23/02/2026
“Hoe gaat het met je?”
Zo’n simpele vraag.
En toch… wat een wereld zit daarachter.
Vanuit een aardse blik is het gewoon een sociale check-in. Even aftasten....even verbinden.
Maar holistisch bekeken is het zóveel meer.
Het is een spiegelmoment, een energetische uitwisseling, een uitnodiging.
Je kent het vast👇🏼
~ De “goed hoor”-antwoorder~ 1
Degene bij wie het altijd goed gaat.
Want écht delen wat er vanbinnen leeft kan onveilig voelen.
Misschien heb je geleerd dat je sterk moet zijn.
Dat je niemand tot last mag zijn.
Dat emoties lastig zijn voor anderen.
Of dat kwetsbaarheid gelijkstaat aan falen.
Dus zeg je: “Goed hoor.”
En je glimlacht.😁
~De enthousiaste deler~ 2
Je zegt dat het goed gaat,
Oprecht goed!
Je zit lekker in je vel.
Dingen stromen....
En toch voel je een twijfel in de ander.
Een frons, een “echt?”🤔
Alsof geluk verdacht is.
Alsof je je moet inhouden om niet ‘te veel’ te zijn.
~De eerlijke maar terughoudende~ 3
Je voelt van alles en zo lekker gaat het niet,
Maar je scant eerst de ander.
Is er ruimte?
Is er tijd?
Wordt dit veilig ontvangen?
En soms kies je dan tóch voor het makkelijke antwoord.
Jaaaa goed hoor☺️
Wat er vaak gebeurt,zonder dat we het doorhebben is dat er iets gespiegeld wordt.
De vraag raakt iets aan.
In jou en In de ander.
Misschien jaloezie.
Misschien ongemak met verdriet.
Misschien een verlangen om zelf ook eerlijker te mogen zijn.
Dat maakt zo’n simpel gesprek soms onverwacht intens.
Of ongemakkelijk.
Hoe ik het bekijk (Holistische benadering) is elke “Hoe gaat het?” een mooie kans:
✨ om bewuster te voelen wat er écht is
✨ om te oefenen met veilige kwetsbaarheid
✨ om te merken wat je triggert in de ander
✨ en wat de ander triggert in jou
Het gaat minder over het juiste antwoord.
En meer over de laag daaronder.
Dus ik ben benieuwd…
Waar herken jij jezelf het meest in? 🤍