Praktijk Els van Os Rebalancing Bloesemremedies Celzouten

18/01/2026

💜🙏🏻

12/01/2026

29/12/2025

Een ervaring van iemand die een tijd gelden een vraag inbracht voor een familieopstelling:
"Na ongeveer driekwart jaar nu, denk ik nog regelmatig terug aan de familieopstelling destijds, het heeft me nieuwe inzichten gegeven over mijn opvoeding, het gedrag en levensontwikkeling wat ik ontwikkeld heb.
Er vallen daarmee een aantal onbekende puzzelstukjes op zijn plek en schept een zekere rust en vertrouwen op mijn levenspad".

Loop jij vast in het leven? Loop jij steeds tegen dezelfde thema's aan waar je geen zicht op hebt hoe dat komt? Heb jij last van symptomen die jou beperken om voluit te leven? Lopen bepaalde relaties stroef ook al doe je zo je best om het soepel te laten verlopen?

In een familieopstelling kan je meer zicht krijgen op wat er speelt en krijg je inzicht op hoe het anders kan.

Voor 17 januari is er nog plek voor een vraaginbreng.

Je bent van harte welkom!
Liefs Els en Trudy

23/12/2025

En ineens is het daar

Dertig jaar geleden begon mijn pad. Ik kon niet anders; het vroeg erom bewandeld te worden. "De weg naar de vrijheid", zo noemde ik het.

Dwars door alles heen gaan. Ik was de enige die dat kon. Ik had te vragen, te zoeken, te voelen, te leren en te ondergaan. Niets hield me tegen. Ik wilde leven. Dat was alles.

Soms wist ik het niet meer, en juist dat bleken mijn beste leermomenten te zijn. Dan kon er iets nieuws ontstaan, iets nieuws groeien uit de zaadjes die ik had geplant. Ik had te wachten, te verduren, me te openen voor dat wat er was.

Ik verzamelde mensen om me heen die er voor mij waren. Mensen die ik vertrouwde, met wie ik kon sparren. Maar ook mensen die op knopjes drukten waar ik liever niet kwam.

Alles hoorde erbij. Niets uitgezonderd.

En toen, afgelopen weekend, werd mij tijdens een reis naar mijn onderbewuste duidelijk dat ik de laatste stukjes mocht loslaten die mij nog vasthielden. Ik voelde rust, ruimte en stilte. Zijn, alleen maar zijn, en genieten.

Zal het leven mij dan niet meer raken? Jazeker wel.
Zal het leven mij dan niets meer leren? Jazeker wel.

Ik kan ermee zijn en weet dat wat ik als traumatisch heb ervaren zo nu en dan geraakt zal worden. Het hoort bij mij. Mijn schrammen, wonden en schaafplekken horen bij mij. Ze hebben me gemaakt tot wie ik ben.

Ik kan ermee zijn. Het zijn mijn parels. Ze hebben me bij mezelf gebracht. Ze hebben me geleerd, door schade en schande.

Ik zing voor mij.

✨Ik wens jullie een open en vrij 2026✨

Liefs Els

27/11/2025

Oproep aan de mannen

Drie dagen heb ik me ondergedompeld in een groep van 6 mannen en 6 vrouwen. Samen kijken en voelen in de de grotten van je ziel.

Ik heb gezien hoe belangrijk het is voor mannen dat er mannen aanwezig zijn om ze te elkaar te steunen en te zien. Hoe vaders gemist zijn emotioneel en fysiek en hoe dan een veld van mannelijke energie kan helen.

As zaterdag 13 december komt een man een vraag inbrengen. Ik doe een oproep aan de mannen, omdat het tot nu toe een veld van vrouwen is. Voel jij dat je geroepen wordt? Dan ben je van harte welkom.

Ook jij zal deze dag iets meenemen wat voor jou van belang is.

Liefs Els

24/11/2025

Ik kies voor de Liefde

Drie dagen ondergedompeld in een groep van 12 mensen

Samen zijn, kijken en voelen

Schudden, ademen, geluid maken

Verbinden, verzachten

Openen voor dat wat er is

Kiezen voor de liefde

Ik heb een keuze

Ik kies voor de liefde

Liefs Els

18/11/2025

Van harte welkom!❤️

17/11/2025

Ik heb nog enkele plekjes vrij.
Je bent van harte welkom.

