Menstruatie Instituut

Menstruatie Instituut Menstruatiesymptomen horen er gewoon bij. Menstruatieklachten niet. Gelukkig is er aan klachten meestal iets te doen. Dit boek is geschreven voor jou.

Wij geven je de voorlichting en de hulp waar je echt iets mee kan. Gemiddeld houdt een vrouw slechts 53% van haar energie over op het moment dat ze menstrueert.

90% van de meer dan 120.000 ondervraagde vrouwen, geeft aan dat ze tijdens de zwaarste dagen van hun menstruatie eigenlijk maar één ding willen: Rust. Maar wordt die ‘rust’ in de praktijk ook genomen of gegeven? Uit onderzoek blijkt dat verreweg de meeste vrouwen het als waarheid hebben aangenomen, dat ze ‘gewoon’ verder moeten. Werk, gezin, relaties alles moet toch gewoon door? Maar leven we nu echt in de veronderstelling dat ‘gewoon doorgaan’ met maar half opgeladen batterijen, geen gevolgen heeft? Misschien denk je nu wel: “Maar ik heb toch geen keus?”

Maar wat als je die keus nu wel zou hebben? Of je nu man of vrouw bent maakt niet uit. De informatie is voor beide seksen van groot belang. Dit E-boek en deze pagina, zijn geschreven omdat er iets bij mij geraakt werd. Ik realiseerde mij als man dat ik met een compleet vertekend beeld, tegen de menstruatiecyclus van mijn vriendin aankeek. Ik ben op onderzoek gegaan en heb meer dan 1600 vrouwen geïnterviewd. Vervolgens zijn mijn vriendin en ik de maandelijkse cyclus heel anders aan gaan pakken met geweldig positieve gevolgen.

𝐁𝐢𝐠 𝐏𝐡𝐚𝐫𝐦𝐚 - 𝐃𝐞 𝐎𝐥𝐢𝐟𝐚𝐧𝐭 𝐃𝐢𝐞 𝐖𝐞 𝐍𝐢𝐞𝐭 𝐋𝐚𝐧𝐠𝐞𝐫 𝐊𝐮𝐧𝐧𝐞𝐧 𝐍𝐞𝐠𝐞𝐫𝐞𝐧. 𝐀𝐫𝐭𝐢𝐤𝐞𝐥 𝟖 𝐯𝐚𝐧 𝟏𝟐Reeks: Menstruatie - Wie Neemt Nu Eindelijk V...
08/01/2026

𝐁𝐢𝐠 𝐏𝐡𝐚𝐫𝐦𝐚 - 𝐃𝐞 𝐎𝐥𝐢𝐟𝐚𝐧𝐭 𝐃𝐢𝐞 𝐖𝐞 𝐍𝐢𝐞𝐭 𝐋𝐚𝐧𝐠𝐞𝐫 𝐊𝐮𝐧𝐧𝐞𝐧 𝐍𝐞𝐠𝐞𝐫𝐞𝐧. 𝐀𝐫𝐭𝐢𝐤𝐞𝐥 𝟖 𝐯𝐚𝐧 𝟏𝟐
Reeks: Menstruatie - Wie Neemt Nu Eindelijk Verantwoordelijkheid?

Dit wordt het meest delicate artikel uit deze reeks. Want nu gaan we het hebben over de farmaceutische industrie. De grote olifant in de kamer die we tot nu toe wel benoemd hebben, maar nog niet echt onder de loep hebben gelegd. En laten we eerlijk zijn: dit is een mijnenveld. Maar na zeven artikelen waarin ik iedereen heb afgerekend op hun verantwoordelijkheid, kan ik deze partij niet overslaan.

In deze reeks:

Huisartsen ✓
Specialisten en gynaecologen ✓
Vrouwen zelf ✓
De maatschappij ✓
Complementaire zorg ✓
Mannen ✓
De overheid ✓
Big Pharma (vandaag)
De voedingsindustrie
Onderwijs
Media en entertainment
Werkgevers

Laten We Beginnen Met Nuance

Voordat ik begin met kritiek, wil ik iets belangrijks zeggen: de farmaceutische industrie heeft ook veel goeds gebracht. Antibiotica redden levens. Insuline houdt diabetespatiënten in leven. Medicijnen tegen kanker geven mensen extra jaren. Pijnstillers maken pijn draaglijk. Dit is niet niks.

Dus dit artikel is geen simpel "Big Pharma is slecht"-verhaal. Het is complexer dan dat. Het gaat om een systeem waarin commerciële belangen botsen met volksgezondheid. Waarin de prikkels verkeerd staan. Waarin goede bedoelingen van individuele mensen verdrinken in winstmaximalisatie.

En specifiek voor menstruatie geldt: de farmaceutische industrie heeft enorme invloed op wat als "normale zorg" wordt beschouwd. En die invloed is niet altijd in het belang van vrouwen.

Het Verdienmodel: Waarom Chronisch Beter Is Dan Genezen

Laten we beginnen met het fundamentele probleem: het verdienmodel van de farmaceutische industrie. Farmaceutische bedrijven zijn commerciële ondernemingen die winst moeten maken voor aandeelhouders. Dat is niet per se immoreel, zo werkt kapitalisme. Maar het creëert wel een belangenconflict.

Een bedrijf verdient meer aan chronische medicatie dan aan genezing. Een patiënt die elke dag een pil slikt gedurende tien, twintig, dertig jaar is financieel interessanter dan een patiënt die na een korte behandeling genezen is. Dat is gewoon logisch vanuit een bedrijfsmodel, maar problematisch vanuit gezondheidsperspectief.

