02/03/2026
De laatste weken voel ik een nieuwe en stijgende energie, en dat zie ik ook weerspiegeld in de natuur. Toch voel ik diep van binnen een verlangen naar nog meer stilte, naar de winter, alsof de cyclus nog niet volledig is. Deze overgang van winter naar lente is een periode van reflectie en voorbereiding op wat komen gaat.
De lente staat symbool voor nieuwe beginnen, voor nieuw leven. Het is een bijzonder toeval dat een van mijn voornamen, Eva, leven betekent. Toen ik dit voor het eerst hoorde, vond ik het grappig. Want leven is er om geleefd te worden, met alles wat het met zich meebrengt.
Het mooie en het pijnlijke, de vreugde en het verdriet.
Om het ten volle te beleven.
Om het volledig te voelen.
Er zullen slechte dagen zijn... en dat is oké.
Je faalt niet door verdrietig te zijn.
Het leven is niet alleen maar licht.
Het is een vloedgolf... die opkomt en weer weggaat. Die breekt en omarmt.
Soms zijn we neerslachtig, en leert ons hart anders te kloppen.
En dat is ook leven.
Leven is blijven.
Het is niet wegrennen voor de grijze dag.
Het is lachen en huilen als dat nodig is.
Steunen op de mensen die je steunen en vertrouwen op je levenspad.
Ik weet dat ik hier sta, dankzij alles wat ik heb meegemaakt... wat me gebroken heeft en wat me weer heel heeft gemaakt.
Alle goeds toegewenst!
Eva 🌱
