06/05/2026
Bijna 22 jaar ben ik het al:
Moeder....een trotse moeder van 2 kinderen.🩵🩷
Wat ik geleerd heb over het moederschap is.....dat het zo simpel nog niet is.
Als moeder zijnde vraag ik mezelf oprecht ook weleens af, of ik het wel goed doe, de kids voldoende aandacht geef en/of ik niet tè soft of tè streng ben.
Je wilt tenslotte ook het allerbeste voor je kinderen.
Altijd!
Uitspraken als: " De kinderen mogen ook weleens op hun b.k gaan, want daar leren ze van", die snap ik theoretisch erg goed, maar diep van binnen wil ik dit niet.
En ik denk meerdere moeders met mij niet.
Maar ja....Zij hebben wel hun lessen te leren zonder onze hulp.
Voordat ik moeder werd, was ik dochter.
En dochters leunen op moeders. " Maaaammm " werd ook regelmatig geroepen. Maar ook " Mammm " !!!! Moeders zijn echt nodig.
Gedragingen en overtuigingen nemen we over.
Zeker niet allemaal, want laten we eerlijk zijn: Met niet alles wat 'ons mam' deed of zei was ik het eens.
" Ik ga dat later nooooooit zo doen als ik zelf kinderen heb. Wat maakt dat nou uit! Van mij krijgen ze tegen die tijd gewoon alles wat ze willen ", riep ik dan vol in protest als ik iets niet kreeg.😅
En warempel.....ik deed hetzelfde bij mijn kids, zoals 'ons mam' het ook deed.😅
Duhhh 🙈
Als baby zijnde reik je uit naar je moeder.
Ze voedt je, verzorgt je en troost je met stevige knuffels.
Als kleuter kan je "Alles zelluf doen" en in de tienerjaren zijn je ouders maar zeurpieten, want je mag lang niet alles, zoals jij het zou willen.
Mijn moeder was jaren later zelfs erg blij met haar schoonzoon. Ze trok soms zelfs nog partij voor hem ook nog😅.
Komt zeker omdat ze zelf geen zonen had, alleen meiden. Laten we het daar maar op houden😉.
En dan ben je als dochter zijnde zover dat je ook de titel 'moeder' mag dragen.
En dan ineens.......dan snap je haar.
Haar stilzwijgende verdriet als wij door een moeilijke periode gingen, haar medelijden en onmacht als je voor de 3e x gezakt was voor je rijbewijs ( ja...ikke 🙈) en de bezorgde blik als we met de auto een lange reis gingen maken.
Ik heb mezelf echt moeten aanleren om mijn kids eerst 'veel plezier' te wensen en een 'gezellige tijd', want voorheen was dat eerst: "Uitkijken hè! ".
Zoals 'ons mam' dat deed.
En weet je:
Iedere moeder doet 100 % haar best.
Niet meer.
Niet minder.
Alles wat ze je geeft en alles wat ze je niet heeft kunnen geven is voor haar nog steeds 100%.
" Maar waarom had ze dit niet, deed ze dat niet en kon ze mij zus of zo niet geven "?
Nou.....omdat ze het waarschijnlijk zelf ook niet ontvangen heeft vanuit haar moeder of omdat de omstandigheden nogal ingewikkeld waren in welke bizarre vorm dan ook.
Dus lieve zoon of dochter van je moeder die dit nu leest:
Je moeder deed 100% haar best.❤️
Op dit moment verblijft mijn moeder in een verzorgingstehuis en ook dan kijk je weer met andere ogen naar haar.
"Ja", zegt ze dan met trots als mijn zussen en ik op bezoek komen, "dat zijn nou mijn meiden".
En dat zijn niet veel woorden, maar haar glimlach zegt genoeg: " Ik ben trots op ze "
En trots op onze kinderen zijn we altijd.
En dat zit niet per defenitie in wat we materialistisch bereiken, maar wie we diep van binnen zijn geworden.
Mede dankzij 'ons mam', maar ook zeker dankzij 'ons pap'.
Zondag is het Moederdag.
Nee....nu even geen verkooppraatje vanuit mij voor een massage, want een streling over 'ons m**s' bolletje is soms ook al voldoende...❤️
Fijne Moederdag✨️
Liefs,
Brigit✨️