Voor menstruatie betekent dit concreet: de anticonceptiepil is een fantastisch product vanuit commercieel oogpunt. Miljoenen vrouwen die dagelijks een pil slikken gedurende hun vruchtbare jaren. Dat is stabiele, voorspelbare omzet. De wereldwijde markt voor hormonale anticonceptie bedraagt ongeveer 15 miljard dollar per jaar. Pijnstillers die specifiek gericht zijn op menstruatieklachten zijn goed voor nog eens miljarden.

Nu zeg ik niet dat de pil geen waarde heeft. Voor veel vrouwen is het een uitkomst, voor anticonceptie of voor het reguleren van hun cyclus. Maar het wordt wel erg snel voorgeschreven als standaardoplossing voor menstruatieklachten. En dat heeft te maken met hoe het systeem werkt.

Peter de Vroed: Wat Ik Zie In Mijn Onderzoek

In mijn onderzoek onder 135.000 vrouwen zag ik een patroon dat me zorgen baart. Een groot deel van de vrouwen die menstruatieklachten rapporteerde, kreeg als eerste oplossing de pil voorgeschreven. Niet altijd omdat het de beste oplossing was voor hun specifieke situatie, maar omdat het de standaardprocedure is.

Via het Menstruatie Voorlichtingsinstituut spreek ik regelmatig vrouwen die jaren de pil hebben geslikt voor klachten, zonder dat ooit serieus gekeken is naar onderliggende oorzaken. Zonder dat ooit gevraagd is naar voeding, stress, slaap, leefstijl. Gewoon: pil. En als die niet werkt: andere pil. En als die ook niet werkt: misschien nog een andere pil.

Dit is geen kritiek op individuele artsen. Artsen werken binnen een systeem dat hen zo heeft getraind. Een systeem waarin farmaceutische bedrijven enorme invloed hebben op wat als beste praktijk wordt beschouwd.

De Onderzoeksparadox: Wie Betaalt, Bepaalt

Ongeveer 90% van het onderzoek naar menstruatieklachten wordt gefinancierd door de farmaceutische industrie. Lees die zin nog een keer. Negentig procent. Dat betekent dat het overgrote deel van wat we "weten" over menstruatie en behandelingen, komt uit onderzoek dat betaald is door bedrijven die medicijnen verkopen. Hier moet wel een kanttekening bij. Er is namelijk nog maar heel weinig onderzoek gedaan.

Is dat per definitie slecht? Nee. Veel van dat onderzoek is goed opgezet en waardevol. Maar het creëert wel een aantal problemen.

Ten eerste: publication bias. Studies die positieve resultaten laten zien over medicijnen worden gepubliceerd. Studies die laten zien dat een medicijn niet werkt of zelfs nadelige effecten heeft, verdwijnen vaak in een la. Dit is geen complot, het is gewoon commercieel logisch. Maar het vertekent ons beeld van wat werkt.

Ten tweede: design bias. Studies worden vaak zo opgezet dat ze de kans op een positief resultaat maximaliseren. Weer niet per se frauduleus, maar ook niet ideaal voor objectieve kennis.

Ten derde: de vraagstelling. Er wordt vooral onderzoek gedaan naar dingen die tot een patenteerbaarbaar product kunnen leiden. Medicijnen, medische hulpmiddelen, procedures. Onderzoek naar leefstijlinterventies, voedingsaanpassingen, preventie – dat is veel minder interessant omdat het moeilijk te patenteren is en dus minder winstgevend.

Het resultaat is dat we veel weten over welke medicijnen symptomen kunnen onderdrukken, en veel minder over hoe we oorzaken kunnen aanpakken of voorkomen.

De Marketing Machine

De farmaceutische industrie geeft miljarden uit aan marketing. Niet alleen aan directe reclame naar consumenten, maar vooral aan het beïnvloeden van artsen, van medisch onderwijs, van richtlijnontwikkeling.

Sales representatives bezoeken huisartsen en gynaecologen om hun producten aan te prijzen. Congressen worden gesponsord waar artsen bijscholing krijgen, maar waar ook subtiel producten worden gepromoot. Opinion leaders, gerespecteerde artsen en onderzoekers, krijgen financiële vergoedingen voor het geven van lezingen of het adviseren van bedrijven. Patiëntenorganisaties krijgen subsidies.

Is dit illegaal? Meestal niet. Is het transparant? Vaak niet voldoende. Is het in het belang van patiënten? Dat is de vraag.

Het probleem is dat deze invloed subtiel werkt. Een arts denkt niet "ik schrijf dit voor omdat bedrijf X me heeft beïnvloed." De arts denkt: "Dit is de beste behandeling volgens de richtlijnen en volgens wat ik geleerd heb op dat congres." Maar die richtlijnen en dat congres zijn mogelijk beïnvloed door commerciële belangen.

De Pil: Wonder Of Probleem?

Laten we specifiek kijken naar de anticonceptiepil, omdat die zo'n centrale rol speelt bij menstruatieklachten. De pil wordt niet alleen voorgeschreven voor anticonceptie, maar ook voor het reguleren van onregelmatige cycli, voor het verminderen van menstruatiepijn, voor PCOS, voor acne, voor PMS.

En ja, voor veel vrouwen werkt het. De pil kan symptomen maskeren, cycli regelmatiger maken, pijn verminderen. Maar het lost vaak de onderliggende oorzaak niet op. En het heeft bijwerkingen die niet altijd serieus genomen worden.

Stemmingswisselingen, verminderd libido, hoofdpijn, misselijkheid, gewichtstoename, verhoogd risico op trombose – de lijst is lang. Niet elke vrouw ervaart deze bijwerkingen, en voor sommigen zijn ze mild. Maar voor anderen zijn ze behoorlijk ingrijpend.

Toch worden deze bijwerkingen vaak gebag*telliseerd. "Dat went wel." "Probeer een andere pil." "De voordelen wegen op tegen de nadelen." En ja, soms is dat waar. Maar niet altijd. En vrouwen zouden de volledige informatie moeten hebben om een geïnformeerde keuze te maken.

