Celestien Praktijk voor Acupunctuur

12/05/2026

Acupunctuur is geen mysterie maar werkt echt! Daar is de wetenschap nu ook achter…😊

Acupunctuur: zweverig of pure biologie? 🧐 Wetenschappers hebben eindelijk ontrafeld wat er in je lichaam gebeurt als die naaldjes worden geplaatst. Van immuuncellen die 'pijnstillers' loslaten tot veranderingen op hersenscans. Lees verder hieronder! 👇

14/03/2026

HET WIL WEER STROMEN IN HAAR
Ze werd overvallen door groot verdriet terwijl ze thuis aan het opruimen was. In plaats van het te laten stromen, trok ze zich terug onder haar vertrouwde dekentje op de bank. Het voelde te angstig en te veel om het te doorvoelen en toe te laten. Ze is het ook niet echt gewend. Ze is meer van het type ‘schouders eronder en doorgaan’. Kom op! Of ze schuift er graag een lach voor. Als kind stond ze al bekend als een moppentapper en was daarmee een graag geziene gast. Ze bracht vrolijkheid en levendigheid met zich mee. Maar daaronder in dieper water, leefde verdriet en een gevoel niet gezien te worden. Verdriet en angst waren de emoties die er niet mochten zijn. Niet dat dat zo duidelijk werd gezegd vroeger, maar het was voelbaar voor haar.

“Wat als je nooit meer toegang zou hebben tot verdriet en angst,” vraag ik haar. Ze sluit symbolisch het dekseltje van het potje waar ze deze emoties ingestopt heeft. “Hoe voelt het als het helemaal afgesloten is en je er niet meer bij kunt?” “Het grijpt me naar de keel, geeft ze aan. Ik krijg het helemaal benauwd.” “Wat is er nodig om die emoties weer vrij te laten, zodat ze vrij kunnen stromen?”

Verder lezen via de link...

(*De oefening die ik beschrijf kreeg ik aangereikt in een workshop van José Al 🙏)

Ze werd overvallen door groot verdriet terwijl ze thuis aan het opruimen was. In plaats van het te laten stromen, trok ze zich terug onder haar vertrouwde dekentje op de bank. Het voelde te angstig en…

07/03/2026

DE REIS VAN EEN GEVALLEN NARCIS
Wandelend ga ik door het bos met een rugzak op de rug voor de boodschappen. Onderweg stel ik mij voor hoe het is om geen verleden en toekomst te hebben. Helemaal hier en nu, zonder toen of straks, zonder verhaal. Ik sla verrast het kabouterpad in. Ik passeer een hoge totempaal vol kaboutertjes, prachtige schilderijtjes en kabouterhuisjes tegen boomstronken aan. Fluitende vogeltjes vergezellen mij, schoenen die de grond raken, takken met nieuwe groene knopjes en zonnestralen hier en daar op het gezicht. Ik steek ergens de weg over en ben even later opeens het spoor bijster. Maar als ik geen doel heb, kan ik ook niet verdwalen. Toch pak ik maar even de digitale wegwijzer erbij.

Als ik het centrum nader, zie ik haar liggen. Midden op het fietspad met ingekorte steel: een gele narcis. Ik kan niet anders dan haar oppakken. Ik moet er niet aan denken dat ze vertrapt wordt of een fiets haar platwalst. Ze kan er nog niet lang liggen, ze ziet er nog zo fris en fleurig uit. Waar zal ze vandaan komen, wie heeft haar laten vallen?

Met het bloemetje in mijn hand vervolg ik mijn weg. In de bibliotheek haal ik mijn gereserveerde boeken op. Maar de boel blokkeert als ik mijn kaart tegen het apparaat hou. Oeps, vergeten mijn abonnement te betalen dus ik begeef mij naar de balie. Ik wacht geduldig tot een aardige man weer terugkeert naar zijn plek. Ik leg de narcis neer om mijn portemonnee te pakken. “Een mooi bloemetje”, zegt hij, als zijn blik erop valt. Ik vertel hem dat ik haar onderweg gevonden heb. En dat ik benieuwd ben welk verhaal erbij hoort, wie de narcis heeft vastgehouden en uit welke hand die gevallen is...

