25/02/2026
๐๐น๐ฒ๐ถ๐ป๐ฒ ๐๐๐ถ๐น๐น๐ฒ๐๐ฒ๐ป๐
Maak fotoโs, het klinkt zo voor de hand liggend.
Maar laatst tijdens het luisteren van een podcast hoorde ik Julia de Jong van tussen allerlei tips over de afwikkeling van een nalatenschap zeggen: โLeg kleine stillevens vast. Binnen een paar dagen na een overlijden is โde zielโ uit een huis. Vreemden zetten de stoelen anders en de kopjes verkeerd terug in de kast. Door het nemen van (mentale) fotoโs van de persoonlijke inrichting van het huis neem je emotioneel afscheid. De manier waarop de kopjes staan, de hoed aan de kapstok, de hondenriem aan een haakje.โ
En ik dacht bij mezelfโฆ Ai! Dat had ik eerder willen horen. Terugscrollend tussen de fotoโs op mijn telefoon vind ik gelukkig wel nog het een en ander, maar ik vind het wel heel jammer dat ik er niet bewuster meer fotoโs van gemaakt heb. Hele bewuste plaatjes van hoe het was voordat we begonnen met opruimen en leegruimen. De kledingkasten, de studeerkamer, de snuisterijen in de vensterbank...
We zeggen het wel vaker als we families begeleiden bij een afscheid: ๐ฃ๐ฆ๐ต๐ฆ๐ณ ๐ฎ๐ฆ๐ฆ ๐ท๐ฆ๐ณ๐ญ๐ฆ๐จ๐ฆ๐ฏ, ๐ฅ๐ข๐ฏ ๐ฐ๐ฎ ๐ท๐ฆ๐ณ๐ญ๐ฆ๐จ๐ฆ๐ฏ.
Dan hebben we het meestal over iemand die in de uitvaartkist ligt, foto's van handen die elkaar vasthouden of bijvoorbeeld fotoโs van het vertrek uit huis etc. etc.
Maar dit geldt dus ook zeker voor de kleine stillevens van iemands leven!