Het probleem is dat alternatieven vaak niet worden besproken. Leefstijlaanpassingen, voedingsinterventies, stressmanagement. Deze worden zelden als eerste optie gepresenteerd. Terwijl ze in veel gevallen wel degelijk verschil kunnen maken, zoals mijn onderzoek onder 135.000 vrouwen laat zien.

Peter de Vroed: De Rol Van Onafhankelijk Onderzoek

Dit is precies waarom ik 11 jaar geleden begon met mijn eigen onderzoek. Niet omdat ik een wetenschapper ben of omdat ik de farmaceutische industrie wilde bestrijden. Maar omdat ik zag dat er een g*t was. Er was nauwelijks onafhankelijk onderzoek naar wat vrouwen daadwerkelijk helpt buiten medicatie om.

Mijn onderzoek is niet perfect, ik ben de eerste om dat toe te geven. Het is geen dubbel-blind placebo-gecontroleerde trial. Maar het is wel grootschalig, het is onafhankelijk, en het laat patronen zien die belangrijk zijn.

94% van de vrouwen verlangt naar rust tijdens de zwaarste dagen. Dat is geen commercieel interessante bevinding. Daar kun je geen pil van maken. Maar het is wel relevant voor hoe we als maatschappij omgaan met menstruatie.

Voedingsaanpassingen leiden in veel gevallen tot significante vermindering van klachten. Ook geen commercieel interessante bevinding, maar wel belangrijk voor vrouwen.

Dit soort onderzoek zou de overheid moeten financieren, zoals ik in het vorige artikel betoogde. Maar zolang dat niet geb***t, blijven we afhankelijk van commercieel onderzoek met alle beperkingen van dien.

De Ethische Vraag

Is het ethisch verantwoord dat een commerciële sector zoveel invloed heeft op wat als "normale zorg" wordt beschouwd voor een natuurlijk biologisch proces?

Menstruatie is geen ziekte. Het is een normaal onderdeel van het vrouwelijke biologische ritme. Toch wordt het vaak behandeld alsof het een probleem is dat opgelost moet worden met medicatie.

Ik zeg niet dat medicatie nooit nodig is. Bij ernstige aandoeningen als endometriose of PCOS kan medicatie essentieel zijn. Maar voor veel vrouwen met "gewone" menstruatieklachten zijn er vaak ook andere opties die niet worden verkend.

En de reden dat die niet worden verkend, heeft in veel gevallen te maken met hoe het systeem werkt. Artsen leren op congressen gesponsord door pharma. Richtlijnen worden ontwikkeld met input van onderzoekers die financiële banden hebben met pharma. Onderzoek wordt gefinancierd door pharma. Het hele systeem is doordrenkt van commerciële invloed.

Dit is niet het resultaat van kwade opzet. Het is het resultaat van een systeem waarin commerciële prikkels te dominant zijn geworden.

Wat Zou Er Moeten Veranderen?

Dit is de moeilijkste partij om te veranderen, omdat de fundamentele prikkels verkeerd staan. Maar er zijn wel dingen die kunnen helpen.

Ten eerste: volledige transparantie. Alle financiële banden tussen farmaceutische bedrijven en artsen, onderzoekers, richtlijnontwikkelaars moeten openbaar zijn. En niet verstopt in kleine lettertjes, maar prominent zichtbaar. Als een arts een presentatie geeft over een bepaalde behandeling, moet duidelijk zijn of die arts financiële banden heeft met het bedrijf dat die behandeling verkoopt.

Daarnaast moet er een verplichting komen om alle onderzoeksresultaten te publiceren, ook de neg*tieve. Nu verdwijnen studies die geen positieve resultaten laten zien vaak in een la. Dat moet stoppen. Als een bedrijf onderzoek doet, moet het verplicht zijn om de resultaten openbaar te maken, ongeacht de uitkomst.

Scheiding van belangen is ook belangrijk. Richtlijnontwikkeling zou moeten gebeuren zonder directe pharma-invloed. Medisch onderwijs zou onafhankelijk moeten zijn. Congressen zouden niet primair gefinancierd moeten worden door bedrijven die producten verkopen.

Voor wat betreft alternatieve verdienmodelen: de overheid zou opdrachten kunnen geven voor onderzoek naar niet-farmacologische interventies. Bedrijven zouden beloond kunnen worden voor langetermijn gezondheidsuitkomsten in plaats van alleen medicatieverkoop. Investeren in preventie en leefstijlgeneeskunde zou financieel interessanter gemaakt moeten worden.

Maatschappelijke druk kan ook helpen. Publieke boycots van bedrijven die zich niet ethisch gedragen, investeerders die ESG-criteria serieus nemen, naamscoring van bedrijven op transparantie en ethiek. Als consumenten en investeerders eisen dat bedrijven zich anders gedragen, zal dat effect hebben.

En dan zingeving. Bedrijfscultuur veranderen van pure winstmaximalisatie naar daadwerkelijke maatschappelijke waarde. Werknemers in de farmaceutische industrie zouden zich moeten kunnen identificeren met echte gezondheidsdoelen, niet alleen met kwartaalcijfers. Beloningsstructuren die gezondheidsuitkomsten meewegen in plaats van alleen verkoopcijfers.

Peter de Vroed: Wat Ik Hoop Te Zien

Ik ben niet naïef. Ik weet dat fundamentele verandering in de farmaceutische industrie moeilijk is. Commerciële bedrijven werken volgens commerciële logica, en dat verandert niet zomaar.

Maar wat ik wel hoop te zien is meer balans. Meer onafhankelijk onderzoek naast commercieel onderzoek. Meer transparantie over financiële banden. Meer aandacht voor preventie en leefstijl naast medicatie. Meer erkenning dat medicatie niet altijd de enige of beste oplossing is.

