08/04/2026
Soms breekt je hart elke avond opnieuw.
Elke avond wordt het moeilijker om haar in slaap te laten vallen. Waar vroeger de rust vanzelf kwam, blijven nu de zorgen door haar kleine hoofdje spoken.
“Ik maak mij zorgen mam.”
“Ik ben moe mam.”
“Ik maak mij zorgen om mijn hart.”
“Het lukt mij niet om rustig te worden.”
Woorden die zo groot zijn voor zo’n klein meisje. Woorden die recht mijn moederhart in gaan.
“Ik ben bang dat ik eerder naar de hemel ga.”
Natuurlijk begrijp ik haar angst. Dus ik vroeg haar waar ze het meest bang voor is.
“Dat ik helemaal alleen ben en jullie moet missen.”
Ze voelt zelf ook dat ze achteruitgaat. Meer dan we soms zouden willen toegeven. Ik weet dat er een moment komt waarop we dit gesprek echt met haar moeten voeren. Maar nu voelt dat nog te vroeg.
Haar angst is nu al zo groot, en ik ben bang dat ze anders volledig in die angst gaat leven.
Dus houd ik haar nog wat dichter tegen me aan, probeer ik haar rust te geven en hoop ik dat de liefde die ze voelt iets van die angst kan verzachten. ❤️
