21/02/2026
We lijken vergeten te zijn hoe een kind zich eigenlijk ontwikkelt. We stoppen alles in schema’s, in leerdoelen en hebben hoge verwachtingen. Maar een kind leert in zijn of haar eigen tempo; via spel, verwondering en nabijheid.
We vragen van kinderen dat ze vooruitlopen op een wereld die zelf nauwelijks weet waar ze naartoe gaat. Ze moeten vroeg beginnen, vroeg presteren en al vroeg moeten ze alles begrijpen. Alsof kind-zijn iets is wat je zo snel mogelijk achter je moet laten.
Al op jonge leeftijd worden ze voorbereid op “later”. Talen leren, meekomen, aansluiten en meekunnen. Hun dagen raken gevuld met activiteiten, verwachtingen en taken die weinig ruimte laten voor verveling, voor doelloos spel, of voor het simpelweg gewoon zijn.
En het ergste; we zeggen dat we het doen voor hun eigen bestwil. Dat ze sterker worden, weerbaarder en beter voorbereid zijn op de toekomst. Maar voorbereid op wat eigenlijk?
Een kind leert de wereld niet door haar uit te leggen. Het leert door haar te beleven. Door te spelen zonder doel, door te struikelen, door te dromen en door zich veilig te voelen bij volwassenen die niet steeds iets van hen willen.
Wanneer we die ruimte steeds verder inperken, ontnemen we kinderen iets fundamenteels. Niet de kennis, maar het vertrouwen. Niet de vaardigheden, maar een gevoel van veiligheid.
Steeds meer kinderen raken overprikkeld, zijn moe, gestresst en gespannen. Ze dragen zorgen die niet van hen zijn en verwachtingen die te groot zijn voor hun lijf en hun zenuwstelsel. We noemen het druk gedrag, concentratieproblemen, of niet genoeg motivatie, maar het zijn signalen. Het zijn geen tekorten, maar reacties op een wereld die te vroeg aan hen trekt.
De vraag is niet of kinderen slim genoeg zijn om dit allemaal te kunnen. De vraag is of het wijs is om het van hen te vragen. Of we werkelijk geloven dat meer, sneller en eerder leidt tot sterkere mensen. Of dat we onbewust onze eigen onrust en prestatiedrang hebben doorgegeven aan de volgende generatie.
Kinderen hoeven niet gevormd te worden tot functionerende deelnemers aan de maatschappij. Ze groeien daar vanzelf in, wanneer ze de tijd krijgen om kind te zijn. Wanneer ze mogen spelen zonder nut, leren zonder druk en falen zonder gevolg. Wanneer er volwassenen zijn die hun tempo respecteren en hun waarde niet koppelen aan prestaties.
Misschien vraagt deze tijd niet om kinderen die sneller zijn dan ooit, maar om volwassenen die durven vertragen. Die opnieuw leren kijken naar wat een kind werkelijk nodig heeft; niet om mee te kunnen doen, maar om heel te blijven.
De vraag waar het heen gaat, is niet zo belangrijk als de vraag waar we ze vandaan halen. Uit rust of uit haast? Uit vertrouwen of uit angst? Dat is een keuze die wij maken, elke dag opnieuw.
Mee eens?
Deel een ❤ hieronder.
Wil jij leren hoe je beschikbaar wordt voor elk kind?
* lees het boek wie ben je niet
https://bindu.nl/product/wie-ben-je-niet/
* Ga aan de slag met de Journal herinner wie je bent
https://bindu.nl/product/herinner-wie-je-bent/
Het boek en de Journal zijn nu TIJDELIJK met 25% korting te bestellen, ivm onze emigratie. Voorraad leegverkoop op = op. Code: VivaLaFrance
tekst Bindu