Via het Menstruatie Voorlichtingsinstituut en Your Health Huddle probeer ik bij te dragen aan die balans. Door onafhankelijke voorlichting te geven, door onderzoek te doen, door therapeuten te helpen die een holistische benadering willen bieden.

Maar ik ben één persoon, één organisatie. De echte verandering moet komen van structurele aanpassingen in het systeem. En die kunnen alleen als er voldoende maatschappelijke en politieke druk is.

De Rol Van Artsen

Het is belangrijk om te benadrukken dat artsen niet de vijand zijn in dit verhaal. De meeste artsen willen oprecht het beste voor hun patiënten. Maar ze werken binnen een systeem dat hen beperkt.

Artsen zouden zich bewuster moeten zijn van de commerciële invloeden waaraan ze blootgesteld worden. Ze zouden kritischer moeten kijken naar informatie die ze krijgen van farmaceutische bedrijven. Ze zouden pro-actiever moeten vragen naar mogelijke belangenverstrengeling bij congessen en bijscholingen.

En belangrijk: ze zouden andere opties moeten verkennen naast medicatie. Niet in plaats van, maar naast. Vragen naar leefstijl, voeding, stress. Doorverwijzen naar diëtisten, psychologen, of ja, ook naar goede complementaire therapeuten. Een integratieve benadering waarin medicatie één optie is, niet de enige.

De Grijze Zones

Dit onderwerp zit vol grijze zones. Is het erg dat een farmaceutisch bedrijf een congres sponsort waar artsen bijscholing krijgen? Niet per se, als de inhoud onafhankelijk is. Is het erg dat een onderzoeker die werkt voor een universiteit ook advieswerk doet voor een farmaceutisch bedrijf? Niet per se, als dat transparant geb***t en als het de objectiviteit niet beïnvloedt.

Het probleem zit niet zozeer in individuele gevallen, maar in de cumulatieve effecten. Als bijna alle bijscholing gesponsord wordt door pharma, als bijna alle onderzoekers financiële banden hebben, als bijna al het onderzoek gefinancierd wordt door commerciële partijen, dan ontstaat er een systeem waarin commerciële belangen te dominant worden.

En voor menstruatie, voor de helft van de bevolking die maandelijks menstrueert gedurende 40 jaar, is dat problematisch.

Tot Slot: Noodzakelijk Kwaad Of Onderdeel Van Het Probleem?

De farmaceutische industrie is geen monster. Het is een sector die zowel enorm veel waarde brengt als serieuze problemen creëert. Voor menstruatie geldt dat medicatie soms noodzakelijk en waardevol is, maar dat de dominantie van farmaceutische oplossingen ten koste gaat van andere benaderingen.

Wat we nodig hebben is balans. Onafhankelijk onderzoek naast commercieel onderzoek. Transparantie over belangenverstrengeling. Aandacht voor preventie en leefstijl naast medicatie. Artsen die kritisch durven te zijn over de invloeden waaraan ze blootgesteld worden.

En vrouwen die vragen durven te stellen. Waarom schrijft u dit voor? Zijn er alternatieven? Wat zijn de bijwerkingen? Is dit echt de beste optie voor mij, of de makkelijkste?

Want uiteindelijk gaat het daar om. Om geïnformeerde keuzes. Om verschillende opties. Om vrouwen die de regie hebben over hun eigen lichaam en gezondheid.

Morgen deel 9 van deze reeks, waarin we het hebben over de voedingsindustrie. De vergeten factor in menstruatiegezondheid. Want ons lichaam wordt letterlijk gebouwd uit wat we eten. En als die voeding slecht is, zijn wij dat vaak ook.

Over Peter de Vroed en de Volgende Stap

Na 11 jaar pionieren met het Menstruatie Voorlichtingsinstituut stopt Peter de Vroed met actieve betrokkenheid bij het MVI. Niet omdat de missie voltooid is, maar omdat schaalvergroting een andere aanpak vraagt.

De keuze voor schaalvergroting Peter richt zich vanaf nu volledig op Your Health Huddle (YHH). Waarom? Omdat individuele voorlichting zijn grenzen heeft. Via het MVI bereikten we duizenden leerlingen per jaar. Via YHH kunnen we tienduizenden therapeuten en coaches professionaliseren, die op hun b***t honderdduizenden mensen helpen.

Één therapeut helpt 20 mensen per maand. Tien therapeuten helpen 200 mensen. Honderd therapeuten helpen 2.000 mensen. Dit is de rekenkunde van impact.

Your Health Huddle wordt het platform waar vraag en aanbod in gezondheid en persoonlijke ontwikkeling elkaar vinden. Waar kwaliteit zichtbaar wordt. Waar reguliere en complementaire zorg samenwerken in plaats van elkaar bevechten. Waar het gaat om wat werkt, niet om wie gelijk heeft.

Anke’s weg: kennis voor iedereen Anke Verhagen, medeoprichter van het Menstruatie Voorlichtingsinstituut, gaat door met het delen van alle kennis die we in 11 jaar hebben verzameld. Via haar Telegram kanaal ‘Your Rhythm, Your Fortune’ maakt ze deze kennis toegankelijk voor iedereen. En dan bedoelen we ook echt iedereen.

Vanaf 1 cent. Geen vast bedrag. Geen abonnement. Geen drempels. Jij bepaalt wat deze informatie jou waard is. 1 cent, 5 euro, 100 euro, 1.000 euro. Wat je kunt én wilt geven. Waarom? Omdat kennis over je eigen lichaam geen luxe is. Geen privilege voor wie het kan betalen. Kennis is een recht.

De 135.000 vrouwen die deelnamen aan ons onderzoek hebben ons hun verhalen, hun pijn, hun ervaringen toevertrouwd. Die kennis hoort bij iedereen. Niet achter een betaalmuur. Niet alleen voor de happy few.