Hij zegt: “Heet dat niet Sonder?” “Ik heb geen idee, zeg ik, wat betekent dat?” Hij zoekt het op, op zijn computer. Sonder is een woord bedacht door John Koenig: ‘Het besef dat elke willekeurige voorbijganger een leven leidt dat net zo levendig en complex is als dat van jezelf.’ Het benadrukt dat je als het ware een achtergrond rol speelt in duizenden verhalen van andere mensen. Het bevordert empathie en compassie en maakt ons bewust van de onderlinge verbondenheid.
Wauw, mooi! Ja, alles met elkaar verbonden.. Ik doe mijn boeken in de tas en zeg hem nog: “Wie weet geef ik dit bloemetje nog wel aan iemand door onderweg.”

Lees verder via de link..

Wandelend ga ik door het bos met een rugzak op de rug voor de boodschappen. Onderweg stel ik mij voor hoe het is om geen verleden en toekomst te hebben. Helemaal hier en nu, zonder toen of straks…

26/02/2026

IK MAG ONTOEREIKEND ZIJN
Er gaat een zucht van verlichting door mijn systeem
Een besef wat opeens, opnieuw binnenvalt
Perfect zijn, het blijkt een onmogelijke opgave

“Ik ben goed genoeg, ik ben niet goed genoeg”
het kan zich eindeloos afwisselen en herhalen.
Alsof ik blaadjes uit een madeliefje trek,
“hij houdt van mij, hij houdt niet van mij…”
en het laatste blaadje de zogenaamde waarheid spreekt

Om vervolgens toch maar een nieuw bloemetje te plukken

Terwijl de hele natuur als vanzelfsprekend het madeliefje omhult,
zo ook de tegenstellingen en twijfels in mij,
valt er niets af te keuren of goed te keuren
Als een uiting van leven
toont het zich in de wereld van alledag

Ik mag ontoe-reik-end zijn,
hoe rijk is dat.
Morgen neem ik wellicht een andere afslag!
Een vermakelijk tafereel wat ik aanschouw,
liggend in het gras
terwijl ik voorbij drijvende wolken gade sla

De stroom van leven is en kan niet anders zijn
En toch kan vanuit mijn binnenwereld
zich een andere buitenwereld tonen
als ik mijn aandacht verschuif
in ruimtelijke draagkracht
en vrede mij zomaar doorzeeft

Ergens weet ik dat ik als een hondje
achter mijn eigen staart aan kan lopen,
als een huisslak op zoek ben naar thuis
of als een zwerver rondloop met goudstukken,
in een vergeten broekzak

Tussen de regels door
wacht ruimte geduldig met open armen
Soms zie ik glinsterende lichtstralen oplichten,
hoor ik haar kalmerende fluistering
als een spiegelgladde, zachtjes ruisende zee

En dan sta ik plotseling ontnuchterd weer op de kade,
volkomen opgegaan in een gedachten golf
In deze wereld, door een gekleurde bril bekeken,
zal ik nimmer werkelijk vredig zijn
tot ik met ware ogen zie

Een frisse wind als een grote schoonmaak,
blaast ‘welles en nietes’ patronen uit mijn raam
Steeds vaker valt er licht binnen in flarden
en wordt iets van het mysterie onthult
Tussen woorden en gedachten
spreidt het onzegbare zich uit

In stilte betreed ik tot dusver onbekende grond
in mijn diepste binnenwereld,
waaruit za**jes van patronen en verlangens
schoorvoetend loslaten
terwijl ik achterover leun en mij niet bemoei
met het ge-woei

kan ik zien welk za**je nog wortel schiet…

Marion, 26 februari 2026

www.celestien.nl

23/12/2025

Lieve mensen,

De praktijk is gesloten van 24 december t/m 4 januari 2026.

