voor het komende jaar. Waarbij ik de vruchten van 2025 als uitgangspunt neem.
Wát vraagt om zorg, tijd, aandacht en vertrouwen?
Als je het leven bekijkt als een beweging in cycli van zaaien en oogsten zie je deze ook terug in je leven. In je werk, je onderneming en je privéleven.
Ik kijk heel bewust hiernaar in de relatie met mijn partner, kinderen, dieren, vrienden en alle zielen die mij dierbaar zijn.
Ik luister hiermee naar de fluisteringen van het leven. De spiegels die mij worden aangereikt door de mensen om me heen. De boodschappen van de natuur en de dieren.
In deze laatste dagen van 2025 sta ik stil...
Bij dat wat er is, wat nog gezien, gehoord en gevoeld mag worden, wat ik wil koesteren en bij wat ik in liefde loslaat.
Ik open me voor de vraag:
Wat is er nodig om mijn volgende stap met respect, mededogen en liefdevolle aandacht voor elkaars behoeften in vertrouwen te zetten?
Ik wens iedereen de kracht en liefde die er nu in deze tijd nodig is ❤️
Liefs Corien