Dus of je nu student bent met 1 euro te besteden, of ondernemer die de waarde van deze kennis erkent met een groter bedrag – je bent welkom. Aanmelden kan via: [telegram link] of [website]

Twee wegen, één missie Peter bouwt de infrastructuur voor schaalbare, professionele zorg via Your Health Huddle. Anke deelt de kennis rechtstreeks met iedereen die het nodig heeft. Verschillende wegen. Dezelfde richting. Van kritiek naar constructie. Van wijzen naar bouwen. Van praten naar doen. Want f**k voornemens. We nemen beslissingen.

Wil je op de hoogte blijven?

Your Health Huddle: yourhealthhuddle.com

Anke’s Telegram: Your Rhythm, Your Fortune

Peter op LinkedIn: [linkedin.com/in/peterdevroed]

𝐃𝐞 𝐨𝐯𝐞𝐫𝐡𝐞𝐢𝐝 𝐢𝐧𝐯𝐞𝐬𝐭𝐞𝐞𝐫𝐭 𝐦𝐢𝐥𝐣𝐚𝐫𝐝𝐞𝐧 𝐢𝐧 𝐯𝐨𝐥𝐤𝐬𝐠𝐞𝐳𝐨𝐧𝐝𝐡𝐞𝐢𝐝. 𝐌𝐚𝐚𝐫 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐝𝐞 𝐡𝐞𝐥𝐟𝐭 𝐯𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐛𝐞𝐯𝐨𝐥𝐤𝐢𝐧𝐠 𝐝𝐢𝐞 𝟒𝟎 𝐣𝐚𝐚𝐫 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐚𝐧𝐝𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤𝐬 𝐦𝐞...
07/01/2026

𝐃𝐞 𝐨𝐯𝐞𝐫𝐡𝐞𝐢𝐝 𝐢𝐧𝐯𝐞𝐬𝐭𝐞𝐞𝐫𝐭 𝐦𝐢𝐥𝐣𝐚𝐫𝐝𝐞𝐧 𝐢𝐧 𝐯𝐨𝐥𝐤𝐬𝐠𝐞𝐳𝐨𝐧𝐝𝐡𝐞𝐢𝐝. 𝐌𝐚𝐚𝐫 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐝𝐞 𝐡𝐞𝐥𝐟𝐭 𝐯𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐛𝐞𝐯𝐨𝐥𝐤𝐢𝐧𝐠 𝐝𝐢𝐞 𝟒𝟎 𝐣𝐚𝐚𝐫 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐚𝐧𝐝𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤𝐬 𝐦𝐞𝐧𝐬𝐭𝐫𝐮𝐞𝐞𝐫𝐭? 𝐕𝐫𝐢𝐣𝐰𝐞𝐥 𝐧𝐢𝐞𝐭𝐬.

Reeks: Menstruatie - Wie Neemt Nu Eindelijk Verantwoordelijkheid?

We zijn nu bij artikel 7 aangekomen en tot nu toe hadden we het over huisartsen, gynaecologen, vrouwen zelf, de maatschappij, complementaire zorg en mannen. Allemaal belangrijke spelers. Maar nu gaan we het hebben over de partij die het verschil zou moeten maken, maar dat structureel niet doet: de overheid.

In deze reeks:

Huisartsen ✓
Specialisten en gynaecologen ✓
Vrouwen zelf ✓
De maatschappij ✓
Complementaire zorg ✓
Mannen ✓
De overheid (vandaag)
Big Pharma
De voedingsindustrie
Onderwijs
Media en entertainment
Werkgevers

De Afwezige Speler

Laten we beginnen met een simpele vraag: wat doet de Nederlandse overheid aan menstruatie-gerelateerde problemen?

Het antwoord is ongemakkelijk stil.

Er is geen nationaal beleid rond menstruatie. Er zijn geen specifieke budgetten voor onderzoek naar menstruatie-gerelateerde aandoeningen. Er is geen structurele aandacht voor het onderwerp in het onderwijs. Er zijn geen arbeidsrechtelijke regelingen rond menstruatieverlof. Er zijn geen voorzieningen voor gratis menstruatieproducten.

En dat terwijl de helft van de bevolking menstrueert gedurende ongeveer 40 jaar van hun leven. We hebben het dus niet over een randonderwerp. We hebben het over een structureel, grootschalig fenomeen dat maandelijks miljoenen Nederlanders raakt.

De overheid heeft een fundamentele verantwoordelijkheid voor volksgezondheid. Bij menstruatie komt ze die verantwoordelijkheid simpelweg niet na. Niet uit kwaadwilligheid, maar uit systematische nalatigheid. Het onderwerp staat niet op de agenda, dus er geb***t niets.

Peter de Vroed: Wat Ik Zie In De Praktijk

Via het Menstruatie Voorlichtingsinstituut proberen we al jaren de overheid te bewegen. We schrijven brieven, we leveren data aan, we proberen bij relevante ambtenaren en politici op de agenda te komen. We lieten ze zelfs de Men-Struatie Challenge ondergaan. En wat we steeds weer tegenkomen is hetzelfde patroon: interesse, begrip, en dan... niets.

"Heel interessant, dit moeten we echt oppakken," zeggen ze. En vervolgens verdwijnt het in een la. Want er zijn andere prioriteiten. Altijd andere prioriteiten.

Mijn onderzoek onder 135.000 vrouwen laat glashelder zien dat 94% verlangt naar rust tijdens de zwaarste dagen van hun menstruatie. Dat is bijna de volledige populatie van menstruerende vrouwen. En toch voelt de overheid geen urgentie om hier iets mee te doen.

Het is frustrerend. Vooral omdat ik weet dat het anders kan. Andere landen laten zien dat overheidsinterventie werkt. Maar daar komen we zo op.

