Celestien Praktijk voor Acupunctuur

07/03/2026

DE REIS VAN EEN GEVALLEN NARCIS
Wandelend ga ik door het bos met een rugzak op de rug voor de boodschappen. Onderweg stel ik mij voor hoe het is om geen verleden en toekomst te hebben. Helemaal hier en nu, zonder toen of straks, zonder verhaal. Ik sla verrast het kabouterpad in. Ik passeer een hoge totempaal vol kaboutertjes, prachtige schilderijtjes en kabouterhuisjes tegen boomstronken aan. Fluitende vogeltjes vergezellen mij, schoenen die de grond raken, takken met nieuwe groene knopjes en zonnestralen hier en daar op het gezicht. Ik steek ergens de weg over en ben even later opeens het spoor bijster. Maar als ik geen doel heb, kan ik ook niet verdwalen. Toch pak ik maar even de digitale wegwijzer erbij.

Als ik het centrum nader, zie ik haar liggen. Midden op het fietspad met ingekorte steel: een gele narcis. Ik kan niet anders dan haar oppakken. Ik moet er niet aan denken dat ze vertrapt wordt of een fiets haar platwalst. Ze kan er nog niet lang liggen, ze ziet er nog zo fris en fleurig uit. Waar zal ze vandaan komen, wie heeft haar laten vallen?

Met het bloemetje in mijn hand vervolg ik mijn weg. In de bibliotheek haal ik mijn gereserveerde boeken op. Maar de boel blokkeert als ik mijn kaart tegen het apparaat hou. Oeps, vergeten mijn abonnement te betalen dus ik begeef mij naar de balie. Ik wacht geduldig tot een aardige man weer terugkeert naar zijn plek. Ik leg de narcis neer om mijn portemonnee te pakken. “Een mooi bloemetje”, zegt hij, als zijn blik erop valt. Ik vertel hem dat ik haar onderweg gevonden heb. En dat ik benieuwd ben welk verhaal erbij hoort, wie de narcis heeft vastgehouden en uit welke hand die gevallen is...

Hij zegt: “Heet dat niet Sonder?” “Ik heb geen idee, zeg ik, wat betekent dat?” Hij zoekt het op, op zijn computer. Sonder is een woord bedacht door John Koenig: ‘Het besef dat elke willekeurige voorbijganger een leven leidt dat net zo levendig en complex is als dat van jezelf.’ Het benadrukt dat je als het ware een achtergrond rol speelt in duizenden verhalen van andere mensen. Het bevordert empathie en compassie en maakt ons bewust van de onderlinge verbondenheid.
Wauw, mooi! Ja, alles met elkaar verbonden.. Ik doe mijn boeken in de tas en zeg hem nog: “Wie weet geef ik dit bloemetje nog wel aan iemand door onderweg.”

Lees verder via de link..

Wandelend ga ik door het bos met een rugzak op de rug voor de boodschappen. Onderweg stel ik mij voor hoe het is om geen verleden en toekomst te hebben. Helemaal hier en nu, zonder toen of straks…

26/02/2026

IK MAG ONTOEREIKEND ZIJN
Er gaat een zucht van verlichting door mijn systeem
Een besef wat opeens, opnieuw binnenvalt
Perfect zijn, het blijkt een onmogelijke opgave

“Ik ben goed genoeg, ik ben niet goed genoeg”
het kan zich eindeloos afwisselen en herhalen.
Alsof ik blaadjes uit een madeliefje trek,
“hij houdt van mij, hij houdt niet van mij…”
en het laatste blaadje de zogenaamde waarheid spreekt

Om vervolgens toch maar een nieuw bloemetje te plukken

Terwijl de hele natuur als vanzelfsprekend het madeliefje omhult,
zo ook de tegenstellingen en twijfels in mij,
valt er niets af te keuren of goed te keuren
Als een uiting van leven
toont het zich in de wereld van alledag

Ik mag ontoe-reik-end zijn,
hoe rijk is dat.
Morgen neem ik wellicht een andere afslag!
Een vermakelijk tafereel wat ik aanschouw,
liggend in het gras
terwijl ik voorbij drijvende wolken gade sla

De stroom van leven is en kan niet anders zijn
En toch kan vanuit mijn binnenwereld
zich een andere buitenwereld tonen
als ik mijn aandacht verschuif
in ruimtelijke draagkracht
en vrede mij zomaar doorzeeft

Ergens weet ik dat ik als een hondje
achter mijn eigen staart aan kan lopen,
als een huisslak op zoek ben naar thuis
of als een zwerver rondloop met goudstukken,
in een vergeten broekzak

Tussen de regels door
wacht ruimte geduldig met open armen
Soms zie ik glinsterende lichtstralen oplichten,
hoor ik haar kalmerende fluistering
als een spiegelgladde, zachtjes ruisende zee

En dan sta ik plotseling ontnuchterd weer op de kade,
volkomen opgegaan in een gedachten golf
In deze wereld, door een gekleurde bril bekeken,
zal ik nimmer werkelijk vredig zijn
tot ik met ware ogen zie

Een frisse wind als een grote schoonmaak,
blaast ‘welles en nietes’ patronen uit mijn raam
Steeds vaker valt er licht binnen in flarden
en wordt iets van het mysterie onthult
Tussen woorden en gedachten
spreidt het onzegbare zich uit

In stilte betreed ik tot dusver onbekende grond
in mijn diepste binnenwereld,
waaruit za**jes van patronen en verlangens
schoorvoetend loslaten
terwijl ik achterover leun en mij niet bemoei
met het ge-woei

kan ik zien welk za**je nog wortel schiet…

Marion, 26 februari 2026

www.celestien.nl

23/12/2025

Lieve mensen,

De praktijk is gesloten van 24 december t/m 4 januari 2026.

Ik wil je graag bedanken voor het vertrouwen, je openheid en aanwezigheid in mijn praktijk het afgelopen jaar.

Het was fijn om je te ontmoeten en te aanschouwen wat er allemaal mocht ontstaan en transformeren.
Ik wens je alle rust, ontspanning en zachtheid die je nodig hebt in deze periode, waar je lichaam en geest misschien om vragen. De ruimte om, in de eerste plaats, jezelf te ont-moeten om vanuit die plek verbinding te maken met de mensen, de natuur en de wereld om je heen.

FIJNE KERSTDAGEN EN EEN GELUKKIG, GEZOND EN LIEFDEVOL 2026!

Lieve groet, Marion

22/12/2025

“WAT EEN MOOI KERST CADEAU!”
We hebben een gesprekje vooraf aan de behandeling. Dan vertelt ze plots nog over haar schoondochter, voordat ze op de behandeltafel gaat liggen. Het is niet voor niets dat ze er over begint, de tijd is blijkbaar rijp om het aan te kijken. Ze zegt dat ze niet echt contact met haar schoondochter kan krijgen, ze voelt zich genegeerd. Ze wil er zo graag voor haar zijn, maar het wordt niet ontvangen. Ze voelt zich verdrietig en buitengesloten. Waar ze het voorheen op zou kroppen, heeft ze het nu gedeeld met haar man, dat ze hier verdrietig van wordt, dat het haar pijn doen. Ze doet zo hard haar best en het lijkt niets uit te maken.

Knoop in haar buik
Ze neemt ondertussen plaats op de behandeltafel en ik zet naaldjes voor klachten die ze nog ervaart en ook voor ontspanning en balans. Het geeft veel spanning in haar zonnevlecht gebied en haar spieren trekken samen als ze haar verhaal vertelt. Ze krijgt meteen een knoop in haar buik. Het maakt veel emotie los.

“Wanneer heb je dit gevoel voor het eerst gehad?” Vraag ik. “Herken je dit?”

Verder lezen via de link….

We hebben een gesprekje vooraf aan de behandeling. Dan vertelt ze plots nog over haar schoondochter, voordat ze op de behandeltafel gaat liggen. Het is niet voor niets dat ze er over begint…

10/12/2025

HET VRIJE KIND IN MIJ
Het grote en imposante, zwarte paard staat er al bij binnenkomst, bewegend en briesend. Het is duidelijk dat de mannelijke energie zich laat zien en aan bod zal komen.

Bij terugkomst in de stal voor de opstelling, lijken de kaarten weer opnieuw geschud. Het witte paard, dat symbool staat voor bescherming en patronen, staat bij de lege ruimte van het mannelijke paard. Om de leegte niet te hoeven voelen, meten we ons allerlei aanpassingen en beschermingsmechanismen aan, om pijn en risico’s zoveel mogelijk te kunnen vermijden

Achter in het veld staan het zwarte paard en het bruine paard. Ze vormen samen ‘het systeem’, mijn mannelijke en vrouwelijke voorouder lijnen. Het bruine, vrouwelijke paard staat steeds achter het zwarte paard opgesteld. Ze beweegt zich niet. Pas als het zwarte paard beweegt, komt ook zij iets in beweging. Ze laat reactief gedrag zien, ze volgt, zonder eigen initiatief.

Een paar meter daar vandaan staat een kleiner bruin paard midden in het veld, met haar hoofd naar het systeem gericht. Het is mijn innerlijk kind, het vrije kind. Op een gegeven moment maakt ze op afstand contact, draait zich in mijn richting, maar staat als aan de grond genageld. Ze doet geen stap, ze kan het systeem niet verlaten. Alles staat vast.

Verder lezen via de link…

Het grote en imposante, zwarte paard staat er al bij binnenkomst, bewegend en briesend. Het is duidelijk dat de mannelijke energie zich laat zien en aan bod zal komen. Bij terugkomst in de stal voor…

08/11/2025

05/11/2025

05/11/2025

05/11/2025

03/11/2025

Dankbaar voor dit mooie bericht en hoe fijn om met mensen de diepte in te gaan, de openheid te ervaren en te merken dat ze zicht krijgen op hun eigenheid en kracht.

"Mijn sessies bij Marion hebben me veel meer gebracht dan ik had gedacht! Ik kwam in eerste instantie alleen voor acupunctuur vanwege spanningen in mijn lichaam, maar ze hielp me ook met coaching waardoor ik erachter kwam waar de spanning vandaan kwam. Het heeft me echt geholpen minder spanning te hebben, ik ben heel dankbaar voor haar geduld en doortastendheid en alle inzichten die ze me gegeven heeft.
Carolien"

29/10/2025

07/10/2025

DE VLIER EN TRANSFORMATIE
De gewone Vlier (Sambucus Nigra) is een struik die in Nederland groeit en heel oud kan worden. Zij helpt ons om bewust te worden van zaken die nog in het onderbewuste liggen en die ons leven beïnvloeden. Dat kunnen oude overtuigingen zijn of ervaringen die ons nog dwars zitten. Er ontstaat vaak ziekte en koorts in ons lichaam als een mogelijkheid om te verwerken en op te ruimen wat ons niet meer past. Dan is er ruimte om daar bij stil te staan. Vlier kan je ondersteunen bij een overgangsfase in je leven die transformatie vraagt. Het afsluiten van een hoofdstuk en het stimuleren van een nieuw begin.

Twee kanten in jezelf
Het helpt je helderheid te brengen in de twee kanten in jezelf: licht en donker, gevoel en ratio. Aan de buitenkant kun je kalmte en vriendelijkheid laten zien, terwijl er van binnen allerlei frustraties leven. Prachtige bloesems en heerlijke bessen draagt ze, maar je kunt je ook aan haar snijden in een onbewaakt moment. Ze kan een ‘pittig type’ zijn. Deze struik vraagt om een afgestemde, respectvolle benadering. Ze kan ook wat verscholen liggen, moeilijk te vinden zijn. Zo kun je er veelvuldig langslopen zonder haar op te merken en dan opeens is ze daar.
Deze plant brengt verdieping, verbinding en maakt ware wijsheid in je wakker.

Lees verder via de link...

De gewone Vlier (Sambucus Nigra) is een struik die in Nederland groeit en heel oud kan worden. Zij helpt ons om bewust te worden van zaken die nog in het onderbewuste liggen en die ons leven…