Liefs Els

05/11/2025

Soms geef je een kind meer door iets níet te geven dan door iets wél te geven.

Een stevige zin om mee te beginnen. Misschien zet hij je meteen op scherp. Voor mij raakt hij iets fundamenteels: kinderen hebben recht op liefde, op gezien en gehoord worden, op serieus genomen worden altijd en overal.

Ik kan alleen spreken vanuit mijn eigen ervaring. Al op jonge leeftijd leerde ik dat het leven rigoureus kan zijn. Mijn moeder werd ernstig ziek en mijn vader werkte zeven dagen per week. Dat liet sporen na; ieder ging daar anders mee om.

Ik probeerde te zorgen, lief te zijn, de harmonie te bewaren. Ik keek goed naar wat iedereen nodig had en dacht dat ik zo ons gezin kon redden, of in elk geval kon overleven. Maar zo raakte ik steeds verder verwijderd van mezelf.
Mijn moeder voelde zich schuldig dat ze er emotioneel niet voor ons kon zijn en probeerde dat goed te maken door ons te beschermen en altijd klaar te staan.

Rond mijn tweeëntwintigste liep ik vast. Ik huilde veel, had angsten, hyperventilatie en een onrust die niet meer te bedwingen was. Mijn moeder luisterde en leerde me dat ik me voor niemand hoefde te schamen, maar hield me tegelijk onder haar vleugels.
Op een dag besefte ik dat ze me moest loslaten. Ik belde haar en zei: “Mama, als ik huilend bel, zeg dan: je weet wat je moet doen, Els, en leg daarna de telefoon neer.”

Ik had mijn eigen weg te vinden. En dat wílde ik ook.
Ik leerde over angst, eenzaamheid, woede, onmacht en verdriet. Dat het leven meedogenloos kan zijn en dat sommige dingen niet goedkomen. Maar ik leerde ook vertrouwen op mezelf, op wie ik ben. Pas toen ik onder de vleugels van mijn moeder vandaan kwam, begon ik het leven echt te leren kennen.

Voor mij is grenzen stellen óók een vorm van liefde. Zeggen: “Ik vertrouw op jou, op wat je kunt en op wie je bent. Ga het leven maar ontdekken. Ik ben er om te luisteren als het moeilijk is, maar ik weet dat jij het redt ook zonder mij.”

Liefs,
Els

30/09/2025

Als een waterval

Blijven stromen
Voelen van dat wat er is
Toelaten van dat wat er is

Leven
Intens leven

Water wat stroomt leeft
Gevoelens die stromen leven

Liefs Els

Stroom jij?

Foto: vakantie Canada/Amerika 2025 Niagara watervallen.

23/09/2025

Durven voelen

We weten diep vanbinnen dat voelen essentieel is om voluit te kunnen leven. Pas wanneer we echt voelen, komen we in contact met wat we willen en verlangen. We ontdekken waar we ‘ja’ tegen zeggen en waar we ‘nee’ tegen zeggen. Dat brengt ons dichter bij wie we werkelijk zijn.

Om te kunnen voelen is het nodig inzicht te krijgen in wat ons tegenhoudt. Vaak liggen daar allerlei oorzaken aan ten grondslag, met angst als overkoepelend thema. Angst om de controle te verliezen. Angst om te veranderen en daarmee de mensen kwijt te raken die ons lief zijn. Angst om te verdrinken in een waterval aan gevoelens en niet meer boven te komen drijven. Angst om gek te worden. Angst dat het simpelweg niet zal lukken om te voelen.

Durven voelen vraagt om kwetsbaarheid. Het helpt om mild te zijn voor jezelf en het proces te zien als een ontdekkingsreis, waarin jij de schipper bent van je eigen vaartuig. Begeleiding kan hierbij waardevol zijn: iemand die bij je blijft als het spannend wordt, die vragen stelt, mogelijkheden laat zien en je helpt te voelen wat voor jou waar is.

Je bewandelt het pad zelf, maar je hoeft het niet alleen te doen.
Liefs Els