Het Gebrek Aan Onderzoek: Een Eeuwenlang Probleem

Vrouwengezondheid is historisch onderbelicht in medisch onderzoek. Dit is geen complottheorie, het is gewoon feitelijk zo. Tot in de jaren '90 werden vrouwen vaak uitgesloten van klinische studies omdat hun "complicerende hormonale fluctuaties" de resultaten zouden vertroebelen.

Lees die zin nog een keer. Vrouwen werden uitgesloten uit onderzoek omdat hun normale biologische functies te ingewikkeld waren. Het gevolg is dat veel medicijnen en behandelingen primair getest zijn op mannen, en dat we simpelweg minder weten over vrouwenlichamen dan over mannenlichamen.

Bij menstruatie is dit probleem extra schrijnend. Aandoeningen als endometriose, PCOS, adenomyose, en PMDD zijn enorm onderbelicht in onderzoek. Niet omdat ze zeldzaam zijn, integendeel. Endometriose alleen al treft ongeveer 10% van alle vrouwen. Maar omdat het onderzoek simpelweg niet wordt gefinancierd.

En wie zou dat onderzoek moeten financieren? In een ideale wereld: de overheid. Want de overheid heeft geen commercieel belang bij de uitkomst. De overheid kan objectief onderzoek financieren naar wat echt werkt, wat de oorzaken zijn, en hoe we kunnen voorkomen in plaats van alleen symptomen bestrijden.

Maar dat geb***t niet. Of veel te weinig. Het gevolg is dat onderzoek naar menstruatie in veel gevallen wordt gefinancierd door de farmaceutische industrie. En die heeft, laten we eerlijk zijn, een commercieel belang bij bepaalde uitkomsten. Niet per se slecht, maar ook niet ideaal voor onafhankelijk onderzoek.

Geen Beleid, Geen Richtlijnen, Geen Aandacht

Laten we even kijken naar wat er allemaal niet is op beleidsniveau.

Er zijn geen landelijke richtlijnen voor scholen over hoe om te gaan met menstruerende leerlingen. Elke school verzint het zelf. De ene heeft gratis tampons op de toiletten en een beleid dat meisjes tijdens hun menstruatie niet hoeven te gymmen als ze zich beroerd voelen. De andere heeft... niets.

Er zijn geen arbeidsrechtelijke regelingen rond menstruatie. Een werkgever is niet verplicht om accommodaties te bieden. Geen flexibele werkuren, geen thuiswerkmogelijkheden, geen menstruatieverlof. Het is volledig aan de goodwill van individuele werkgevers. En goodwill is geen beleid.

Er is geen structurele aandacht voor menstruatie in het curriculum van scholen. Ja, er is wat biologie-onderwijs over voortplanting. Maar niet over cyclus, niet over wat normaal is versus afwijkend, niet over hoe je cyclus-bewust kunt leven. Via het Menstruatie Voorlichtingsinstituut proberen we die leemte te vullen, maar we kunnen niet bij alle scholen komen.

Er zijn geen publieke voorzieningen. Geen gratis menstruatieproducten in overheidsgebouwen, bibliotheken, treinstations. Terwijl dit in andere landen wel geb***t. Schotland heeft sinds 2020 gratis menstruatieproducten op openbare plekken. Frankrijk heeft de BTW op menstruatieproducten verlaagd naar 5,5%. Nederland? Doet niks.

Voorbeelden Uit Het Buitenland: Het Kan Wel

Het frustrerende is dat andere landen wel laten zien dat overheidsinterventie mogelijk is en werkt.

Spanje heeft in 2023 menstruatieverlof ingevoerd. Vrouwen met ernstige menstruatieklachten kunnen tot drie dagen per maand betaald verlof krijgen. Dit is niet verplicht gebruiken, maar een optie voor wie het nodig heeft. De wereld is niet vergaan. Bedrijven functioneren nog steeds. En vrouwen voelen zich gehoord.

Nieuw-Zeeland heeft sinds 2021 betaald menstruatieverlof voor alle werknemers. Ook hier: geen apocalyps, gewoon een logische aanpassing van arbeidsomstandigheden aan biologische realiteit.

Japan heeft al sinds 1947 menstruatieverlof, al is het onbetaald en wordt het door stigma weinig gebruikt. Maar het feit dat het bestaat, zegt iets over het erkennen van menstruatie als relevant voor arbeid.

Schotland is koploper in gratis menstruatieproducten. Sinds 2020 zijn tampons en maandverband gratis beschikbaar op scholen, universiteiten en openbare plekken. De kosten? Ongeveer 8,7 miljoen pond per jaar. Voor een land. Dat is geen enorm bedrag voor een maatregel die miljoenen mensen helpt.

Frankrijk, Ierland en Kenia hebben allemaal de BTW op menstruatieproducten afgeschaft of verlaagd, omdat ze erkennen dat menstruatie geen luxe is maar een biologische noodzaak.

En Nederland? Nederland discussieert er nog over. Of eigenlijk, Nederland discussieert er niet eens over, want het staat niet op de agenda.

De Belangenverstrengeling

Een van de redenen waarom de overheid zou moeten investeren in onafhankelijk onderzoek, is om belangenverstrengeling te voorkomen. Zoals ik al noemde in eerdere artikelen: onderzoek naar menstruatie wordt nu grotendeels gefinancierd door de farmaceutische industrie.

Dat leidt tot een aantal problemen. Ten eerste worden studies vaak zo opgezet dat ze de gewenste uitkomst maximaliseren. Niet frauduleus, maar wel strategisch. Ten tweede worden neg*tieve resultaten vaak niet gepubliceerd. Als een medicijn niet werkt zoals gehoopt, verdwijnt dat onderzoek in een la. Ten derde is er weinig interesse in onderzoek dat niet tot een patenteerbaarbaar product leidt. Leefstijlinterventies, voedingsaanpassingen, preventie – dat is allemaal moeilijk te verkopen.

