Christina van der Ziel

Christina van der Ziel Emotie Eten | Energetische Hypnose | Reiki Master & Trainer | Holistisch Therapeut
Emotie-eten & eetdrang. Rust rondom eten, zonder dieët.

Hypnotherapie • Cursus Lichter Leven emotie - eten. Je bent welkom ↓
https://linktr.ee/Christinavdziel

Wat was het weer een fijne Reiki-cirkel gisteren ✨Ik heb genoten van vijf prachtige mensen, mooie gesprekken, rust, verb...
24/05/2026

Wat was het weer een fijne Reiki-cirkel gisteren ✨

Ik heb genoten van vijf prachtige mensen, mooie gesprekken, rust, verbinding en het samen mogen delen van energie. Het was ook echt genieten dat we zowel heerlijk in de tuin konden zitten als lekker binnen konden samenkomen. Voor ieder wat wils 🌿☀️

Dit soort momenten herinneren me er altijd weer aan hoe bijzonder het is om even uit het hoofd te stappen en echt te landen in jezelf.

De volgende Reiki-cirkel is op zaterdag 4 juli.

Voel je dat je graag eens Reiki zou willen ervaren? Of lijkt het je fijn om samen energie uit te wisselen in een warme en ontspannen setting? Je bent van harte welkom 💜

Stuur me gerust een persoonlijk berichtje als je voelt dat dit bij je past.

Emotie-eten ontstaat vaak niet zomaar.De koppeling tussen eten en gevoelens wordt bij veel mensen al vroeg gelegd.Je val...
15/05/2026

Emotie-eten ontstaat vaak niet zomaar.

De koppeling tussen eten en gevoelens wordt bij veel mensen al vroeg gelegd.

Je valt als kind en hebt pijn.
“Kom maar, hier heb je een snoepje.”

Je bent verdrietig.
“Niet huilen, straks nemen we iets lekkers.”

Je hebt iets goed gedaan.
“Dat heb je verdiend, kies maar iets lekkers uit.”

Zo leren veel kinderen al jong
dat eten iets kan verzachten.

Bij pijn.
Bij verdriet.
Bij spanning.
Of als beloning.

Dat is meestal liefdevol bedoeld.
Een manier van ouders om te troosten, te helpen of nabij te zijn.

Maar je lichaam kan daar wel iets van onthouden:
Eten helpt om met gevoel om te gaan.
En dat patroon in je relatie met eten
kan later blijven bestaan.

Niet omdat je geen discipline hebt.
Maar omdat je lichaam ooit heeft geleerd
zich op deze manier te reguleren.

Herstellen begint daarom niet bij strenger zijn.
Maar bij zachter leren kijken:
Wat voel ik eigenlijk?
En wat heb ik nu echt nodig?

Soms is dat rust.
Soms een arm om je heen.
Soms even ademen.
En soms is het gewoon eten.

Bewustwording is vaak de eerste stap
naar een andere relatie met eten.

13/05/2026

Vorige week at ik samen een appeltaartje
met een man die is gestart met een traject.

Niet omdat het “mocht”.
Maar juist omdat dit onderdeel is van het proces.

Ik geloof er namelijk niet in
dat je jezelf dingen moet verbieden.

Sterker nog…
Ken je dat van de roze olifant?
Op het moment dat ik zeg:
“Denk niet aan een roze olifant…”
is dat precies waar je aan denkt.

En zo werkt het ook met eten.
Hoe vaker je tegen jezelf zegt
dit mag ik niet
dat moet ik laten
…hoe groter de lading wordt.
En hoe sterker de drang.

Je kunt het misschien even volhouden.
Maar op het moment dat er stress komt
of onrust…
neemt die ‘roze olifant’ het over.

Voor mij gaat het daarom niet over wat je eet.
Maar over hoe je eet.

Kun je aanwezig zijn?
Kun je proeven?
Kun je voelen wanneer het genoeg is?
Dáár ontstaat rust.

Niet door strenger te worden.
Maar door de lading eraf te halen.
En ja… soms hoort daar gewoon
een appeltaartje bij.

Als eten bij jou soms voelt als troost, rust, controle of verdoving…
dan is er waarschijnlijk meer aan de hand dan alleen ‘discipline’.

Herken je jezelf hierin?
Mijn gratis e-book ‘Wanneer je lichaam spreekt’ helpt je begrijpen waarom eten soms over veel meer gaat dan honger.

