29/12/2025
Met toestemming van de partner van één van onze cliënten mogen wij dit gedicht met u delen.
Haar man bezoekt onze dagbesteding en is bekend met frontotemporale dementie (FTD), een ingrijpende vorm van dementie waarbij gedrag, persoonlijkheid en communicatie geleidelijk veranderen.
Dit gedicht geeft een eerlijke en kwetsbare inkijk in het dagelijks leven van een mantelzorger. Het laat zien wat vaak onzichtbaar blijft: de voortdurende zorg, het aanpassen, het gemis en tegelijk de liefde en trouw die blijven bestaan.
Wij delen dit met diep respect voor haar kracht en openheid, en met waardering voor alle mantelzorgers die dag in, dag uit klaarstaan voor hun naaste.
Uw inzet, betrokkenheid en volharding verdienen erkenning.
🧡
Lieve schat waar ben je??
27-12-2025
Je bent er wel maar ook weer niet,
Het doet me dagelijks veel verdriet.
De pijn in mijn hart als ik je zie worstelen met je gedachten,
Het praten tegen jezelf geeft jou de nodige krachten.
Dit houdt je overeind zodat je weet dat je er nog bent,
Mijn man, mijn maatje, mijn lieve vent.
De geluiden die je maakt verbreken de stilte hier in huis,
Het maakt je rustig wanneer je voetbal kijkt op de buis.
De uitdrukking in je ogen en op je gezicht, zo vaag,
Geen emotie van herkenning ook niet wanneer ik je wat vraag.
Je kijkt me hulpeloos aan wanneer je het niet weet,
Ik ben jouw houvast voor de dingen die je vergeet.
Je bent niet alleen woorden kwijt maar ook dingen herken je niet meer,
Emotie, empathie, alles is weg en dat doet zeer.
De dwangmatigheid neemt steeds meer de overhand,
Soms duw je me letterlijk aan de kant.
Maar als ik zeg, ik lust wel een kopje koffie of thee,
Dan sta je gelijk voor me klaar en neemt soms zelfs een koekje mee.
Dat je dat voor mij dan maakt, waardeer ik echt,
"Geen probleem hoor" is wat je dan zegt.
Alles doe ik voor jou en ik doe het vol liefde vanuit mijn hart,
Natuurlijk is het soms moeilijk, het leven is soms hard.
De dagen zijn niet meer zoals ze eerder waren,
Maar de fijne herinneringen blijf ik in mijn hart bewaren.
Onze toekomst samen zou zo anders zijn, zo vol plannen,
Maar nu ben je vier dagen op Giersbergen onder de pannen.
Hierdoor kun je nog fijn thuis blijven wonen bij mij,
Ondanks deze soms zware zorg maakt dit me toch blij.
Ik kan je nog niet missen en ik wil je niet kwijt,
Daar hebben we 42 jaar geleden voor gepleit.
Het gaat een keer gebeuren, verhuizen naar een andere plek,
Hopelijk bevalt het je straks op je nieuwe stek.
Ik houd het nog tegen, ik wil het nog niet,
Jou moeten verlaten geeft zoveel verdriet.
Ik ben zo bang voor wat er daarna komen gaat,
De onzekerheid op aller gebied, ik hoop dat het snel overgaat.
Deze slopende ziekte "Dementie" maakte van jou een andere man,
Hopende dat je nog lang bij mij en de kinderen blijven kan.
Ik wil je bedanken voor het leven dat we samen hebben gehad,
Ik hou van jou mijn lieve schat.
