20/05/2026
Oestrogeen. De DIVA onder de hormonen.
Ik zat op Bali. Met mijn toenmalige man. En ik was zwanger — alleen wist ik dat zelf nog niet.
Reisde in een noodtempo, zat in hobbelende bussen. Beklom lagunes. Maakte lange strandwandelingen. At alles wat los en vast zat. En zag er nog stralend uit ook.
Nog nooit zoveel haar gehad. Zulke sterke nagels. Zo'n stabiel humeur. Nog nooit zoveel tegelijk aangekund.
Danku, hele makkelijke zwangerschap. Daar had ik mooi mazzel mee.
En danku, oestrogeen.
Want dat is wat oestrogeen doet. Het piekt tijdens de zwangerschap — hoger dan ooit in je leven. Niet voor niks. Het is het zorghormoon. Het zorgt ervoor dat jij die baby ter wereld brengt, voedt, draagt, beschermt. Dat je wakker blijft. Dat je doorgaat. Dat je de bordjes hooghoudt, ook als je er zelf aan onderdoor gaat.
Dankzij oestrogeen draag je het leven.
Fantastisch hormoon. Totdat het stopt.
Vanaf je veertigste daalt de productie. Stilletjes eerst. Dan sneller. Oestrogeen is eindig.
En ineens heb je helemaal geen zin meer om ALLES te kunnen en te doen.
- Al die zorgtaken.
- Altijd die nice lady zijn.
- Altijd beschikbaar, de oplosser, altijd degene die alles bijhoudt.
Dat ging makkelijker toen de hormonen meewerkten.
Kleine rekensom: Jong gebaard? Als jij de peri ingaat, vliegt je kind de deur uit. De zorg neemt af op het moment dat je hormonen dat ook doen. Timing klopt.
Laat gebaard? Jouw oestrogeen daalt terwijl jij nog midden in de volle zorgmodus zit. Kind thuis, agenda vol, bordjes in de lucht. En de biologische drive om dat vol te houden? Die trekt zich terug.
Dat is geen aanstellerij. Dat is biochemie.
De overgang is een O V E R G A N G. Naar een fase waarin jij wat meer aan de b***t bent.
Maar eerst maar eens veilig aan de overkant zien te komen.
💬 Herken jij dit? Late moeder, vroege moeder — maakt het uit?