De overheid zou hier tegengewicht moeten bieden. Door zelf onderzoek te financieren zonder commerciële belangen. Door te kijken naar wat écht werkt, ook als dat geen pilletje is. Door langetermijnstudies mogelijk te maken die kijken naar preventie in plaats van alleen behandeling.

Maar dat geb***t onvoldoende. En dus blijven we afhankelijk van een systeem waarin commerciële belangen een te grote rol spelen.

Peter de Vroed: De Frustratie Van Voorlichting Zonder Structuur

Via het Menstruatie Voorlichtingsinstituut geven we voorlichting op scholen. We bereiken duizenden leerlingen per jaar, jongens en meisjes, en we zien het verschil dat het maakt. Maar we zijn een particulier initiatief. We moeten zelf scholen benaderen, we moeten zelf financiering zoeken, en we kunnen maar een fractie van alle scholen in Nederland bereiken.

Dit zou structureel moeten zijn. Dit zou in het curriculum moeten zitten. Elke school, elke leerling, van groep 7 tot de middelbare school. Niet als extraatje, maar als kernonderdeel van gezondheidsonderwijs.

Ik snap dat de overheid niet alles kan regelen. Ik snap dat er budgettaire beperkingen zijn. Maar als de helft van je bevolking maandelijks menstrueert gedurende 40 jaar, dan is het geen randzaak. Dan is het volksgezondheidszorg.

En volksgezondheidszorg is bij uitstek een overheidstaak.

Wat Zou Er Moeten Veranderen?

Laten we concreet worden. Wat zou de overheid kunnen en moeten doen?

Ten eerste: oprichting van een Nationaal Kenniscentrum Vrouwengezondheid. Een organisatie die onderzoek coördineert, richtlijnen ontwikkelt, beleid adviseert. Met een serieus budget, laten we zeggen 50 miljoen euro per jaar. Dat klinkt als veel, maar in het totale zorgstelsel is het een fractie. En het zou enorm verschil maken.

Dit kenniscentrum zou verantwoordelijk zijn voor het ontwikkelen van landelijke richtlijnen. Wat is normale menstruatiepijn en wat is afwijkend? Wanneer moet je naar de huisarts? Wat zijn evidence-based interventies? Hoe ziet goede voorlichting eruit? Nu verzint iedereen het wiel opnieuw. Dat is inefficiënt en leidt tot ongelijkheid in zorg.

Ten tweede: een onafhankelijk onderzoeksfonds specifiek voor vrouwengezondheid. Geld voor studies zonder commercieel belang, focus op leefstijlinterventies en oorzaken van aandoeningen, langetermijnonderzoek over 10 jaar of langer. Dit onderzoek bestaat nu nauwelijks omdat het niet interessant is voor farmaceutische bedrijven. Maar het is wel belangrijk voor vrouwen.

Ten derde: wetgeving en experimenten. Nederland hoeft niet meteen volledig menstruatieverlof in te voeren, hoewel ik persoonlijk denk dat het een goed idee is. Maar begin met experimenteren in de publieke sector. Laat ambtenaren, docenten, zorgmedewerkers in dienst van de overheid de optie hebben van menstruatieverlof. Evalueer na een jaar wat de effecten zijn. Op verzuim, op productiviteit, op welzijn. En besluit dan of het breder uitgerold moet worden.

Daarnaast: verplichte menstruatie-faciliteiten op scholen. Gratis producten, rustplekken, beleid dat leerlingen niet verplicht zijn tot gym als ze zich echt beroerd voelen. Dit kost relatief weinig en maakt voor jonge meisjes een enorm verschil.

Fiscale maatregelen kunnen ook helpen. BTW-vrijstelling op menstruatieproducten, of in ieder geval verlaging. Subsidies voor bedrijven die vooroplopen met menstruatiebeleid. Innovatiefonds voor menstruatie-vriendelijke technologieën.

En dan voorlichting. Nationale campagnes tegen stigma, lesmateriaal voor alle onderwijsniveaus, training voor werkgevers en HR-professionals. Dit hoeft niet eens zo duur te zijn. Maar het moet wel structureel en breed.

Ten slotte: monitoring en data. Landelijke registratie van menstruatie-gerelateerd verzuim en klachten, onderzoek naar economische impact, internationale vergelijking en best practices. Nu weten we eigenlijk niet precies hoeveel menstruatie ons kost als maatschappij (wel een zeer goede schatting na het onderzoek dat we samen met het Radboudumc opgezet hebben). Hoeveel verzuim, hoeveel verminderde productiviteit, hoeveel zorgkosten. Als we die data hadden, zouden we beter geïnformeerde beslissingen kunnen nemen.

De Economische Redenering

Laten we even zakelijk worden. Want de overheid denkt in budgetten en kosten-batenanalyses. Is investeren in menstruatiegezondheid economisch verantwoord?

Ja. Absoluut.

Menstruatie-gerelateerd verzuim kost Nederland jaarlijks honderden miljoenen euro's. Exacte cijfers hebben we niet omdat we het niet meten, maar schattingen lopen op tot 8 miljard als je verminderde productiviteit meetelt. Vrouwen die door pijn heen werken zijn minder productief. Vrouwen die te laat gediagnosticeerd worden met endometriose kosten jaren van zorgkosten.

Investeren in preventie, in goede voorlichting, in vroege diagnostiek, in arbeidsomstandigheden die rekening houden met menstruatie. Dat betaalt zich terug. Niet alleen in welzijn, ook gewoon economisch.

Bedrijven die menstruatieverlof hebben ingevoerd, zien vaak juist een daling in totaal verzuim. Omdat vrouwen die één dag vrij kunnen nemen tijdens hun zwaarste dag, niet drie dagen half-functionerend op kantoor zitten. Het is efficiënter.

Dus zelfs als je het puur economisch bekijkt, zonder te kijken naar welzijn of gelijkwaardigheid, is het logisch om te investeren.