Je vindt ’m via de link 🤍
https://www.christinavanderziel.nl/E-book/

De afgelopen tijd was ik wat minder zichtbaar online.En ergens voelde dat ook heel kloppend.Soms zijn er periodes waarin...
11/05/2026

De afgelopen tijd was ik wat minder zichtbaar online.
En ergens voelde dat ook heel kloppend.
Soms zijn er periodes waarin er vanbinnen zoveel gebeurt, dat er eerst ruimte nodig is om zelf te voelen, te verwerken en opnieuw af te stemmen.

Niet alles hoeft meteen gedeeld te worden terwijl je er middenin zit.
De afgelopen tijd stond voor mij in het teken van verandering.

Van afscheid nemen van oude stukken.
Van opnieuw voelen: wat is eigenlijk mijn waarheid?
Wat voelt echt als míjn stem?
Waar pas ik me aan?
Waar maak ik mezelf kleiner?
En waar mag ik mezelf juist meer uitspreken?

Ik merk steeds meer hoe diep zulke processen gaan.
Want jezelf terugvinden klinkt vaak mooi en krachtig, maar in werkelijkheid vraagt het ook iets van je.

Alert blijven op jezelf.
Voelen wanneer iets niet klopt.
Ruimte durven nemen.
En soms ook accepteren dat je even wat stiller bent, omdat er vanbinnen iets nieuws aan het ontstaan is.

Wat ik bijzonder vind, is dat dit precies raakt aan waar ik anderen ook in begeleid.

Of het nu gaat over emotie-eten, onzekerheid, jezelf wegcijferen of vastlopen in patronen… het gaat zelden alleen over gedrag aan de buitenkant.

Vaak gaat het over jezelf durven voelen.
Je waarheid herkennen.
Je grenzen serieus nemen.
En weer leren vertrouwen op wat jij diep vanbinnen eigenlijk allang weet.

Dat je leert luisteren naar je lichaam, je gevoel en je eigen innerlijke waarheid.

Ook als die spannend is.
Ook als dat niet altijd begrepen wordt.
Of wanneer je merkt hoe sterk oude patronen, oude rollen of oude dynamieken je soms toch weer terug proberen te trekken naar wie je ooit dacht te moeten zijn.

Ik denk dat ik de afgelopen tijd opnieuw heb gevoeld hoe belangrijk dat is.
Dat autonomie niet betekent dat je alles alleen moet doen.
Maar wel dat je jezelf steeds opnieuw ontmoet.
En misschien is dat ook waarom ik even minder zichtbaar was.

Omdat sommige processen eerst geleefd mogen worden, voordat ze gedeeld kunnen worden.
Maar ik voel ook dat er langzaam weer meer ruimte ontstaat.

Meer rust. Meer helderheid. Meer verbinding met mezelf.

En vanuit die plek voelt het ook fijn om hier weer te verschijnen.

Liefs,
Christina

Soms zit je zo vast in een patroondat je bijna vergeet hoe het ook kan voelen.Sophie was veel bezig met eten.De drang om...
20/04/2026

Soms zit je zo vast in een patroon
dat je bijna vergeet hoe het ook kan voelen.
Sophie was veel bezig met eten.
De drang om te snoepen was er vaak
en diëten voelde als de enige manier om grip te houden.
Maar dat veranderde niet door harder haar best te doen.

Tijdens het traject is er iets wezenlijks verschoven.
We zijn eerst gaan kijken naar wat er onder haar eetgedrag lag.

Naar de patronen die haar aanstuurden.
Naar wat haar systeem had aangeleerd.

En juist daar begon de verandering,
door de combinatie van coaching en het werken met het onderbewuste.
En wat er daarna ontstond…

“Ik merk dat ik veel meer rust ervaar.
Ik ben minder bezig met eten
en de drang om te snoepen is bijna weg.
Wat voor mij het grootste verschil is…
ik voel geen enkele behoefte meer om te diëten.
Ik eet gewoon drie maaltijden per dag, zonder regels.

En dat geeft zoveel ruimte.”
En ondertussen…
de eerste kilo’s zijn er al af.
Zonder strijd. Zonder moeten.

En misschien nog wel het belangrijkste:
ze voelde zich veilig.

“Ik voelde me op mijn gemak en er was een fijne klik.”

Dat is waar het begint. 💛

Voel je dat dit ergens resoneert bij jou?
Je mag me altijd een berichtje sturen
of een kennismakingsgesprek inplannen.

Je hoeft het niet alleen te doen.

Emotie-eten begint vaak klein… en wordt langzaam een patroon.Misschien begon het ooit heel onschuldig.Iets lekkers nemen...
17/04/2026

Emotie-eten begint vaak klein… en wordt langzaam een patroon.

Misschien begon het ooit heel onschuldig.
Iets lekkers nemen na een lange dag.
Eten om even tot rust te komen.
Of om een gevoel niet helemaal te hoeven voelen.

Maar zonder dat je het doorhebt,
kan zo’n moment zich herhalen.
Steeds een beetje vaker.
Steeds een beetje automatischer.
Tot het geen keuze meer voelt…
maar iets waar je als het ware naartoe getrokken wordt.

Wat eerst een manier was om met spanning, emoties of overprikkeling om te gaan,
kan zich langzaam uitbreiden tot een patroon van emotie-eten dat voelt alsof je de controle verliest.

Niet omdat je geen wilskracht hebt.
Maar omdat je systeem iets heeft aangeleerd
wat diep in je onderbewuste is opgeslagen.

En juist daarom is emotie-eten vaak niet met je hoofd alleen te doorbreken.
In mijn trajecten kijken we daarom eerst naar de lagen daaronder.

De spanning.
De emoties.
De ervaringen die ooit de basis hebben gelegd.

Zodat je systeem niet meer hoeft vast te houden
aan eten als manier van reguleren.

En daarna kunnen we ook werken
aan de verslavingslaag of eetdrang zelf.
In hypnose.

Zodat ook dát patroon losgelaten kan worden
op het niveau waar het is ontstaan.

Zo bijzonder…
Drie dagen na een sessie waarin we specifiek werkten op deze laag onder het emotie-eten,
appte een lieve vrouw mij:

“Ik eet nu nog maar 3 maaltijden per dag
en ik voel helemaal geen drang meer
om tussendoor te eten.

Terwijl ik dit hiervoor élke dag deed.”
En dat…
na eerst twee sessies waarin we de diepere oorzaak van haar emotie-eten hebben aangekeken en getransformeerd.

Dit is wat er mogelijk is
wanneer je niet alleen naar gedrag kijkt,
maar naar de laag daaronder.

Wanneer je werkt met je onderbewuste,
in plaats van ertegen te vechten.

Wat voel ik me dankbaar
dat ik mannen en vrouwen hierin mag begeleiden.

Van vastzitten in patronen naar
meer rust en vrijheid in zichzelf,
en in hun relatie met eten.

Voel je dat dit over jou gaat?

Je bent welkom.

innerlijkewerk lichterleven

Emotie-eten begint vaak niet pas later.De koppeling tussen eten en gevoelens wordt bij veel mensen al vroeg gelegd.“Voor...
13/04/2026

Emotie-eten begint vaak niet pas later.
De koppeling tussen eten en gevoelens wordt bij veel mensen al vroeg gelegd.

“Voor het slapen nog een snoepje.”
“Als je je bord leeg eet, krijg je een toetje.”
“Kom, we nemen iets lekkers bij de koffie.”

Zo leren veel kinderen dat eten meer kan worden dan voeding
Troost
Gezelligheid
Beloning
Verbinding

Allemaal liefdevolle bedoelingen.
En toch kan je lichaam daar iets van hebben opgeslagen:

Dat eten helpt bij verdriet, spanning
of op momenten waarop je iets hebt ‘verdiend’.
Later kan dat blijven doorwerken in je relatie met eten.
Niet omdat je zwak bent.

Maar omdat je lichaam ooit zo heeft geleerd
om met gevoel om te gaan.

Herstellen van emotie-eten begint dan ook niet bij strengere regels.

Maar bij opnieuw leren voelen:

Wat heb ik nu eigenlijk écht nodig?
Soms is dat rust.
Soms nabijheid.
Soms even ademen.
En soms is het gewoon eten.

🌱 Zacht luisteren naar je lichaam
is vaak een eerste stap naar een andere relatie met eten.

Adres

De Greide 10
Gaast
8757JP

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Christina van der Ziel nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Delen