Vol ZelfvertROUWen

09/07/2024

Zondag examen gedaan. En ja hoor: geslaagd voor Hypnotherapeut. Ik voel me blij, opgelucht en trots. 👌 Wat een intensief jaar was dit en wat heb ik veel geleerd 😮 en wat ben ik persoonlijk gegroeid. 💪 Mijn dank gaat uit naar .nl en

02/05/2024

Het uiten van je gevoelens kun je op verschillende manieren doen.

Het is fijn als je in het rijke bezit bent van mensen, die om je geven en om je heen staan, die ervoor je zijn en waar je tegenaan kunt praten en die jou het gevoel geven dat je er niet alleen voor staat. Schaam je niet voor je gevoelens en onderdruk ze niet. Verwacht geen begrip. Een luisterend oor is al geweldig.

Een bijkomend voordeel hierbij is dat het makkelijker voor je omgeving is als jij je gewoon uit en met ze deelt wat er bij jou allemaal speelt en wat jij nodig hebt. Zij weten vaak ook niet wat ze ermee aan moeten en zijn ook bang om hun emoties te tonen of verkeerd te reageren.

30/04/2024

Het is heel belangrijk dat je je bewust wordt van je emoties, die voortkomen uit je verlies, dat je ze accepteert en dat ze er mogen zijn en dat je ze vooral niet onderdrukt. Laat ze maar gaan, laat het maar los.

Alle gevoelens mogen er zijn, hoe gek of onbegrijpelijk ze ook voor je zijn. Veroordeel ze niet, maar geef ze de ruimte.

Geef jezelf toestemming om je emoties te uiten als ze boven komen. Dat is al een goed begin.

28/04/2024

Trots op mijn logo. 🩷

De cirkel staat voor de levenscirkel, voor het leven in zijn totaliteit. Van geboorte, hechten, afscheid nemen, rouwen en betekenisgeving.

De vlinder staat symbool voor verandering, kracht, ziel en het hiernamaals.

Voor mij persoonlijk staat de vlinder voor de vrijheid, die ik mocht ervaren nadat ik "overleven" veranderde in "leven ". Hierin ligt dan ook mijn missie opgesloten.

27/04/2024

Geniet van Koningsdag!

16/04/2024

"De wereld stond stil
Maar draaide doodgewoon door
Terwijl niets meer was zoals daarvoor"

De dagen na zijn overlijden waren heel apart
Mijn wereld stond stil
Maar het leven buiten ging gewoon door
De zon kwam op en ging weer onder
De herfst deed zijn intrede
Net alsof er niets gebeurd was
Ik stond erbij en keer erna

14/04/2024

Hypnotiseur op de Goede Doelendag van

14/04/2024

Zo blij en dankbaar dat ik een van de therapeuten mocht zijn ❤️ Het was echt een topervaring 🥳

13/04/2024

11/04/2024

De hemel huilt.

De hemel huilt
Het blijft maar stromen
Onverdraaglijk groot verdriet

De hemel huilt
Vervlogen dromen
Het was nog lang jouw tijd nog niet 🖤

Steve was nog maar 3 weken trotse vader van een prachtige zoon 😭

P.s. Gedichtje is geschreven door Anne-Marije Maris.

09/04/2024

Rouw is rauw.

Echt heel rauw!

Je kunt het een klein beetje vergelijken met het ontsmetten van een schaafwond. Je moet dan ook stevig op je tanden bijten om de intense pijn te verduren. Maar je weet dan dat deze pijn hevig is maar snel weer weg trekt.

Maar als je totaal onverwachts de verpletterende boodschap krijgt dat je man is verongelukt, zoals in mijn situatie, heb je het niet over 1 schaafwond, maar lijkt het net of je hele lichaam open ligt.

In eerste instantie is er sprake van ongeloof. Mijn geest kon het gewoon nog niet bevatten en beschermde mij. Het vreselijke nieuws drong niet helemaal tot me door.
Ik geloofde het wel, maar begreep het nog niet. Hoe kon dat nou? 's Morgens had hij nog vrolijk afscheid van ons genomen om parachute te gaan springen. Daar had hij heel veel zin in, nadat hij ons 2 weken verzorgd had en ik gunde hem dat van harte. Maar ik had er geen seconde aan getwijfeld dat hij weer thuis zou komen.
Het voelde als een soort verdoving, maar mijn vader en mijn broer zaten met rood behuilde ogen. En de politieman in burger was ook aanwezig. Het moest dus wel waar zijn, maar ik kon het niet bevatten. Maar heel langzamerhand, omdat hij maar niet thuis kwam, begon ik te beseffen dat het wel eens waar kon zijn. En toen ik hem de volgende dag zag liggen in zijn kist, zakte ik letterlijk door mijn benen. Ik stamelde alleen maar: ja, dit is hem. De realiteit begon langzamer maar zeker tot me door te dringen. Ik kon zijn dood niet meer ontkennen. Er was geen ontkomen meer aan. Het drong door tot in het diepst van mijn hart en mijn lichaam.
Steve was niet meer. Ik stond er vanaf nu af aan alleen voor met een zoontje van 3 weken oud.

Ik was van mijn roze wolk gevallen en die val had een krater in de aarde geslagen.
Alles was rauw en ik voelde alleen maar pijn. Mijn hart en lichaam lagen als het ware open. Alles deed zeer en kwam heftig binnen.

En dan begint het rouwen pas.