Peter de Vroed: Wat Ik Hoop Te Zien

Ik ben geen politicus. Ik ben onderzoeker en oprichter van het Menstruatie Voorlichtingsinstituut. Ik werk vanuit passie en data, niet vanuit macht. Maar wat ik hoop te zien in de komende jaren is dat de overheid wakker wordt.

Dat er politici zijn, vrouwen én mannen, die dit onderwerp oppakken. Die vragen stellen in de Kamer, die budgetten vrijmaken, die beleid ontwikkelen. Niet omdat het makkelijke stemmenwinst is, want dat is het waarschijnlijk niet. Maar omdat het gewoon nodig is.

Ik hoop dat ambtenaren op ministeries van VWS, Sociale Zaken, en Onderwijs samenwerken om een gecoördineerde aanpak te ontwikkelen. Dat er een task force komt die zich specifiek richt op menstruatie en vrouwengezondheid.

Ik hoop dat Nederland leert van landen die vooroplopen. Dat we niet bang zijn om te experimenteren. Dat we durven te investeren ook al zijn de resultaten niet direct zichtbaar.

En ik hoop dat over 10 jaar, als ik terugkijk op deze artikelen, ik kan zeggen: het is veranderd. De overheid nam haar verantwoordelijkheid. Er is beleid, er is onderzoek, er zijn voorzieningen.

Maar dat geb***t niet vanzelf. Dat geb***t alleen als er druk komt. Van vrouwen die het eisen. Van mannen die het steunen. Van organisaties zoals het Menstruatie Voorlichtingsinstituut die blijven hameren. Van journalisten die erover schrijven. Van iedereen die beseft: dit is belangrijk.

Tot Slot: De Overheid Als Katalysator

De overheid kan niet alles oplossen. Huisartsen, gynaecologen, vrouwen zelf, mannen, werkgevers, iedereen heeft een rol. Maar de overheid kan wel de katalysator zijn. Door onderzoek mogelijk te maken, door beleid te ontwikkelen, door voorzieningen te creëren, door het gesprek te normaliseren.

Nu is de overheid vooral afwezig. Een toeschouwer in plaats van een speler. En dat moet veranderen.

Want zolang de overheid niet beweegt, blijft alles afhankelijk van individuele initiatieven, van goodwill, van toeval. En dat is geen manier om de helft van je bevolking te behandelen.

Morgen deel 8 van deze reeks, waarin we het hebben over Big Pharma. De grote olifant in de kamer. De partij die enorme invloed heeft maar vaak niet altijd de belangen van vrouwen vooropstelt. Het wordt spannend.

Over Peter de Vroed en de Volgende Stap Na 11 jaar pionieren met het Menstruatie Voorlichtingsinstituut stopt Peter de Vroed met actieve betrokkenheid bij het MVI. Niet omdat de missie voltooid is, maar omdat schaalvergroting een andere aanpak vraagt.

De keuze voor schaalvergroting Peter richt zich vanaf nu volledig op Your Health Huddle (YHH). Waarom? Omdat individuele voorlichting zijn grenzen heeft. Via het MVI bereikten we duizenden leerlingen per jaar. Via YHH kunnen we tienduizenden therapeuten en coaches professionaliseren, die op hun b***t honderdduizenden mensen helpen.

Één therapeut helpt 20 mensen per maand. Tien therapeuten helpen 200 mensen. Honderd therapeuten helpen 2.000 mensen. Dit is de rekenkunde van impact.

Your Health Huddle wordt het platform waar vraag en aanbod in gezondheid en persoonlijke ontwikkeling elkaar vinden. Waar kwaliteit zichtbaar wordt. Waar reguliere en complementaire zorg samenwerken in plaats van elkaar bevechten. Waar het gaat om wat werkt, niet om wie gelijk heeft.

Anke’s weg: kennis voor iedereen Anke Verhagen, medeoprichter van het Menstruatie Voorlichtingsinstituut, gaat door met het delen van alle kennis die we in 11 jaar hebben verzameld. Via haar Telegram kanaal ‘Your Rhythm, Your Fortune’ maakt ze deze kennis toegankelijk voor iedereen. En dan bedoelen we ook echt iedereen.

Vanaf 1 cent. Geen vast bedrag. Geen abonnement. Geen drempels. Jij bepaalt wat deze informatie jou waard is. 1 cent, 5 euro, 100 euro, 1.000 euro. Wat je kunt én wilt geven. Waarom? Omdat kennis over je eigen lichaam geen luxe is. Geen privilege voor wie het kan betalen. Kennis is een recht.

De 135.000 vrouwen die deelnamen aan ons onderzoek hebben ons hun verhalen, hun pijn, hun ervaringen toevertrouwd. Die kennis hoort bij iedereen. Niet achter een betaalmuur. Niet alleen voor de happy few.

Dus of je nu student bent met 1 euro te besteden, of ondernemer die de waarde van deze kennis erkent met een groter bedrag, je bent welkom. Aanmelden kan via: [telegram link] of [website]

Twee wegen, één missie Peter bouwt de infrastructuur voor schaalbare, professionele zorg via Your Health Huddle. Anke deelt de kennis rechtstreeks met iedereen die het nodig heeft. Verschillende wegen. Dezelfde richting. Van kritiek naar constructie. Van wijzen naar bouwen. Van praten naar doen.



Wil je op de hoogte blijven?

Your Health Huddle: yourhealthhuddle.com

Anke’s Telegram: Your Rhythm, Your Fortune

Peter op LinkedIn: [linkedin.com/in/peterdevroed]

Adres

Nieuwstraat 55a
Eersel
5521CB

Website

https://www.menstruatieinstituut.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Menstruatie Instituut nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Praktijk

Stuur een bericht naar Menstruatie Instituut:

Delen

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram