18/04/2026
Soms komt er een recept binnen en weet je meteen, dit wordt er zo één. Je kijkt, je kijkt nog een keer en dan ga je rekenen. Even checken of je het goed ziet. Vaak klopt het gevoel al voordat je het helemaal hebt doorgerekend.
Doseringen waar je wenkbrauwen van omhoog gaan. Combinaties waarvan je denkt, dit gaat niet samen. Of iets wat zo uit de pas loopt dat je bijna denkt dat er een foutje in het systeem zit.
Niet om iemand af te vallen, maar dit is precies waarom wij ertussen zitten.
De patiënt ziet dat niet, die ziet een doosje dat er wel of niet ligt of iemand aan de balie die “even moeilijk doet”. Wat daaraan voorafgaat blijft meestal onzichtbaar.
Het kijken, het twijfelen, het overleggen, het bellen en soms gewoon besluiten dat het zo niet kan.
Ik zeg wel eens dat sommige recepten bijna in een lijstje kunnen. Omdat ze laten zien hoe snel iets mis kan gaan als je niet oplet of onmogelijk memorabel zijn.
En ik weet zeker dat jij er ook zo één hebt gehad.
Zo’n moment dat je dacht, dit had echt anders kunnen aflopen.