Ik wil je graag bedanken voor het vertrouwen, je openheid en aanwezigheid in mijn praktijk het afgelopen jaar.

Het was fijn om je te ontmoeten en te aanschouwen wat er allemaal mocht ontstaan en transformeren.
Ik wens je alle rust, ontspanning en zachtheid die je nodig hebt in deze periode, waar je lichaam en geest misschien om vragen. De ruimte om, in de eerste plaats, jezelf te ont-moeten om vanuit die plek verbinding te maken met de mensen, de natuur en de wereld om je heen.

FIJNE KERSTDAGEN EN EEN GELUKKIG, GEZOND EN LIEFDEVOL 2026!

Lieve groet, Marion

22/12/2025

“WAT EEN MOOI KERST CADEAU!”
We hebben een gesprekje vooraf aan de behandeling. Dan vertelt ze plots nog over haar schoondochter, voordat ze op de behandeltafel gaat liggen. Het is niet voor niets dat ze er over begint, de tijd is blijkbaar rijp om het aan te kijken. Ze zegt dat ze niet echt contact met haar schoondochter kan krijgen, ze voelt zich genegeerd. Ze wil er zo graag voor haar zijn, maar het wordt niet ontvangen. Ze voelt zich verdrietig en buitengesloten. Waar ze het voorheen op zou kroppen, heeft ze het nu gedeeld met haar man, dat ze hier verdrietig van wordt, dat het haar pijn doen. Ze doet zo hard haar best en het lijkt niets uit te maken.

Knoop in haar buik
Ze neemt ondertussen plaats op de behandeltafel en ik zet naaldjes voor klachten die ze nog ervaart en ook voor ontspanning en balans. Het geeft veel spanning in haar zonnevlecht gebied en haar spieren trekken samen als ze haar verhaal vertelt. Ze krijgt meteen een knoop in haar buik. Het maakt veel emotie los.

“Wanneer heb je dit gevoel voor het eerst gehad?” Vraag ik. “Herken je dit?”

Verder lezen via de link….

We hebben een gesprekje vooraf aan de behandeling. Dan vertelt ze plots nog over haar schoondochter, voordat ze op de behandeltafel gaat liggen. Het is niet voor niets dat ze er over begint…

10/12/2025

HET VRIJE KIND IN MIJ
Het grote en imposante, zwarte paard staat er al bij binnenkomst, bewegend en briesend. Het is duidelijk dat de mannelijke energie zich laat zien en aan bod zal komen.

Bij terugkomst in de stal voor de opstelling, lijken de kaarten weer opnieuw geschud. Het witte paard, dat symbool staat voor bescherming en patronen, staat bij de lege ruimte van het mannelijke paard. Om de leegte niet te hoeven voelen, meten we ons allerlei aanpassingen en beschermingsmechanismen aan, om pijn en risico’s zoveel mogelijk te kunnen vermijden

Achter in het veld staan het zwarte paard en het bruine paard. Ze vormen samen ‘het systeem’, mijn mannelijke en vrouwelijke voorouder lijnen. Het bruine, vrouwelijke paard staat steeds achter het zwarte paard opgesteld. Ze beweegt zich niet. Pas als het zwarte paard beweegt, komt ook zij iets in beweging. Ze laat reactief gedrag zien, ze volgt, zonder eigen initiatief.

Een paar meter daar vandaan staat een kleiner bruin paard midden in het veld, met haar hoofd naar het systeem gericht. Het is mijn innerlijk kind, het vrije kind. Op een gegeven moment maakt ze op afstand contact, draait zich in mijn richting, maar staat als aan de grond genageld. Ze doet geen stap, ze kan het systeem niet verlaten. Alles staat vast.

Verder lezen via de link…

Het grote en imposante, zwarte paard staat er al bij binnenkomst, bewegend en briesend. Het is duidelijk dat de mannelijke energie zich laat zien en aan bod zal komen. Bij terugkomst in de stal voor…

08/11/2025

05/11/2025

05/11/2025

05/11/2025