27/01/2026
Soms zie je het gebeuren.
Een kind dat naar een ander kijkt en zichzelf langs die meetlat legt.
Een lichaam dat door ziekte niet fit is en toch naast een gezond kind staat bij de piepjestest.
Een 4. Of een 5.
En de teleurstelling die volgt.
“Zie je wel… ik kan dit niet.”
Een kind met dyslexie dat zichzelf vergelijkt met een klasgenoot die moeiteloos door de woorden vliegt.
En langzaam gaat geloven dat het tekortschiet.
Dat het faalt.
Niet omdat het niet groeit maar omdat het anders groeit.
Een kind dat af en toe voetbalt en zegt:
“Ik kan niet voetballen.”
Terwijl het zich meet aan kinderen die vier keer per week trainen en al jaren op voetbal zitten.
Vergelijken lijkt zo logisch.
Maar het klopt niet.
Je kunt jezelf niet spiegelen aan een ander zonder het hele verhaal te kennen.
Het lijf.
De omstandigheden.
De oefening.
De tijd.
Wat wél klopt, is vergelijken met jezelf.
Wie was je een half jaar geleden?
Wat kon je toen en wat kan je nu?
Groei zit vaak niet in cijfers maar in vertrouwen.
In durven.
In blijven proberen ook als het lastig is.
En soms is dát de grootste winst.
Groeten Chantal 💖
