03/02/2026
ERVARINGSVERHAAL
“IK DURFDE ER MET NIEMAND OVER TE PRATEN”
Gerard (62): ‘Ik merkte het voor het eerst tijdens een vergadering op mijn werk: een beetje urineverlies, zonder waarschuwing. Ik hoopte dat het eenmalig was, maar het bleef terugkomen. Tijdens lange autoritten, in de trein en zelfs bij lachen of niezen. Ik schaamde me enorm. In mijn hoofd hoorde urineverlies bij ouderdom, niet bij mij. Ik praatte er met niemand over, zelfs niet met mijn partner.
Langzaam ging het mijn leven beheersen. Op mijn werk wist ik altijd waar het dichtstbijzijnde toilet was en lange vergaderingen probeerde ik te vermijden. Reizen werd stressvol: hoe lang duurde de rit en waar kon ik stoppen? Ook sociaal veranderde er veel. Ik sloeg uitnodigingen af, omdat een avond uit onzeker voelde. De angst dat iemand het zou merken, zat steeds in mijn hoofd.
Toch duurde het jaren voordat ik naar de huisarts ging. De drempel was hoog. Tot mijn verrassing reageerde hij begripvol. Urineverlies bij mannen komt vaker voor dan je denkt, legde hij uit. Ik werd doorverwezen naar een uroloog en na onderzoek bleek mijn prostaat de oorzaak. Behandeling hielp tijdelijk en ik voelde me vrijer.
Later kwamen de klachten terug. Dat was een tegenvaller, maar ik ging er anders mee om. Samen met de arts zocht ik naar oplossingen. Nu gebruik ik incontinentiemateriaal. Dat vond ik eerst moeilijk, maar het gaf me mijn vrijheid terug. Ik kan weer werken, reizen en sociale dingen doen.
Via de INCO-club kreeg ik steun van anderen met dezelfde problemen. We delen ervaringen en tips. Ik leerde dat incontinentie een deel van mijn leven is, maar niet wie ik ben. Hulp zoeken is geen zwakte. Met mijn verhaal wil ik andere mannen helpen die zich schamen. Je staat er niet alleen voor. Blijf er niet mee rondlopen, praat erover en ga naar de huisarts. Er is vaak meer mogelijk dan je denkt.’